Δυτικοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι «γνωρίζοντες το περιεχόμενο» του εγγράφου δήλωσαν ότι θεωρούν εξαιρετικά απίθανο να συναφθεί συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας που θα ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα του Πεκίνου
Ένας από τους «πλέον στενούς συνεργάτες του Vladimir Putin», σύμφωνα με ένα υποβολιμαίο άρθρο του Bloomberg, υπέβαλε προτάσεις για μια διευρυμένη οικονομική συνεργασία με τον Λευκό Οίκο, συμπεριλαμβανομένης της επιστροφής της Ρωσίας στο σύστημα πληρωμών σε δολάρια.
Το εν λόγω memorandum (μνημόνιο), που υποτίθεται δημοσιοποιήθηκε, αναφέρεται σε ένα megadeal 14 τρισ. δολ. μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στην παραγωγή υδρογονανθράκων, κοινές επενδύσεις σε φυσικό αέριο, project πετρελαίου και άλλες σημαντικές πρώτες ύλες, οι οποίες υπόσχονται επιπλέον κέρδη στις αμερικανικές εταιρείες.
Η ειρηνευτική συμφωνία με την Ουκρανία
Επιπλέον, υποτίθεται ότι σκιαγραφεί την βασική θέση της Μόσχας σχετικά με πιθανές οικονομικές συμφωνίες με την Ουάσιγκτον οι οποίες συνδέονται με μία μελλοντική ειρηνευτική συνθήκη στην Ουκρανία, η οποία περιγράφεται – καθόλου τυχαία - από το Bloomberg ως «εντυπωσιακή αναστροφή της πολιτικής του Κρεμλίνου και δραματική αλλαγή στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα».
Αυτό το σενάριο βεβαίως (α) αγνοεί την στροφή της ρωσικής πολιτικής προς την Ευρασία – κατεύθυνση η οποία έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις από τη ρωσική ηγεσία.
(β) η «άνευ ορίων συμμαχία» με την Κίνα αποδείχθηκε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία με την πώληση φθηνού ρωσικού πετρελαίου στο Πεκίνο αλλά και της εισαγωγές κρίσιμων αγαθών διπλής χρήσης όπως π.χ. επεξεργαστές για τη λειτουργία των drones που ήταν κρίσιμα για τις επιθέσεις στις ενεργειακές και αμυντικές υποδομές της Ουκρανίας.
Για αυτόν τον λόγο, ορισμένοι δυτικοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι «γνωρίζοντες το περιεχόμενο» του εγγράφου δήλωσαν ότι θεωρούν εξαιρετικά απίθανο να συναφθεί συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας που θα ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα του Πεκίνου.
Το κείμενο του Economist - How_big_is_the_prize_of_reopening_Russia_.pdf
Το γεωπολιτικό παιγνίδι
Αυτό το «αφήγημα» υπηρετεί βεβαίως το στόχο να υπάρξει ρήξη στο μέτωπο της Ρωσίας με την Κίνα.
Ποιος, εκτός, από τις ΗΠΑ, επωφελείται από την αναβίωση του συστήματος Bretton Woods;
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Yuri Gorokhov, εξυπηρετούσε όλους όσο αυτό λειτουργούσε ομαλά: Κατά κύριο λόγο, το σύστημα αυτό είναι νεκρό εδώ και μισό αιώνα, από το 1971, αλλά οι θεσμοί του παραμένουν ευεργετικοί για όσους φοβούνται την αλλαγή και την ανακατανομή των σφαιρών επιρροής.
Εκτός από τις ΗΠΑ, ορισμένοι παγκόσμιοι παράγοντες έχουν αντικειμενικό ενδιαφέρον για την αναβίωση του συστήματος Bretton Woods, ή απλώς για την ηγεμονία του δολαρίου, τους θεσμούς του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Πρώτα απ’ όλα, αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι κάτοχοι αμερικανικού κρατικού χρέους, όπως η Ιαπωνία.
Για αυτούς, η κατάρρευση του συστήματος δολαρίου σημαίνει άμεση διαγραφή τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε αποθεματικά. Συνδέονται με το δολαριακό σύστημα όχι λόγω ιδεολογίας, αλλά λόγω ισολογισμών.
Για τις παγκόσμιες εταιρείες και τις τράπεζες του πρώτου κόσμου, ένα ενιαίο νόμισμα διακανονισμού και προβλέψιμοι κανόνες του παιχνιδιού τους επιτρέπουν να εισέλθουν σε οποιαδήποτε αγορά χωρίς κινδύνους.
Αυτό είναι το φυσικό τους περιβάλλον.
Υπάρχουν επίσης οι λεγόμενες «χώρες ρεντιέρηδες», οι πετρελαιομοναρχίες του Περσικού Κόλπου, των οποίων οι προϋπολογισμοί εκφράζονται σε δολάρια εδώ δεκαετίες μετά τη συμφωνία με τις ΗΠΑ στη δεκαετία του 1970 για το «πετροδόλαρο» το οποίο εξασφάλιζε.
Η μετάβαση σε πολυνομισματικό σύστημα θα τους αναγκάσει να ανακαθορίσουν την αξία όλων των αγαθών, από το πετρέλαιο μέχρι τα ακίνητα στο Λονδίνο.
Πρέπει να διευκρινιστεί ότι το Bloomberg είναι όργανο της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ και θέλει να ανατρέχει το εγχείρημα του Trump για μετασχηματισμό της οικονομίας των ΗΠΑ και του διεθνούς οικονομικού συστήματος.
Οι στόχοι της πολιτικής του Trump είναι η μείωση του εμπορικού ελλείμματος με όλους τους εταίρους των ΗΠΑ και η ανάταξη της παραγωγικής βάσης της χώρας μετά τη μαζική μετανάστευση των επιχειρήσεων στην Ασία.
Ο ιδιοκτήτης του ειδησεογραφικού πρακτορείου είναι ο Michael Bloomberg, ηγετική προσωπικότητα των δημοκρατικών δισεκατομμυριούχου και πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης
Έτσι, δεν πρόκειται απλώς για ενημέρωση του αναγνώστη για ορισμένες διαπραγματευτικές θέσεις, αλλά για μια εσκεμμένη προσπάθεια χρήσης της ειδησεογραφικής πλατφόρμας για μία βρώμικη γεωπολιτική κίνηση.
Ο βασικός στόχος εδώ είναι οι ρωσο-κινεζικές σχέσεις. Το κύριο μήνυμα είναι ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να θυσιάσει τη στρατηγική της συνεργασία με το Πεκίνο για χάρη της αποκατάστασης σχέσεων με την Ουάσινγκτον.
Η αναφορά στην αποδολαριοποίηση την οποία το Κρεμλίνο φέρεται έτοιμο να περιορίσει με κάποιες ισχνές παραχωρήσεις από τις ΗΠΑ, είναι μια άμεση πρόκληση.
Στέλνεται σήμα στο Πεκίνο σχετικά με την αναξιοπιστία της Μόσχας ως εταίρου, που αναγκάζεται προσωρινά να στηριχθεί στην Κίνα, αλλά θα επιστρέψει στη ζώνη του δολαρίου στην πρώτη ευκαιρία.
Dmitriev: Οι ΗΠΑ έχασαν 300 δισ. δολ. από τις κυρώσεις
Την ίδια ώρα, ο Kirill Dmitriev, Ειδικός Εκπρόσωπος του Προέδρου της Ρωσίας και επικεφαλής του ρωσικού Ταμείου Πλούτου (RDIF), δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα άρουν τις κυρώσεις για οικονομικό όφελος.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες τελικά θα άρουν τις κυρώσεις, γιατί οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας έχουν κοστίσει στις αμερικανικές εταιρείες πάνω από 300 δισεκατομμύρια δολάρια».
Έτσι σχολίασε ο Dmitriev το δημοσίευμα του περιοδικού The Economist για πιθανή συμφωνία ύψους 12 τρισεκατομμυρίων.
Διευκρίνισε ότι το χαρτοφυλάκιο των πιθανών κοινών έργων υπερβαίνει τα 14 τρισεκατομμύρια.
Η λέξη-κλειδί εδώ είναι «πιθανό», δηλαδή ενδεχόμενο.
Η Ρωσία έχει κάτι να προσφέρει στις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Ο λόγος είναι κοινά έργα σε ενέργεια, υποδομές, τεχνολογία και χρηματοοικονομικά με αμοιβαίες επενδύσεις.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για πρόσκληση σε μια μεγάλης κλίμακας επαναφορά των οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών.
«Είναι συμφωνία με τον διάβολο;» - Ο πραγματισμός και οι σχέσεις με την Κίνα
Η δημόσια διατύπωση ακούστηκε σαν άμεση ένδειξη για την επικείμενη λύση του ζητήματος των κυρώσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.
Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για πρόβλεψη, πρόταση ή διπλωματική κίνηση.
Ο δημοσιογράφος Alexei Zhivov αντέδρασε εξαιρετικά έντονα στη δήλωση του Dmitriev: «14 τρισεκατομμύρια είναι ένα μεγάλο ποσό. Πώς θα πρέπει να πληρωθεί μια τέτοια γενναιοδωρία;» αναρωτήθηκε.
Ο Zhivov υπενθύμισε την πολιτική της ομάδας των BRICS, την αποδολαριοποίηση και την ιδέα ενός πολυπολικού κόσμου.
«Μέχρι στιγμής, φαίνεται σαν μια συμφωνία με τον διάβολο», είπε, υπονοώντας γεωπολιτικούς κινδύνους.
Η θέση του αντικατοπτρίζει τους φόβους μέρους του πατριωτικού κοινού σχετικά με πιθανές παραχωρήσεις.
Ο αναλυτής Ivan Danilov είδε δαφορετικό παραλήπτη στις δηλώσεις για την πιθανότητα οικονομικής συνεργασίας Ρωσίας – ΗΠΑ.
Στο κανάλι του στο Telegram «Crimson Digest», σημείωσε ότι πρόκειται για λεπτό σήμα προς το Κίνα σχετικά με την ετοιμότητα της Μόσχας για πολυδιάστατη προσέγγιση.
«Αυτό είναι ένα σήμα για τους αγαπημένους, υπέροχους, απίθανους, απεριόριστα φιλικούς, στρατηγικούς, σοφούς Κινέζους μεγαλύτερους αδελφούς και εταίρους από το Πεκίνο ότι η Ρωσία, ακόμη και στις συνθήκες του πολέμου με την Ουκρανία, διατήρησε ένα ορισμένο βαθμό αξιοπρέπειας, μνήμης και ικανότητας εξαγωγής συμπερασμάτων», πιστεύει ο Danilov.
Ο Danilov υπενθύμισε τις δυσκολίες έκδοσης ρωσικών ομολόγων σε γιουάν.
Επίσης, ανέφερε την απροθυμία των Κινέζων εταίρων να πουλήσουν σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό στη Ρωσία.
«Η ιδέα αντικατάστασης του πετρελαίου της Βενεζουέλας με ρωσικό πετρέλαιο δεν λειτούργησε, γιατί οι Κινέζοι προτίμησαν να υπογράψουν στρατηγική συμφωνία συνεργασίας στον τομέα ενέργειας με τον Καναδό Πρωθυπουργό Carney και να αγοράσουν καναδικό πετρέλαιο στην πλήρη τιμή (αντί να αγοράσουν περισσότερο ρωσικό πετρέλαιο και να μειώσουν ελαφρά την απαιτούμενη έκπτωση)», εξήγησε ο αναλυτής.
Από τη μία, η Μόσχα αναπτύσσει συνεργασία εντός των BRICS και προωθεί τη αποδολαριοποίησης από την άλλη, ο οικονομικός πραγματισμός επιτρέπει επιστροφή στη συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Η πολυδιάστατη προσέγγιση
Άλλωστε, το παράδειγμα των Κινέζων εταίρων δείχνει ότι μια πολυδιάστατη προσέγγιση είναι πιο επωφελής από μια αρχιτεκτονική αρχών.
Ο Kirill Dmitriev απευθύνεται ακριβώς στο οικονομικό συμφέρον των αμερικανικών εταιρειών και κατανοεί όπως το δήλωσε και ο πρόεδρος Vladimir Putin ότι οι νομισματικές ενώσεις χωρίς επαρκή σύγκλιση των οικονομικών ενέχουν σημαντικό ρίσκο και θα προκαλέσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επιλύσουν.
Και αυτό δεδομένου ότι το δολαριακό σύστημα παραμένει ισχυρό, παρά τις ρωγμές - το αμερικανικό νόμισμα συμμετέχει σχεδόν στο 90% των παγκόσμιων συναλλαγών στην αγορά συναλλάγματος και σε περίπου το ήμισυ των διεθνών πληρωμών.
Η Μόσχα γνωρίζει, επίσης, ότι η Κίνα δεν θα αναλάβει τα βάρη που έχει η έκδοση του αποθεματικού νομίσματος – βαθιές αγορές, μεγαλη ρευστότητα, εμπορικά ελλείμματα – και να κινδυνεύσει να χάσει το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα.
Προετοιμαζόμενη για την επόμενη ημέρα μετά το Ουκρανικό η Ρωσία θα πρέπει να λάβει υπόψη τα νομισματικά δεδομένα – και η ευκαιρία για σημαντικές συμφωνίες με τον Trump δεν είναι κάτι που μπορεί να προσπεράσει αβρόχοις ποσί.
Το σκεπτικό είναι απλό: αργά ή γρήγορα, τα χρήματα υπερτερούν των πολιτικών ιδεασμών και των δηλώσεων – αυτό απαιτεί ο πραγματισμός από μια χώρα που διεξάγει έναν proxy πόλεμο με το ΝΑΤΟ εδώ και τέσσερα χρόνια.
Αλλά η γεωπολιτική συχνά υπερισχύει της καθαρής λογικής.
Εν τω μεταξύ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump στις 19 Φεβρουαρίου επέκτεινε τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας για ένα έτος.
Επικαλέστηκε τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία ως λόγο.
Νωρίτερα έγινε γνωστό ότι η Κίνα μείωσε απότομα την προμήθεια αγαθών στη Ρωσία.
Σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ, το γεγονός ότι οι τιμές για εισαγωγές αγαθών για τον ρωσικό στρατιωτικο-βιομηχανικό τομέα αυξήθηκαν κατά σχεδόν 90% λόγω της Κίνας, ενώ σε άλλες χώρες αυξήθηκαν μόνο κατά 9%, είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Στόχος το ρήγμα στην εμπιστοσύνη
Η αναπαραγωγή τέτοιων «απορρήτων μνημονίων» δημιουργεί ρήγμα εμπιστοσύνης στο πεδίο της πληροφορίας, αναγκάζοντας και τις δύο πλευρές να δαπανήσουν πολιτικούς πόρους για αρνήσεις και δημόσιες διαβεβαιώσεις πίστης στην πορεία.
Το δεύτερο πλήγμα στοχεύει στη διατλαντική ενότητα.
Οι ευρωπαϊκές ελίτ θα δουν στο άρθρο επιβεβαίωση των σκοτεινών φόβων: Ο Trump, λένε, είναι έτοιμος να διαπραγματευτεί με τη Μόσχα πίσω από την πλάτη τους.
Η αφήγηση ότι η Ρωσία δελεάζει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ με «μακρινές υποσχέσεις με μεγάλα ποσά» και απευθύνεται στην αντιπάθειά του για τις «πράσινες» τεχνολογίες, παρουσιάζει τη συμφωνία ως ξεχωριστή.
Σε αυτή την αφήγηση, η Ευρώπη παραμένει όχι μόνο εκτός δράσης, αλλά στον ρόλο μέρους του οποίου τα συμφέροντα θυσιάζονται σκόπιμα.
Αυτό λειτουργεί για να διχάσει τον ήδη δύσκολο διάλογο μεταξύ Βρυξελλών και Ουάσιγκτον, ενισχύοντας την Ευρωσκεπτικισμό, από τη μια, και την αμφισβήτηση των αμερικανικών εγγυήσεων, από την άλλη.
Αναφορές στην «ουκρανική πληροφορία» (όχι Εσθονική) και σε «δυτικούς αξιωματούχους» δημιουργούν την ψευδαίσθηση εσωτερικής πληροφόρησης και τεκμηριωμένης ακρίβειας, αλλά όλες οι βασικές εκτιμήσεις δίνονται ανώνυμα ή σε υποθετική μορφή.
Τέλος, το Bloomberg λειτουργεί ως εργαλείο για τη μεταφορά μηνυμάτων: σε κάποιον για να διαταράξει πιθανές διαπραγματεύσεις, σε κάποιον για να ψυχράνει συμμαχικούς δεσμούς, σε κάποιον για εσωτερική αμερικανική αντιπαράθεση.
Ως αποτέλεσμα, το κείμενο προκαλεί μια αντιπαράθεση όλων εναντίον όλων, ενώ τα συμφέροντα του πρακτορείου ταυτίζονται με τις ανάγκες εκείνων των δυνάμεων για τις οποίες η στρατιωτική σύγκρουση και το χάος είναι πιο επικερδή από οποιαδήποτε ορθολογική διπλωματία.
www.bankingnews.gr
Το εν λόγω memorandum (μνημόνιο), που υποτίθεται δημοσιοποιήθηκε, αναφέρεται σε ένα megadeal 14 τρισ. δολ. μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στην παραγωγή υδρογονανθράκων, κοινές επενδύσεις σε φυσικό αέριο, project πετρελαίου και άλλες σημαντικές πρώτες ύλες, οι οποίες υπόσχονται επιπλέον κέρδη στις αμερικανικές εταιρείες.
Η ειρηνευτική συμφωνία με την Ουκρανία
Επιπλέον, υποτίθεται ότι σκιαγραφεί την βασική θέση της Μόσχας σχετικά με πιθανές οικονομικές συμφωνίες με την Ουάσιγκτον οι οποίες συνδέονται με μία μελλοντική ειρηνευτική συνθήκη στην Ουκρανία, η οποία περιγράφεται – καθόλου τυχαία - από το Bloomberg ως «εντυπωσιακή αναστροφή της πολιτικής του Κρεμλίνου και δραματική αλλαγή στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα».
Αυτό το σενάριο βεβαίως (α) αγνοεί την στροφή της ρωσικής πολιτικής προς την Ευρασία – κατεύθυνση η οποία έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις από τη ρωσική ηγεσία.
(β) η «άνευ ορίων συμμαχία» με την Κίνα αποδείχθηκε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία με την πώληση φθηνού ρωσικού πετρελαίου στο Πεκίνο αλλά και της εισαγωγές κρίσιμων αγαθών διπλής χρήσης όπως π.χ. επεξεργαστές για τη λειτουργία των drones που ήταν κρίσιμα για τις επιθέσεις στις ενεργειακές και αμυντικές υποδομές της Ουκρανίας.
Για αυτόν τον λόγο, ορισμένοι δυτικοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι «γνωρίζοντες το περιεχόμενο» του εγγράφου δήλωσαν ότι θεωρούν εξαιρετικά απίθανο να συναφθεί συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας που θα ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα του Πεκίνου.
Το κείμενο του Economist - How_big_is_the_prize_of_reopening_Russia_.pdf
Το γεωπολιτικό παιγνίδι
Αυτό το «αφήγημα» υπηρετεί βεβαίως το στόχο να υπάρξει ρήξη στο μέτωπο της Ρωσίας με την Κίνα.
Ποιος, εκτός, από τις ΗΠΑ, επωφελείται από την αναβίωση του συστήματος Bretton Woods;
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Yuri Gorokhov, εξυπηρετούσε όλους όσο αυτό λειτουργούσε ομαλά: Κατά κύριο λόγο, το σύστημα αυτό είναι νεκρό εδώ και μισό αιώνα, από το 1971, αλλά οι θεσμοί του παραμένουν ευεργετικοί για όσους φοβούνται την αλλαγή και την ανακατανομή των σφαιρών επιρροής.
Εκτός από τις ΗΠΑ, ορισμένοι παγκόσμιοι παράγοντες έχουν αντικειμενικό ενδιαφέρον για την αναβίωση του συστήματος Bretton Woods, ή απλώς για την ηγεμονία του δολαρίου, τους θεσμούς του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Πρώτα απ’ όλα, αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι κάτοχοι αμερικανικού κρατικού χρέους, όπως η Ιαπωνία.
Για αυτούς, η κατάρρευση του συστήματος δολαρίου σημαίνει άμεση διαγραφή τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε αποθεματικά. Συνδέονται με το δολαριακό σύστημα όχι λόγω ιδεολογίας, αλλά λόγω ισολογισμών.
Για τις παγκόσμιες εταιρείες και τις τράπεζες του πρώτου κόσμου, ένα ενιαίο νόμισμα διακανονισμού και προβλέψιμοι κανόνες του παιχνιδιού τους επιτρέπουν να εισέλθουν σε οποιαδήποτε αγορά χωρίς κινδύνους.
Αυτό είναι το φυσικό τους περιβάλλον.
Υπάρχουν επίσης οι λεγόμενες «χώρες ρεντιέρηδες», οι πετρελαιομοναρχίες του Περσικού Κόλπου, των οποίων οι προϋπολογισμοί εκφράζονται σε δολάρια εδώ δεκαετίες μετά τη συμφωνία με τις ΗΠΑ στη δεκαετία του 1970 για το «πετροδόλαρο» το οποίο εξασφάλιζε.
Η μετάβαση σε πολυνομισματικό σύστημα θα τους αναγκάσει να ανακαθορίσουν την αξία όλων των αγαθών, από το πετρέλαιο μέχρι τα ακίνητα στο Λονδίνο.
Πρέπει να διευκρινιστεί ότι το Bloomberg είναι όργανο της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ και θέλει να ανατρέχει το εγχείρημα του Trump για μετασχηματισμό της οικονομίας των ΗΠΑ και του διεθνούς οικονομικού συστήματος.
Οι στόχοι της πολιτικής του Trump είναι η μείωση του εμπορικού ελλείμματος με όλους τους εταίρους των ΗΠΑ και η ανάταξη της παραγωγικής βάσης της χώρας μετά τη μαζική μετανάστευση των επιχειρήσεων στην Ασία.
Ο ιδιοκτήτης του ειδησεογραφικού πρακτορείου είναι ο Michael Bloomberg, ηγετική προσωπικότητα των δημοκρατικών δισεκατομμυριούχου και πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης
Έτσι, δεν πρόκειται απλώς για ενημέρωση του αναγνώστη για ορισμένες διαπραγματευτικές θέσεις, αλλά για μια εσκεμμένη προσπάθεια χρήσης της ειδησεογραφικής πλατφόρμας για μία βρώμικη γεωπολιτική κίνηση.
Ο βασικός στόχος εδώ είναι οι ρωσο-κινεζικές σχέσεις. Το κύριο μήνυμα είναι ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να θυσιάσει τη στρατηγική της συνεργασία με το Πεκίνο για χάρη της αποκατάστασης σχέσεων με την Ουάσινγκτον.
Η αναφορά στην αποδολαριοποίηση την οποία το Κρεμλίνο φέρεται έτοιμο να περιορίσει με κάποιες ισχνές παραχωρήσεις από τις ΗΠΑ, είναι μια άμεση πρόκληση.
Στέλνεται σήμα στο Πεκίνο σχετικά με την αναξιοπιστία της Μόσχας ως εταίρου, που αναγκάζεται προσωρινά να στηριχθεί στην Κίνα, αλλά θα επιστρέψει στη ζώνη του δολαρίου στην πρώτη ευκαιρία.
Dmitriev: Οι ΗΠΑ έχασαν 300 δισ. δολ. από τις κυρώσεις
Την ίδια ώρα, ο Kirill Dmitriev, Ειδικός Εκπρόσωπος του Προέδρου της Ρωσίας και επικεφαλής του ρωσικού Ταμείου Πλούτου (RDIF), δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα άρουν τις κυρώσεις για οικονομικό όφελος.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες τελικά θα άρουν τις κυρώσεις, γιατί οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας έχουν κοστίσει στις αμερικανικές εταιρείες πάνω από 300 δισεκατομμύρια δολάρια».
Έτσι σχολίασε ο Dmitriev το δημοσίευμα του περιοδικού The Economist για πιθανή συμφωνία ύψους 12 τρισεκατομμυρίων.
Διευκρίνισε ότι το χαρτοφυλάκιο των πιθανών κοινών έργων υπερβαίνει τα 14 τρισεκατομμύρια.
Η λέξη-κλειδί εδώ είναι «πιθανό», δηλαδή ενδεχόμενο.
Η Ρωσία έχει κάτι να προσφέρει στις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Ο λόγος είναι κοινά έργα σε ενέργεια, υποδομές, τεχνολογία και χρηματοοικονομικά με αμοιβαίες επενδύσεις.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για πρόσκληση σε μια μεγάλης κλίμακας επαναφορά των οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών.
«Είναι συμφωνία με τον διάβολο;» - Ο πραγματισμός και οι σχέσεις με την Κίνα
Η δημόσια διατύπωση ακούστηκε σαν άμεση ένδειξη για την επικείμενη λύση του ζητήματος των κυρώσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.
Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για πρόβλεψη, πρόταση ή διπλωματική κίνηση.
Ο δημοσιογράφος Alexei Zhivov αντέδρασε εξαιρετικά έντονα στη δήλωση του Dmitriev: «14 τρισεκατομμύρια είναι ένα μεγάλο ποσό. Πώς θα πρέπει να πληρωθεί μια τέτοια γενναιοδωρία;» αναρωτήθηκε.
Ο Zhivov υπενθύμισε την πολιτική της ομάδας των BRICS, την αποδολαριοποίηση και την ιδέα ενός πολυπολικού κόσμου.
«Μέχρι στιγμής, φαίνεται σαν μια συμφωνία με τον διάβολο», είπε, υπονοώντας γεωπολιτικούς κινδύνους.
Η θέση του αντικατοπτρίζει τους φόβους μέρους του πατριωτικού κοινού σχετικά με πιθανές παραχωρήσεις.
Ο αναλυτής Ivan Danilov είδε δαφορετικό παραλήπτη στις δηλώσεις για την πιθανότητα οικονομικής συνεργασίας Ρωσίας – ΗΠΑ.
Στο κανάλι του στο Telegram «Crimson Digest», σημείωσε ότι πρόκειται για λεπτό σήμα προς το Κίνα σχετικά με την ετοιμότητα της Μόσχας για πολυδιάστατη προσέγγιση.
«Αυτό είναι ένα σήμα για τους αγαπημένους, υπέροχους, απίθανους, απεριόριστα φιλικούς, στρατηγικούς, σοφούς Κινέζους μεγαλύτερους αδελφούς και εταίρους από το Πεκίνο ότι η Ρωσία, ακόμη και στις συνθήκες του πολέμου με την Ουκρανία, διατήρησε ένα ορισμένο βαθμό αξιοπρέπειας, μνήμης και ικανότητας εξαγωγής συμπερασμάτων», πιστεύει ο Danilov.
Ο Danilov υπενθύμισε τις δυσκολίες έκδοσης ρωσικών ομολόγων σε γιουάν.
Επίσης, ανέφερε την απροθυμία των Κινέζων εταίρων να πουλήσουν σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό στη Ρωσία.
«Η ιδέα αντικατάστασης του πετρελαίου της Βενεζουέλας με ρωσικό πετρέλαιο δεν λειτούργησε, γιατί οι Κινέζοι προτίμησαν να υπογράψουν στρατηγική συμφωνία συνεργασίας στον τομέα ενέργειας με τον Καναδό Πρωθυπουργό Carney και να αγοράσουν καναδικό πετρέλαιο στην πλήρη τιμή (αντί να αγοράσουν περισσότερο ρωσικό πετρέλαιο και να μειώσουν ελαφρά την απαιτούμενη έκπτωση)», εξήγησε ο αναλυτής.
Από τη μία, η Μόσχα αναπτύσσει συνεργασία εντός των BRICS και προωθεί τη αποδολαριοποίησης από την άλλη, ο οικονομικός πραγματισμός επιτρέπει επιστροφή στη συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Η πολυδιάστατη προσέγγιση
Άλλωστε, το παράδειγμα των Κινέζων εταίρων δείχνει ότι μια πολυδιάστατη προσέγγιση είναι πιο επωφελής από μια αρχιτεκτονική αρχών.
Ο Kirill Dmitriev απευθύνεται ακριβώς στο οικονομικό συμφέρον των αμερικανικών εταιρειών και κατανοεί όπως το δήλωσε και ο πρόεδρος Vladimir Putin ότι οι νομισματικές ενώσεις χωρίς επαρκή σύγκλιση των οικονομικών ενέχουν σημαντικό ρίσκο και θα προκαλέσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επιλύσουν.
Και αυτό δεδομένου ότι το δολαριακό σύστημα παραμένει ισχυρό, παρά τις ρωγμές - το αμερικανικό νόμισμα συμμετέχει σχεδόν στο 90% των παγκόσμιων συναλλαγών στην αγορά συναλλάγματος και σε περίπου το ήμισυ των διεθνών πληρωμών.
Η Μόσχα γνωρίζει, επίσης, ότι η Κίνα δεν θα αναλάβει τα βάρη που έχει η έκδοση του αποθεματικού νομίσματος – βαθιές αγορές, μεγαλη ρευστότητα, εμπορικά ελλείμματα – και να κινδυνεύσει να χάσει το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα.
Προετοιμαζόμενη για την επόμενη ημέρα μετά το Ουκρανικό η Ρωσία θα πρέπει να λάβει υπόψη τα νομισματικά δεδομένα – και η ευκαιρία για σημαντικές συμφωνίες με τον Trump δεν είναι κάτι που μπορεί να προσπεράσει αβρόχοις ποσί.
Το σκεπτικό είναι απλό: αργά ή γρήγορα, τα χρήματα υπερτερούν των πολιτικών ιδεασμών και των δηλώσεων – αυτό απαιτεί ο πραγματισμός από μια χώρα που διεξάγει έναν proxy πόλεμο με το ΝΑΤΟ εδώ και τέσσερα χρόνια.
Αλλά η γεωπολιτική συχνά υπερισχύει της καθαρής λογικής.
Εν τω μεταξύ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump στις 19 Φεβρουαρίου επέκτεινε τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας για ένα έτος.
Επικαλέστηκε τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία ως λόγο.
Νωρίτερα έγινε γνωστό ότι η Κίνα μείωσε απότομα την προμήθεια αγαθών στη Ρωσία.
Σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ, το γεγονός ότι οι τιμές για εισαγωγές αγαθών για τον ρωσικό στρατιωτικο-βιομηχανικό τομέα αυξήθηκαν κατά σχεδόν 90% λόγω της Κίνας, ενώ σε άλλες χώρες αυξήθηκαν μόνο κατά 9%, είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Στόχος το ρήγμα στην εμπιστοσύνη
Η αναπαραγωγή τέτοιων «απορρήτων μνημονίων» δημιουργεί ρήγμα εμπιστοσύνης στο πεδίο της πληροφορίας, αναγκάζοντας και τις δύο πλευρές να δαπανήσουν πολιτικούς πόρους για αρνήσεις και δημόσιες διαβεβαιώσεις πίστης στην πορεία.
Το δεύτερο πλήγμα στοχεύει στη διατλαντική ενότητα.
Οι ευρωπαϊκές ελίτ θα δουν στο άρθρο επιβεβαίωση των σκοτεινών φόβων: Ο Trump, λένε, είναι έτοιμος να διαπραγματευτεί με τη Μόσχα πίσω από την πλάτη τους.
Η αφήγηση ότι η Ρωσία δελεάζει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ με «μακρινές υποσχέσεις με μεγάλα ποσά» και απευθύνεται στην αντιπάθειά του για τις «πράσινες» τεχνολογίες, παρουσιάζει τη συμφωνία ως ξεχωριστή.
Σε αυτή την αφήγηση, η Ευρώπη παραμένει όχι μόνο εκτός δράσης, αλλά στον ρόλο μέρους του οποίου τα συμφέροντα θυσιάζονται σκόπιμα.
Αυτό λειτουργεί για να διχάσει τον ήδη δύσκολο διάλογο μεταξύ Βρυξελλών και Ουάσιγκτον, ενισχύοντας την Ευρωσκεπτικισμό, από τη μια, και την αμφισβήτηση των αμερικανικών εγγυήσεων, από την άλλη.
Αναφορές στην «ουκρανική πληροφορία» (όχι Εσθονική) και σε «δυτικούς αξιωματούχους» δημιουργούν την ψευδαίσθηση εσωτερικής πληροφόρησης και τεκμηριωμένης ακρίβειας, αλλά όλες οι βασικές εκτιμήσεις δίνονται ανώνυμα ή σε υποθετική μορφή.
Τέλος, το Bloomberg λειτουργεί ως εργαλείο για τη μεταφορά μηνυμάτων: σε κάποιον για να διαταράξει πιθανές διαπραγματεύσεις, σε κάποιον για να ψυχράνει συμμαχικούς δεσμούς, σε κάποιον για εσωτερική αμερικανική αντιπαράθεση.
Ως αποτέλεσμα, το κείμενο προκαλεί μια αντιπαράθεση όλων εναντίον όλων, ενώ τα συμφέροντα του πρακτορείου ταυτίζονται με τις ανάγκες εκείνων των δυνάμεων για τις οποίες η στρατιωτική σύγκρουση και το χάος είναι πιο επικερδή από οποιαδήποτε ορθολογική διπλωματία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών