Η παράταση του πολέμου είναι προς όφελος του Ιράν υποστηρίζει σε ανάλυση του το Foreign Affairs - Οι 3 μεγάλοι στόχοι
(upd) Δύο εβδομάδες μαίνεται ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν και η μεγάλη εικόνα αρχίζει να σχηματοποιείται...
Παρά τους πανηγυρισμούς του Αμερικανού προέδρου, Donald Trump, ο οποίος έκανε λόγο για νίκη των ΗΠΑ από τις πρώτες ώρες, η πραγματικότητα τον διαψεύδει...
Το Ιράν, μπορεί μέσα στα πρώτα 24ωρα της επίθεσης που δέχθηκε, να επλήγη σφόδρα, χάνοντας τον ανώτατο ηγέτη του, ayatollah Ali Khamenei και μεγάλο μέρος της στρατιωτικής και πολιτικής του ηγεσίας, όμως άντεξε, δεν κατέρρευσε...
Και πλέον, όπως αναγνωρίζουν πολλά δυτικά ΜΜΕ, περνά στην αντεπίθεση, επιφέροντας τεράστια πλήγματα όχι μόνο στο γόητρο των ΗΠΑ και στην στρατιωτική ισχύ του Ισραήλ, αλλά και στην παγκόσμια οικονομία και ενέργεια...
Πολλοί ειδικοί και αναλυτές εκτιμούν μάλιστα πως όσο ο πόλεμος παρατείνεται, τόσο πιο έντονα θα αναδύεται η οσμή της νίκης του Ιράν αλλά και ένα πρωτοφανές ρήγμα στη Δύση...
Δεν ευνοεί τις ΗΠΑ
Κατά την άποψη του Foreign Affairs, το Ιράν με την «οριζόντια κλιμάκωση» ανακάτεψε τις ισορροπίες και τις εξισώσεις του πολέμου, και πλέον η παράταση της σύγκρουσης δεν ευνοεί την Ουάσινγκτον.
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι η αντίδραση της Τεχεράνης στην στρατιωτική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ δεν ήταν απλώς μια εκδικητική αντίδραση, αλλά μέρος μιας μελετημένης στρατηγικής για την αλλαγή της δομής του πολέμου.
Σύμφωνα με το περιοδικό, «η κοινή επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ, γνωστή ως «Επιχείρηση Επική Οργή», αρχικά παρουσιάστηκε ως μια μεγάλη στρατιωτική επιτυχία.
Η επιχείρηση, που αξιοποίησε υψηλής ακρίβειας επιθέσεις, οδήγησε στον θάνατο αρκετών ανώτερων αξιωματούχων και στρατιωτικών διοικητών, μια ενέργεια που, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ, θα παρέλυε τη διοίκηση του Ιράν και θα έφερνε το πολιτικό σύστημα της χώρας στα όρια της κατάρρευσης».
Το πεδίο
Ωστόσο, όπως γράφει το Foreign Affairs, η πραγματικότητα στο πεδίο μάχης έδειξε μια διαφορετική πορεία λίγες μόνο ώρες μετά.
Το Ιράν εκτόξευσε εκατοντάδες πυραύλους και drones προς το Ισραήλ και σε στόχους σε όλο τον Περσικό Κόλπο, δείχνοντας ότι όχι μόνο δεν έχασε τη διοικητική του δομή, αλλά είναι ικανό να οργανώσει ευρείες επιχειρήσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Όπως αναφέρουν οι αναλυτές του περιοδικού, «αυτή η γρήγορη αντίδραση είχε ένα σαφές μήνυμα: το Ιράν εξακολουθεί να είναι ικανό να διοικεί, να συντονίζει και να εκτελεί εκτεταμένες επιχειρήσεις».
Στρατηγική «Οριζόντιας Κλιμάκωσης»
Το Foreign Affairs θεωρεί ότι η αντίδραση του Ιράν αποτελεί παράδειγμα μιας στρατηγικής γνωστής ως «οριζόντια κλιμάκωση».
Σε αυτή τη στρατηγική, αντί να αυξάνεται η ένταση του πολέμου σε ένα συγκεκριμένο μέτωπο, το πεδίο της σύγκρουσης επεκτείνεται σε νέες γεωγραφικές, πολιτικές και οικονομικές περιοχές.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Τεχεράνη προσπάθησε να επεκτείνει το πεδίο μάχης πέρα από τα σύνορα του Ιράν.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το Ιράν είτε επιτέθηκε άμεσα είτε έθεσε στο στόχαστρο στόχους σε τουλάχιστον 9 χώρες, πολλές από τις οποίες φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις.
Η ανάλυση προσθέτει: «Το μήνυμα της Τεχεράνης ήταν σαφές· οι χώρες που φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα ενδέχεται να πληρώσουν το τίμημα αυτού του πολέμου».
Κατά την άποψη του Foreign Affairs, αυτή η ενέργεια μεταμόρφωσε γρήγορα τον πόλεμο σε μια περιφερειακή κρίση, αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις του Κόλπου να διαχειριστούν παράλληλα την εσωτερική ασφάλεια και να καθησυχάσουν ξένους επενδυτές και τουρίστες.
Ο χρόνος ευνοεί το Ιράν
Όπως επισημαίνεται, η παράταση του πολέμου είναι προς όφελος του Ιράν.
Το περιοδικό γράφει ότι η οριζόντια κλιμάκωση δεν σημαίνει απλώς επίθεση σε περισσότερους στόχους.
Ο βασικός και βαθύτερος αντίκτυπος είναι ότι αλλάζει πλήρως την αντίληψη του εχθρού σχετικά με τον «κίνδυνο».
Σε έναν βραχυπρόθεσμο πόλεμο, ο κίνδυνος μετριέται από τον αριθμό πτήσεων μάχης και την πιθανότητα επιτυχίας της αναχαίτισης πυραύλων.
Σε μια παρατεταμένη σύγκρουση, ο κίνδυνος μεταφέρεται από το πεδίο μάχης στη σφαίρα της πολιτικής, κάνοντας τις αποφάσεις πολύ πιο δύσκολες.
Οι αποκαλύψεις
Το Foreign Affairs τονίζει ότι, εάν ο πόλεμος παραταθεί, οι κυβερνήσεις του Κόλπου που μέχρι τώρα συνεργάζονταν με το Ισραήλ σε χαμηλό και ανεπίσημο επίπεδο, θα αναγκαστούν πιθανώς να αποκαλύψουν τη συνεργασία τους.
Αυτό είναι επικίνδυνο για αυτές, καθώς οι πολίτες των αραβικών χωρών εξακολουθούν να αντιτίθενται έντονα στις επιθετικές στρατιωτικές πολιτικές του Ισραήλ.
Η παρατεταμένη σύγκρουση δυσχεραίνει τη διατήρηση αυτής της συνεργασίας χωρίς να υπονομεύεται η εσωτερική νομιμοποίηση των κυβερνήσεων.
Η οριζόντια κλιμάκωση στοχεύει ακριβώς σε αυτά τα ευαίσθητα σημεία.
Κίνδυνος για Trump
Το άρθρο αναλύει επίσης τις συνέπειες στην αμερικανική πολιτική σκηνή.
Ένας αιφνίδιος και στοχευμένος βομβαρδισμός στην ηγεσία του Ιράν μπορεί αρχικά να ενίσχυσε τη στήριξη προς τον Πρόεδρο, αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ακόμη και μια εβδομάδα μετά την έναρξη της σύγκρουσης, η πλειοψηφία των Αμερικανών ήταν αντίθετη.
Ένας παρατεταμένος πόλεμος στην περιοχή, με αυξήσεις στις τιμές ενέργειας, απώλειες Αμερικανών στρατιωτών και ασαφείς στόχους, θα ενισχύσει την εσωτερική δυσαρέσκεια και διαμαρτυρία.
Διχασμός στις ΗΠΑ
Μέρος των πολιτικών υποστηρικτών του Donald Trump ήταν από την αρχή αντίθετοι στις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, θεωρώντας ότι οι ηγέτες των ΗΠΑ απλώς ακολουθούν τις πολιτικές του Ισραήλ.
Όσο παρατείνεται η στρατιωτική επιχείρηση, τόσο βαθύτερες θα γίνουν οι διαιρέσεις εντός της εκλογικής βάσης του Trump.
Ρήγμα στη Δύση
Όσον αφορά την Ευρώπη, το Foreign Affairs θεωρεί ότι η ένταση με τις ευρωπαϊκές χώρες πιθανότατα θα αυξηθεί, καθώς εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη σταθερότητα των τιμών ενέργειας και φοβούνται νέο κύμα μετανάστευσης.
Αν οι ΗΠΑ εντείνουν τις επιχειρήσεις ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιδιώκουν γρήγορη λήξη της σύγκρουσης, οι διαφωνίες μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού θα μεγαλώσουν.
Η εμπειρία του Κοσόβου δείχνει ότι η διατήρηση της ενότητας ενός στρατιωτικού συνασπισμού απαιτεί συνεχή πολιτική διαχείριση.
Αν οι ευρωπαϊκές χώρες δεν επιτρέψουν τη χρήση του εδάφους τους για υποστήριξη, καύσιμα ή άλλες επιχειρήσεις, η συνέχιση των μακροχρόνιων βομβαρδισμών θα γίνει πολύ δύσκολη για τις ΗΠΑ.
Ακόμη και η Βρετανία εκφράζει ήδη δυσαρέσκεια για την εκτεταμένη χρήση της βάσης Diego Garcia από τις ΗΠΑ.
Χάος…
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η παράταση της σύγκρουσης αυξάνει τις απειλές.
Σε μια παρατεταμένη αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο, ομάδες μη κρατικές και παραστρατιωτικές πιθανότατα θα εμπλακούν περισσότερο, ειδικά αν εμπλακούν οι αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις ακόμη και περιορισμένα.
Οτιδήποτε ξεκίνησε ως ανταλλαγή πυραύλων μεταξύ δύο κρατών μπορεί να εξελιχθεί σε ένα πολύ ευρύτερο πεδίο βίας, αστάθειας και χάους.
Ο πόλεμος μεταφέρεται στην οικονομία
Επίσης επισημαίνεται, ότι μέρος της στρατηγικής του Ιράν είναι η μεταφορά του πολέμου στην οικονομία και στη δημόσια γνώμη.
Οι επιθέσεις με πυραύλους και drones οδήγησαν σε κλείσιμο αεροδρομίων, ζημιές σε εμπορικές ιδιοκτησίες και αναστάτωση στις αγορές ενέργειας και ασφάλισης.
Ακόμη και όταν οι φυσικές ζημιές είναι περιορισμένες, η επίδραση στην ασφάλεια και την εικόνα της περιοχής μπορεί να είναι πολύ δαπανηρή.
Όπως αναφέρει το Foreign Affairs: «Όταν οι προειδοποιήσεις πυραύλων διακόπτουν τις δραστηριότητες του αεροδρομίου του Dubai – ενός από τα πιο πολυσύχναστα στον κόσμο – το κόστος σε φήμη υπερβαίνει κατά πολύ τη φυσική ζημιά».
Μαθήματα από το Βιετνάμ και το Κοσσυφοπέδιο
Iδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ιστορική εμπειρία των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, όπου η υπεροχή στον αέρα δεν κατάφερε να σπάσει την πολιτική βούληση του Ανόι.
Το 1968, οι Βορειοβιετναμέζοι και οι Βιετκόνγκ ξεκίνησαν συντονισμένες επιθέσεις σε πάνω από εκατό πόλεις του Νότιου Βιετνάμ, καταστρέφοντας την εικόνα της άμεσης νίκης των ΗΠΑ και αλλάζοντας την αμερικανική κοινή γνώμη.
Παράλληλα, η εμπειρία της Σερβίας και του Κοσόβου το 1999 έδειξε ότι οι ακριβείς αεροπορικές επιθέσεις δεν αρκούν για να αναγκάσουν ένα κράτος να υποχωρήσει χωρίς έντονη πολιτική και στρατιωτική διαχείριση.
Στρατηγικοί στόχοι της Τεχεράνης
Το Foreign Affairs εκτιμά ότι η αντίδραση του Ιράν εξυπηρετεί τρεις πολιτικούς στόχους:
1. Αμφισβήτηση της αίσθησης «πλήρους ασφάλειας» στις χώρες του Κόλπου, που θέλουν να προβάλλονται ως ασφαλείς κόμβοι εμπορίου και επενδύσεων.
2. Αύξηση του πολιτικού κόστους για τις κυβερνήσεις που φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα.
3. Διαμόρφωση νέας αφήγησης για την περιφερειακή τάξη, στην οποία το Ιράν εμφανίζεται αντιμέτωπο με έναν αμερικανο-ισραηλινό άξονα.
Το δίλημμα της Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με το Foreign Affairs οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ένα δύσκολο δίλημμα:
• Να κλιμακώσουν στρατιωτικά και να επεκτείνουν τις αεροπορικές επιθέσεις για να περιορίσουν την πυραυλική ισχύ του Ιράν, με πιθανή μακροχρόνια στρατιωτική παρουσία στην περιοχή.
• Ή να τερματίσουν τις επιχειρήσεις και να ανακοινώσουν την επίτευξη στόχων, αποφεύγοντας μια παρατεταμένη σύγκρουση αλλά αντιμετωπίζοντας πολιτικές επικρίσεις.
«Οι αρχικές επιθέσεις μπορεί να ήταν τακτική επιτυχία, αλλά τώρα οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν στρατηγική πρόκληση» επισημαίνει το δημοσίευμα, αναφέροντας πως η μοίρα αυτού του πολέμου δεν θα κριθεί από τον επόμενο πύραυλο, αλλά από τον τρόπο που η Ουάσινγκτον κατανοεί τη στρατηγική του Ιράν και αντιδρά πολιτικά και στρατιωτικά.
Το σχέδιο του Ιράν
Εξαιρετικό ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και μια ακόμα ανάλυση από την αμερικανική ιστοσελίδα CounterPunch, η οποία αναφέρεται στο σχέδιο του Ιράν για τον τερματισμό της στρατιωτικής και οικονομικής κυριαρχίας των ΗΠΑ στην περιοχή.
Το δημοσίευμα εξέτασε τον κύριο στόχο του Ιράν στον τρέχοντα πόλεμο: τον τερματισμό της παρουσίας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Ο πρόεδρος Trump είχε πρόσφατα δηλώσει ότι «δεν θα υπάρξει καμία συμφωνία με το Ιράν εκτός από την άνευ όρων παράδοσή του», και ότι θα πρέπει να συμμετάσχει ή τουλάχιστον να εγκρίνει την επιλογή του νέου ηγέτη του Ιράν, όπως έκανε στη Βενεζουέλα.
Επιπλέον, ο Trump δήλωσε: «Ο αμερικανικός στρατός πρέπει να νικήσει αποφασιστικά το Ιράν και να αλλάξει το καθεστώς της χώρας.
Διαφορετικά, θα έχουμε αυτόν τον πόλεμο και μετά από πέντε χρόνια θα συνειδητοποιήσουμε ότι ο αντικαταστάτης που τοποθετήσαμε δεν είναι καλύτερος, ενώ χρειάζεται τουλάχιστον αυτός ο χρόνος για να αντικαταστήσει τα χρησιμοποιημένα όπλα, να επαναφέρει τα ραντάρ και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και να ξεκινήσει νέο πόλεμο».
Το Ιράν στον δρόμο για τον τερματισμό της κυριαρχίας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή
Οι Ιρανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι ο πόλεμος θα συνεχιστεί έως ότου οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από τη Μέση Ανατολή.
Το Ιράν, μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός τον Ιούνιο και την αξιολόγηση της αμερικανο-ισραηλινής αντιαεροπορικής άμυνας, κατανόησε ότι η σύγκρουση θα επανέλθει μόλις οι ΗΠΑ επαναεξοπλίσουν τους συμμάχους και τις στρατιωτικές βάσεις τους, προκειμένου να ξαναρχίσουν μια σύγκρουση που θεωρούν και τα δύο μέρη ως βασική για μια ριζική λύση.
Επίσημη ανακοίνωση του Γ' Παγκόσμιου
Σε αυτό το πλαίσιο, ο τρέχων πόλεμος μπορεί να θεωρηθεί ως μια επίσημη ανακοίνωση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς το ζήτημα αφορά την αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως.
Το ερώτημα είναι αν ο κόσμος θα μπορεί να αγοράζει ενέργεια από εξαγωγείς σε άλλα νομίσματα εκτός δολαρίου, υπό την ηγεσία της Ρωσίας, του Ιράν και μέχρι πρόσφατα της Βενεζουέλας.
Η ανακύκλωση των εσόδων από το πετρέλαιο αποτελεί τη βάση ελέγχου των ΗΠΑ στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου και χρησιμεύει ως οικονομικό εργαλείο για την απομόνωση χωρών που αντιστέκονται στην κυριαρχία τους.
Ωστόσο, αυτή η κυριαρχία δεν ακολουθεί πραγματικούς κανόνες, αλλά τις προσωρινές επιθυμίες των ΗΠΑ.
Έτσι, το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στην αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή ή στους αντιπροσώπους τους, όπως το Ισραήλ...
Ψέματα
Η αμερικανική και ισραηλινή αξίωση ότι η απειλή αφορά τα πυρηνικά όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράν είναι πλήρως ψευδής, όπως και η υπόθεση για τα όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ το 2003.
Το πραγματικό ζήτημα για τις ΗΠΑ είναι η διάλυση των οικονομικών συμμαχιών μεταξύ των χωρών της Μέσης Ανατολής και αν τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου συνεχίζουν να συσσωρεύονται σε δολάριο για να χρηματοδοτούν τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις παγκοσμίως.
Το Ιράν θα συνεχίσει τον αγώνα του μέχρι να επιτευχθούν τρεις στόχοι για την αποτροπή μελλοντικών πολέμων:
1. Απομάκρυνση όλων των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στη Μέση Ανατολή. Το Ιράν έχει ήδη καταστρέψει υποδομές ραντάρ και αντιαεροπορικές θέσεις των ΗΠΑ σε Ιορδανία, Κατάρ, ΗΑΕ και Μπαχρέιν, εμποδίζοντας την ακριβή καθοδήγηση αμερικανικών ή ισραηλινών πυραύλων. Η Τεχεράνη συνεχίζει να στοχεύει βάσεις και εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στις αραβικές χώρες, εκτός εάν αυτές εκκενωθούν.
2. Διακοπή των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των αραβικών κρατών-μελών του OPEC και των ΗΠΑ. Η Τεχεράνη ζητά τον τερματισμό των οικονομικών δεσμών, ξεκινώντας από τα αμερικανικά data centers που διαχειρίζονται οι Amazon, Microsoft και Google. Οι χώρες αυτές πρέπει όχι μόνο να σταματήσουν να τιμολογούν το πετρέλαιο και το αέριό τους σε δολάριο, αλλά και να αποσύρουν τις επενδύσεις τους από τα δολάρια που στηρίζουν τις αμερικανικές πληρωμές από το 1974.
3. Τερματισμός της ανακύκλωσης των εσόδων από τις εξαγωγές πετρελαίου OPEC σε αμερικανικά δολάρια. Αυτό θα τερματίσει την αμερικανική οικονομική επιρροή στο πετρέλαιο και το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας, επιτρέποντας τη μεταφορά της αγοράς προς την Ασία και τις χώρες της πλειοψηφίας. Η στρατηγική του Ιράν δεν περιορίζεται στη στρατιωτική ή οικονομική ήττα των ΗΠΑ, αλλά περιλαμβάνει και τον τερματισμό της πολιτικής εξάρτησης των αραβικών μοναρχιών από τις ΗΠΑ.
Πρώτο βήμα: Απομάκρυνση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων
Το ιρακινό κοινοβούλιο ζητά την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων και την παύση της εκμετάλλευσης πετρελαίου, μεγάλο μέρος του οποίου πηγαίνει στο Ισραήλ.
Πρόσφατα πέρασε νόμο που υποχρεώνει τις αμερικανικές δυνάμεις να φύγουν από το Ιράκ, σε συμφωνία με την ιρανική θέση ότι «η εκδίωξη των ΗΠΑ είναι το πιο σημαντικό βήμα για την επαναφορά της ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή».
Όλες οι αραβικές μοναρχίες της περιοχής φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις, και το Ιράν προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε χώρα επιτρέψει τη χρήση αυτών των βάσεων εναντίον του Ιράν θα αντιμετωπίσει άμεση επίθεση.
Η Τεχεράνη έχει ήδη ενεργήσει με αυτόν τον τρόπο, στοχεύοντας οργανωμένα τα συμφέροντα των ΗΠΑ στις χώρες αυτές.
Η Ισπανία απαγόρευσε τη χρήση των αεροδρομίων της για υποστήριξη του πολέμου κατά του Ιράν.
Ωστόσο, ο Trump δήλωσε ότι η Ισπανία δεν μπορεί ουσιαστικά να εμποδίσει τις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τις βάσεις «Rota» και «Morón», προσθέτοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούν απλά να πετάξουν και να χρησιμοποιήσουν αυτές τις βάσεις χωρίς κανένα εμπόδιο.
Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι αραβικές μοναρχίες αν προσπαθήσουν να μπλοκάρουν την πρόσβαση των ΗΠΑ σε βάσεις και εναέριο χώρο κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν.
Το Ιράν απαιτεί από Κατάρ, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία και Ιορδανία να κλείσουν όλες τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός τους και να απαγορεύσουν τη χρήση του εναέριου χώρου και των αεροδρομίων ως προϋπόθεση για την αποφυγή βομβαρδισμών.
Δεύτερο βήμα: Διακοπή οικονομικών και χρηματοοικονομικών δεσμών
Οι αραβικές μοναρχίες δέχονται αυξανόμενη πίεση για να συμμορφωθούν με την επιθυμία του Ιράν να αποσυνδέσουν τις οικονομίες τους από την οικονομία των ΗΠΑ, στην οποία έχουν δεθεί από το 1974.
Πρόσφατα, Μπαχρέιν, ΗΑΕ και Σαουδική Αραβία επιχείρησαν να χρησιμοποιήσουν ενεργειακούς πόρους για την υποστήριξη data centers, όπως το «Starlink», που σχετίζονται με στρατιωτικές ενέργειες των ΗΠΑ κατά του Ιράν.
Το Ιράν δήλωσε ότι αυτά τα κέντρα είναι «νόμιμοι στόχοι» για την εκδίωξη των ΗΠΑ από την περιοχή.
Επιπλέον, κατηγορεί εταιρείες που αγοράζουν αμερικανικά κρατικά ομόλογα ότι συμμετέχουν στον πόλεμο εναντίον του και τις θεωρεί νόμιμους στόχους, προειδοποιώντας για άμεση απόσυρση των κεφαλαίων τους.
Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κουβέιτ και Κατάρ διαπραγματεύονται την απόσυρση των επενδύσεών τους από τις ΗΠΑ.
Αν το Ιράν κλείσει το Στενό του Ορμούζ και σταματήσει η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου λόγω πλήρους αποθήκευσης, θα επηρεαστούν τα έσοδα ενέργειας, η μεταφορά και ο τουρισμός.
Οι χώρες του Κόλπου συναντήθηκαν για να συζητήσουν την έξοδο κεφαλαίων ύψους 2 τρισ. δολαρίων, κάτι που θα μπορούσε να αρχίσει τη διαφοροποίηση των επενδύσεων εκτός δολαρίου.
Η αποχώρηση των αμερικανικών βάσεων και η απομάκρυνση από το δολάριο θα μειώσουν τον έλεγχο των ΗΠΑ στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και τη δυνατότητά τους να χρησιμοποιούν το εμπόριο ενέργειας ως μοχλό πίεσης.
Οι αλλαγές αυτές μπορεί να έχουν αντίκτυπο αντίστοιχο με την πτώση των ευρωπαϊκών μοναρχιών μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καταργώντας καθεστώτα που στηρίζονταν στις ΗΠΑ.
Τρίτο βήμα: Τερματισμός της κυριαρχίας των ΗΠΑ στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου
Η αυξανόμενη ένταση, σε συνδυασμό με την εξάντληση των αμερικανικών και ισραηλινών αμυντικών συστημάτων, επιτρέπει στο Ιράν να πραγματοποιεί επικίνδυνες επιθέσεις με τους πιο σύγχρονους πυραύλους του. Παράλληλα, δεν υπάρχει χώρος αποθήκευσης για πρόσθετο αραβικό πετρέλαιο, καθώς το Ιράν έκλεισε το Στενό του Hormuz για όλα τα πλοία εκτός από τα δικά του προς την Κίνα.
Κανένα πλοίο δεν επιχειρεί να προσεγγίσει το Στενό, καθώς η Lloyd’s του Λονδίνου δεν εκδίδει ασφαλιστικά έγγραφα.
Η αμερικανική κυβέρνηση έχει υποχρεωθεί να επιτρέψει τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου για να περιορίσει τον παγκόσμιο πληθωρισμό, ενώ οι αυξήσεις τιμών ενέργειας αναγκάζουν τις οικονομίες να μειώσουν κοινωνικές δαπάνες για την αποπληρωμή δανείων σε δολάριο.
Ο πόλεμος αυτός απομονώνει τις ΗΠΑ από τους συμμάχους τους στο NATO και δημιουργεί πιέσεις που καθιστούν ανυπόφορη τη συνέχιση για Ιαπωνία, Κορέα και Ευρώπη.
Η αναστάτωση στις αγορές ενέργειας δείχνει ότι οι ΗΠΑ αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια των συμμάχων τους.
Όλα αυτά ενισχύουν την ανάγκη για τερματισμό του ελέγχου των ΗΠΑ στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και τη μεταφορά του σε μια αγορά ανεξάρτητη από το δολάριο.
www.bankingnews.gr
Παρά τους πανηγυρισμούς του Αμερικανού προέδρου, Donald Trump, ο οποίος έκανε λόγο για νίκη των ΗΠΑ από τις πρώτες ώρες, η πραγματικότητα τον διαψεύδει...
Το Ιράν, μπορεί μέσα στα πρώτα 24ωρα της επίθεσης που δέχθηκε, να επλήγη σφόδρα, χάνοντας τον ανώτατο ηγέτη του, ayatollah Ali Khamenei και μεγάλο μέρος της στρατιωτικής και πολιτικής του ηγεσίας, όμως άντεξε, δεν κατέρρευσε...
Και πλέον, όπως αναγνωρίζουν πολλά δυτικά ΜΜΕ, περνά στην αντεπίθεση, επιφέροντας τεράστια πλήγματα όχι μόνο στο γόητρο των ΗΠΑ και στην στρατιωτική ισχύ του Ισραήλ, αλλά και στην παγκόσμια οικονομία και ενέργεια...
Πολλοί ειδικοί και αναλυτές εκτιμούν μάλιστα πως όσο ο πόλεμος παρατείνεται, τόσο πιο έντονα θα αναδύεται η οσμή της νίκης του Ιράν αλλά και ένα πρωτοφανές ρήγμα στη Δύση...
Δεν ευνοεί τις ΗΠΑ
Κατά την άποψη του Foreign Affairs, το Ιράν με την «οριζόντια κλιμάκωση» ανακάτεψε τις ισορροπίες και τις εξισώσεις του πολέμου, και πλέον η παράταση της σύγκρουσης δεν ευνοεί την Ουάσινγκτον.
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι η αντίδραση της Τεχεράνης στην στρατιωτική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ δεν ήταν απλώς μια εκδικητική αντίδραση, αλλά μέρος μιας μελετημένης στρατηγικής για την αλλαγή της δομής του πολέμου.
Σύμφωνα με το περιοδικό, «η κοινή επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ, γνωστή ως «Επιχείρηση Επική Οργή», αρχικά παρουσιάστηκε ως μια μεγάλη στρατιωτική επιτυχία.
Η επιχείρηση, που αξιοποίησε υψηλής ακρίβειας επιθέσεις, οδήγησε στον θάνατο αρκετών ανώτερων αξιωματούχων και στρατιωτικών διοικητών, μια ενέργεια που, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ, θα παρέλυε τη διοίκηση του Ιράν και θα έφερνε το πολιτικό σύστημα της χώρας στα όρια της κατάρρευσης».
Το πεδίο
Ωστόσο, όπως γράφει το Foreign Affairs, η πραγματικότητα στο πεδίο μάχης έδειξε μια διαφορετική πορεία λίγες μόνο ώρες μετά.
Το Ιράν εκτόξευσε εκατοντάδες πυραύλους και drones προς το Ισραήλ και σε στόχους σε όλο τον Περσικό Κόλπο, δείχνοντας ότι όχι μόνο δεν έχασε τη διοικητική του δομή, αλλά είναι ικανό να οργανώσει ευρείες επιχειρήσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Όπως αναφέρουν οι αναλυτές του περιοδικού, «αυτή η γρήγορη αντίδραση είχε ένα σαφές μήνυμα: το Ιράν εξακολουθεί να είναι ικανό να διοικεί, να συντονίζει και να εκτελεί εκτεταμένες επιχειρήσεις».
Στρατηγική «Οριζόντιας Κλιμάκωσης»
Το Foreign Affairs θεωρεί ότι η αντίδραση του Ιράν αποτελεί παράδειγμα μιας στρατηγικής γνωστής ως «οριζόντια κλιμάκωση».
Σε αυτή τη στρατηγική, αντί να αυξάνεται η ένταση του πολέμου σε ένα συγκεκριμένο μέτωπο, το πεδίο της σύγκρουσης επεκτείνεται σε νέες γεωγραφικές, πολιτικές και οικονομικές περιοχές.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Τεχεράνη προσπάθησε να επεκτείνει το πεδίο μάχης πέρα από τα σύνορα του Ιράν.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το Ιράν είτε επιτέθηκε άμεσα είτε έθεσε στο στόχαστρο στόχους σε τουλάχιστον 9 χώρες, πολλές από τις οποίες φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις.
Η ανάλυση προσθέτει: «Το μήνυμα της Τεχεράνης ήταν σαφές· οι χώρες που φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα ενδέχεται να πληρώσουν το τίμημα αυτού του πολέμου».
Κατά την άποψη του Foreign Affairs, αυτή η ενέργεια μεταμόρφωσε γρήγορα τον πόλεμο σε μια περιφερειακή κρίση, αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις του Κόλπου να διαχειριστούν παράλληλα την εσωτερική ασφάλεια και να καθησυχάσουν ξένους επενδυτές και τουρίστες.
Ο χρόνος ευνοεί το Ιράν
Όπως επισημαίνεται, η παράταση του πολέμου είναι προς όφελος του Ιράν.
Το περιοδικό γράφει ότι η οριζόντια κλιμάκωση δεν σημαίνει απλώς επίθεση σε περισσότερους στόχους.
Ο βασικός και βαθύτερος αντίκτυπος είναι ότι αλλάζει πλήρως την αντίληψη του εχθρού σχετικά με τον «κίνδυνο».
Σε έναν βραχυπρόθεσμο πόλεμο, ο κίνδυνος μετριέται από τον αριθμό πτήσεων μάχης και την πιθανότητα επιτυχίας της αναχαίτισης πυραύλων.
Σε μια παρατεταμένη σύγκρουση, ο κίνδυνος μεταφέρεται από το πεδίο μάχης στη σφαίρα της πολιτικής, κάνοντας τις αποφάσεις πολύ πιο δύσκολες.
Οι αποκαλύψεις
Το Foreign Affairs τονίζει ότι, εάν ο πόλεμος παραταθεί, οι κυβερνήσεις του Κόλπου που μέχρι τώρα συνεργάζονταν με το Ισραήλ σε χαμηλό και ανεπίσημο επίπεδο, θα αναγκαστούν πιθανώς να αποκαλύψουν τη συνεργασία τους.
Αυτό είναι επικίνδυνο για αυτές, καθώς οι πολίτες των αραβικών χωρών εξακολουθούν να αντιτίθενται έντονα στις επιθετικές στρατιωτικές πολιτικές του Ισραήλ.
Η παρατεταμένη σύγκρουση δυσχεραίνει τη διατήρηση αυτής της συνεργασίας χωρίς να υπονομεύεται η εσωτερική νομιμοποίηση των κυβερνήσεων.
Η οριζόντια κλιμάκωση στοχεύει ακριβώς σε αυτά τα ευαίσθητα σημεία.
Κίνδυνος για Trump
Το άρθρο αναλύει επίσης τις συνέπειες στην αμερικανική πολιτική σκηνή.
Ένας αιφνίδιος και στοχευμένος βομβαρδισμός στην ηγεσία του Ιράν μπορεί αρχικά να ενίσχυσε τη στήριξη προς τον Πρόεδρο, αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ακόμη και μια εβδομάδα μετά την έναρξη της σύγκρουσης, η πλειοψηφία των Αμερικανών ήταν αντίθετη.
Ένας παρατεταμένος πόλεμος στην περιοχή, με αυξήσεις στις τιμές ενέργειας, απώλειες Αμερικανών στρατιωτών και ασαφείς στόχους, θα ενισχύσει την εσωτερική δυσαρέσκεια και διαμαρτυρία.
Διχασμός στις ΗΠΑ
Μέρος των πολιτικών υποστηρικτών του Donald Trump ήταν από την αρχή αντίθετοι στις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, θεωρώντας ότι οι ηγέτες των ΗΠΑ απλώς ακολουθούν τις πολιτικές του Ισραήλ.
Όσο παρατείνεται η στρατιωτική επιχείρηση, τόσο βαθύτερες θα γίνουν οι διαιρέσεις εντός της εκλογικής βάσης του Trump.
Ρήγμα στη Δύση
Όσον αφορά την Ευρώπη, το Foreign Affairs θεωρεί ότι η ένταση με τις ευρωπαϊκές χώρες πιθανότατα θα αυξηθεί, καθώς εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη σταθερότητα των τιμών ενέργειας και φοβούνται νέο κύμα μετανάστευσης.
Αν οι ΗΠΑ εντείνουν τις επιχειρήσεις ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιδιώκουν γρήγορη λήξη της σύγκρουσης, οι διαφωνίες μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού θα μεγαλώσουν.
Η εμπειρία του Κοσόβου δείχνει ότι η διατήρηση της ενότητας ενός στρατιωτικού συνασπισμού απαιτεί συνεχή πολιτική διαχείριση.
Αν οι ευρωπαϊκές χώρες δεν επιτρέψουν τη χρήση του εδάφους τους για υποστήριξη, καύσιμα ή άλλες επιχειρήσεις, η συνέχιση των μακροχρόνιων βομβαρδισμών θα γίνει πολύ δύσκολη για τις ΗΠΑ.
Ακόμη και η Βρετανία εκφράζει ήδη δυσαρέσκεια για την εκτεταμένη χρήση της βάσης Diego Garcia από τις ΗΠΑ.
Χάος…
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η παράταση της σύγκρουσης αυξάνει τις απειλές.
Σε μια παρατεταμένη αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο, ομάδες μη κρατικές και παραστρατιωτικές πιθανότατα θα εμπλακούν περισσότερο, ειδικά αν εμπλακούν οι αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις ακόμη και περιορισμένα.
Οτιδήποτε ξεκίνησε ως ανταλλαγή πυραύλων μεταξύ δύο κρατών μπορεί να εξελιχθεί σε ένα πολύ ευρύτερο πεδίο βίας, αστάθειας και χάους.
Ο πόλεμος μεταφέρεται στην οικονομία
Επίσης επισημαίνεται, ότι μέρος της στρατηγικής του Ιράν είναι η μεταφορά του πολέμου στην οικονομία και στη δημόσια γνώμη.
Οι επιθέσεις με πυραύλους και drones οδήγησαν σε κλείσιμο αεροδρομίων, ζημιές σε εμπορικές ιδιοκτησίες και αναστάτωση στις αγορές ενέργειας και ασφάλισης.
Ακόμη και όταν οι φυσικές ζημιές είναι περιορισμένες, η επίδραση στην ασφάλεια και την εικόνα της περιοχής μπορεί να είναι πολύ δαπανηρή.
Όπως αναφέρει το Foreign Affairs: «Όταν οι προειδοποιήσεις πυραύλων διακόπτουν τις δραστηριότητες του αεροδρομίου του Dubai – ενός από τα πιο πολυσύχναστα στον κόσμο – το κόστος σε φήμη υπερβαίνει κατά πολύ τη φυσική ζημιά».
Μαθήματα από το Βιετνάμ και το Κοσσυφοπέδιο
Iδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ιστορική εμπειρία των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, όπου η υπεροχή στον αέρα δεν κατάφερε να σπάσει την πολιτική βούληση του Ανόι.
Το 1968, οι Βορειοβιετναμέζοι και οι Βιετκόνγκ ξεκίνησαν συντονισμένες επιθέσεις σε πάνω από εκατό πόλεις του Νότιου Βιετνάμ, καταστρέφοντας την εικόνα της άμεσης νίκης των ΗΠΑ και αλλάζοντας την αμερικανική κοινή γνώμη.
Παράλληλα, η εμπειρία της Σερβίας και του Κοσόβου το 1999 έδειξε ότι οι ακριβείς αεροπορικές επιθέσεις δεν αρκούν για να αναγκάσουν ένα κράτος να υποχωρήσει χωρίς έντονη πολιτική και στρατιωτική διαχείριση.
Στρατηγικοί στόχοι της Τεχεράνης
Το Foreign Affairs εκτιμά ότι η αντίδραση του Ιράν εξυπηρετεί τρεις πολιτικούς στόχους:
1. Αμφισβήτηση της αίσθησης «πλήρους ασφάλειας» στις χώρες του Κόλπου, που θέλουν να προβάλλονται ως ασφαλείς κόμβοι εμπορίου και επενδύσεων.
2. Αύξηση του πολιτικού κόστους για τις κυβερνήσεις που φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα.
3. Διαμόρφωση νέας αφήγησης για την περιφερειακή τάξη, στην οποία το Ιράν εμφανίζεται αντιμέτωπο με έναν αμερικανο-ισραηλινό άξονα.
Το δίλημμα της Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με το Foreign Affairs οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ένα δύσκολο δίλημμα:
• Να κλιμακώσουν στρατιωτικά και να επεκτείνουν τις αεροπορικές επιθέσεις για να περιορίσουν την πυραυλική ισχύ του Ιράν, με πιθανή μακροχρόνια στρατιωτική παρουσία στην περιοχή.
• Ή να τερματίσουν τις επιχειρήσεις και να ανακοινώσουν την επίτευξη στόχων, αποφεύγοντας μια παρατεταμένη σύγκρουση αλλά αντιμετωπίζοντας πολιτικές επικρίσεις.
«Οι αρχικές επιθέσεις μπορεί να ήταν τακτική επιτυχία, αλλά τώρα οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν στρατηγική πρόκληση» επισημαίνει το δημοσίευμα, αναφέροντας πως η μοίρα αυτού του πολέμου δεν θα κριθεί από τον επόμενο πύραυλο, αλλά από τον τρόπο που η Ουάσινγκτον κατανοεί τη στρατηγική του Ιράν και αντιδρά πολιτικά και στρατιωτικά.
Το σχέδιο του Ιράν
Εξαιρετικό ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και μια ακόμα ανάλυση από την αμερικανική ιστοσελίδα CounterPunch, η οποία αναφέρεται στο σχέδιο του Ιράν για τον τερματισμό της στρατιωτικής και οικονομικής κυριαρχίας των ΗΠΑ στην περιοχή.
Το δημοσίευμα εξέτασε τον κύριο στόχο του Ιράν στον τρέχοντα πόλεμο: τον τερματισμό της παρουσίας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Ο πρόεδρος Trump είχε πρόσφατα δηλώσει ότι «δεν θα υπάρξει καμία συμφωνία με το Ιράν εκτός από την άνευ όρων παράδοσή του», και ότι θα πρέπει να συμμετάσχει ή τουλάχιστον να εγκρίνει την επιλογή του νέου ηγέτη του Ιράν, όπως έκανε στη Βενεζουέλα.
Επιπλέον, ο Trump δήλωσε: «Ο αμερικανικός στρατός πρέπει να νικήσει αποφασιστικά το Ιράν και να αλλάξει το καθεστώς της χώρας.
Διαφορετικά, θα έχουμε αυτόν τον πόλεμο και μετά από πέντε χρόνια θα συνειδητοποιήσουμε ότι ο αντικαταστάτης που τοποθετήσαμε δεν είναι καλύτερος, ενώ χρειάζεται τουλάχιστον αυτός ο χρόνος για να αντικαταστήσει τα χρησιμοποιημένα όπλα, να επαναφέρει τα ραντάρ και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και να ξεκινήσει νέο πόλεμο».
Το Ιράν στον δρόμο για τον τερματισμό της κυριαρχίας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή
Οι Ιρανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι ο πόλεμος θα συνεχιστεί έως ότου οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από τη Μέση Ανατολή.
Το Ιράν, μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός τον Ιούνιο και την αξιολόγηση της αμερικανο-ισραηλινής αντιαεροπορικής άμυνας, κατανόησε ότι η σύγκρουση θα επανέλθει μόλις οι ΗΠΑ επαναεξοπλίσουν τους συμμάχους και τις στρατιωτικές βάσεις τους, προκειμένου να ξαναρχίσουν μια σύγκρουση που θεωρούν και τα δύο μέρη ως βασική για μια ριζική λύση.
Επίσημη ανακοίνωση του Γ' Παγκόσμιου
Σε αυτό το πλαίσιο, ο τρέχων πόλεμος μπορεί να θεωρηθεί ως μια επίσημη ανακοίνωση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς το ζήτημα αφορά την αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως.
Το ερώτημα είναι αν ο κόσμος θα μπορεί να αγοράζει ενέργεια από εξαγωγείς σε άλλα νομίσματα εκτός δολαρίου, υπό την ηγεσία της Ρωσίας, του Ιράν και μέχρι πρόσφατα της Βενεζουέλας.
Η ανακύκλωση των εσόδων από το πετρέλαιο αποτελεί τη βάση ελέγχου των ΗΠΑ στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου και χρησιμεύει ως οικονομικό εργαλείο για την απομόνωση χωρών που αντιστέκονται στην κυριαρχία τους.
Ωστόσο, αυτή η κυριαρχία δεν ακολουθεί πραγματικούς κανόνες, αλλά τις προσωρινές επιθυμίες των ΗΠΑ.
Έτσι, το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στην αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή ή στους αντιπροσώπους τους, όπως το Ισραήλ...
Ψέματα
Η αμερικανική και ισραηλινή αξίωση ότι η απειλή αφορά τα πυρηνικά όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράν είναι πλήρως ψευδής, όπως και η υπόθεση για τα όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ το 2003.
Το πραγματικό ζήτημα για τις ΗΠΑ είναι η διάλυση των οικονομικών συμμαχιών μεταξύ των χωρών της Μέσης Ανατολής και αν τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου συνεχίζουν να συσσωρεύονται σε δολάριο για να χρηματοδοτούν τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις παγκοσμίως.
Το Ιράν θα συνεχίσει τον αγώνα του μέχρι να επιτευχθούν τρεις στόχοι για την αποτροπή μελλοντικών πολέμων:
1. Απομάκρυνση όλων των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στη Μέση Ανατολή. Το Ιράν έχει ήδη καταστρέψει υποδομές ραντάρ και αντιαεροπορικές θέσεις των ΗΠΑ σε Ιορδανία, Κατάρ, ΗΑΕ και Μπαχρέιν, εμποδίζοντας την ακριβή καθοδήγηση αμερικανικών ή ισραηλινών πυραύλων. Η Τεχεράνη συνεχίζει να στοχεύει βάσεις και εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στις αραβικές χώρες, εκτός εάν αυτές εκκενωθούν.
2. Διακοπή των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των αραβικών κρατών-μελών του OPEC και των ΗΠΑ. Η Τεχεράνη ζητά τον τερματισμό των οικονομικών δεσμών, ξεκινώντας από τα αμερικανικά data centers που διαχειρίζονται οι Amazon, Microsoft και Google. Οι χώρες αυτές πρέπει όχι μόνο να σταματήσουν να τιμολογούν το πετρέλαιο και το αέριό τους σε δολάριο, αλλά και να αποσύρουν τις επενδύσεις τους από τα δολάρια που στηρίζουν τις αμερικανικές πληρωμές από το 1974.
3. Τερματισμός της ανακύκλωσης των εσόδων από τις εξαγωγές πετρελαίου OPEC σε αμερικανικά δολάρια. Αυτό θα τερματίσει την αμερικανική οικονομική επιρροή στο πετρέλαιο και το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας, επιτρέποντας τη μεταφορά της αγοράς προς την Ασία και τις χώρες της πλειοψηφίας. Η στρατηγική του Ιράν δεν περιορίζεται στη στρατιωτική ή οικονομική ήττα των ΗΠΑ, αλλά περιλαμβάνει και τον τερματισμό της πολιτικής εξάρτησης των αραβικών μοναρχιών από τις ΗΠΑ.
Πρώτο βήμα: Απομάκρυνση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων
Το ιρακινό κοινοβούλιο ζητά την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων και την παύση της εκμετάλλευσης πετρελαίου, μεγάλο μέρος του οποίου πηγαίνει στο Ισραήλ.
Πρόσφατα πέρασε νόμο που υποχρεώνει τις αμερικανικές δυνάμεις να φύγουν από το Ιράκ, σε συμφωνία με την ιρανική θέση ότι «η εκδίωξη των ΗΠΑ είναι το πιο σημαντικό βήμα για την επαναφορά της ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή».
Όλες οι αραβικές μοναρχίες της περιοχής φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις, και το Ιράν προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε χώρα επιτρέψει τη χρήση αυτών των βάσεων εναντίον του Ιράν θα αντιμετωπίσει άμεση επίθεση.
Η Τεχεράνη έχει ήδη ενεργήσει με αυτόν τον τρόπο, στοχεύοντας οργανωμένα τα συμφέροντα των ΗΠΑ στις χώρες αυτές.
Η Ισπανία απαγόρευσε τη χρήση των αεροδρομίων της για υποστήριξη του πολέμου κατά του Ιράν.
Ωστόσο, ο Trump δήλωσε ότι η Ισπανία δεν μπορεί ουσιαστικά να εμποδίσει τις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τις βάσεις «Rota» και «Morón», προσθέτοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούν απλά να πετάξουν και να χρησιμοποιήσουν αυτές τις βάσεις χωρίς κανένα εμπόδιο.
Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι αραβικές μοναρχίες αν προσπαθήσουν να μπλοκάρουν την πρόσβαση των ΗΠΑ σε βάσεις και εναέριο χώρο κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν.
Το Ιράν απαιτεί από Κατάρ, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία και Ιορδανία να κλείσουν όλες τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός τους και να απαγορεύσουν τη χρήση του εναέριου χώρου και των αεροδρομίων ως προϋπόθεση για την αποφυγή βομβαρδισμών.
Δεύτερο βήμα: Διακοπή οικονομικών και χρηματοοικονομικών δεσμών
Οι αραβικές μοναρχίες δέχονται αυξανόμενη πίεση για να συμμορφωθούν με την επιθυμία του Ιράν να αποσυνδέσουν τις οικονομίες τους από την οικονομία των ΗΠΑ, στην οποία έχουν δεθεί από το 1974.
Πρόσφατα, Μπαχρέιν, ΗΑΕ και Σαουδική Αραβία επιχείρησαν να χρησιμοποιήσουν ενεργειακούς πόρους για την υποστήριξη data centers, όπως το «Starlink», που σχετίζονται με στρατιωτικές ενέργειες των ΗΠΑ κατά του Ιράν.
Το Ιράν δήλωσε ότι αυτά τα κέντρα είναι «νόμιμοι στόχοι» για την εκδίωξη των ΗΠΑ από την περιοχή.
Επιπλέον, κατηγορεί εταιρείες που αγοράζουν αμερικανικά κρατικά ομόλογα ότι συμμετέχουν στον πόλεμο εναντίον του και τις θεωρεί νόμιμους στόχους, προειδοποιώντας για άμεση απόσυρση των κεφαλαίων τους.
Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κουβέιτ και Κατάρ διαπραγματεύονται την απόσυρση των επενδύσεών τους από τις ΗΠΑ.
Αν το Ιράν κλείσει το Στενό του Ορμούζ και σταματήσει η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου λόγω πλήρους αποθήκευσης, θα επηρεαστούν τα έσοδα ενέργειας, η μεταφορά και ο τουρισμός.
Οι χώρες του Κόλπου συναντήθηκαν για να συζητήσουν την έξοδο κεφαλαίων ύψους 2 τρισ. δολαρίων, κάτι που θα μπορούσε να αρχίσει τη διαφοροποίηση των επενδύσεων εκτός δολαρίου.
Η αποχώρηση των αμερικανικών βάσεων και η απομάκρυνση από το δολάριο θα μειώσουν τον έλεγχο των ΗΠΑ στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και τη δυνατότητά τους να χρησιμοποιούν το εμπόριο ενέργειας ως μοχλό πίεσης.
Οι αλλαγές αυτές μπορεί να έχουν αντίκτυπο αντίστοιχο με την πτώση των ευρωπαϊκών μοναρχιών μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καταργώντας καθεστώτα που στηρίζονταν στις ΗΠΑ.
Τρίτο βήμα: Τερματισμός της κυριαρχίας των ΗΠΑ στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου
Η αυξανόμενη ένταση, σε συνδυασμό με την εξάντληση των αμερικανικών και ισραηλινών αμυντικών συστημάτων, επιτρέπει στο Ιράν να πραγματοποιεί επικίνδυνες επιθέσεις με τους πιο σύγχρονους πυραύλους του. Παράλληλα, δεν υπάρχει χώρος αποθήκευσης για πρόσθετο αραβικό πετρέλαιο, καθώς το Ιράν έκλεισε το Στενό του Hormuz για όλα τα πλοία εκτός από τα δικά του προς την Κίνα.
Κανένα πλοίο δεν επιχειρεί να προσεγγίσει το Στενό, καθώς η Lloyd’s του Λονδίνου δεν εκδίδει ασφαλιστικά έγγραφα.
Η αμερικανική κυβέρνηση έχει υποχρεωθεί να επιτρέψει τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου για να περιορίσει τον παγκόσμιο πληθωρισμό, ενώ οι αυξήσεις τιμών ενέργειας αναγκάζουν τις οικονομίες να μειώσουν κοινωνικές δαπάνες για την αποπληρωμή δανείων σε δολάριο.
Ο πόλεμος αυτός απομονώνει τις ΗΠΑ από τους συμμάχους τους στο NATO και δημιουργεί πιέσεις που καθιστούν ανυπόφορη τη συνέχιση για Ιαπωνία, Κορέα και Ευρώπη.
Η αναστάτωση στις αγορές ενέργειας δείχνει ότι οι ΗΠΑ αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια των συμμάχων τους.
Όλα αυτά ενισχύουν την ανάγκη για τερματισμό του ελέγχου των ΗΠΑ στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και τη μεταφορά του σε μια αγορά ανεξάρτητη από το δολάριο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών