Ο πόλεμος στο Ιράν εξελίσσεται γρήγορα σε «νέο Βιετνάμ» για τον Trump, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο τεράστια μέτωπο, ένα εσωτερικό και ένα εξωτερικό
Η σύγκρουση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν διαρκεί πάνω από δύο εβδομάδες, και οι εντάσεις συνεχίζουν να αυξάνονται. Είναι προφανές ότι όταν οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν την αιφνιδιαστική επίθεση κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, ανέμεναν μια γρήγορη και αποφασιστική νίκη.
Ωστόσο, η αποφασιστική εσωτερική αντίσταση του Ιράν, σε συνδυασμό με τις ευέλικτες, ισχυρές και αποτελεσματικές στρατιωτικές αντεπιθέσεις του, έχει ήδη προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στην Ουάσινγκτον, η οποία αναγκάζεται πλέον να δώσει μάχη σε δύο μέτωπα, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό!
Αυτά τα σημάδια υποδεικνύουν ότι το Ιράν μπορεί πολύ πιθανόν να γίνει ένα ακόμη «Βιετνάμ» για τις ΗΠΑ.
Το συντριπτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ δυσκολεύεται να μεταφραστεί σε πολιτική νίκη· αντίθετα, εμπλέκει τη χώρα σε έναν δαπανηρό και παρατεταμένο πόλεμο φθοράς.
Ασύμμετρη στρατηγική
Η στρατηγική αντίδραση του Ιράν θυμίζει την «οριζόντια κλιμάκωση» του Βιετνάμ κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ.
Αντιμέτωπο με την προσπάθεια της Ουάσινγκτον να χρησιμοποιήσει την αεροπορική υπεροχή και την πυροβολική δύναμη για γρήγορη στρατιωτική νίκη, το Ιράν υιοθέτησε μια οικονομικά αποδοτική ασύμμετρη στρατηγική.
Το Ιράν είχε εγκαίρως αποκεντρώσει τις δυνάμεις του, γεγονός που μείωσε τις επιπτώσεις του αποκεφαλισμού της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Παράλληλα, αντί για τις κλασικές επιθέσεις στο Ισράηλ (όπως στον περσινό πόλεμο των 12 ημερών), το Ιράν αιφνιδίασε τους αντιπάλους του επιτιθέμενο σε όλες τις αμερικανικές βάσεις της περιοχής, τις οποίες και ισοπέδωσε!
Ακόμη, χτύπησε στόχους και στις υπόλοιπές χώρες της περιοχής, ακόμη και μέσα στα αστικά κέντρα.
Οι χώρες του Κόλπου υπέστησαν μεν λιγότερες ζημιές, αλλά η φήμη τους ως «όασεις ηρεμίας, πολυτέλειας και πλούτου» έχει πληγεί σοβαρά.
Την ίδια στιγμή, οι αρχικές βλέψεις και εκτιμήσεις των ΗΠΑ για κεραυνοβόλο πόλεμο και σύντομο στρατιωτικό περίπατο, διαψεύδονται δραματικά.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, έχει δώσει πολλαπλές εκτιμήσεις για τη διάρκεια της σύγκρουσης, αλλά τις τελευταίες ημέρες υποστηρίζει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο αφού το Ιράν αναγκαστεί σε παραχωρήσεις...
Οι ΗΠΑ σε αδιέξοδο
Περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής εμπλέκονται στην αναταραχή, ενώ οι διεθνείς αγορές ενέργειας έχουν γίνει εξαιρετικά ασταθείς.
Παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ μπορεί να φαίνεται ότι έχουν επιτύχει ορισμένες τακτικές «νίκες», καθίστανται όλο και πιο παθητικές σε στρατηγικό και πολιτικό επίπεδο.
Εν τέλει, μπορεί να δυσκολευτούν να αποφύγουν την τραγική μοίρα στρατηγικής αποτυχίας.
Προς το παρόν, οι ΗΠΑ γίνονται όλο και πιο παθητικές στη σύγκρουση. Οι στρατιωτικές δαπάνες έχουν εκτοξευθεί, με κόστος που υπερβαίνει τα 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο την πρώτη εβδομάδα επιχειρήσεων.
Η ταχεία εξάντληση αποθεμάτων πυραύλων ακριβείας και αναχαιτιστών ανάγκασε τις ΗΠΑ να ανακατανείμουν όπλα από άλλες περιοχές του κόσμου, αποκαλύπτοντας πλήρως το θανάσιμο μειονέκτημά τους ως «στρατιωτικός γίγαντας με πύλινα πόδια».
Παράλληλα, η άνοδος των τιμών της ενέργειας κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης έχει αυξήσει τις τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ, αυξάνοντας σημαντικά το κόστος ζωής και παραγωγής για τους πολίτες.
Η επαναλαμβανόμενη διαβεβαίωση των ΗΠΑ για χαμηλές τιμές καυσίμων έχει καταρρεύσει, και το ζήτημα αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους Ρεπουμπλικάνους στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές.
Νέο Βιετνάμ
Το τεράστιο οικονομικό και ανθρώπινο κόστος που επέβαλε ο Πόλεμος του Βιετνάμ στις ΗΠΑ προκάλεσε σοβαρές κοινωνικές και πολιτικές διαιρέσεις τη δεκαετία του 1960, δημιουργώντας μαζικά αντιπολεμικά, κινήματα πολιτικών δικαιωμάτων και αντί-κουλτούρας.
Η σύγκρουση αυτή οδήγησε τις ΗΠΑ στα όρια ενός «εμφυλίου πολέμου» και τελικά υποχρέωσε το Κογκρέσο να τερματίσει τη χρηματοδότηση του πολέμου.
Επιβαρυμένη από εσωτερικές διενέξεις και εξωτερική πίεση, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι απέτυχε στην επίτευξη των αρχικών στόχων της.
Οι συνέπειες της επίθεσης των ΗΠΑ κατά του Ιράν πιθανότατα θα μιμηθούν την παγίδα του Βιετνάμ.
Πριν από αυτήν τη σύγκρουση, η αμερικανική κοινωνία βρισκόταν ήδη σε πολλαπλές κρίσεις: επιδείνωση πολιτικής πόλωσης, διεύρυνση οικονομικής ανισότητας, σύγχυση σχετικά με την εθνική ταυτότητα και εντεινόμενες εθνοτικές εντάσεις.
Παρά το γεγονός ότι η σημερινή διοίκηση εξασφάλισε τη θητεία της υποσχόμενη να επικεντρωθεί στα εσωτερικά προβλήματα, μια παρατεταμένη σύγκρουση με το Ιράν απειλεί να εκτροχιάσει αυτές τις υποσχέσεις και να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα αποδυναμώσουν συνολικά τη χώρα.
Αντί να επιφέρει λύση, η σύγκρουση λειτουργεί ως καταλύτης για εσωτερικές διαιρέσεις, εκθέτοντας τις ΗΠΑ.
Εύθραυστη ηγεμονία
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ είχε σημαντικά αποδυναμώσει την αμερικανική εθνική ισχύ και την παγκόσμια επιρροή. Την εποχή εκείνη, η εμπιστοσύνη των συμμάχων μειώθηκε απότομα, οι διαιρέσεις εντός συμμαχιών εντάθηκαν και πολλές χώρες αναζήτησαν στρατηγική αυτονομία.
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ ανέδειξε την ευθραυστότητα της αμερικανικής ηγεμονίας.
Τώρα, ακόμη και μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες της σύγκρουσης με το Ιράν, ορισμένοι Ευρωπαίοι σύμμαχοι έχουν ήδη επικρίνει τη στρατιωτική δράση των ΗΠΑ για έλλειψη έγκρισης από τον ΟΗΕ και για παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Η παρανομία και αυθαιρεσία της σύγκρουσης προκαλούν ευρεία ανησυχία και αντίθεση στην διεθνή κοινότητα.
Επιπλέον, η βιαστική ανακατανομή όπλων από άλλες περιοχές στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει τα όρια της φερόμενης στρατιωτικής υπεροχής των ΗΠΑ και προκαλεί τους συμμάχους να αμφισβητούν την αξιοπιστία των αμερικανικών δεσμεύσεων ασφαλείας.
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ παραμένει μια ξεκάθαρη υπενθύμιση για τις ΗΠΑ ότι οι παράγοντες σε μια σύγκρουση είναι εξαιρετικά πολύπλοκοι, και το κόστος συχνά υπερβαίνει τα οφέλη.
Όσοι ξεκινούν πολέμους συχνά αδυνατούν να καθορίσουν πώς ή πότε θα τελειώσουν, και μπορεί τελικά να καταναλωθούν από τη σύγκρουση που οι ίδιοι ξεκίνησαν.
Και όπως φαίνεται, στη Μέση Ανατολή «το τζίνι βγήκε από το μπουκάλι» του...
www.bankingnews.gr
Ωστόσο, η αποφασιστική εσωτερική αντίσταση του Ιράν, σε συνδυασμό με τις ευέλικτες, ισχυρές και αποτελεσματικές στρατιωτικές αντεπιθέσεις του, έχει ήδη προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στην Ουάσινγκτον, η οποία αναγκάζεται πλέον να δώσει μάχη σε δύο μέτωπα, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό!
Αυτά τα σημάδια υποδεικνύουν ότι το Ιράν μπορεί πολύ πιθανόν να γίνει ένα ακόμη «Βιετνάμ» για τις ΗΠΑ.
Το συντριπτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ δυσκολεύεται να μεταφραστεί σε πολιτική νίκη· αντίθετα, εμπλέκει τη χώρα σε έναν δαπανηρό και παρατεταμένο πόλεμο φθοράς.
Ασύμμετρη στρατηγική
Η στρατηγική αντίδραση του Ιράν θυμίζει την «οριζόντια κλιμάκωση» του Βιετνάμ κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ.
Αντιμέτωπο με την προσπάθεια της Ουάσινγκτον να χρησιμοποιήσει την αεροπορική υπεροχή και την πυροβολική δύναμη για γρήγορη στρατιωτική νίκη, το Ιράν υιοθέτησε μια οικονομικά αποδοτική ασύμμετρη στρατηγική.
Το Ιράν είχε εγκαίρως αποκεντρώσει τις δυνάμεις του, γεγονός που μείωσε τις επιπτώσεις του αποκεφαλισμού της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Παράλληλα, αντί για τις κλασικές επιθέσεις στο Ισράηλ (όπως στον περσινό πόλεμο των 12 ημερών), το Ιράν αιφνιδίασε τους αντιπάλους του επιτιθέμενο σε όλες τις αμερικανικές βάσεις της περιοχής, τις οποίες και ισοπέδωσε!
Ακόμη, χτύπησε στόχους και στις υπόλοιπές χώρες της περιοχής, ακόμη και μέσα στα αστικά κέντρα.
Οι χώρες του Κόλπου υπέστησαν μεν λιγότερες ζημιές, αλλά η φήμη τους ως «όασεις ηρεμίας, πολυτέλειας και πλούτου» έχει πληγεί σοβαρά.
Την ίδια στιγμή, οι αρχικές βλέψεις και εκτιμήσεις των ΗΠΑ για κεραυνοβόλο πόλεμο και σύντομο στρατιωτικό περίπατο, διαψεύδονται δραματικά.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, έχει δώσει πολλαπλές εκτιμήσεις για τη διάρκεια της σύγκρουσης, αλλά τις τελευταίες ημέρες υποστηρίζει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο αφού το Ιράν αναγκαστεί σε παραχωρήσεις...
Οι ΗΠΑ σε αδιέξοδο
Περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής εμπλέκονται στην αναταραχή, ενώ οι διεθνείς αγορές ενέργειας έχουν γίνει εξαιρετικά ασταθείς.
Παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ μπορεί να φαίνεται ότι έχουν επιτύχει ορισμένες τακτικές «νίκες», καθίστανται όλο και πιο παθητικές σε στρατηγικό και πολιτικό επίπεδο.
Εν τέλει, μπορεί να δυσκολευτούν να αποφύγουν την τραγική μοίρα στρατηγικής αποτυχίας.
Προς το παρόν, οι ΗΠΑ γίνονται όλο και πιο παθητικές στη σύγκρουση. Οι στρατιωτικές δαπάνες έχουν εκτοξευθεί, με κόστος που υπερβαίνει τα 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο την πρώτη εβδομάδα επιχειρήσεων.
Η ταχεία εξάντληση αποθεμάτων πυραύλων ακριβείας και αναχαιτιστών ανάγκασε τις ΗΠΑ να ανακατανείμουν όπλα από άλλες περιοχές του κόσμου, αποκαλύπτοντας πλήρως το θανάσιμο μειονέκτημά τους ως «στρατιωτικός γίγαντας με πύλινα πόδια».
Παράλληλα, η άνοδος των τιμών της ενέργειας κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης έχει αυξήσει τις τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ, αυξάνοντας σημαντικά το κόστος ζωής και παραγωγής για τους πολίτες.
Η επαναλαμβανόμενη διαβεβαίωση των ΗΠΑ για χαμηλές τιμές καυσίμων έχει καταρρεύσει, και το ζήτημα αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους Ρεπουμπλικάνους στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές.
Νέο Βιετνάμ
Το τεράστιο οικονομικό και ανθρώπινο κόστος που επέβαλε ο Πόλεμος του Βιετνάμ στις ΗΠΑ προκάλεσε σοβαρές κοινωνικές και πολιτικές διαιρέσεις τη δεκαετία του 1960, δημιουργώντας μαζικά αντιπολεμικά, κινήματα πολιτικών δικαιωμάτων και αντί-κουλτούρας.
Η σύγκρουση αυτή οδήγησε τις ΗΠΑ στα όρια ενός «εμφυλίου πολέμου» και τελικά υποχρέωσε το Κογκρέσο να τερματίσει τη χρηματοδότηση του πολέμου.
Επιβαρυμένη από εσωτερικές διενέξεις και εξωτερική πίεση, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι απέτυχε στην επίτευξη των αρχικών στόχων της.
Οι συνέπειες της επίθεσης των ΗΠΑ κατά του Ιράν πιθανότατα θα μιμηθούν την παγίδα του Βιετνάμ.
Πριν από αυτήν τη σύγκρουση, η αμερικανική κοινωνία βρισκόταν ήδη σε πολλαπλές κρίσεις: επιδείνωση πολιτικής πόλωσης, διεύρυνση οικονομικής ανισότητας, σύγχυση σχετικά με την εθνική ταυτότητα και εντεινόμενες εθνοτικές εντάσεις.
Παρά το γεγονός ότι η σημερινή διοίκηση εξασφάλισε τη θητεία της υποσχόμενη να επικεντρωθεί στα εσωτερικά προβλήματα, μια παρατεταμένη σύγκρουση με το Ιράν απειλεί να εκτροχιάσει αυτές τις υποσχέσεις και να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα αποδυναμώσουν συνολικά τη χώρα.
Αντί να επιφέρει λύση, η σύγκρουση λειτουργεί ως καταλύτης για εσωτερικές διαιρέσεις, εκθέτοντας τις ΗΠΑ.
Εύθραυστη ηγεμονία
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ είχε σημαντικά αποδυναμώσει την αμερικανική εθνική ισχύ και την παγκόσμια επιρροή. Την εποχή εκείνη, η εμπιστοσύνη των συμμάχων μειώθηκε απότομα, οι διαιρέσεις εντός συμμαχιών εντάθηκαν και πολλές χώρες αναζήτησαν στρατηγική αυτονομία.
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ ανέδειξε την ευθραυστότητα της αμερικανικής ηγεμονίας.
Τώρα, ακόμη και μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες της σύγκρουσης με το Ιράν, ορισμένοι Ευρωπαίοι σύμμαχοι έχουν ήδη επικρίνει τη στρατιωτική δράση των ΗΠΑ για έλλειψη έγκρισης από τον ΟΗΕ και για παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Η παρανομία και αυθαιρεσία της σύγκρουσης προκαλούν ευρεία ανησυχία και αντίθεση στην διεθνή κοινότητα.
Επιπλέον, η βιαστική ανακατανομή όπλων από άλλες περιοχές στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει τα όρια της φερόμενης στρατιωτικής υπεροχής των ΗΠΑ και προκαλεί τους συμμάχους να αμφισβητούν την αξιοπιστία των αμερικανικών δεσμεύσεων ασφαλείας.
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ παραμένει μια ξεκάθαρη υπενθύμιση για τις ΗΠΑ ότι οι παράγοντες σε μια σύγκρουση είναι εξαιρετικά πολύπλοκοι, και το κόστος συχνά υπερβαίνει τα οφέλη.
Όσοι ξεκινούν πολέμους συχνά αδυνατούν να καθορίσουν πώς ή πότε θα τελειώσουν, και μπορεί τελικά να καταναλωθούν από τη σύγκρουση που οι ίδιοι ξεκίνησαν.
Και όπως φαίνεται, στη Μέση Ανατολή «το τζίνι βγήκε από το μπουκάλι» του...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών