Πώς ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin συγκρούστηκε με τα ισχυρά δίκτυα εξουσίας της Δύσης
Υπάρχουν λόγοι για την πολυετή σύγκρουση του Vladimir Putin, καθώς ο Ρώσος Πρόεδρος προέβαλε σθεναρή αντίσταση σε ένα ισχυρό σύστημα οικονομικής και γεωπολιτικής επιρροής.
Αν μη τι άλλο, η άνοδος του Putin στην εξουσία συνδέεται άμεσα με τη χαοτική περίοδο που ακολούθησε τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.
Κατά τη δεκαετία του 1990, η Ρωσία πέρασε από μια βίαιη διαδικασία οικονομικού μετασχηματισμού, κατά την οποία μια ομάδα ισχυρών επιχειρηματιών και τραπεζιτών απέκτησε τεράστια οικονομική επιρροή.
Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται η λεγόμενη «Semibankirschina», δηλαδή η ομάδα των επτά ισχυρών τραπεζιτών που απέκτησαν σημαντική επιρροή στη Ρωσία του Boris Yeltsin.
Αυτή η ομάδα αποτελούνταν από μια ομάδα Ρωσοεβραίων μελών της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ.
Η επτάδα αποτελούνταν από Vladimir Gusinsky, Mikhail Khodorkovsky, Boris Berezovsky και Mikhail Prokhorov…
Ο Putin ήταν ο άνθρωπος που έβαλε τέλος στην εποχή των ολιγαρχών, αφού πρώτα ήλθε σε σύγκρουση μαζί τους.
Γεωπολιτική διάσταση
Από εκεί και πέρα, η ιστορία αποκτά σαφώς γεωπολιτική διάσταση.
Κομβικό σημείο ήταν η ομιλία του Putin στο Μόναχο το 2007.
Τότε, ο Ρώσος πρόεδρος άσκησε σφοδρή κριτική στη μονοπολική διεθνή τάξη, στις αμερικανικές στρατιωτικές επεμβάσεις και στην επέκταση του NATO.
Παράλληλα, υποστήριξε την ανάγκη ενός περισσότερο πολυπολικού διεθνούς συστήματος.
Εκείνη τη στιγμή υπήρξε η πραγματική αφετηρία της σύγκρουσης Putin – Δύσης.
Η Συρία ετέθη αμέσως στο επίκεντρο.
Η Ρωσία, στηρίζοντας τον Bashar al-Assad, αντιτάχθηκε στην αμερικανική πολιτική και προειδοποίησε ότι η πτώση του Σύρου προέδρου θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρατεταμένο χάος και εμφύλιο πόλεμο.
Οι ρωσικές προειδοποιήσεις επιβεβαιώθηκαν.
Ακολούθησε η Ουκρανία και το πραξικόπημα του 2014.
Σε αυτό κεντρικό ρόλο είχαν η Victoria Nuland, ο George Soros και άλλοι παράγοντες.
Με άλλα λόγια, η ανατροπή του Viktor Yanukovych ήταν αποτέλεσμα δυτικής παρέμβασης, με τις εξελίξεις να συμβάλουν τελικά στην προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία.
Σχέσεις Trump – Ρωσίας
Ιδιαίτερη θέση στην Ιστορία των σχέσεων Δύσης με Ρωσία καταλαμβάνει ο Volodymyr Zelensky.
Ο Ουκρανοεβραίος πρόεδρος ενισχύθηκε πολιτικά από τον Ihor Kolomoisky ενώ συνδέεται με την υπόθεση με την Burisma και τον Hunter Biden.
Πρόκειται για ένα σύνολο διαφορετικών υποθέσεων που παρουσιάζονται από τον συγγραφέα σαν κομμάτια ενός ενιαίου μηχανισμού.
Ως εκ τούτου, η ρωσική εισβολή του 2022 δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα της σύγκρουσης Ρωσίας – Ουκρανίας, αλλά προϊόν μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης μεταξύ Putin και της Δύσης.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αποκρύπτουν την «πραγματική» εικόνα του πολέμου και ότι η σύγκρουση οργανώθηκε από συγκεκριμένα εβραϊκά δίκτυα με στόχο την ενίσχυση του NATO.
Το παράδοξο είναι ότι ο Putin δεν μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως αντισημίτης.
Διατηρεί σχέσεις με Εβραίους και η ρωσική πολιτική είναι ως έναν βαθμό φιλοεβραϊκή – αν και δεν δίστασε να συγκρουστεί με την «εβραϊκή παγκόσμια τάξη».
Ηγέτης
Όπως γίνεται αντιληπτό, ο Putin αποτελεί πρότυπο πατριωτικής διακυβέρνησης, ένας ηγέτης που αντιστάθηκε στις δυτικές πιέσεις, υπερασπιστής της ρωσικής εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας.
Τα παραπάνω καθρεπτίζονται στην οικονομική πορεία της Ρωσίας, τον ρόλο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και την υπόθεση Edward Snowden.
Από την άλλη, NATO, Ουκρανία, Ισραήλ, μέσα ενημέρωσης και Εβραίοι είναι τμήματα ενός ενιαίου μηχανισμού.
www.bankingnews.gr
Αν μη τι άλλο, η άνοδος του Putin στην εξουσία συνδέεται άμεσα με τη χαοτική περίοδο που ακολούθησε τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.
Κατά τη δεκαετία του 1990, η Ρωσία πέρασε από μια βίαιη διαδικασία οικονομικού μετασχηματισμού, κατά την οποία μια ομάδα ισχυρών επιχειρηματιών και τραπεζιτών απέκτησε τεράστια οικονομική επιρροή.
Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται η λεγόμενη «Semibankirschina», δηλαδή η ομάδα των επτά ισχυρών τραπεζιτών που απέκτησαν σημαντική επιρροή στη Ρωσία του Boris Yeltsin.
Αυτή η ομάδα αποτελούνταν από μια ομάδα Ρωσοεβραίων μελών της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ.
Η επτάδα αποτελούνταν από Vladimir Gusinsky, Mikhail Khodorkovsky, Boris Berezovsky και Mikhail Prokhorov…
Ο Putin ήταν ο άνθρωπος που έβαλε τέλος στην εποχή των ολιγαρχών, αφού πρώτα ήλθε σε σύγκρουση μαζί τους.
Γεωπολιτική διάσταση
Από εκεί και πέρα, η ιστορία αποκτά σαφώς γεωπολιτική διάσταση.
Κομβικό σημείο ήταν η ομιλία του Putin στο Μόναχο το 2007.
Τότε, ο Ρώσος πρόεδρος άσκησε σφοδρή κριτική στη μονοπολική διεθνή τάξη, στις αμερικανικές στρατιωτικές επεμβάσεις και στην επέκταση του NATO.
Παράλληλα, υποστήριξε την ανάγκη ενός περισσότερο πολυπολικού διεθνούς συστήματος.
Εκείνη τη στιγμή υπήρξε η πραγματική αφετηρία της σύγκρουσης Putin – Δύσης.
Η Συρία ετέθη αμέσως στο επίκεντρο.
Η Ρωσία, στηρίζοντας τον Bashar al-Assad, αντιτάχθηκε στην αμερικανική πολιτική και προειδοποίησε ότι η πτώση του Σύρου προέδρου θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρατεταμένο χάος και εμφύλιο πόλεμο.
Οι ρωσικές προειδοποιήσεις επιβεβαιώθηκαν.
Ακολούθησε η Ουκρανία και το πραξικόπημα του 2014.
Σε αυτό κεντρικό ρόλο είχαν η Victoria Nuland, ο George Soros και άλλοι παράγοντες.
Με άλλα λόγια, η ανατροπή του Viktor Yanukovych ήταν αποτέλεσμα δυτικής παρέμβασης, με τις εξελίξεις να συμβάλουν τελικά στην προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία.
Σχέσεις Trump – Ρωσίας
Ιδιαίτερη θέση στην Ιστορία των σχέσεων Δύσης με Ρωσία καταλαμβάνει ο Volodymyr Zelensky.
Ο Ουκρανοεβραίος πρόεδρος ενισχύθηκε πολιτικά από τον Ihor Kolomoisky ενώ συνδέεται με την υπόθεση με την Burisma και τον Hunter Biden.
Πρόκειται για ένα σύνολο διαφορετικών υποθέσεων που παρουσιάζονται από τον συγγραφέα σαν κομμάτια ενός ενιαίου μηχανισμού.
Ως εκ τούτου, η ρωσική εισβολή του 2022 δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα της σύγκρουσης Ρωσίας – Ουκρανίας, αλλά προϊόν μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης μεταξύ Putin και της Δύσης.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αποκρύπτουν την «πραγματική» εικόνα του πολέμου και ότι η σύγκρουση οργανώθηκε από συγκεκριμένα εβραϊκά δίκτυα με στόχο την ενίσχυση του NATO.
Το παράδοξο είναι ότι ο Putin δεν μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως αντισημίτης.
Διατηρεί σχέσεις με Εβραίους και η ρωσική πολιτική είναι ως έναν βαθμό φιλοεβραϊκή – αν και δεν δίστασε να συγκρουστεί με την «εβραϊκή παγκόσμια τάξη».
Ηγέτης
Όπως γίνεται αντιληπτό, ο Putin αποτελεί πρότυπο πατριωτικής διακυβέρνησης, ένας ηγέτης που αντιστάθηκε στις δυτικές πιέσεις, υπερασπιστής της ρωσικής εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας.
Τα παραπάνω καθρεπτίζονται στην οικονομική πορεία της Ρωσίας, τον ρόλο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και την υπόθεση Edward Snowden.
Από την άλλη, NATO, Ουκρανία, Ισραήλ, μέσα ενημέρωσης και Εβραίοι είναι τμήματα ενός ενιαίου μηχανισμού.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών