Η Ουκρανία δεν διαθέτει ακόμη μαζικό και αξιόπιστο interceptor για να αντιμετωπίσει τα νέα ρωσικά drones
Νέα δεδομένα στον ακήρυχτο πόλεμο των drones δημιουργούν έναν ολοένα μεγαλύτερο πονοκέφαλο για την Ουκρανία, καθώς η Ρωσία φέρεται να αυξάνει ταχύτατα την παραγωγή και τη χρήση jet μη επανδρωμένων αεροσκαφών, με τα νέα Geran-5 να αγγίζουν τα 600 χλμ./ώρα.
Το αποτέλεσμα είναι ένα εφιαλτικό σενάριο για την ουκρανική αεράμυνα: όσο τα ρωσικά drones γίνονται ταχύτερα, τόσο μειώνεται ο χρόνος που διαθέτουν τα ουκρανικά συστήματα για να τα εντοπίσουν, να τα εγκλωβίσουν και τελικά να τα καταρρίψουν.
Το ζήτημα αναδεικνύει το Eurasian Times, επικαλούμενο δηλώσεις του Ουκρανού ειδικού σε θέματα τεχνολογίας και συμβούλου του προέδρου Volodymyr Zelensky, Serhiy Beskrestnov, γνωστού με το προσωνύμιο «Flash».
Ο ίδιος φέρεται να παραδέχεται ότι η Ουκρανία εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα αξιόπιστο και μαζικά διαθέσιμο drone-interceptor ικανό να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα ολοένα ταχύτερα ρωσικά επιθετικά drones.
Τα 600 χλμ./ώρα αλλάζουν τα δεδομένα
Η εξέλιξη που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία αφορά τα Geran-5, που, σύμφωνα με τις αναφορές που επικαλείται το Eurasian Times, μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα περίπου 600 χλμ./ώρα.
Σε αυτά τα επίπεδα, η απειλή παύει να θυμίζει τα παλαιότερα, σχετικά αργά drones και προσεγγίζει περισσότερο τα χαρακτηριστικά ενός μικρού πυραύλου cruise.
Η φερόμενη κλιμάκωση των επιδόσεων είναι εντυπωσιακή: Geran-3: περίπου 300-330 χλμ./ώρα, Geran-4: περίπου 450-500 χλμ./ώρα, Geran-5: περίπου 600 χλμ./ώρα
Η αύξηση της ταχύτητας έχει τεράστια σημασία.
Ένα drone που κινείται με 500-600 χλμ./ώρα αφήνει πολύ μικρότερο χρονικό περιθώριο στην αεράμυνα για εντοπισμό, αναγνώριση, εγκλωβισμό και αναχαίτιση.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο πρόβλημα για το Κίεβο.
Ο «Crazy» δεν προλαβαίνει τον νέο ρωσικό εφιάλτη;
Η Ουκρανία έχει επιχειρήσει να απαντήσει με δικά της drones αναχαίτισης.
Στις αρχές Αυγούστου, η ουκρανική εταιρεία «UF Military Cluster» ανακοίνωσε την ανάπτυξη του drone Crazy, το οποίο προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί εναντίον ρωσικών drones.
Το συγκεκριμένο σύστημα φέρεται να έχει μέγιστη εμβέλεια 45 χιλιομέτρων, επιχειρησιακή εμβέλεια 25 χιλιομέτρων και αυτονομία έως 30 λεπτά. Η επιχειρησιακή οροφή του αναφέρεται από 200 έως 10.000 μέτρα.
Υπάρχουν δύο εκδόσεις: μία υψηλής ταχύτητας χωρίς πτέρυγες, η οποία φέρεται να φτάνει περίπου τα 365 χλμ./ώρα, και μία έκδοση με πτέρυγες, με ταχύτητα περίπου 310 χλμ./ώρα.
Το πρόβλημα είναι προφανές: απέναντι σε έναν στόχο που κινείται με 500 ή ακόμη και 600 χλμ./ώρα, ένας interceptor με ταχύτητα 310-365 χλμ./ώρα βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση.
«Δεν τηρήθηκαν οι υποσχέσεις» για τους αναχαιτιστές
Ο Beskrestnov φέρεται να παραδέχθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι οι Ουκρανοί κατασκευαστές δεν κατάφεραν να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους για την παράδοση jet drones αναχαίτισης, οι οποίες είχαν δοθεί ήδη από τον χειμώνα του 2025-2026.
Ορισμένοι κατασκευαστές είχαν υποστηρίξει ότι τέτοια συστήματα θα ήταν διαθέσιμα μέσα σε «μερικές εβδομάδες». Ωστόσο, οι επόμενες δοκιμές φέρεται να αποκάλυψαν ότι αρκετά από τα προτεινόμενα interceptors δεν διέθεταν την απαιτούμενη ταχύτητα και τις αναγκαίες τεχνικές επιδόσεις.
Έτσι, η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εξαιρετικά δύσκολο δίλημμα:
πώς θα αντιμετωπίσει μαζικά έναν φθηνό επιθετικό στόχο, όταν για την αναχαίτισή του απαιτείται ένα πολύ πιο σύνθετο και ακριβό σύστημα;
Η αεράμυνα μπροστά σε έναν φαύλο κύκλο κόστους
Η αναχαίτιση ενός στόχου που κινείται με 500-600 χλμ./ώρα δεν απαιτεί απλώς έναν interceptor που να «πιάνει» την ταχύτητά του.
Απαιτείται σημαντικό πλεονέκτημα ταχύτητας, ώστε ο αναχαιτιστής να μπορεί να μειώσει γρήγορα την απόσταση, να πραγματοποιήσει τους απαραίτητους ελιγμούς και να επιχειρήσει την κατάρριψη.
Αυτό οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο.
Όσο τα ρωσικά drones γίνονται ταχύτερα, τόσο αυξάνονται οι απαιτήσεις από τους αναχαιτιστές. Και όσο αυξάνονται οι απαιτήσεις, τόσο αυξάνεται το κόστος και η τεχνική πολυπλοκότητα των συστημάτων που χρειάζονται για την αντιμετώπισή τους.
Η λογική του φθηνού drone εναντίον φθηνού drone αρχίζει έτσι να καταρρέει.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο στρατηγικό πρόβλημα.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να διαθέτει πιο παραδοσιακές επιλογές.
Τα μαχητικά αεροσκάφη, κυρίως τα F-16, μπορούν να επιχειρήσουν εναντίον ταχύτερων ρωσικών drones χρησιμοποιώντας πυραύλους αέρος-αέρος.
Όμως πρόκειται για μια εξαιρετικά ακριβή λύση όταν ο αντίπαλος μπορεί να εξαπολύει μεγάλους αριθμούς σχετικά φθηνών drones.
Παράλληλα, έχουν επιχειρηθεί αναχαιτίσεις σε μικρότερες αποστάσεις με φορητά αντιαεροπορικά συστήματα.
Ωστόσο, καμία από αυτές τις επιλογές δεν φαίνεται να προσφέρει μια προφανή, φθηνή και κυρίως μαζικά εφαρμόσιμη λύση απέναντι σε σμήνη υψηλής ταχύτητας.
Η Ρωσία ανεβάζει την παραγωγή
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική για το Κίεβο εάν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για την παραγωγική δυναμικότητα της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας.
Σύμφωνα με στοιχεία που αποδίδονται στη στρατιωτική και κατασκοπευτική πλευρά της Ουκρανίας, η παραγωγή των jet εκδόσεων Geran-4/5 φέρεται πλέον να ξεπερνά την παραγωγή των απλούστερων Geran-2.
Το Center for Strategic and International Studies είχε εκτιμήσει ότι τον Μάρτιο του 2026 η Ρωσία παρήγαγε περίπου 5.500 drones τον μήνα.
Παράλληλα, σύμφωνα με εκτιμήσεις που αποδίδονται στην ουκρανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, η ρωσική βιομηχανία παρήγαγε τον Αύγουστο περίπου 3.000 Geran-4/5 και περίπου 2.800 Geran-2 κάθε μήνα.
Εάν οι αριθμοί αυτοί αντανακλούν την πραγματική δυναμικότητα παραγωγής, τότε η εικόνα γίνεται ακόμη πιο δυσάρεστη για την ουκρανική αεράμυνα.
Δεν πρόκειται πλέον μόνο για την εμφάνιση ενός νέου τύπου drone.
Πρόκειται για τη δημιουργία μιας βιομηχανικής κλίμακας παραγωγής ταχύτερων και δυσκολότερων στόχων.
Η χρήση των jet drones φέρεται να αυξάνεται με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς από τις αρχές του 2026.
Κατά τη διάρκεια ολόκληρου του 2025, οι ρωσικές δυνάμεις φέρεται να χρησιμοποίησαν περίπου 180 jet drones.
Μέχρι τις αρχές Ιουνίου του 2026, ο αριθμός φέρεται να είχε αυξηθεί ήδη σε περίπου 1.400.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η εξέλιξη τον Ιούλιο, όταν, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, η χρήση jet drones ήταν περίπου πενταπλάσια σε σχέση με τον Ιούνιο.
Σε ορισμένες επιθέσεις, μάλιστα, φέρεται να αποτελούσαν έως και τα δύο τρίτα των drones που χρησιμοποιήθηκαν.
Δεν είναι πλέον μόνο θέμα αριθμών
Η νέα πραγματικότητα στον πόλεμο των drones δεν αφορά πλέον μόνο το ποιος παράγει περισσότερα.
Αφορά το ποιος μπορεί να παράγει ταχύτερα, πιο έξυπνα και πιο δύσκολα στην αναχαίτιση συστήματα.
Η Ρωσία φαίνεται να επενδύει στην αύξηση της ταχύτητας των επιθετικών drones, ενώ η Ουκρανία προσπαθεί να δημιουργήσει ένα αντίστοιχα αποτελεσματικό οικοσύστημα αναχαιτιστών.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι η άμυνα έχει ένα επιπλέον μειονέκτημα: πρέπει να προστατεύσει τεράστιες περιοχές απέναντι σε στόχους που μπορούν να εμφανιστούν μαζικά και σε διαφορετικά σημεία.
Η σύγκρουση εξελίσσεται έτσι σε έναν νέο τεχνολογικό αγώνα.
Από τη μία πλευρά, η Ρωσία αυξάνει την ταχύτητα, την παραγωγή και τις επιχειρησιακές δυνατότητες των επιθετικών drones.
Από την άλλη, η Ουκρανία αναζητά έναν interceptor που θα είναι ταυτόχρονα γρήγορος, αποτελεσματικός και αρκετά φθηνός ώστε να μπορεί να παραχθεί σε τεράστιες ποσότητες.
Αυτός ο συνδυασμός αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολος.
Η παραδοχή του Beskrestnov, εφόσον αποτυπώνεται με ακρίβεια από τις σχετικές αναφορές, καταδεικνύει ακριβώς αυτό το πρόβλημα: οι ουκρανικές λύσεις αναχαίτισης δεν φαίνεται να έχουν προλάβει μέχρι σήμερα την εξέλιξη των ρωσικών επιθετικών drones.
Και όσο το Geran-5 φέρεται να πλησιάζει τα 600 χλμ./ώρα, το περιθώριο αντίδρασης της ουκρανικής αεράμυνας μικραίνει.
Ο πόλεμος των drones περνά πλέον σε μια νέα, πολύ πιο επικίνδυνη φάση:
η Ρωσία δεν προσπαθεί απλώς να στείλει περισσότερα drones στην Ουκρανία. Προσπαθεί να τα κάνει τόσο γρήγορα, ώστε η ίδια η αναχαίτισή τους να γίνεται ολοένα δυσκολότερη και ακριβότερη.
Και σε αυτή την κούρσα, σύμφωνα με το Eurasian Times, η Ουκρανία μέχρι στιγμής δυσκολεύεται να ακολουθήσει τον ρυθμό.
www.bankingnews.gr
Το αποτέλεσμα είναι ένα εφιαλτικό σενάριο για την ουκρανική αεράμυνα: όσο τα ρωσικά drones γίνονται ταχύτερα, τόσο μειώνεται ο χρόνος που διαθέτουν τα ουκρανικά συστήματα για να τα εντοπίσουν, να τα εγκλωβίσουν και τελικά να τα καταρρίψουν.
Το ζήτημα αναδεικνύει το Eurasian Times, επικαλούμενο δηλώσεις του Ουκρανού ειδικού σε θέματα τεχνολογίας και συμβούλου του προέδρου Volodymyr Zelensky, Serhiy Beskrestnov, γνωστού με το προσωνύμιο «Flash».
Ο ίδιος φέρεται να παραδέχεται ότι η Ουκρανία εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα αξιόπιστο και μαζικά διαθέσιμο drone-interceptor ικανό να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα ολοένα ταχύτερα ρωσικά επιθετικά drones.
Τα 600 χλμ./ώρα αλλάζουν τα δεδομένα
Η εξέλιξη που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία αφορά τα Geran-5, που, σύμφωνα με τις αναφορές που επικαλείται το Eurasian Times, μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα περίπου 600 χλμ./ώρα.
Σε αυτά τα επίπεδα, η απειλή παύει να θυμίζει τα παλαιότερα, σχετικά αργά drones και προσεγγίζει περισσότερο τα χαρακτηριστικά ενός μικρού πυραύλου cruise.
Η φερόμενη κλιμάκωση των επιδόσεων είναι εντυπωσιακή: Geran-3: περίπου 300-330 χλμ./ώρα, Geran-4: περίπου 450-500 χλμ./ώρα, Geran-5: περίπου 600 χλμ./ώρα
Η αύξηση της ταχύτητας έχει τεράστια σημασία.
Ένα drone που κινείται με 500-600 χλμ./ώρα αφήνει πολύ μικρότερο χρονικό περιθώριο στην αεράμυνα για εντοπισμό, αναγνώριση, εγκλωβισμό και αναχαίτιση.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο πρόβλημα για το Κίεβο.
Ο «Crazy» δεν προλαβαίνει τον νέο ρωσικό εφιάλτη;
Η Ουκρανία έχει επιχειρήσει να απαντήσει με δικά της drones αναχαίτισης.
Στις αρχές Αυγούστου, η ουκρανική εταιρεία «UF Military Cluster» ανακοίνωσε την ανάπτυξη του drone Crazy, το οποίο προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί εναντίον ρωσικών drones.
Το συγκεκριμένο σύστημα φέρεται να έχει μέγιστη εμβέλεια 45 χιλιομέτρων, επιχειρησιακή εμβέλεια 25 χιλιομέτρων και αυτονομία έως 30 λεπτά. Η επιχειρησιακή οροφή του αναφέρεται από 200 έως 10.000 μέτρα.
Υπάρχουν δύο εκδόσεις: μία υψηλής ταχύτητας χωρίς πτέρυγες, η οποία φέρεται να φτάνει περίπου τα 365 χλμ./ώρα, και μία έκδοση με πτέρυγες, με ταχύτητα περίπου 310 χλμ./ώρα.
Το πρόβλημα είναι προφανές: απέναντι σε έναν στόχο που κινείται με 500 ή ακόμη και 600 χλμ./ώρα, ένας interceptor με ταχύτητα 310-365 χλμ./ώρα βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση.
«Δεν τηρήθηκαν οι υποσχέσεις» για τους αναχαιτιστές
Ο Beskrestnov φέρεται να παραδέχθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι οι Ουκρανοί κατασκευαστές δεν κατάφεραν να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους για την παράδοση jet drones αναχαίτισης, οι οποίες είχαν δοθεί ήδη από τον χειμώνα του 2025-2026.
Ορισμένοι κατασκευαστές είχαν υποστηρίξει ότι τέτοια συστήματα θα ήταν διαθέσιμα μέσα σε «μερικές εβδομάδες». Ωστόσο, οι επόμενες δοκιμές φέρεται να αποκάλυψαν ότι αρκετά από τα προτεινόμενα interceptors δεν διέθεταν την απαιτούμενη ταχύτητα και τις αναγκαίες τεχνικές επιδόσεις.
Έτσι, η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εξαιρετικά δύσκολο δίλημμα:
πώς θα αντιμετωπίσει μαζικά έναν φθηνό επιθετικό στόχο, όταν για την αναχαίτισή του απαιτείται ένα πολύ πιο σύνθετο και ακριβό σύστημα;
Η αεράμυνα μπροστά σε έναν φαύλο κύκλο κόστους
Η αναχαίτιση ενός στόχου που κινείται με 500-600 χλμ./ώρα δεν απαιτεί απλώς έναν interceptor που να «πιάνει» την ταχύτητά του.
Απαιτείται σημαντικό πλεονέκτημα ταχύτητας, ώστε ο αναχαιτιστής να μπορεί να μειώσει γρήγορα την απόσταση, να πραγματοποιήσει τους απαραίτητους ελιγμούς και να επιχειρήσει την κατάρριψη.
Αυτό οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο.
Όσο τα ρωσικά drones γίνονται ταχύτερα, τόσο αυξάνονται οι απαιτήσεις από τους αναχαιτιστές. Και όσο αυξάνονται οι απαιτήσεις, τόσο αυξάνεται το κόστος και η τεχνική πολυπλοκότητα των συστημάτων που χρειάζονται για την αντιμετώπισή τους.
Η λογική του φθηνού drone εναντίον φθηνού drone αρχίζει έτσι να καταρρέει.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο στρατηγικό πρόβλημα.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να διαθέτει πιο παραδοσιακές επιλογές.
Τα μαχητικά αεροσκάφη, κυρίως τα F-16, μπορούν να επιχειρήσουν εναντίον ταχύτερων ρωσικών drones χρησιμοποιώντας πυραύλους αέρος-αέρος.
Όμως πρόκειται για μια εξαιρετικά ακριβή λύση όταν ο αντίπαλος μπορεί να εξαπολύει μεγάλους αριθμούς σχετικά φθηνών drones.
Παράλληλα, έχουν επιχειρηθεί αναχαιτίσεις σε μικρότερες αποστάσεις με φορητά αντιαεροπορικά συστήματα.
Ωστόσο, καμία από αυτές τις επιλογές δεν φαίνεται να προσφέρει μια προφανή, φθηνή και κυρίως μαζικά εφαρμόσιμη λύση απέναντι σε σμήνη υψηλής ταχύτητας.
Η Ρωσία ανεβάζει την παραγωγή
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική για το Κίεβο εάν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για την παραγωγική δυναμικότητα της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας.
Σύμφωνα με στοιχεία που αποδίδονται στη στρατιωτική και κατασκοπευτική πλευρά της Ουκρανίας, η παραγωγή των jet εκδόσεων Geran-4/5 φέρεται πλέον να ξεπερνά την παραγωγή των απλούστερων Geran-2.
Το Center for Strategic and International Studies είχε εκτιμήσει ότι τον Μάρτιο του 2026 η Ρωσία παρήγαγε περίπου 5.500 drones τον μήνα.
Παράλληλα, σύμφωνα με εκτιμήσεις που αποδίδονται στην ουκρανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, η ρωσική βιομηχανία παρήγαγε τον Αύγουστο περίπου 3.000 Geran-4/5 και περίπου 2.800 Geran-2 κάθε μήνα.
Εάν οι αριθμοί αυτοί αντανακλούν την πραγματική δυναμικότητα παραγωγής, τότε η εικόνα γίνεται ακόμη πιο δυσάρεστη για την ουκρανική αεράμυνα.
Δεν πρόκειται πλέον μόνο για την εμφάνιση ενός νέου τύπου drone.
Πρόκειται για τη δημιουργία μιας βιομηχανικής κλίμακας παραγωγής ταχύτερων και δυσκολότερων στόχων.
Η χρήση των jet drones φέρεται να αυξάνεται με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς από τις αρχές του 2026.
Κατά τη διάρκεια ολόκληρου του 2025, οι ρωσικές δυνάμεις φέρεται να χρησιμοποίησαν περίπου 180 jet drones.
Μέχρι τις αρχές Ιουνίου του 2026, ο αριθμός φέρεται να είχε αυξηθεί ήδη σε περίπου 1.400.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η εξέλιξη τον Ιούλιο, όταν, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, η χρήση jet drones ήταν περίπου πενταπλάσια σε σχέση με τον Ιούνιο.
Σε ορισμένες επιθέσεις, μάλιστα, φέρεται να αποτελούσαν έως και τα δύο τρίτα των drones που χρησιμοποιήθηκαν.
Δεν είναι πλέον μόνο θέμα αριθμών
Η νέα πραγματικότητα στον πόλεμο των drones δεν αφορά πλέον μόνο το ποιος παράγει περισσότερα.
Αφορά το ποιος μπορεί να παράγει ταχύτερα, πιο έξυπνα και πιο δύσκολα στην αναχαίτιση συστήματα.
Η Ρωσία φαίνεται να επενδύει στην αύξηση της ταχύτητας των επιθετικών drones, ενώ η Ουκρανία προσπαθεί να δημιουργήσει ένα αντίστοιχα αποτελεσματικό οικοσύστημα αναχαιτιστών.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι η άμυνα έχει ένα επιπλέον μειονέκτημα: πρέπει να προστατεύσει τεράστιες περιοχές απέναντι σε στόχους που μπορούν να εμφανιστούν μαζικά και σε διαφορετικά σημεία.
Η σύγκρουση εξελίσσεται έτσι σε έναν νέο τεχνολογικό αγώνα.
Από τη μία πλευρά, η Ρωσία αυξάνει την ταχύτητα, την παραγωγή και τις επιχειρησιακές δυνατότητες των επιθετικών drones.
Από την άλλη, η Ουκρανία αναζητά έναν interceptor που θα είναι ταυτόχρονα γρήγορος, αποτελεσματικός και αρκετά φθηνός ώστε να μπορεί να παραχθεί σε τεράστιες ποσότητες.
Αυτός ο συνδυασμός αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολος.
Η παραδοχή του Beskrestnov, εφόσον αποτυπώνεται με ακρίβεια από τις σχετικές αναφορές, καταδεικνύει ακριβώς αυτό το πρόβλημα: οι ουκρανικές λύσεις αναχαίτισης δεν φαίνεται να έχουν προλάβει μέχρι σήμερα την εξέλιξη των ρωσικών επιθετικών drones.
Και όσο το Geran-5 φέρεται να πλησιάζει τα 600 χλμ./ώρα, το περιθώριο αντίδρασης της ουκρανικής αεράμυνας μικραίνει.
Ο πόλεμος των drones περνά πλέον σε μια νέα, πολύ πιο επικίνδυνη φάση:
η Ρωσία δεν προσπαθεί απλώς να στείλει περισσότερα drones στην Ουκρανία. Προσπαθεί να τα κάνει τόσο γρήγορα, ώστε η ίδια η αναχαίτισή τους να γίνεται ολοένα δυσκολότερη και ακριβότερη.
Και σε αυτή την κούρσα, σύμφωνα με το Eurasian Times, η Ουκρανία μέχρι στιγμής δυσκολεύεται να ακολουθήσει τον ρυθμό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών