(upd 6) Η νέα αμερικανική πρόταση προς το Ιράν για τον τερματισμό της πολεμικής κρίσης στον Περσικό Κόλπο παρουσιάζεται από την Ουάσιγκτον ως «ειρηνευτική πρωτοβουλία».
Στην πραγματικότητα, όμως, αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά τον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιχειρούν να επιβάλουν γεωπολιτικούς όρους υποταγής σε μια κυρίαρχη χώρα που αρνείται να λειτουργήσει ως προτεκτοράτο της Δύσης.
Ακόμη και Αμερικανοί αξιωματούχοι, όπως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Mark Kimmit χαρακτηρίζουν την πρόταση των ΗΠΑ εξωφρενική και δικαιώνουν την απόρριψή της εκ μέρους του Ιράν.
Το Ιράν, παρά τις τεράστιες πιέσεις, τις κυρώσεις, τις στρατιωτικές επιθέσεις και τη διεθνή προπαγάνδα, εξακολουθεί να εμφανίζεται ως η μόνη δύναμη στην περιοχή που υπερασπίζεται με συνέπεια την εθνική της κυριαρχία και τα στρατηγικά της συμφέροντα.
Η κυβέρνηση του Donald Trump υποστηρίζει ότι βρίσκεται κοντά σε μια συμφωνία με την Τεχεράνη, βασισμένη σε ένα σχέδιο 14 σημείων.
Εκβιαστικό μνημόνιο
Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, το Ιράν θα πρέπει να σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου για τουλάχιστον 12 χρόνια και να δεχθεί νέους περιορισμούς στο πυρηνικό του πρόγραμμα.
Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ υπόσχονται άρση μέρους των κυρώσεων και αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων.
Ωστόσο, πίσω από αυτή την υποτιθέμενη «διπλωματία» κρύβεται η ίδια γνωστή αμερικανική λογική εκβιασμού: πρώτα οικονομική ασφυξία, μετά στρατιωτική απειλή και στο τέλος «διαπραγμάτευση» υπό καθεστώς πίεσης.
Οι ΗΠΑ επιμένουν να παρουσιάζουν το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ως απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια, ενώ αποφεύγουν συστηματικά να αναφερθούν στο γεγονός ότι το Ισραήλ διαθέτει ήδη πυρηνικό οπλοστάσιο εκτός οποιουδήποτε διεθνούς ελέγχου.
Η υποκρισία είναι εμφανής.
Η Τεχεράνη παραμένει συμβαλλόμενο μέλος της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων και επιμένει ότι το πρόγραμμά της έχει αποκλειστικά ειρηνικό χαρακτήρα.
Το Ισραήλ, αντιθέτως, δεν έχει ποτέ αποδεχθεί ουσιαστικούς διεθνείς ελέγχους, ενώ απολαμβάνει πλήρη πολιτική και στρατιωτική κάλυψη από την Ουάσιγκτον.
Μοχλός πίεσης το Ισραήλ
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu συνεχίζει να λειτουργεί ως ο βασικός μοχλός πίεσης προς τις ΗΠΑ για μια ακόμη πιο επιθετική στάση απέναντι στο Ιράν.
Οι δηλώσεις του ότι «όλο το εμπλουτισμένο ουράνιο πρέπει να απομακρυνθεί από το Ιράν» αποδεικνύουν ότι ο πραγματικός στόχος του Tel Aviv δεν είναι η ειρήνη αλλά η στρατηγική αποδυνάμωση της Τεχεράνης.
Το Ισραήλ επιδιώκει εδώ και χρόνια να εξαλείψει κάθε περιφερειακή δύναμη που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την απόλυτη στρατιωτική του κυριαρχία στη Μέση Ανατολή.
Η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις τον περασμένο Ιούνιο αποτέλεσε ξεκάθαρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Παρ’ όλα αυτά, η Δύση επιχείρησε να παρουσιάσει την επίθεση ως «αμυντική ενέργεια».
Ο Donald Trump έφτασε μάλιστα στο σημείο να δηλώσει ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «καταστράφηκε ολοκληρωτικά».
Ωστόσο, οι ίδιες οι αμερικανικές πηγές αναγκάζονται τώρα να παραδεχθούν ότι μεγάλο μέρος του εμπλουτισμένου ουρανίου παραμένει προστατευμένο στις υπόγειες εγκαταστάσεις που βομβαρδίστηκαν.
Στρατιωτική αυτονομία Ιράν
Αυτή η αποτυχία αποδεικνύει κάτι πολύ σημαντικό: παρά την τεράστια στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το Ιράν διαθέτει πλέον τόσο ανεπτυγμένες αμυντικές υποδομές όσο και στρατηγική ανθεκτικότητα που καθιστούν αδύνατη την εύκολη υποταγή του.
Η Τεχεράνη έχει καταφέρει να μετατρέψει δεκαετίες κυρώσεων και πολέμου σε τεχνολογική και στρατιωτική αυτονομία.
Η στάση του Ιράν στις διαπραγματεύσεις αποκαλύπτει επίσης μια διαφορετική πολιτική φιλοσοφία από αυτή της Ουάσιγκτον.
Οι Ιρανοί αξιωματούχοι ξεκαθαρίζουν ότι το πυρηνικό πρόγραμμα δεν αποτελεί αντικείμενο εκβιασμού και πως η εθνική κυριαρχία δεν μπορεί να αποτελέσει διαπραγματευτικό χαρτί.
Ο βουλευτής Ebrahim Rezaee χαρακτήρισε την αμερικανική πρόταση «λίστα επιθυμιών των ΗΠΑ και όχι πραγματικότητα».
Το 2015, το Ιράν υπέγραψε τη συμφωνία για τα πυρηνικά, αποδεχόμενο σημαντικούς περιορισμούς.
Παρ’ όλα αυτά, ο Trump αποχώρησε μονομερώς από τη συμφωνία το 2018, επαναφέροντας σκληρές κυρώσεις και προκαλώντας τεράστια οικονομική ζημιά στο Ιράν. 
Ebrahim Rezaee
Καρφιά Ghalibaf για ΗΠΑ: Επιχείρηση… Fauxios, καμία συμφωνία δεν υπάρχει με τους Αμερικανούς
Ο πρόεδρος του Majlis, του ιρανικού κοινοβουλίου, Mohammad-Baqer Ghalibaf, απέρριψε κατηγορηματικά τα πρόσφατα δημοσιεύματα περί επικείμενης συμφωνίας ανάμεσα στην Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον, χαρακτηρίζοντάς τα ως παραπλανητικά και ενταγμένα σε έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο «ψευδών αφηγημάτων» που, όπως υποστήριξε, προέρχονται από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, αναφέρθηκε ειρωνικά στις πληροφορίες που δημοσίευσε το αμερικανικό μέσο Axios σχετικά με πιθανή διπλωματική διευθέτηση, αποκαλώντας την υπόθεση «Operation Fauxios» συνδυάζοντας τη λέξη « faux – ψεύτικο» με το όνομα του portal.
Ο Ιρανός αξιωματούχος υποστήριξε ότι τέτοιου είδους δημοσιεύματα αποτελούν πάγια πρακτική ορισμένων αμερικανικών μέσων, τα οποία —όπως είπε— βασίζονται συστηματικά σε ανώνυμες πηγές και διακινούν ισχυρισμούς που η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα απορρίψει ως αβάσιμους, μετέπειτα αποδεικνυόμενους ανακριβείς.
Εν τω μεταξύ ο πρόεδρος του Ιράν Masoud Pezeshkian εξήρε την προσωπικότητα και το ύφος ηγεσίας του νέου Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης Mojtaba Khamenei, υπογραμμίζοντας ότι η ταπεινότητα, η ειλικρίνεια και η άμεση επικοινωνία του θα πρέπει να αποτελέσουν πρότυπο για τη διοικητική λειτουργία της χώρας.
Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας αποσταθεροποίησης
Η αμερικανική αξιοπιστία κατέρρευσε διεθνώς και η Τεχεράνη απέκτησε κάθε λόγο να θεωρεί ότι οι αμερικανικές υποσχέσεις δεν έχουν πραγματική αξία.
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της τρέχουσας κρίσης είναι φυσικά τα Στενά του Hormuz.
Περίπου το 20% της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου περνά από αυτό το στρατηγικό πέρασμα.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους προσπαθούν να παρουσιάσουν το Ιράν ως «απειλή για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα», όμως αποσιωπούν ότι η ίδια η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στον Περσικό Κόλπο αποτελεί βασικό παράγοντα αποσταθεροποίησης εδώ και δεκαετίες.
Το Ιράν θεωρεί απολύτως λογικά ότι έχει κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή και απαιτεί να διασφαλίσει ότι τα Στενά του Hormuz δεν θα χρησιμοποιούνται ως εργαλείο στρατιωτικής περικύκλωσης εναντίον του.
Το Ιράν ενισχύει τους μηχανισμούς ελέγχου στα Στενά του Hormuz
Η Τεχεράνη ενισχύει τους μηχανισμούς ελέγχου και ασφάλειας στα στενά, επιδιώκοντας να αποτρέψει μελλοντικές επιθετικές ενέργειες των ΗΠΑ ή του Ισραήλ.
Η Δύση επιχειρεί να παρουσιάσει αυτές τις κινήσεις ως «απειλή για την παγκόσμια οικονομία».
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι οι ίδιες οι αμερικανικές κυρώσεις και οι στρατιωτικές επεμβάσεις είναι εκείνες που έχουν οδηγήσει επανειλημμένα σε ενεργειακές κρίσεις, πολέμους και αστάθεια στην περιοχή.
Από το Ιράκ μέχρι τη Λιβύη και τη Συρία, η αμερικανική εξωτερική πολιτική άφησε πίσω της κατεστραμμένα κράτη, εκατομμύρια πρόσφυγες και χάος.
Αντίθετα, το Ιράν παρουσιάζεται σήμερα ως μία από τις λίγες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής που μπορούν να αντισταθούν αποτελεσματικά στις μονομερείς επιβολές της Ουάσιγκτον.
Παρά τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες, η χώρα διατήρησε τη βιομηχανική της βάση, ανέπτυξε τεχνογνωσία υψηλού επιπέδου και κατάφερε να αποκτήσει σημαντική γεωπολιτική επιρροή.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο ρόλος του Πακιστάν ως διαμεσολαβητή.
Το Islamabad επέλεξε να κρατήσει διακριτική στάση, αποφεύγοντας να λειτουργήσει ως εργαλείο πίεσης των ΗΠΑ.
Η στάση αυτή δείχνει ότι ολοένα και περισσότερες χώρες της περιοχής αντιλαμβάνονται πως η αμερικανική πολιτική δεν αποσκοπεί στην ειρήνη αλλά στη διατήρηση της ηγεμονίας της.
Araghchi (ΥΠΕΞ Ιράν): Μονομερές και προκλητικό το σχέδιο ψηφίσματος των ΗΠΑ για τα Στενά του Hormuz
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Seyyed Abbas Araghchi απέστειλε επιστολή προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Antonio Guterres, καταγγέλλοντας το σχέδιο ψηφίσματος που προωθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Μπαχρέιν για την κατάσταση στο Hormuz.
Στην επιστολή του υποστηρίζει ότι το αμερικανικό σχέδιο αγνοεί τη βασική αιτία της κρίσης στην περιοχή, την οποία αποδίδει στη «στρατιωτική επιθετικότητα» των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.
Ο Ιρανός υπουργός κατηγορεί την Ουάσιγκτον ότι επιχειρεί να χρησιμοποιήσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για να νομιμοποιήσει τις ενέργειές της στον Περσικό Κόλπο, κάνοντας λόγο για «παραποίηση της πραγματικότητας» και για προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης του διεθνούς οργανισμού.
Βόμβα στις ΗΠΑ: Το μνημόνιο Trump παραβιάζει όλες τις διεθνείς συνθήκες, εύλογα απορρίπτεται από το Ιράν
Aκόμη και Αμερικανοί πρώην αξιωματούχοι παραδέχονται πλέον ότι οι αμερικανικές απαιτήσεις είναι μη ρεαλιστικές.
Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Mark Kimmitt δήλωσε ότι είναι αδύνατο να δεχθεί το Ιράν την πλήρη παύση εμπλουτισμού ουρανίου, καθώς αυτό το δικαίωμα προστατεύεται από τις διεθνείς συμφωνίες.
Ο Kimmitt ξεκαθάρισε ότι η απαίτηση του Donald Trump για πλήρη διακοπή του εμπλουτισμού ουρανίου από το Ιράν είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει αποδεκτή, καθώς το δικαίωμα εμπλουτισμού έως το επίπεδο του 3,67% προβλέπεται από τις διεθνείς συμφωνίες μη διάδοσης πυρηνικών όπλων.
Η δήλωση αυτή έχει τεράστια σημασία, διότι προέρχεται όχι από κάποιον Ιρανό αξιωματούχο αλλά από πρώην υψηλόβαθμο Αμερικανό διπλωμάτη και στρατιωτικό παράγοντα.
Ουσιαστικά, ο Kimmitt παραδέχεται ότι οι αμερικανικές απαιτήσεις ξεπερνούν ακόμη και τα όρια που είχε θέσει η ίδια η συμφωνία του 2015, την οποία υπέγραψαν οι ΗΠΑ μαζί με τις μεγάλες δυνάμεις της διεθνούς κοινότητας.
Ο ίδιος υπενθύμισε ότι ακόμη και η πυρηνική συμφωνία της εποχής Barack Obama επέτρεπε στο Ιράν να συνεχίσει περιορισμένο εμπλουτισμό ουρανίου.
Αυτό σημαίνει ότι η σημερινή στάση της Ουάσιγκτον δεν βασίζεται σε κάποια νέα «απειλή», αλλά σε μια ξεκάθαρη προσπάθεια πολιτικής και στρατηγικής υποταγής της Τεχεράνης.
Ο Mark Kimmitt άφησε επίσης να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ πιθανότατα θα επιχειρήσουν να πιέσουν για απομάκρυνση του υπάρχοντος αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου εκτός Ιράν ή για αραίωσή του σε χαμηλότερα επίπεδα.
Ωστόσο, ακόμη και ο ίδιος εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς το αν η Τεχεράνη θα δεχθεί μια τέτοια απαίτηση, γνωρίζοντας ότι το Ιράν θεωρεί το πυρηνικό του πρόγραμμα ζήτημα εθνικής κυριαρχίας και στρατηγικής ασφάλειας.
Η παραδοχή αυτή είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική: ακόμη και εντός του αμερικανικού κατεστημένου αναγνωρίζεται ότι οι απαιτήσεις της Ουάσιγκτον ξεπερνούν τα όρια της διεθνούς νομιμότητας.
Mark Kimmitt
Αναβρασμός στις ΗΠΑ - Μέλος του Κογκρέσου ζητά από τον Trump να σταματήσει άμεσα τον πόλεμο με Ιράν
Ο Αμερικανός βουλευτής Eric Sorensen κάλεσε ανοιχτά σε τερματισμό του πολέμου κατά τoυ Ιράν, προειδοποιώντας ότι η σύγκρουση έχει αρχίσει να πλήττει σοβαρά την καθημερινότητα των πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της εκτόξευσης των τιμών των καυσίμων.
Μιλώντας στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, ο Sorensen —που εκπροσωπεί την 17η περιφέρεια του Illinois — δήλωσε ότι οι πολίτες της περιοχής του αδυνατούν πλέον να αντέξουν οικονομικά βενζίνη στα 5 δολάρια και πετρέλαιο κίνησης στα 7 δολάρια το γαλόνι.
Ο ίδιος τόνισε ότι η συνέχιση της σύγκρουσης με το Ιράν επιβαρύνει άμεσα την αμερικανική κοινωνία και υπογράμμισε πως «ο πόλεμος με το Ιράν πρέπει να τελειώσει».
Αλύγιστο Ιράν
Η ουσία της κρίσης δεν είναι τελικά το πυρηνικό πρόγραμμα.
Είναι η άρνηση του Ιράν να υποταχθεί στη δυτική γεωπολιτική αρχιτεκτονική.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιδιώκουν έναν πλήρως ελεγχόμενο Περσικό Κόλπο, όπου καμία περιφερειακή δύναμη δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία τους.
Το Ιράν, όμως, αποδεικνύει ότι υπάρχει ακόμη δυνατότητα αντίστασης απέναντι στην αμερικανική μονοκρατορία.
Η Τεχεράνη εμφανίζεται πρόθυμη να συζητήσει, αλλά μόνο υπό όρους αμοιβαίου σεβασμού.
Ζητά άρση των κυρώσεων, διεθνείς εγγυήσεις και αναγνώριση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Αυτή η στάση δεν είναι «αδιαλλαξία», όπως τη χαρακτηρίζουν δυτικά μέσα ενημέρωσης.
Είναι η φυσιολογική στάση ενός κράτους που αρνείται να εκχωρήσει την ανεξαρτησία του.
Καθώς οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, ένα είναι πλέον ξεκάθαρο: οι εποχές όπου οι ΗΠΑ μπορούσαν να επιβάλλουν μονομερώς τη θέλησή τους στη Μέση Ανατολή φαίνεται να φτάνουν στο τέλος τους.
Το Ιράν, παρά τα λάθη και τις αντιφάσεις του, έχει εξελιχθεί σε σύμβολο αντίστασης απέναντι στη δυτική επιβολή και στην ισραηλινή στρατιωτική επιθετικότητα.
Το αν θα υπάρξει τελικά συμφωνία παραμένει εξαιρετικά δύσκολο.
Όμως ήδη έχει αποδειχθεί ότι ούτε οι κυρώσεις ούτε οι βομβαρδισμοί κατάφεραν να λυγίσουν την Τεχεράνη.
Και αυτό από μόνο του συνιστά μια σημαντική γεωπολιτική ήττα για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών