Eurofighter εντόπισε ρωσικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος κοντά στην πόλη Reni της Οδησσού και έλαβε άδεια να το καταρρίψει
Η απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να επιτρέψει σε μαχητικά Eurofighter που σταθμεύουν σε βάσεις στη Ρουμανία να καταρρίπτουν ρωσικά αεροσκάφη εντός του εναέριου χώρου της Ουκρανίας αποτελεί μια από τις πιο επικίνδυνες καμπές του πολέμου.
Για πρώτη φορά, μια χώρα του ΝΑΤΟ δεν περιορίζεται σε έμμεση υποστήριξη, αλλά ανοίγει την πόρτα για άμεση εμπλοκή σε επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας.
Το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι μόνο στρατιωτικό — είναι βαθιά πολιτικό: Πού σταματά η «στήριξη» και πού αρχίζει η άμεση σύγκρουση;
Πρόκειται για ένα γεγονός που επανακαθορίζει πλήρως τα όρια της σύγκρουσης και μετατρέπει έναν ήδη επικίνδυνο πόλεμο σε ένα πεδίο άμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων.
Μια χώρα του ΝΑΤΟ περνά στην πρακτική δυνατότητα άμεσης εμπλοκής εναντίον της Ρωσία.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: βρισκόμαστε πλέον ένα βήμα πριν από μια γενικευμένη σύγκρουση;
Η στιγμή που άλλαξε τα δεδομένα
Σύμφωνα με πληροφορίες, ένα Eurofighter εντόπισε μη επανδρωμένο αεροσκάφος κοντά στην πόλη Reni της Οδησσού και έλαβε άδεια να το καταρρίψει.
Η λεπτομέρεια αυτή, που μπορεί να φαίνεται τεχνική, στην πραγματικότητα αποτελεί σημείο καμπής.
Δημιουργεί προηγούμενο άμεσης στρατιωτικής δράσης, εξηγεί το Military Watch Magazine.
Ανοίγει τον δρόμο για εμπλοκή και άλλων χωρών. Θολώνει τα όρια μεταξύ «υποστήριξης» και «συμμετοχής».
Αυτή η άδεια – εντολή κατάρριψης νομιμοποιεί την άμεση εμπλοκή, δημιουργεί προηγούμενο για άλλα κράτη του ΝΑΤΟ και τέλος σπάει την «κόκκινη γραμμή» που μέχρι τώρα κρατούσε τη σύγκρουση σε ελεγχόμενο επίπεδο
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η σύγκρουση δεν εξελίσσεται πλέον μόνο στο ουκρανικό πεδίο, αλλά μετατρέπεται σε ευρύτερη γεωπολιτική αντιπαράθεση.
Η κλιμάκωση αυτή δεν είναι τυχαία.
Είναι αποτέλεσμα μιας σταδιακής πορείας που ξεκίνησε από το 2022.
Η ενεργός παρουσία της Βρετανίας στην Ουκρανία - Προκλητικός ο πολεμικός ρόλος του Λονδίνου
Παρά τις επίσημες διαψεύσεις για άμεση εμπλοκή, τα στοιχεία δείχνουν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει παίξει πολύ πιο ενεργό ρόλο.
Βρετανικές ειδικές δυνάμεις φέρονται να δραστηριοποιούνται στο έδαφος της Ουκρανία, παρείχαν υποστήριξη σε επιθέσεις με πυραύλους cruise ενώ συμμετείχαν σε «διακριτικές επιχειρήσεις υψηλού ρίσκου»
Ακόμη και οι δηλώσεις δυτικών αξιωματούχων επιβεβαιώνουν ότι η εμπειρία του πολέμου μεταφέρεται μέσα από βρετανικά κανάλια.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής:
Η Βρετανία δεν είναι απλός υποστηρικτής — είναι ενεργός παίκτης.
Η στρατηγική της Ρωσίας και τα όρια της Δύσης
Από την πλευρά της, η Ρωσία αντιμετωπίζει την επέκταση της δυτικής εμπλοκής ως άμεση απειλή.
Η ύπαρξη πυρηνικού οπλοστασίου έχει λειτουργήσει ως βασικός αποτρεπτικός παράγοντας, περιορίζοντας μέχρι σήμερα την πλήρη εμπλοκή του ΝΑΤΟ.
Ωστόσο, η νέα απόφαση δημιουργεί ένα επικίνδυνο σενάριο:
• Αυξημένος κίνδυνος άμεσης σύγκρουσης
• Πιθανότητα λανθασμένων υπολογισμών
• Κλιμάκωση χωρίς εύκολη επιστροφή
Η ισορροπία τρόμου παραμένει εύθραυστη.
Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο είναι η ίδια η αποτελεσματικότητα των Eurofighter.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι τα ραντάρ τους θεωρούνται ξεπερασμένα, υστερούν έναντι σύγχρονων συστημάτων και η αναβάθμισή τους καθυστερεί.
Το ίδιο το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ήδη στραφεί προς πιο προηγμένα αεροσκάφη, όπως τα F-35.
Αυτό δημιουργεί μια αντίφαση: Πώς μια δύναμη που αποσύρει σταδιακά αυτά τα αεροσκάφη τα χρησιμοποιεί σε ένα τόσο κρίσιμο και επικίνδυνο πεδίο;
Η Ουκρανία στο επίκεντρο — αλλά με ποιο κόστος;
Η Ουκρανία, που εδώ και χρόνια λειτουργεί ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ, ζητά ενίσχυση της αεράμυνάς της.
Ωστόσο, η αυξανόμενη εξάρτηση από εξωτερικές δυνάμεις δημιουργεί ερωτήματα.
Εύλογα ένας ανεξάρτητος παρατηρητής μπορεί να διερωτηθεί ποιος ελέγχει πραγματικά τις επιχειρήσεις, ποιος αναλαμβάνει το ρίσκο κλιμάκωσης και τελικά ποιος πληρώνει το τίμημα σε περίπτωση γενικευμένης σύγκρουσης;
Η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός πολέμου που ξεπερνά τα δικά της σύνορα.
Ένα επικίνδυνο μοτίβο κλιμάκωσης
Από το 2022 μέχρι σήμερα, η πορεία είναι ξεκάθαρη:
1. Αποστολή εξοπλισμού
2. Παροχή πληροφοριών
3. Παρουσία ειδικών δυνάμεων
4. Άμεση στρατιωτική εμπλοκή
Κάθε βήμα παρουσιαζόταν ως «τελευταίο».
Και όμως, κάθε φορά ακολουθούσε το επόμενο.
Η Βρετανία έστειλε πυραύλους Storm Shadow στην Ουκρανία στα τέλη του 2025
Υπενθυμίζεται πως η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας απέστειλε στην Ουκρανία επιπλέον πυραύλους Storm Shadow, προκειμένου να βοηθήσει το Κίεβο να συνεχίσει την εκστρατεία του με επιθέσεις βαθιά στα εδάφη της Ρωσίας.
Όπως αναφέρεται, η αποστολή αυτών των πυραύλων πραγματοποιήθηκε εν μέσω της ανησυχίας του Λονδίνου για την άρνηση του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, να αποστείλει στην Ουκρανία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς Tomahawk.
Το Λονδίνο επιδιώκει με κάθε τρόπο να μη μείνει η Ουκρανία χωρίς πυρομαχικά, εν μέσω μάλιστα της πολεμικής έντασης στη Μέση Ανατολή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας δεν δημοσιοποιεί επίσημα πληροφορίες για τις αποστολές των πυραύλων Storm Shadow στην Ουκρανία.
Η Ρωσία έχει επισημάνει επανειλημμένα ότι οι επιθέσεις με πυραυλικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς δεν πραγματοποιούνται από το Κίεβο, αλλά από δυτικές χώρες, των οποίων οι ειδικοί είναι υπεύθυνοι για την καθοδήγηση των στόχων.
Όπως έχει τονίσει πολλές φορές ο πρόεδρος της Ρωσίας, Vladimir Putin, καμία αποστολή ακόμη και του πιο σύγχρονου δυτικού εξοπλισμού στην Ουκρανία δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση στο πεδίο της μάχης.
Η ευρύτερη γεωπολιτική εικόνα – Γιατί αποφάσισε ακόμη πιο ενεργό εμπλοκή η Βρετανία
Η εμπλοκή του Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να εξεταστεί απομονωμένα.
Αντανακλά την επιθυμία της Δύσης να διατηρήσει επιρροή, τον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων και την αλλαγή ισορροπιών στην Ευρώπη
Ταυτόχρονα, ενισχύει την αντίληψη στη Ρωσία ότι βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την Ουκρανία, αλλά με ένα ευρύτερο δυτικό μέτωπο.
Προς μια σύγκρουση χωρίς επιστροφή με μία παραδοχή: Η Ουκρανία δεν μπορεί να νικήσει
Η απόφαση για εμπλοκή των Eurofighter δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό γεγονός. Είναι ένα μήνυμα.
Ένα μήνυμα ότι τα όρια μετακινούνται, η εμπλοκή βαθαίνει και η σύγκρουση γίνεται όλο και πιο άμεση
Η Ρωσία παρακολουθεί και προσαρμόζεται.
Η Ουκρανία παραμένει στο επίκεντρο.
Και το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται αποφασισμένο να διαδραματίσει ρόλο πέρα από τα όρια της «υποστήριξης».
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει κλιμάκωση.
Είναι πόσο μακριά μπορεί να φτάσει — πριν γίνει ανεξέλεγκτη.
Πάντως δηλώσεις που μέχρι πρόσφατα θα θεωρούνταν αδιανόητες, πλέον εκφράζονται δημόσια από ευρωπαϊκούς κύκλους.
Η ειδικός του German Marshall Fund, Claudia Major, μιλώντας στους New York Times, διατύπωσε με ωμό ρεαλισμό αυτό που πολλοί σκέφτονται αλλά λίγοι λένε: «Δεν έχουμε ιδέα πώς να νικήσει η Ουκρανία».
Η φράση αυτή δεν είναι απλώς μια εκτίμηση.
Είναι αντανάκλαση μιας βαθύτερης στρατηγικής σύγχυσης που διατρέχει την Ευρώπη.
Παρά τη συνεχιζόμενη στήριξη προς το Κίεβο, το ερώτημα του τελικού στόχου παραμένει θολό.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι ευρωπαϊκές χώρες αρχίζουν να προετοιμάζονται για ένα σενάριο μακροχρόνιας σύγκρουσης.
Η προοπτική μιας γρήγορης λήξης απομακρύνεται, ενώ η έννοια της «νίκης» γίνεται όλο και πιο δύσκολο να οριστεί.
Την ίδια στιγμή, από τη Μόσχα, ο Putin διατηρεί μια διαφορετική στάση. Δηλώνει ότι η Ρωσία γνωρίζει πώς θα εξελιχθεί το τέλος του πολέμου, αλλά δεν προτίθεται να το προαναγγείλει — επιλέγοντας αντί για λόγια, την υλοποίηση των στρατηγικών της στόχων.
Η αντίθεση είναι εμφανής: από τη μία πλευρά, μια Ευρώπη που αναζητά απαντήσεις· από την άλλη, μια Ρωσία που προβάλλει βεβαιότητα. Και ανάμεσα τους, μια σύγκρουση που φαίνεται να εισέρχεται σε μια μακρά και αβέβαιη πορεία.
www.bankingnews.gr
Για πρώτη φορά, μια χώρα του ΝΑΤΟ δεν περιορίζεται σε έμμεση υποστήριξη, αλλά ανοίγει την πόρτα για άμεση εμπλοκή σε επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας.
Το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι μόνο στρατιωτικό — είναι βαθιά πολιτικό: Πού σταματά η «στήριξη» και πού αρχίζει η άμεση σύγκρουση;
Πρόκειται για ένα γεγονός που επανακαθορίζει πλήρως τα όρια της σύγκρουσης και μετατρέπει έναν ήδη επικίνδυνο πόλεμο σε ένα πεδίο άμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων.
Μια χώρα του ΝΑΤΟ περνά στην πρακτική δυνατότητα άμεσης εμπλοκής εναντίον της Ρωσία.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: βρισκόμαστε πλέον ένα βήμα πριν από μια γενικευμένη σύγκρουση;
Η στιγμή που άλλαξε τα δεδομένα
Σύμφωνα με πληροφορίες, ένα Eurofighter εντόπισε μη επανδρωμένο αεροσκάφος κοντά στην πόλη Reni της Οδησσού και έλαβε άδεια να το καταρρίψει.
Η λεπτομέρεια αυτή, που μπορεί να φαίνεται τεχνική, στην πραγματικότητα αποτελεί σημείο καμπής.
Δημιουργεί προηγούμενο άμεσης στρατιωτικής δράσης, εξηγεί το Military Watch Magazine.
Ανοίγει τον δρόμο για εμπλοκή και άλλων χωρών. Θολώνει τα όρια μεταξύ «υποστήριξης» και «συμμετοχής».
Αυτή η άδεια – εντολή κατάρριψης νομιμοποιεί την άμεση εμπλοκή, δημιουργεί προηγούμενο για άλλα κράτη του ΝΑΤΟ και τέλος σπάει την «κόκκινη γραμμή» που μέχρι τώρα κρατούσε τη σύγκρουση σε ελεγχόμενο επίπεδο
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η σύγκρουση δεν εξελίσσεται πλέον μόνο στο ουκρανικό πεδίο, αλλά μετατρέπεται σε ευρύτερη γεωπολιτική αντιπαράθεση.
Η κλιμάκωση αυτή δεν είναι τυχαία.
Είναι αποτέλεσμα μιας σταδιακής πορείας που ξεκίνησε από το 2022.
Η ενεργός παρουσία της Βρετανίας στην Ουκρανία - Προκλητικός ο πολεμικός ρόλος του Λονδίνου
Παρά τις επίσημες διαψεύσεις για άμεση εμπλοκή, τα στοιχεία δείχνουν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει παίξει πολύ πιο ενεργό ρόλο.
Βρετανικές ειδικές δυνάμεις φέρονται να δραστηριοποιούνται στο έδαφος της Ουκρανία, παρείχαν υποστήριξη σε επιθέσεις με πυραύλους cruise ενώ συμμετείχαν σε «διακριτικές επιχειρήσεις υψηλού ρίσκου»
Ακόμη και οι δηλώσεις δυτικών αξιωματούχων επιβεβαιώνουν ότι η εμπειρία του πολέμου μεταφέρεται μέσα από βρετανικά κανάλια.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής:
Η Βρετανία δεν είναι απλός υποστηρικτής — είναι ενεργός παίκτης.
Η στρατηγική της Ρωσίας και τα όρια της Δύσης
Από την πλευρά της, η Ρωσία αντιμετωπίζει την επέκταση της δυτικής εμπλοκής ως άμεση απειλή.
Η ύπαρξη πυρηνικού οπλοστασίου έχει λειτουργήσει ως βασικός αποτρεπτικός παράγοντας, περιορίζοντας μέχρι σήμερα την πλήρη εμπλοκή του ΝΑΤΟ.
Ωστόσο, η νέα απόφαση δημιουργεί ένα επικίνδυνο σενάριο:
• Αυξημένος κίνδυνος άμεσης σύγκρουσης
• Πιθανότητα λανθασμένων υπολογισμών
• Κλιμάκωση χωρίς εύκολη επιστροφή
Η ισορροπία τρόμου παραμένει εύθραυστη.
Τα Eurofighter: Ισχύς ή αδυναμία;‼️???? RAF Eurofighter Typhoons were scrambled after Russian drones approached Romanian airspace during Moscow’s latest assault on Ukraine near the NATO border.
— War Radar (@War_Radar2) April 25, 2026
The fighter jets intercepted and monitored the drones as tensions in Eastern Europe continue to escalate. pic.twitter.com/f4yrpdRXt2
Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο είναι η ίδια η αποτελεσματικότητα των Eurofighter.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι τα ραντάρ τους θεωρούνται ξεπερασμένα, υστερούν έναντι σύγχρονων συστημάτων και η αναβάθμισή τους καθυστερεί.
Το ίδιο το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ήδη στραφεί προς πιο προηγμένα αεροσκάφη, όπως τα F-35.
Αυτό δημιουργεί μια αντίφαση: Πώς μια δύναμη που αποσύρει σταδιακά αυτά τα αεροσκάφη τα χρησιμοποιεί σε ένα τόσο κρίσιμο και επικίνδυνο πεδίο;
Η Ουκρανία στο επίκεντρο — αλλά με ποιο κόστος;
Η Ουκρανία, που εδώ και χρόνια λειτουργεί ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ, ζητά ενίσχυση της αεράμυνάς της.
Ωστόσο, η αυξανόμενη εξάρτηση από εξωτερικές δυνάμεις δημιουργεί ερωτήματα.
Εύλογα ένας ανεξάρτητος παρατηρητής μπορεί να διερωτηθεί ποιος ελέγχει πραγματικά τις επιχειρήσεις, ποιος αναλαμβάνει το ρίσκο κλιμάκωσης και τελικά ποιος πληρώνει το τίμημα σε περίπτωση γενικευμένης σύγκρουσης;
Η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός πολέμου που ξεπερνά τα δικά της σύνορα.
Ένα επικίνδυνο μοτίβο κλιμάκωσης
Από το 2022 μέχρι σήμερα, η πορεία είναι ξεκάθαρη:
1. Αποστολή εξοπλισμού
2. Παροχή πληροφοριών
3. Παρουσία ειδικών δυνάμεων
4. Άμεση στρατιωτική εμπλοκή
Κάθε βήμα παρουσιαζόταν ως «τελευταίο».
Και όμως, κάθε φορά ακολουθούσε το επόμενο.
Η Βρετανία έστειλε πυραύλους Storm Shadow στην Ουκρανία στα τέλη του 2025
Υπενθυμίζεται πως η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας απέστειλε στην Ουκρανία επιπλέον πυραύλους Storm Shadow, προκειμένου να βοηθήσει το Κίεβο να συνεχίσει την εκστρατεία του με επιθέσεις βαθιά στα εδάφη της Ρωσίας.
Όπως αναφέρεται, η αποστολή αυτών των πυραύλων πραγματοποιήθηκε εν μέσω της ανησυχίας του Λονδίνου για την άρνηση του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, να αποστείλει στην Ουκρανία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς Tomahawk.
Το Λονδίνο επιδιώκει με κάθε τρόπο να μη μείνει η Ουκρανία χωρίς πυρομαχικά, εν μέσω μάλιστα της πολεμικής έντασης στη Μέση Ανατολή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας δεν δημοσιοποιεί επίσημα πληροφορίες για τις αποστολές των πυραύλων Storm Shadow στην Ουκρανία.
Η Ρωσία έχει επισημάνει επανειλημμένα ότι οι επιθέσεις με πυραυλικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς δεν πραγματοποιούνται από το Κίεβο, αλλά από δυτικές χώρες, των οποίων οι ειδικοί είναι υπεύθυνοι για την καθοδήγηση των στόχων.
Όπως έχει τονίσει πολλές φορές ο πρόεδρος της Ρωσίας, Vladimir Putin, καμία αποστολή ακόμη και του πιο σύγχρονου δυτικού εξοπλισμού στην Ουκρανία δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση στο πεδίο της μάχης.
Η ευρύτερη γεωπολιτική εικόνα – Γιατί αποφάσισε ακόμη πιο ενεργό εμπλοκή η Βρετανία
Η εμπλοκή του Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να εξεταστεί απομονωμένα.
Αντανακλά την επιθυμία της Δύσης να διατηρήσει επιρροή, τον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων και την αλλαγή ισορροπιών στην Ευρώπη
Ταυτόχρονα, ενισχύει την αντίληψη στη Ρωσία ότι βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την Ουκρανία, αλλά με ένα ευρύτερο δυτικό μέτωπο.
Προς μια σύγκρουση χωρίς επιστροφή με μία παραδοχή: Η Ουκρανία δεν μπορεί να νικήσει
Η απόφαση για εμπλοκή των Eurofighter δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό γεγονός. Είναι ένα μήνυμα.
Ένα μήνυμα ότι τα όρια μετακινούνται, η εμπλοκή βαθαίνει και η σύγκρουση γίνεται όλο και πιο άμεση
Η Ρωσία παρακολουθεί και προσαρμόζεται.
Η Ουκρανία παραμένει στο επίκεντρο.
Και το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται αποφασισμένο να διαδραματίσει ρόλο πέρα από τα όρια της «υποστήριξης».
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει κλιμάκωση.
Είναι πόσο μακριά μπορεί να φτάσει — πριν γίνει ανεξέλεγκτη.
Πάντως δηλώσεις που μέχρι πρόσφατα θα θεωρούνταν αδιανόητες, πλέον εκφράζονται δημόσια από ευρωπαϊκούς κύκλους.
Η ειδικός του German Marshall Fund, Claudia Major, μιλώντας στους New York Times, διατύπωσε με ωμό ρεαλισμό αυτό που πολλοί σκέφτονται αλλά λίγοι λένε: «Δεν έχουμε ιδέα πώς να νικήσει η Ουκρανία».
Η φράση αυτή δεν είναι απλώς μια εκτίμηση.
Είναι αντανάκλαση μιας βαθύτερης στρατηγικής σύγχυσης που διατρέχει την Ευρώπη.
Παρά τη συνεχιζόμενη στήριξη προς το Κίεβο, το ερώτημα του τελικού στόχου παραμένει θολό.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι ευρωπαϊκές χώρες αρχίζουν να προετοιμάζονται για ένα σενάριο μακροχρόνιας σύγκρουσης.
Η προοπτική μιας γρήγορης λήξης απομακρύνεται, ενώ η έννοια της «νίκης» γίνεται όλο και πιο δύσκολο να οριστεί.
Την ίδια στιγμή, από τη Μόσχα, ο Putin διατηρεί μια διαφορετική στάση. Δηλώνει ότι η Ρωσία γνωρίζει πώς θα εξελιχθεί το τέλος του πολέμου, αλλά δεν προτίθεται να το προαναγγείλει — επιλέγοντας αντί για λόγια, την υλοποίηση των στρατηγικών της στόχων.
Η αντίθεση είναι εμφανής: από τη μία πλευρά, μια Ευρώπη που αναζητά απαντήσεις· από την άλλη, μια Ρωσία που προβάλλει βεβαιότητα. Και ανάμεσα τους, μια σύγκρουση που φαίνεται να εισέρχεται σε μια μακρά και αβέβαιη πορεία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών