Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ήταν η σιωπή του Λευκού Οίκου γύρω από το πακέτο όπλων ύψους 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ταϊβάν
(upd) Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Donald Trump στο Πεκίνο και η συνάντηση με τον Κινέζο ομόλογό του Xi Jinping παρουσιαζόταν από τον Λευκό Οίκο ως η μεγάλη διπλωματική στιγμή της δεύτερης θητείας του.
Η αμερικανική προπαγάνδα μιλούσε για μια «ιστορική επαναπροσέγγιση» με την Κίνα, για «μεγάλες εμπορικές συμφωνίες» και για μια προσωπική σχέση Trump – Xi Jinping που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες στον κόσμο.
Το Πεκίνο πράγματι υποδέχθηκε τον Αμερικανό πρόεδρο με κάθε επισημότητα.
Κόκκινα χαλιά, τελετές υψηλού συμβολισμού, δημόσιες χειραψίες και μεγάλες εικόνες «στρατηγικής σταθερότητας».
Όμως πίσω από τη θεατρική διπλωματία, η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική: η επίσκεψη κατέληξε να αποκαλύψει τη βαθιά μεταβολή της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος — μια μεταβολή που πλέον ευνοεί ξεκάθαρα την Κίνα εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αντί για έναν θριαμβευτή Trump που θα επέστρεφε στην Ουάσιγκτον με μεγάλες συμφωνίες, ο κόσμος είδε έναν Αμερικανό πρόεδρο που αναγκάστηκε να κινηθεί μέσα στους όρους που επέβαλε το Πεκίνο.
Η εικόνα που προέκυψε δεν ήταν η αναβίωση της αμερικανικής ηγεμονίας, αλλά η επιβεβαίωση ότι η εποχή της μονοπολικής κυριαρχίας των ΗΠΑ φθίνει ταχύτατα.
Η Κίνα ως νέα υπερδύναμη – Οι ΗΠΑ απέσυραν το πακέτο όπλων ύψους 14 δισ. ευρώ για την Ταϊβάν
Η πιο καθαρή εικόνα αυτής της αλλαγής φάνηκε στο ζήτημα της Ταϊβάν.
Ο Xi Jinping δεν αρκέστηκε σε γενικόλογες διπλωματικές διατυπώσεις.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν, προειδοποίησε ευθέως τον Trump ότι οποιαδήποτε λανθασμένη διαχείριση του ζητήματος της Ταϊβάν θα μπορούσε να οδηγήσει όχι απλώς σε ανταγωνισμό, αλλά σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική μεταβολή στον τόνο της κινεζικής διπλωματίας.
Για δεκαετίες, η Ουάσιγκτον χρησιμοποιούσε την Ταϊβάν ως βασικό εργαλείο πίεσης απέναντι στο Πεκίνο.
Σήμερα όμως η Κίνα εμφανίζεται τόσο ισχυρή οικονομικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά ώστε να μιλά πλέον από θέση ισχύος.
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ήταν η σιωπή του Λευκού Οίκου γύρω από το πακέτο όπλων ύψους 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ταϊβάν.
Παρότι το πακέτο βρισκόταν έτοιμο προς έγκριση από τον Μάρτιο, η κυβέρνηση Trump απέφυγε να προχωρήσει ενόψει της επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου στο Πεκίνο.
Αμερικανοί αναλυτές εκτίμησαν ότι η Ουάσιγκτον φοβήθηκε πως μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε κινεζική αντίδραση και θα κατέρρεε η συνάντηση.
Αυτό από μόνο του αποτελεί ένδειξη μετατόπισης ισχύος.
Στο παρελθόν, οι ΗΠΑ ενεργούσαν μονομερώς χωρίς να υπολογίζουν τις αντιδράσεις άλλων δυνάμεων.
Σήμερα, η Ουάσιγκτον φαίνεται να προσαρμόζει τις κινήσεις της υπό τον φόβο της κινεζικής αντίδρασης.
Την ίδια στιγμή γινόταν γνωστό πως ο Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping θα πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες το φθινόπωρο του 2026, έπειτα από πρόσκληση του Donald Trump.
Η αποτυχία της πίεσης προς το Ιράν
Ένας από τους βασικούς στόχους της επίσκεψης Trump ήταν να πιέσει την Κίνα να περιορίσει τις εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου.
Ωστόσο, το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επιθυμούσε η Ουάσιγκτον.
Ο ίδιος ο Trump αναγκάστηκε να παραδεχθεί δημόσια ότι ο Xi Jinping ξεκαθάρισε πως η Κίνα θα συνεχίσει να αγοράζει πετρέλαιο από το Ιράν.
Η δήλωση αυτή συνιστά σοβαρό γεωπολιτικό πλήγμα για την αμερικανική στρατηγική «μέγιστης πίεσης».
Οι ΗΠΑ είχαν επιβάλει κυρώσεις σε κινεζικά διυλιστήρια και δεκάδες ναυτιλιακές εταιρείες, προσπαθώντας να απομονώσουν οικονομικά την Τεχεράνη.
Όμως το Πεκίνο όχι μόνο δεν υποχώρησε, αλλά αγνόησε ανοιχτά τις αμερικανικές απειλές.
Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο Trump εμφανίστηκε τελικά να εξετάζει άρση κυρώσεων σε κινεζικές εταιρείες που αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο — μια θεαματική αναδίπλωση σε σχέση με την προηγούμενη ρητορική του.
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η Κίνα δεν είναι πλέον διατεθειμένη να αποδέχεται αμερικανικές οικονομικές εντολές.
Η εποχή όπου η Ουάσιγκτον μπορούσε να επιβάλει μονομερώς παγκόσμιους οικονομικούς αποκλεισμούς φαίνεται να τελειώνει.
«Η Ανατολή ανεβαίνει, η Δύση πέφτει»
Ο Xi Jinping είχε δηλώσει ήδη από τα προηγούμενα χρόνια ότι «η Ανατολή ανεβαίνει και η Δύση παρακμάζει».
Για πολλούς στη Δύση, αυτή η φράση θεωρούνταν περισσότερο ιδεολογική παρά πραγματική. Σήμερα όμως τα δεδομένα φαίνεται να επιβεβαιώνουν αυτή τη στρατηγική αυτοπεποίθηση του Πεκίνου.
Όταν οι ΗΠΑ αύξησαν τους δασμούς σε κινεζικά προϊόντα σε επίπεδα άνω του 140%, η Κίνα απάντησε περιορίζοντας τις εξαγωγές σπάνιων γαιών και μαγνητών — κρίσιμων υλικών για την αμερικανική αμυντική και τεχνολογική βιομηχανία.
Η αντίδραση αυτή αποκάλυψε τη βαθιά εξάρτηση της αμερικανικής οικονομίας από την κινεζική παραγωγή.
Η Κίνα ελέγχει περίπου το 85% της επεξεργασίας και πάνω από το 90% της παραγωγής σπάνιων γαιών παγκοσμίως.
Χωρίς αυτές, η αμερικανική βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Αυτός είναι και ο λόγος που ο Trump αναγκάστηκε τελικά να υποχωρήσει και να αποδεχθεί νέες εμπορικές συμφωνίες υπό κινεζικούς όρους.
Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίζεται πλέον ακόμη και από δυτικούς ηγέτες.
Ο Καναδός πρωθυπουργός Mark Carney δήλωσε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Davos ότι η «τάξη πραγμάτων που βασιζόταν στην αμερικανική ηγεμονία» βρίσκεται σε περίοδο «ρήξης».
Ο πόλεμος με το Ιράν και η αδυναμία των ΗΠΑ
Η σύγκρουση με το Ιράν λειτούργησε επίσης ως καταλύτης για να αποκαλυφθούν οι αδυναμίες της αμερικανικής ισχύος.
Παρά την τεράστια στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ, η Ουάσιγκτον δεν κατάφερε να επιτύχει τους στόχους της απέναντι σε μια ασύμμετρη δύναμη όπως το Ιράν.
Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο στρατιωτική φθορά αλλά και εξάντληση αποθεμάτων όπλων και πυραύλων.
Αμερικανικά think tanks προειδοποιούν πλέον ότι οι ΗΠΑ ίσως να μην είναι έτοιμες να υποστηρίξουν αποτελεσματικά την Ταϊβάν σε περίπτωση μεγάλης κρίσης με την Κίνα.
Για το Πεκίνο, αυτή η εξέλιξη αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η Κίνα βλέπει μια υπερδύναμη που έχει διασκορπίσει τις δυνάμεις της σε πολλαπλά μέτωπα και αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές και στρατιωτικές πιέσεις.
Το πλήγμα στο Stargate και ο αγώνας για την τεχνητή νοημοσύνη
Ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα για τις ΗΠΑ ήταν η αποσταθεροποίηση του project Stargate — του τεράστιου σχεδίου ύψους 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αμερικανική κυριαρχία στην τεχνητή νοημοσύνη.
Το πρόγραμμα, που είχε ανακοινωθεί από τον Trump το 2025 σε συνεργασία με την OpenAI, τη SoftBank και την Oracle Corporation, βασιζόταν στη δημιουργία τεράστιων data centers στη Μέση Ανατολή.
Όμως οι ιρανικές επιθέσεις σε κέντρα δεδομένων της Amazon Web Services στο Μπαχρέιν και εγκαταστάσεις της Oracle στο Dubai προκάλεσαν σοβαρές αναταράξεις.
Οι επιθέσεις με drones επηρέασαν τραπεζικά δίκτυα, ηλεκτρονικές πληρωμές και κρίσιμες ψηφιακές υπηρεσίες στον Περσικό Κόλπο.
Η εικόνα αυτή έπληξε σοβαρά την αμερικανική αξιοπιστία ως «ασφαλούς τεχνολογικού εταίρου».
Η Κίνα εκμεταλλεύτηκε άμεσα αυτή την αδυναμία, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως πιο σταθερή και ασφαλή εναλλακτική λύση.
Κινέζοι αναλυτές εκτιμούν ότι η αποδυνάμωση του Stargate δίνει στο Πεκίνο πολύτιμο χρόνο για να μειώσει την τεχνολογική απόσταση με τις ΗΠΑ στην τεχνητή νοημοσύνη.
Boeing: Tο σύμβολο της αμερικανικής παρακμής
Ακόμη και στο πεδίο των εμπορικών συμφωνιών, η επίσκεψη Trump κατέληξε απογοητευτική.
Για μήνες, αμερικανικά οικονομικά κέντρα προέβλεπαν ότι η Κίνα θα προχωρούσε σε παραγγελία περίπου 500 αεροσκαφών από τη Boeing.
Τελικά, ανακοινώθηκε συμφωνία μόλις για 200 αεροσκάφη — αριθμός πολύ χαμηλότερος από τις προσδοκίες.
Η αγορά αντέδρασε άμεσα, με τη μετοχή της Boeing να υποχωρεί κατά 4%.
Η σύγκριση με το ταξίδι Trump του 2017 είναι αποκαλυπτική.
Τότε η Ουάσιγκτον ανακοίνωνε συμφωνίες άνω των 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων και η Κίνα παρήγγειλε 300 Boeing.
Η διαφορά αυτή αποτυπώνει τη μεταβολή των οικονομικών σχέσεων: οι ΗΠΑ δεν διαπραγματεύονται πλέον από θέση υπεροχής.
Η Κίνα θριαμβεύει
Αναλυτές και ειδικοί είχαν προβλέψει εκ των προτέρων ότι η επίσκεψη δεν θα απέφερε ουσιαστικά αποτελέσματα για τις ΗΠΑ.
Ο Drew Thompson, πρώην διευθυντής για Κίνα και Ταϊβάν στο αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, δήλωσε ότι «δεν περίμενε κανένα σοβαρό αποτέλεσμα».
Ο Alan Carlson από το Πανεπιστήμιο Cornell υποστήριξε ότι οι πιθανότητες ουσιαστικής συμφωνίας ήταν «λίγο πάνω από το μηδέν».
Η πραγματικότητα είναι ότι η Κίνα δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να υποχωρήσει απέναντι στις ΗΠΑ.
Η οικονομική της αντοχή, η τεχνολογική της πρόοδος, η στρατηγική της συνεργασία με το Ιράν και η επιρροή της στον Παγκόσμιο Νότο έχουν δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα.
Το ταξίδι Trump στο Πεκίνο κατέληξε τελικά να λειτουργήσει ως σύμβολο της μετάβασης σε έναν πολυπολικό κόσμο.
Έναν κόσμο στον οποίο η αμερικανική ηγεμονία αμφισβητείται ανοιχτά και η Κίνα εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως η δύναμη που καθορίζει τις νέες ισορροπίες.
Η «κινεζική άνοδος» δεν είναι πλέον θεωρία. Είναι η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.
www.bankingnews.gr
Η αμερικανική προπαγάνδα μιλούσε για μια «ιστορική επαναπροσέγγιση» με την Κίνα, για «μεγάλες εμπορικές συμφωνίες» και για μια προσωπική σχέση Trump – Xi Jinping που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες στον κόσμο.
Το Πεκίνο πράγματι υποδέχθηκε τον Αμερικανό πρόεδρο με κάθε επισημότητα.
Κόκκινα χαλιά, τελετές υψηλού συμβολισμού, δημόσιες χειραψίες και μεγάλες εικόνες «στρατηγικής σταθερότητας».
Όμως πίσω από τη θεατρική διπλωματία, η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική: η επίσκεψη κατέληξε να αποκαλύψει τη βαθιά μεταβολή της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος — μια μεταβολή που πλέον ευνοεί ξεκάθαρα την Κίνα εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αντί για έναν θριαμβευτή Trump που θα επέστρεφε στην Ουάσιγκτον με μεγάλες συμφωνίες, ο κόσμος είδε έναν Αμερικανό πρόεδρο που αναγκάστηκε να κινηθεί μέσα στους όρους που επέβαλε το Πεκίνο.
Η εικόνα που προέκυψε δεν ήταν η αναβίωση της αμερικανικής ηγεμονίας, αλλά η επιβεβαίωση ότι η εποχή της μονοπολικής κυριαρχίας των ΗΠΑ φθίνει ταχύτατα.
Η Κίνα ως νέα υπερδύναμη – Οι ΗΠΑ απέσυραν το πακέτο όπλων ύψους 14 δισ. ευρώ για την Ταϊβάν
Η πιο καθαρή εικόνα αυτής της αλλαγής φάνηκε στο ζήτημα της Ταϊβάν.
Ο Xi Jinping δεν αρκέστηκε σε γενικόλογες διπλωματικές διατυπώσεις.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν, προειδοποίησε ευθέως τον Trump ότι οποιαδήποτε λανθασμένη διαχείριση του ζητήματος της Ταϊβάν θα μπορούσε να οδηγήσει όχι απλώς σε ανταγωνισμό, αλλά σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική μεταβολή στον τόνο της κινεζικής διπλωματίας.
Για δεκαετίες, η Ουάσιγκτον χρησιμοποιούσε την Ταϊβάν ως βασικό εργαλείο πίεσης απέναντι στο Πεκίνο.
Σήμερα όμως η Κίνα εμφανίζεται τόσο ισχυρή οικονομικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά ώστε να μιλά πλέον από θέση ισχύος.
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ήταν η σιωπή του Λευκού Οίκου γύρω από το πακέτο όπλων ύψους 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ταϊβάν.
Παρότι το πακέτο βρισκόταν έτοιμο προς έγκριση από τον Μάρτιο, η κυβέρνηση Trump απέφυγε να προχωρήσει ενόψει της επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου στο Πεκίνο.
Αμερικανοί αναλυτές εκτίμησαν ότι η Ουάσιγκτον φοβήθηκε πως μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε κινεζική αντίδραση και θα κατέρρεε η συνάντηση.
Αυτό από μόνο του αποτελεί ένδειξη μετατόπισης ισχύος.
Στο παρελθόν, οι ΗΠΑ ενεργούσαν μονομερώς χωρίς να υπολογίζουν τις αντιδράσεις άλλων δυνάμεων.
Σήμερα, η Ουάσιγκτον φαίνεται να προσαρμόζει τις κινήσεις της υπό τον φόβο της κινεζικής αντίδρασης.
Την ίδια στιγμή γινόταν γνωστό πως ο Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping θα πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες το φθινόπωρο του 2026, έπειτα από πρόσκληση του Donald Trump.
Η αποτυχία της πίεσης προς το Ιράν
Ένας από τους βασικούς στόχους της επίσκεψης Trump ήταν να πιέσει την Κίνα να περιορίσει τις εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου.
Ωστόσο, το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επιθυμούσε η Ουάσιγκτον.
Ο ίδιος ο Trump αναγκάστηκε να παραδεχθεί δημόσια ότι ο Xi Jinping ξεκαθάρισε πως η Κίνα θα συνεχίσει να αγοράζει πετρέλαιο από το Ιράν.
Η δήλωση αυτή συνιστά σοβαρό γεωπολιτικό πλήγμα για την αμερικανική στρατηγική «μέγιστης πίεσης».
Οι ΗΠΑ είχαν επιβάλει κυρώσεις σε κινεζικά διυλιστήρια και δεκάδες ναυτιλιακές εταιρείες, προσπαθώντας να απομονώσουν οικονομικά την Τεχεράνη.
Όμως το Πεκίνο όχι μόνο δεν υποχώρησε, αλλά αγνόησε ανοιχτά τις αμερικανικές απειλές.
Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο Trump εμφανίστηκε τελικά να εξετάζει άρση κυρώσεων σε κινεζικές εταιρείες που αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο — μια θεαματική αναδίπλωση σε σχέση με την προηγούμενη ρητορική του.
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η Κίνα δεν είναι πλέον διατεθειμένη να αποδέχεται αμερικανικές οικονομικές εντολές.
Η εποχή όπου η Ουάσιγκτον μπορούσε να επιβάλει μονομερώς παγκόσμιους οικονομικούς αποκλεισμούς φαίνεται να τελειώνει.
«Η Ανατολή ανεβαίνει, η Δύση πέφτει»
Ο Xi Jinping είχε δηλώσει ήδη από τα προηγούμενα χρόνια ότι «η Ανατολή ανεβαίνει και η Δύση παρακμάζει».
Για πολλούς στη Δύση, αυτή η φράση θεωρούνταν περισσότερο ιδεολογική παρά πραγματική. Σήμερα όμως τα δεδομένα φαίνεται να επιβεβαιώνουν αυτή τη στρατηγική αυτοπεποίθηση του Πεκίνου.
Όταν οι ΗΠΑ αύξησαν τους δασμούς σε κινεζικά προϊόντα σε επίπεδα άνω του 140%, η Κίνα απάντησε περιορίζοντας τις εξαγωγές σπάνιων γαιών και μαγνητών — κρίσιμων υλικών για την αμερικανική αμυντική και τεχνολογική βιομηχανία.
Η αντίδραση αυτή αποκάλυψε τη βαθιά εξάρτηση της αμερικανικής οικονομίας από την κινεζική παραγωγή.
Η Κίνα ελέγχει περίπου το 85% της επεξεργασίας και πάνω από το 90% της παραγωγής σπάνιων γαιών παγκοσμίως.
Χωρίς αυτές, η αμερικανική βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Αυτός είναι και ο λόγος που ο Trump αναγκάστηκε τελικά να υποχωρήσει και να αποδεχθεί νέες εμπορικές συμφωνίες υπό κινεζικούς όρους.
Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίζεται πλέον ακόμη και από δυτικούς ηγέτες.
Ο Καναδός πρωθυπουργός Mark Carney δήλωσε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Davos ότι η «τάξη πραγμάτων που βασιζόταν στην αμερικανική ηγεμονία» βρίσκεται σε περίοδο «ρήξης».
Ο πόλεμος με το Ιράν και η αδυναμία των ΗΠΑ
Η σύγκρουση με το Ιράν λειτούργησε επίσης ως καταλύτης για να αποκαλυφθούν οι αδυναμίες της αμερικανικής ισχύος.
Παρά την τεράστια στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ, η Ουάσιγκτον δεν κατάφερε να επιτύχει τους στόχους της απέναντι σε μια ασύμμετρη δύναμη όπως το Ιράν.
Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο στρατιωτική φθορά αλλά και εξάντληση αποθεμάτων όπλων και πυραύλων.
Αμερικανικά think tanks προειδοποιούν πλέον ότι οι ΗΠΑ ίσως να μην είναι έτοιμες να υποστηρίξουν αποτελεσματικά την Ταϊβάν σε περίπτωση μεγάλης κρίσης με την Κίνα.
Για το Πεκίνο, αυτή η εξέλιξη αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η Κίνα βλέπει μια υπερδύναμη που έχει διασκορπίσει τις δυνάμεις της σε πολλαπλά μέτωπα και αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές και στρατιωτικές πιέσεις.
Το πλήγμα στο Stargate και ο αγώνας για την τεχνητή νοημοσύνη
Ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα για τις ΗΠΑ ήταν η αποσταθεροποίηση του project Stargate — του τεράστιου σχεδίου ύψους 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αμερικανική κυριαρχία στην τεχνητή νοημοσύνη.
Το πρόγραμμα, που είχε ανακοινωθεί από τον Trump το 2025 σε συνεργασία με την OpenAI, τη SoftBank και την Oracle Corporation, βασιζόταν στη δημιουργία τεράστιων data centers στη Μέση Ανατολή.
Όμως οι ιρανικές επιθέσεις σε κέντρα δεδομένων της Amazon Web Services στο Μπαχρέιν και εγκαταστάσεις της Oracle στο Dubai προκάλεσαν σοβαρές αναταράξεις.
Οι επιθέσεις με drones επηρέασαν τραπεζικά δίκτυα, ηλεκτρονικές πληρωμές και κρίσιμες ψηφιακές υπηρεσίες στον Περσικό Κόλπο.
Η εικόνα αυτή έπληξε σοβαρά την αμερικανική αξιοπιστία ως «ασφαλούς τεχνολογικού εταίρου».
Η Κίνα εκμεταλλεύτηκε άμεσα αυτή την αδυναμία, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως πιο σταθερή και ασφαλή εναλλακτική λύση.
Κινέζοι αναλυτές εκτιμούν ότι η αποδυνάμωση του Stargate δίνει στο Πεκίνο πολύτιμο χρόνο για να μειώσει την τεχνολογική απόσταση με τις ΗΠΑ στην τεχνητή νοημοσύνη.
Boeing: Tο σύμβολο της αμερικανικής παρακμής
Ακόμη και στο πεδίο των εμπορικών συμφωνιών, η επίσκεψη Trump κατέληξε απογοητευτική.
Για μήνες, αμερικανικά οικονομικά κέντρα προέβλεπαν ότι η Κίνα θα προχωρούσε σε παραγγελία περίπου 500 αεροσκαφών από τη Boeing.
Τελικά, ανακοινώθηκε συμφωνία μόλις για 200 αεροσκάφη — αριθμός πολύ χαμηλότερος από τις προσδοκίες.
Η αγορά αντέδρασε άμεσα, με τη μετοχή της Boeing να υποχωρεί κατά 4%.
Η σύγκριση με το ταξίδι Trump του 2017 είναι αποκαλυπτική.
Τότε η Ουάσιγκτον ανακοίνωνε συμφωνίες άνω των 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων και η Κίνα παρήγγειλε 300 Boeing.
Η διαφορά αυτή αποτυπώνει τη μεταβολή των οικονομικών σχέσεων: οι ΗΠΑ δεν διαπραγματεύονται πλέον από θέση υπεροχής.
Η Κίνα θριαμβεύει
Αναλυτές και ειδικοί είχαν προβλέψει εκ των προτέρων ότι η επίσκεψη δεν θα απέφερε ουσιαστικά αποτελέσματα για τις ΗΠΑ.
Ο Drew Thompson, πρώην διευθυντής για Κίνα και Ταϊβάν στο αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, δήλωσε ότι «δεν περίμενε κανένα σοβαρό αποτέλεσμα».
Ο Alan Carlson από το Πανεπιστήμιο Cornell υποστήριξε ότι οι πιθανότητες ουσιαστικής συμφωνίας ήταν «λίγο πάνω από το μηδέν».
Η πραγματικότητα είναι ότι η Κίνα δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να υποχωρήσει απέναντι στις ΗΠΑ.
Η οικονομική της αντοχή, η τεχνολογική της πρόοδος, η στρατηγική της συνεργασία με το Ιράν και η επιρροή της στον Παγκόσμιο Νότο έχουν δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα.
Το ταξίδι Trump στο Πεκίνο κατέληξε τελικά να λειτουργήσει ως σύμβολο της μετάβασης σε έναν πολυπολικό κόσμο.
Έναν κόσμο στον οποίο η αμερικανική ηγεμονία αμφισβητείται ανοιχτά και η Κίνα εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως η δύναμη που καθορίζει τις νέες ισορροπίες.
Η «κινεζική άνοδος» δεν είναι πλέον θεωρία. Είναι η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών