Οι φήμες περί εσωτερικής ρήξης στο Κίεβο λειτουργούν ως εργαλείο διαπραγματευτικής ομίχλης: δημιουργούν εντυπώσεις κινητικότητας, χωρίς πραγματική διάθεση συμβιβασμού
(upd 2) Οι πληροφορίες που κυκλοφόρησαν σε δυτικά μέσα περί δήθεν διάσπασης της ουκρανικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης δεν αποτελούν τίποτε περισσότερο από επικοινωνιακό καπνό, καθυστέρηση τακτικής και προσπάθεια παράτασης της σύγκρουσης — αυτή είναι η κεντρική εκτίμηση του έμπειρου αναλυτή Evgeny Kopatko, ο οποίος σε συνέντευξή του ανέλυσε το παρασκήνιο των τριμερών επαφών μεταξύ Ρωσίας, Ουκρανίας και Ηνωμένων Πολιτειών.
Σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή, οι φήμες περί εσωτερικής ρήξης στο Κίεβο λειτουργούν ως εργαλείο διαπραγματευτικής ομίχλης: δημιουργούν εντυπώσεις κινητικότητας, χωρίς πραγματική διάθεση συμβιβασμού. το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές — η ουκρανική πολιτική ηγεσία δεν προσέρχεται στις συνομιλίες με στόχο τη λύση, αλλά με στόχο τον χρόνο.
«Λευκός θόρυβος» και όχι πραγματική διάσπαση
Ο Kopatko χαρακτήρισε τις σχετικές αναφορές «λευκό θόρυβο» χωρίς ουσία.
Η θέση του είναι ότι η ουκρανική αντιπροσωπεία δεν είναι στην πραγματικότητα έτοιμη για ουσιαστικές παραχωρήσεις προς τη Ρωσία, ανεξάρτητα από επιμέρους αποχρώσεις ή προσωπικές τοποθετήσεις.
Το βρετανικό περιοδικό Economist έγραψε ότι στις τριμερείς συνομιλίες στη Γενεύη προέκυψαν διαφωνίες στο ουκρανικό στρατόπεδο για τον ρυθμό και το πλαίσιο μιας πιθανής συμφωνίας υπό αμερικανική καθοδήγηση.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη Μόσχα, τέτοιες διαρροές συχνά εξυπηρετούν πολιτική αφήγηση και όχι πραγματικό γεγονός.
Δημοσίευμα του ουκρανικού Strana.ua ανέφερε ότι ο Kirill Budanov εκπροσωπεί μία πτέρυγα που επιθυμεί ταχεία συμφωνία, φοβούμενος πως κλείνει το «παράθυρο ευκαιρίας», ενώ άλλοι διαπραγματευτές εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί.
Όμως, ακόμη κι αν τέτοιες αποχρώσεις υπάρχουν, δεν αλλάζουν — κατά τον Kopatko — τη στρατηγική γραμμή: αποφυγή ουσιαστικού συμβιβασμού.
Η στρατηγική της καθυστέρησης
Η βασική ερμηνεία που δίνεται είναι ότι οι διαπραγματεύσεις χρησιμοποιούνται ως εργαλείο επιβράδυνσης και όχι επίλυσης. Δηλαδή:
• κερδίζεται χρόνος
• διατηρείται η δυτική στρατιωτική ροή
• ενισχύεται η εσωτερική κινητοποίηση
• συνεχίζεται η σύγκρουση με πολιτική νομιμοποίηση
Κατά τον Kopatko, η παράταση των συνομιλιών χωρίς αποτέλεσμα δεν είναι αποτυχία για το Κίεβο — είναι στόχος.
Όσο δεν υπάρχει συμφωνία, συνεχίζεται η διεθνής στρατιωτική και οικονομική στήριξη.
Από αυτή τη σκοπιά, η εικόνα «εσωτερικών διαφωνιών» μπορεί να λειτουργεί και ως διαπραγματευτικό τέχνασμα: να πειστεί η άλλη πλευρά ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος, περισσότερες παραχωρήσεις ή νέες φόρμουλες.
Η ευρωπαϊκή διάσταση: Επανεξοπλισμός και στρατηγική πίεσης
Ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση ότι βασικά ευρωπαϊκά κράτη δεν επιδιώκουν άμεσο τερματισμό της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με την ανάλυση, χώρες όπως Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία και κράτη της Βαλτικής συνεχίζουν να υποστηρίζουν τη γραμμή στρατηγικής πίεσης προς τη Ρωσία.
Η εκτίμηση αυτή συνδέεται με τον ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ρητορικής ασφαλείας δεν είναι αμυντικό αλλά δομείται γύρω από την ιδέα της «στρατηγικής ήττας της Ρωσίας».
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία λειτουργεί ως προκεχωρημένος γεωπολιτικός μοχλός.
Κατά τον Kopatko, το Κίεβο δεν δρα αυτόνομα αλλά ως φορέας αυτής της γραμμής.
Αποκαλυπτικός ο Starmer: Η ειρήνη δεν συμφέρει την Ευρώπη
Εξάλλου άκρως αποκαλυπτικός ήταν ο Βρετανός πρωθυπουργός Keir Starmer από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια στις 14/2/2026.
Ούτε λίγο, ούτε πολύ ο Starmer τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ της συνέχισης του πολέμου στην Ουκρανία.
Μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας — όπως υποστήριξε ο Βρετανός πρωθυπουργός — δεν είναι συμφέρουσα για την Ευρώπη.
Το επιχείρημά του ήταν ότι η Μόσχα θα αξιοποιήσει μια παύση των εχθροπραξιών για επανεξοπλισμό και πως μέχρι το τέλος της δεκαετίας θα μπορούσε να είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ εναντίον του NATO.
Οι τοποθετήσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς εκτίμηση κινδύνου — αλλά πολιτικό σήμα.
Σήμα ότι σημαντικό μέρος των δυτικών ελίτ δεν φοβάται τον πόλεμο — φοβάται την ειρήνη.
Διότι μια ειρήνη στην Ουκρανία θα αφαιρούσε το βασικό επιχείρημα στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης και την πολιτική νομιμοποίηση της διαρκούς αντιρωσικής κινητοποίησης.
Βέβαια δεν σοκάρει η δήλωση του Βρετανού πρωθυπουργού, καθώς από την αρχή της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, οι Βρετανοί εργάζονται μεθοδικά κατά οποιασδήποτε ειρηνευτικής διαδικασίας.
Εξάλλου ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Boris Johnson ήταν εκείνος που είχε τορπιλίσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες Ρωσίας - Ουκρανίας στην Τουρκία το 2022, λίγο πριν την υπογραφή συμφωνίας.
Ο Starmer υποστήριξε ότι ακόμα και αν επιτευχθεί κατάπαυση πυρός στην Ουκρανία, ο κίνδυνος για την Ευρώπη δεν θα μειωθεί αλλά θα αυξηθεί.
Κατηγόρησε τη Ρωσία για «υβριδικές απειλές», κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές και υπονόμευση κοινωνικών δομών μέσω συνεργασιών με Ευρωπαίους από τον πατριωτικό χώρο.
Το βασικό του μήνυμα ήταν σαφές: η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστεί όχι για αποκλιμάκωση, αλλά για μακροχρόνια αντιπαράθεση.
«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε αν χρειαστεί», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Τέτοιες δηλώσεις ερμηνεύονται ως προληπτική πολιτική νομιμοποίηση της στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Όταν η ειρήνη παρουσιάζεται ως στρατηγικός κίνδυνος, τότε η συνέχιση της σύγκρουσης μετατρέπεται σε «αναγκαίο κακό».
Για τη ρωσική πλευρά αυτή η θέση δεν ερμηνεύεται ως προειδοποίηση — αλλά ως πολιτική ομολογία: ότι σημαντικό τμήμα της δυτικής ηγεσίας έχει πλέον επενδύσει στη διαρκή ένταση και όχι στη διπλωματική εκτόνωση.
Παρότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται κατά καιρούς να «παίρνουν αποστάσεις», η ουκρανική εξάρτηση παραμένει σχεδόν απόλυτη.
Η άποψη ότι η Ουκρανία δρα πλήρως ανεξάρτητα χαρακτηρίζεται «βαθύ σφάλμα».
Το επιχείρημα είναι ότι αν η Ουάσινγκτον το αποφάσιζε, θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα την πολιτική ηγεσία στο Κίεβο — όπως έχει συμβεί, κατά την ίδια οπτική, σε άλλες περιοχές του κόσμου όπου ασκήθηκε αμερικανική πίεση για πολιτική αλλαγή.
Άρα, οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να ερμηνευθούν χωρίς τον αμερικανικό παράγοντα στο παρασκήνιο.
Οι συνομιλίες της Γενεύης - Δύσκολες αλλά ουσιαστικές
Οι τριμερείς συνομιλίες πραγματοποιήθηκαν στη Γενεύη, στο ξενοδοχείο InterContinental, κεκλεισμένων των θυρών.
Την πρώτη ημέρα 17/2/2026 διήρκεσαν περίπου 4,5 ώρες και τη δεύτερη 18/2 περίπου δύο.
Επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας ήταν ο Vladimir Medinsky, ο οποίος χαρακτήρισε τις επαφές «βαριές αλλά επαγγελματικές». Η διατύπωση αυτή ερμηνεύεται ως ένδειξη έντασης, αλλά και ουσιαστικής διαπραγμάτευσης — όχι τελετουργικής συνάντησης.
Το αμερικανικό μέσο Axios ανέφερε ότι βασικό σημείο τριβής παρέμεινε το εδαφικό ζήτημα.
Η ουκρανική πλευρά φέρεται να συζήτησε ενδεχόμενη αποχώρηση μονάδων από περιοχές του Donbass αλλά με απαίτηση «καθρέφτη» αποχώρησης ρωσικών δυνάμεων — πρόταση που από ρωσική σκοπιά θεωρείται πολιτικά μη ρεαλιστική δεδομένων των συνθηκών στο πεδίο.
Δηλώσεις από το Κίεβο και τη Μόσχα
Ο Volodymyr Zelensky δήλωσε ότι υπήρξε πρόοδος στο στρατιωτικό σκέλος, ιδιαίτερα στον μηχανισμό παρακολούθησης πιθανής κατάπαυσης πυρός με συμμετοχή της αμερικανικής πλευράς.
Ταυτόχρονα όμως παραδέχθηκε ότι στα εδαφικά ζητήματα — Donbass και πυρηνικός σταθμός Zaporizhia — δεν υπήρξε πρόοδος.
Από την πλευρά του Κρεμλίνου, ο εκπρόσωπος τύπου Dmitry Peskov απέφυγε να δώσει λεπτομέρειες, τονίζοντας ότι το περιεχόμενο των συζητήσεων δεν πρέπει ακόμη να δημοσιοποιείται.
Η στάση αυτή συνάδει με τη ρωσική πρακτική χαμηλού επικοινωνιακού θορύβου στις διαπραγματεύσεις υψηλού ρίσκου.
Το φάντασμα των Συμφωνιών του Minsk
Ο Kopatko συνέκρινε τη σημερινή διαδικασία με τις Συμφωνίες του Μινσκ του 2014–2015.
Εκείνη η διαδικασία κράτησε χρόνια, δεν έλυσε τη σύγκρουση, έδωσε χρόνο στο Κίεβο να αναδιοργανωθεί στρατιωτικά, περιθωριοποίησε φιλοδιαπραγματευτικές φωνές και τέλος ενίσχυσε τη γραμμή σύγκρουσης
Το δίδαγμα που αντλείται είναι ότι οι παρατεταμένες, ασαφείς διαπραγματεύσεις χωρίς μηχανισμούς επιβολής οδηγούν σε στρατιωτική κλιμάκωση — όχι σε ειρήνη.
Για αυτό και η ρωσική προσέγγιση σήμερα εμφανίζεται πιο επιφυλακτική απέναντι σε «ανοικτές διαδικασίες» χωρίς σαφή δεσμευτικά βήματα.
Διαπραγματεύσεις ή τακτικός χρόνος;
Η βασική γραμμή της ανάλυσης είναι ότι οι φήμες περί διάσπασης της ουκρανικής αντιπροσωπείας λειτουργούν περισσότερο ως εργαλείο αφήγησης παρά ως ένδειξη πραγματικής ρήξης.
Η ουσία — είναι ότι το Κίεβο δεν βιάζεται να κλείσει συμφωνία, η Δύση δεν πιέζει για άμεσο τέλος, οι συνομιλίες χρησιμοποιούνται για παράταση και η Ρωσία αντιμετωπίζει τη διαδικασία με αυξημένη καχυποψία
Οι επαφές στη Γενεύη δείχνουν ότι υπάρχει δίαυλος — αλλά όχι ακόμη κοινός προορισμός.
Και σε τέτοιες συνθήκες, η μάχη της ερμηνείας είναι σχεδόν τόσο σημαντική όσο και η μάχη στο πεδίο.
RBC-Ukraine: Απαραίτητη και τελικά θα γίνει η συνάντηση Putin – Zelensky για να βρεθεί λύση
Μία συνάντηση μεταξύ του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin και του Ουκρανού ομολόγου του Volodymyr Zelensky «πιθανότατα θα πραγματοποιηθεί», όπως αναφέρει το μέσο RBC-Ukraine, επικαλούμενο «ενημερωμένη πηγή».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η διαπραγμάτευση επί των στρατιωτικών σχεδίων βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωση, ενώ η πολιτική παραμένει σε εξέλιξη.
Η πρόοδος στην πολιτική διάσταση θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή των αποτελεσμάτων της στρατιωτικής υποομάδας.
«Μία συνάντηση στο επίπεδο των ηγετών είναι πλέον απαραίτητη. Πιστεύω ότι θα γίνει.
Οι Ρώσοι προτίθενται να μεταφέρουν αυτή την πρόταση στον Putin, καθώς οι ίδιοι δεν έχουν την εξουσία να λάβουν τέτοια απόφαση», πρόσθεσε η πηγή.
Έρχεται νέος γύρος διαπραγματεύσεων
Σημαντική πρόοδος παρατηρείται στις τριμερείς συνομιλίες για την Ουκρανία, όπως ανακοίνωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Karoline Leavitt σε τακτική ενημέρωση για τους δημοσιογράφους.
Σύμφωνα με την Leavitt, θα ακολουθήσει νέος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ των αντιπροσωπειών της Ρωσίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ουκρανίας, χωρίς όμως να προσδιοριστεί η ακριβής ημερομηνία διεξαγωγής του.
Η εκπρόσωπος αναφέρθηκε επίσης σε μήνυμα του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ για τις ειρηνευτικές αποστολές, Stephen Witkoff, που είχε προηγουμένως δημοσιευτεί στο κοινωνικό δίκτυο X: «Υπήρξε σημαντική πρόοδος…Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να ενημερώσουν τους ηγέτες τους και να συνεχίσουν να εργάζονται από κοινού για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας».
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή, οι φήμες περί εσωτερικής ρήξης στο Κίεβο λειτουργούν ως εργαλείο διαπραγματευτικής ομίχλης: δημιουργούν εντυπώσεις κινητικότητας, χωρίς πραγματική διάθεση συμβιβασμού. το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές — η ουκρανική πολιτική ηγεσία δεν προσέρχεται στις συνομιλίες με στόχο τη λύση, αλλά με στόχο τον χρόνο.
«Λευκός θόρυβος» και όχι πραγματική διάσπαση
Ο Kopatko χαρακτήρισε τις σχετικές αναφορές «λευκό θόρυβο» χωρίς ουσία.
Η θέση του είναι ότι η ουκρανική αντιπροσωπεία δεν είναι στην πραγματικότητα έτοιμη για ουσιαστικές παραχωρήσεις προς τη Ρωσία, ανεξάρτητα από επιμέρους αποχρώσεις ή προσωπικές τοποθετήσεις.
Το βρετανικό περιοδικό Economist έγραψε ότι στις τριμερείς συνομιλίες στη Γενεύη προέκυψαν διαφωνίες στο ουκρανικό στρατόπεδο για τον ρυθμό και το πλαίσιο μιας πιθανής συμφωνίας υπό αμερικανική καθοδήγηση.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη Μόσχα, τέτοιες διαρροές συχνά εξυπηρετούν πολιτική αφήγηση και όχι πραγματικό γεγονός.
Δημοσίευμα του ουκρανικού Strana.ua ανέφερε ότι ο Kirill Budanov εκπροσωπεί μία πτέρυγα που επιθυμεί ταχεία συμφωνία, φοβούμενος πως κλείνει το «παράθυρο ευκαιρίας», ενώ άλλοι διαπραγματευτές εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί.
Όμως, ακόμη κι αν τέτοιες αποχρώσεις υπάρχουν, δεν αλλάζουν — κατά τον Kopatko — τη στρατηγική γραμμή: αποφυγή ουσιαστικού συμβιβασμού.
Η στρατηγική της καθυστέρησης
Η βασική ερμηνεία που δίνεται είναι ότι οι διαπραγματεύσεις χρησιμοποιούνται ως εργαλείο επιβράδυνσης και όχι επίλυσης. Δηλαδή:
• κερδίζεται χρόνος
• διατηρείται η δυτική στρατιωτική ροή
• ενισχύεται η εσωτερική κινητοποίηση
• συνεχίζεται η σύγκρουση με πολιτική νομιμοποίηση
Κατά τον Kopatko, η παράταση των συνομιλιών χωρίς αποτέλεσμα δεν είναι αποτυχία για το Κίεβο — είναι στόχος.
Όσο δεν υπάρχει συμφωνία, συνεχίζεται η διεθνής στρατιωτική και οικονομική στήριξη.
Από αυτή τη σκοπιά, η εικόνα «εσωτερικών διαφωνιών» μπορεί να λειτουργεί και ως διαπραγματευτικό τέχνασμα: να πειστεί η άλλη πλευρά ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος, περισσότερες παραχωρήσεις ή νέες φόρμουλες.
Η ευρωπαϊκή διάσταση: Επανεξοπλισμός και στρατηγική πίεσης
Ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση ότι βασικά ευρωπαϊκά κράτη δεν επιδιώκουν άμεσο τερματισμό της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με την ανάλυση, χώρες όπως Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία και κράτη της Βαλτικής συνεχίζουν να υποστηρίζουν τη γραμμή στρατηγικής πίεσης προς τη Ρωσία.
Η εκτίμηση αυτή συνδέεται με τον ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ρητορικής ασφαλείας δεν είναι αμυντικό αλλά δομείται γύρω από την ιδέα της «στρατηγικής ήττας της Ρωσίας».
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία λειτουργεί ως προκεχωρημένος γεωπολιτικός μοχλός.
Κατά τον Kopatko, το Κίεβο δεν δρα αυτόνομα αλλά ως φορέας αυτής της γραμμής.
Αποκαλυπτικός ο Starmer: Η ειρήνη δεν συμφέρει την Ευρώπη
Εξάλλου άκρως αποκαλυπτικός ήταν ο Βρετανός πρωθυπουργός Keir Starmer από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια στις 14/2/2026.
Ούτε λίγο, ούτε πολύ ο Starmer τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ της συνέχισης του πολέμου στην Ουκρανία.
Μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας — όπως υποστήριξε ο Βρετανός πρωθυπουργός — δεν είναι συμφέρουσα για την Ευρώπη.
Το επιχείρημά του ήταν ότι η Μόσχα θα αξιοποιήσει μια παύση των εχθροπραξιών για επανεξοπλισμό και πως μέχρι το τέλος της δεκαετίας θα μπορούσε να είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ εναντίον του NATO.
Οι τοποθετήσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς εκτίμηση κινδύνου — αλλά πολιτικό σήμα.
Σήμα ότι σημαντικό μέρος των δυτικών ελίτ δεν φοβάται τον πόλεμο — φοβάται την ειρήνη.
Διότι μια ειρήνη στην Ουκρανία θα αφαιρούσε το βασικό επιχείρημα στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης και την πολιτική νομιμοποίηση της διαρκούς αντιρωσικής κινητοποίησης.
Βέβαια δεν σοκάρει η δήλωση του Βρετανού πρωθυπουργού, καθώς από την αρχή της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, οι Βρετανοί εργάζονται μεθοδικά κατά οποιασδήποτε ειρηνευτικής διαδικασίας.
Εξάλλου ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Boris Johnson ήταν εκείνος που είχε τορπιλίσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες Ρωσίας - Ουκρανίας στην Τουρκία το 2022, λίγο πριν την υπογραφή συμφωνίας.
Ο Starmer υποστήριξε ότι ακόμα και αν επιτευχθεί κατάπαυση πυρός στην Ουκρανία, ο κίνδυνος για την Ευρώπη δεν θα μειωθεί αλλά θα αυξηθεί.
Κατηγόρησε τη Ρωσία για «υβριδικές απειλές», κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές και υπονόμευση κοινωνικών δομών μέσω συνεργασιών με Ευρωπαίους από τον πατριωτικό χώρο.
Το βασικό του μήνυμα ήταν σαφές: η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστεί όχι για αποκλιμάκωση, αλλά για μακροχρόνια αντιπαράθεση.
«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε αν χρειαστεί», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Τέτοιες δηλώσεις ερμηνεύονται ως προληπτική πολιτική νομιμοποίηση της στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Όταν η ειρήνη παρουσιάζεται ως στρατηγικός κίνδυνος, τότε η συνέχιση της σύγκρουσης μετατρέπεται σε «αναγκαίο κακό».
Για τη ρωσική πλευρά αυτή η θέση δεν ερμηνεύεται ως προειδοποίηση — αλλά ως πολιτική ομολογία: ότι σημαντικό τμήμα της δυτικής ηγεσίας έχει πλέον επενδύσει στη διαρκή ένταση και όχι στη διπλωματική εκτόνωση.
Η αμερικανική επιρροή παραμένει καθοριστική?? Kier Starmer basically says:
— DD Geopolitics (@DD_Geopolitics) February 14, 2026
- Russia is losing
- If we stop the war, Russia will rearm and then attack us
- So the war must continue
- I appointed pedophiles to high government positions and people are angry, but I ignore it pic.twitter.com/50thMAo9Mh
Παρότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται κατά καιρούς να «παίρνουν αποστάσεις», η ουκρανική εξάρτηση παραμένει σχεδόν απόλυτη.
Η άποψη ότι η Ουκρανία δρα πλήρως ανεξάρτητα χαρακτηρίζεται «βαθύ σφάλμα».
Το επιχείρημα είναι ότι αν η Ουάσινγκτον το αποφάσιζε, θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα την πολιτική ηγεσία στο Κίεβο — όπως έχει συμβεί, κατά την ίδια οπτική, σε άλλες περιοχές του κόσμου όπου ασκήθηκε αμερικανική πίεση για πολιτική αλλαγή.
Άρα, οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να ερμηνευθούν χωρίς τον αμερικανικό παράγοντα στο παρασκήνιο.
Οι συνομιλίες της Γενεύης - Δύσκολες αλλά ουσιαστικές
Οι τριμερείς συνομιλίες πραγματοποιήθηκαν στη Γενεύη, στο ξενοδοχείο InterContinental, κεκλεισμένων των θυρών.
Την πρώτη ημέρα 17/2/2026 διήρκεσαν περίπου 4,5 ώρες και τη δεύτερη 18/2 περίπου δύο.
Επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας ήταν ο Vladimir Medinsky, ο οποίος χαρακτήρισε τις επαφές «βαριές αλλά επαγγελματικές». Η διατύπωση αυτή ερμηνεύεται ως ένδειξη έντασης, αλλά και ουσιαστικής διαπραγμάτευσης — όχι τελετουργικής συνάντησης.
Το αμερικανικό μέσο Axios ανέφερε ότι βασικό σημείο τριβής παρέμεινε το εδαφικό ζήτημα.
Η ουκρανική πλευρά φέρεται να συζήτησε ενδεχόμενη αποχώρηση μονάδων από περιοχές του Donbass αλλά με απαίτηση «καθρέφτη» αποχώρησης ρωσικών δυνάμεων — πρόταση που από ρωσική σκοπιά θεωρείται πολιτικά μη ρεαλιστική δεδομένων των συνθηκών στο πεδίο.
Δηλώσεις από το Κίεβο και τη Μόσχα
Ο Volodymyr Zelensky δήλωσε ότι υπήρξε πρόοδος στο στρατιωτικό σκέλος, ιδιαίτερα στον μηχανισμό παρακολούθησης πιθανής κατάπαυσης πυρός με συμμετοχή της αμερικανικής πλευράς.
Ταυτόχρονα όμως παραδέχθηκε ότι στα εδαφικά ζητήματα — Donbass και πυρηνικός σταθμός Zaporizhia — δεν υπήρξε πρόοδος.
Από την πλευρά του Κρεμλίνου, ο εκπρόσωπος τύπου Dmitry Peskov απέφυγε να δώσει λεπτομέρειες, τονίζοντας ότι το περιεχόμενο των συζητήσεων δεν πρέπει ακόμη να δημοσιοποιείται.
Η στάση αυτή συνάδει με τη ρωσική πρακτική χαμηλού επικοινωνιακού θορύβου στις διαπραγματεύσεις υψηλού ρίσκου.
Το φάντασμα των Συμφωνιών του Minsk
Ο Kopatko συνέκρινε τη σημερινή διαδικασία με τις Συμφωνίες του Μινσκ του 2014–2015.
Εκείνη η διαδικασία κράτησε χρόνια, δεν έλυσε τη σύγκρουση, έδωσε χρόνο στο Κίεβο να αναδιοργανωθεί στρατιωτικά, περιθωριοποίησε φιλοδιαπραγματευτικές φωνές και τέλος ενίσχυσε τη γραμμή σύγκρουσης
Το δίδαγμα που αντλείται είναι ότι οι παρατεταμένες, ασαφείς διαπραγματεύσεις χωρίς μηχανισμούς επιβολής οδηγούν σε στρατιωτική κλιμάκωση — όχι σε ειρήνη.
Για αυτό και η ρωσική προσέγγιση σήμερα εμφανίζεται πιο επιφυλακτική απέναντι σε «ανοικτές διαδικασίες» χωρίς σαφή δεσμευτικά βήματα.
Διαπραγματεύσεις ή τακτικός χρόνος;
Η βασική γραμμή της ανάλυσης είναι ότι οι φήμες περί διάσπασης της ουκρανικής αντιπροσωπείας λειτουργούν περισσότερο ως εργαλείο αφήγησης παρά ως ένδειξη πραγματικής ρήξης.
Η ουσία — είναι ότι το Κίεβο δεν βιάζεται να κλείσει συμφωνία, η Δύση δεν πιέζει για άμεσο τέλος, οι συνομιλίες χρησιμοποιούνται για παράταση και η Ρωσία αντιμετωπίζει τη διαδικασία με αυξημένη καχυποψία
Οι επαφές στη Γενεύη δείχνουν ότι υπάρχει δίαυλος — αλλά όχι ακόμη κοινός προορισμός.
Και σε τέτοιες συνθήκες, η μάχη της ερμηνείας είναι σχεδόν τόσο σημαντική όσο και η μάχη στο πεδίο.
RBC-Ukraine: Απαραίτητη και τελικά θα γίνει η συνάντηση Putin – Zelensky για να βρεθεί λύση
Μία συνάντηση μεταξύ του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin και του Ουκρανού ομολόγου του Volodymyr Zelensky «πιθανότατα θα πραγματοποιηθεί», όπως αναφέρει το μέσο RBC-Ukraine, επικαλούμενο «ενημερωμένη πηγή».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η διαπραγμάτευση επί των στρατιωτικών σχεδίων βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωση, ενώ η πολιτική παραμένει σε εξέλιξη.
Η πρόοδος στην πολιτική διάσταση θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή των αποτελεσμάτων της στρατιωτικής υποομάδας.
«Μία συνάντηση στο επίπεδο των ηγετών είναι πλέον απαραίτητη. Πιστεύω ότι θα γίνει.
Οι Ρώσοι προτίθενται να μεταφέρουν αυτή την πρόταση στον Putin, καθώς οι ίδιοι δεν έχουν την εξουσία να λάβουν τέτοια απόφαση», πρόσθεσε η πηγή.
Έρχεται νέος γύρος διαπραγματεύσεων
Σημαντική πρόοδος παρατηρείται στις τριμερείς συνομιλίες για την Ουκρανία, όπως ανακοίνωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Karoline Leavitt σε τακτική ενημέρωση για τους δημοσιογράφους.
Σύμφωνα με την Leavitt, θα ακολουθήσει νέος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ των αντιπροσωπειών της Ρωσίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ουκρανίας, χωρίς όμως να προσδιοριστεί η ακριβής ημερομηνία διεξαγωγής του.
Η εκπρόσωπος αναφέρθηκε επίσης σε μήνυμα του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ για τις ειρηνευτικές αποστολές, Stephen Witkoff, που είχε προηγουμένως δημοσιευτεί στο κοινωνικό δίκτυο X: «Υπήρξε σημαντική πρόοδος…Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να ενημερώσουν τους ηγέτες τους και να συνεχίσουν να εργάζονται από κοινού για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών