Αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο αμερικανικός στόλος δεν είναι έτοιμος για ανοιχτή αντιπαράθεση με την Κίνα - Το Πολεμικό Ναυτικό του PLA έχει ξεπεράσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ως προς τον αριθμό πλοίων και υποβρυχίων — 370 έναντι 295
Η Ουάσιγκτον αναζητά νέο τρόπο να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων στον δυτικό Ειρηνικό, βάζοντας αυτή τη φορά στο στόχαστρο το ισχυρότερο σύμβολο της κινεζικής ναυτικής ισχύος: τα αεροπλανοφόρα.
Νέα έκθεση του Center for Strategic and International Studies (CSIS) προτείνει στις ΗΠΑ να υιοθετήσουν απέναντι στον κινεζικό στόλο την ίδια λογική που το Πεκίνο έχει αναπτύξει εδώ και χρόνια κατά των αμερικανικών ομάδων κρούσης — υποβρύχια, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, μη επανδρωμένα συστήματα, ηλεκτρονικό πόλεμο και ένα πυκνό δίκτυο αισθητήρων και όπλων.
Στόχος δεν είναι μόνο να καταστούν τα κινεζικά αεροπλανοφόρα ευάλωτα σε περίπτωση σύγκρουσης, αλλά να μετατραπούν ήδη από καιρό ειρήνης σε στρατηγικό βάρος για το Πεκίνο.
Εφαρμόστε τις ίδιες μεθόδους
Το CSIS, το οποίο συνδέεται με το Πεντάγωνο, δημοσίευσε την έκθεση Flip the Script - κυριολεκτικά «Ανατρέψτε το σενάριο» - στην οποία προτείνεται να χρησιμοποιηθούν κατά των μεγάλων κινεζικών πολεμικών πλοίων οι ίδιες μέθοδοι που εφαρμόζει ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Κίνας (PLA) για την αντιμετώπιση των ομάδων αεροπλανοφόρων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο αμερικανικός στόλος δεν είναι έτοιμος για ανοιχτή αντιπαράθεση με την Κίνα.
Ισχυρό προβάδισμα Κίνας
Η ταχεία ανάπτυξη των ναυτικών δυνατοτήτων του Πεκίνου προκαλεί εμφανή ανησυχία στην Ουάσιγκτον.
Το Πολεμικό Ναυτικό του PLA έχει εδώ και καιρό ξεπεράσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ως προς τον αριθμό πλοίων και υποβρυχίων — 370 έναντι 295.
Παράλληλα, η Κίνα προηγείται σημαντικά και ως προς τον ρυθμό ναυπήγησης νέων μονάδων: από το 2014 έως το 2023 κατασκεύασε 157, έναντι 67 των ΗΠΑ.
Επιπλέον, το κινεζικό ναυτικό είναι πολύ νεότερο από τον αμερικανικό στόλο: έως και το 70% των πλοίων του καθελκύστηκαν μετά το 2010, ενώ για τις ΗΠΑ το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 25%.
Δύναμη 9 αεροπλανοφόρων
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί στην Ουάσιγκτον η ενίσχυση των δυνατοτήτων του κινεζικού στόλου στον τομέα των αεροπλανοφόρων.
Η Κίνα διαθέτει σήμερα τρία ενεργά αεροπλανοφόρα — τα «Fujian», «Shandong» και «Liaoning».
Στο Πεντάγωνο εκτιμούν ότι έως το 2035 θα προστεθούν ακόμη έξι, πιθανότατα με πυρηνικό σύστημα πρόωσης.
Οι ειδικοί του CSIS επισημαίνουν ότι το Πολεμικό Ναυτικό του PLA εξελίσσεται σε δυνητικό εργαλείο στρατιωτικής πίεσης στον δυτικό Ειρηνικό.
Οι συντάκτες της έκθεσης υπενθυμίζουν ότι ένα αεροπλανοφόρο δεν είναι σημαντικό μόνο ως φορέας αεροσκαφών.
Ομάδα κρούσης
Αποτελεί το κέντρο μιας ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρου, συντονίζοντας πλοία συνοδείας, υποβρύχιες δυνάμεις, μέσα αναγνώρισης και οπλικά συστήματα κρούσης.
Μια τέτοια ομάδα μπορεί να επιδεικνύει στρατιωτική παρουσία, να διεξάγει επιχειρήσεις μακριά από τις δικές της βάσεις και να απειλεί τις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας του αντιπάλου.
Για το Πεκίνο, αυτό σημαίνει τη δυνατότητα σταδιακής επέκτασης της παρουσίας του πέρα από τις παράκτιες θάλασσες, επιχειρήσεων στην περιοχή της Ταϊβάν και της Νότιας Σινικής Θάλασσας και, μελλοντικά, πέρα από την πρώτη αλυσίδα νησιών.
Υπάρχει επίσης και πολιτική διάσταση.
Σύμφωνα με τους Αμερικανούς αναλυτές, η κατασκευή τέτοιων πλοίων συνδέεται με την επιδίωξη της Κίνας να εδραιώσει τη θέση της ως κορυφαία ναυτική δύναμη.
Τα αεροπλανοφόρα αποτελούν ταυτόχρονα στρατιωτικό μέσο, δείκτη κύρους και σύμβολο εθνικής ισχύος.
Ακριβώς αυτό τα καθιστά πολιτικά ευάλωτα. Η απώλεια ενός μεγάλου αεροπλανοφόρου σε μάχη θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για το κύρος ενός κράτους.
Λογική του καθρέφτη
Σε μια πιθανή επιχείρηση κατάληψης της Ταϊβάν, τα αεροπλανοφόρα φυσικά δεν θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν την αεροπορία ξηράς, τις πυραυλικές δυνάμεις και τον υποβρύχιο στόλο του PLA.
Ωστόσο, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη συνολική ναυτική δύναμη, παρέχοντας κάλυψη σε αποβατικές ή επιφανειακές δυνάμεις και περιπλέκοντας την επιχειρησιακή κατάσταση για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους — ιδιαίτερα εάν υποστηρίζονται από αεροπορικές δυνάμεις της ηπειρωτικής Κίνας.
Καθοριστική σημασία έχει η γεωγραφία.
Για να εισέλθουν στη Θάλασσα των Φιλιππίνων, τα κινεζικά πλοία πρέπει να περάσουν από στενά και θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Ιαπωνίας, Ταϊβάν και Φιλιππίνων.
Οι Αμερικανοί θεωρούν ότι αυτές οι διαδρομές μπορούν να μετατραπούν σε ισχυρές αμυντικές γραμμές, όπου οι ομάδες αεροπλανοφόρων θα βρίσκονται συνεχώς υπό την απειλή εντοπισμού και εντός της εμβέλειας αντιπλοϊκών όπλων.
Ουσιαστικά, στο Πεντάγωνο υπολογίζουν ότι μπορούν να περιορίσουν το Πολεμικό Ναυτικό του PLA στις εγγύτερες προς την Κίνα θαλάσσιες περιοχές.
Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στη λεγόμενη «λογική του καθρέφτη».
Η Κίνα προετοιμάζεται εδώ και χρόνια για την αντιμετώπιση των αμερικανικών αεροπλανοφόρων, αναπτύσσοντας υποβρύχια, αντιπλοϊκούς βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους cruise, καθώς και συστήματα αναγνώρισης και στοχοποίησης.
Το CSIS προτείνει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν κατά των κινεζικών πλοίων έναν παρόμοιο συνδυασμό μέσων: μυστική παρακολούθηση, όπλα μεγάλου βεληνεκούς, κατανεμημένες δυνάμεις και επιθέσεις στα συστήματα διοίκησης και ελέγχου.
Ζώνη ενέδρων
Ως βασικό μέσο αντιμετώπισης των κινεζικών αεροπλανοφόρων, οι Αμερικανοί αναλυτές προκρίνουν τις υποβρύχιες δυνάμεις.
Πρόκειται κυρίως για πυρηνοκίνητα επιθετικά υποβρύχια πολλαπλών ρόλων, τα οποία μπορούν να παρακολουθούν μυστικά μια ομάδα αεροπλανοφόρου και να την πλήττουν με τορπίλες ή πυραύλους.
Σε αυτά θα μπορούσαν να προστεθούν τα συμβατικά, ντιζελοηλεκτρικά υποβρύχια συμμάχων όπως η Αυστραλία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα.
Η επιλογή αυτή θεωρείται λογική, καθώς οι ΗΠΑ εξακολουθούν να υπερέχουν σημαντικά της Κίνας ως προς την ποιότητα των υποβρυχιακών τους δυνάμεων και την εμπειρία επιχειρησιακής αξιοποίησής τους.
Στόχος αυτής της στρατηγικής δεν είναι απαραίτητα η άμεση καταστροφή ενός αεροπλανοφόρου.
Εξίσου σημαντική είναι η δημιουργία μόνιμης αβεβαιότητας: η κινεζική διοίκηση θα πρέπει να θεωρεί ότι σε οποιαδήποτε περιοχή ανάπτυξης μπορεί να βρίσκεται κοντά ένα εχθρικό υποβρύχιο.
Αυτό θα την ανάγκαζε να διαθέτει επιπλέον πόρους σε πλοία συνοδείας, ανθυποβρυχιακή αεροπορία, συστήματα σόναρ και προστασία των θαλάσσιων διαδρομών.
Μεγάλος αριθμός υποβρυχίων
Υπάρχει, ωστόσο, ένας περιορισμός: για τη δημιουργία μιας πυκνής «ζώνης ενέδρων» απέναντι σε πολλές κινεζικές ομάδες αεροπλανοφόρων θα απαιτούνταν μεγάλος αριθμός υποβρυχίων.
Το CSIS επισημαίνει ευθέως την ανεπάρκεια των παραγωγικών δυνατοτήτων της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας.
Ως μερική λύση προτείνεται η ευρύτερη χρήση μη επανδρωμένων υποβρύχιων οχημάτων και η ανάπτυξη θαλάσσιων drones σε βάσεις συμμαχικών χωρών.
Αντιπλοϊκοί πύραυλοι
Ένα ακόμη στοιχείο της στρατηγικής είναι η ανάπτυξη χερσαίων αντιπλοϊκών πυραύλων σε νησιά και βάσεις συμμάχων, από την Ιαπωνία έως τις Φιλιππίνες.
Τα υψηλής ακρίβειας συστήματα PrSM και Typhon μπορούν να ελέγχουν τα στενά και τις προσβάσεις προς τη Θάλασσα των Φιλιππίνων, δημιουργώντας περιοχές στις οποίες μια μεγάλη ναυτική δύναμη θα είναι υποχρεωμένη να επιχειρεί υπό αυξημένο κίνδυνο.
Το αεροπορικό σκέλος περιλαμβάνει αντιπλοϊκούς πυραύλους εκτοξευόμενους από αεροσκάφη, οι οποίοι λαμβάνουν δεδομένα στοχοποίησης από δορυφορικά και άλλα μέσα αναγνώρισης.
Μεταξύ των συστημάτων που αναφέρει το CSIS περιλαμβάνονται τα LRASM, SM-6 και Naval Strike Missile.
Δεν υπάρχει υπερόπλο
Η αμερικανική αντίληψη βασίζεται στην ιδέα ότι η επιτυχία δεν εξαρτάται από κάποιο μεμονωμένο «υπερόπλο», αλλά από την ενοποίηση πυραύλων, αναγνώρισης, επικοινωνιών, αεροπορίας και ναυτικών δυνάμεων σε ένα ενιαίο δίκτυο κρούσης.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ηλεκτρονικό πόλεμο και στον κυβερνοπόλεμο, με στόχο τη διατάραξη της ανταλλαγής δεδομένων, της λειτουργίας των συστημάτων διοίκησης και της μετάδοσης δεδομένων στοχοποίησης εντός των κινεζικών δυνάμεων.
Σημαντικό ρόλο προβλέπεται να έχουν και τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας, τα οποία, σύμφωνα με το σχέδιο των συντακτών της έκθεσης, θα μπορούν να απειλούν λιμάνια, αγκυροβόλια και πλοία που βρίσκονται σε βάσεις.
Νέα δομή στον στόλο
Για την εφαρμογή αυτής της στρατηγικής, το CSIS προτείνει αναθεώρηση της δομής του στόλου.
Αντί για το προηγούμενο σχέδιο των 350 επανδρωμένων πλοίων και 150 μη επανδρωμένων συστημάτων επιφανείας και υποβρυχίων, προτείνεται μια δύναμη 300 επανδρωμένων και 300 μη επανδρωμένων πλατφορμών.
Η αλλαγή αυτή αντανακλά τη μεταβολή του χαρακτήρα του ναυτικού πολέμου.
Τα μεγάλα πλοία παραμένουν σημαντικά, αλλά είναι υπερβολικά ακριβά και ευδιάκριτα ώστε μια δύναμη να βασίζεται αποκλειστικά σε αυτά.
Τα drones, οι αυτόνομοι αισθητήρες και οι κινητές πυραυλικές συστοιχίες επιτρέπουν τη διασπορά των δυνάμεων, δυσκολεύουν τον αντίπαλο να εντοπίζει στόχους και επιτρέπουν την επίτευξη αποτελεσμάτων χωρίς την απώλεια ενός μεμονωμένου, εξαιρετικά πολύτιμου πλοίου.
Βιομηχανική συμμαχία
Οι ΗΠΑ υπολογίζουν επίσης στη βιομηχανική συνεργασία με συμμάχους στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.
Χωρίς αυτήν, η Ουάσιγκτον δεν θα μπορούσε να διεξαγάγει μια παρατεταμένη εκστρατεία.
Η κοινή παραγωγή πυρομαχικών υψηλής ακρίβειας και θαλάσσιων drones, καθώς και η δημιουργία αποθεμάτων στην περιοχή, θεωρούνται αναπόσπαστα στοιχεία της στρατηγικής.
Η βασική ιδέα είναι η αλλαγή των ρόλων.
Αντί οι ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν τα δικά τους αεροπλανοφόρα αποκλειστικά ως ευάλωτους στόχους των κινεζικών πυραυλικών και υποβρύχιων δυνάμεων, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να μετατρέψει τα κινεζικά αεροπλανοφόρα σε πηγή κινδύνου για το ίδιο το Πεκίνο.
Η στρατηγική αυτή δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί θεωρούν τα κινεζικά αεροπλανοφόρα εύκολους στόχους.
Αντιθέτως, απαιτεί μεγάλα αποθέματα όπλων υψηλής ακρίβειας, ενίσχυση των δυνατοτήτων αναγνώρισης, επέκταση του υποβρύχιου στόλου, ισχυρότερες συμμαχίες και αντιμετώπιση των προβλημάτων της ναυπηγικής βιομηχανίας.
Ωστόσο, τα κινεζικά αεροπλανοφόρα είναι εξίσου ακριβά, μεγάλα και δύσκολα αντικαταστάσιμα με τα αμερικανικά.
Κατά συνέπεια, η απειλή απώλειάς τους θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα αποτροπής ακόμη και πριν από την έναρξη μιας πραγματικής σύγκρουσης.
www.bankingnews.gr
Νέα έκθεση του Center for Strategic and International Studies (CSIS) προτείνει στις ΗΠΑ να υιοθετήσουν απέναντι στον κινεζικό στόλο την ίδια λογική που το Πεκίνο έχει αναπτύξει εδώ και χρόνια κατά των αμερικανικών ομάδων κρούσης — υποβρύχια, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, μη επανδρωμένα συστήματα, ηλεκτρονικό πόλεμο και ένα πυκνό δίκτυο αισθητήρων και όπλων.
Στόχος δεν είναι μόνο να καταστούν τα κινεζικά αεροπλανοφόρα ευάλωτα σε περίπτωση σύγκρουσης, αλλά να μετατραπούν ήδη από καιρό ειρήνης σε στρατηγικό βάρος για το Πεκίνο.
Εφαρμόστε τις ίδιες μεθόδους
Το CSIS, το οποίο συνδέεται με το Πεντάγωνο, δημοσίευσε την έκθεση Flip the Script - κυριολεκτικά «Ανατρέψτε το σενάριο» - στην οποία προτείνεται να χρησιμοποιηθούν κατά των μεγάλων κινεζικών πολεμικών πλοίων οι ίδιες μέθοδοι που εφαρμόζει ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Κίνας (PLA) για την αντιμετώπιση των ομάδων αεροπλανοφόρων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο αμερικανικός στόλος δεν είναι έτοιμος για ανοιχτή αντιπαράθεση με την Κίνα.
Ισχυρό προβάδισμα Κίνας
Η ταχεία ανάπτυξη των ναυτικών δυνατοτήτων του Πεκίνου προκαλεί εμφανή ανησυχία στην Ουάσιγκτον.
Το Πολεμικό Ναυτικό του PLA έχει εδώ και καιρό ξεπεράσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ως προς τον αριθμό πλοίων και υποβρυχίων — 370 έναντι 295.
Παράλληλα, η Κίνα προηγείται σημαντικά και ως προς τον ρυθμό ναυπήγησης νέων μονάδων: από το 2014 έως το 2023 κατασκεύασε 157, έναντι 67 των ΗΠΑ.
Επιπλέον, το κινεζικό ναυτικό είναι πολύ νεότερο από τον αμερικανικό στόλο: έως και το 70% των πλοίων του καθελκύστηκαν μετά το 2010, ενώ για τις ΗΠΑ το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 25%.
Δύναμη 9 αεροπλανοφόρων
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί στην Ουάσιγκτον η ενίσχυση των δυνατοτήτων του κινεζικού στόλου στον τομέα των αεροπλανοφόρων.
Η Κίνα διαθέτει σήμερα τρία ενεργά αεροπλανοφόρα — τα «Fujian», «Shandong» και «Liaoning».
Στο Πεντάγωνο εκτιμούν ότι έως το 2035 θα προστεθούν ακόμη έξι, πιθανότατα με πυρηνικό σύστημα πρόωσης.
Οι ειδικοί του CSIS επισημαίνουν ότι το Πολεμικό Ναυτικό του PLA εξελίσσεται σε δυνητικό εργαλείο στρατιωτικής πίεσης στον δυτικό Ειρηνικό.
Οι συντάκτες της έκθεσης υπενθυμίζουν ότι ένα αεροπλανοφόρο δεν είναι σημαντικό μόνο ως φορέας αεροσκαφών.
Ομάδα κρούσης
Αποτελεί το κέντρο μιας ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρου, συντονίζοντας πλοία συνοδείας, υποβρύχιες δυνάμεις, μέσα αναγνώρισης και οπλικά συστήματα κρούσης.
Μια τέτοια ομάδα μπορεί να επιδεικνύει στρατιωτική παρουσία, να διεξάγει επιχειρήσεις μακριά από τις δικές της βάσεις και να απειλεί τις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας του αντιπάλου.
Για το Πεκίνο, αυτό σημαίνει τη δυνατότητα σταδιακής επέκτασης της παρουσίας του πέρα από τις παράκτιες θάλασσες, επιχειρήσεων στην περιοχή της Ταϊβάν και της Νότιας Σινικής Θάλασσας και, μελλοντικά, πέρα από την πρώτη αλυσίδα νησιών.
Υπάρχει επίσης και πολιτική διάσταση.
Σύμφωνα με τους Αμερικανούς αναλυτές, η κατασκευή τέτοιων πλοίων συνδέεται με την επιδίωξη της Κίνας να εδραιώσει τη θέση της ως κορυφαία ναυτική δύναμη.
Τα αεροπλανοφόρα αποτελούν ταυτόχρονα στρατιωτικό μέσο, δείκτη κύρους και σύμβολο εθνικής ισχύος.
Ακριβώς αυτό τα καθιστά πολιτικά ευάλωτα. Η απώλεια ενός μεγάλου αεροπλανοφόρου σε μάχη θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για το κύρος ενός κράτους.
Λογική του καθρέφτη
Σε μια πιθανή επιχείρηση κατάληψης της Ταϊβάν, τα αεροπλανοφόρα φυσικά δεν θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν την αεροπορία ξηράς, τις πυραυλικές δυνάμεις και τον υποβρύχιο στόλο του PLA.
Ωστόσο, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη συνολική ναυτική δύναμη, παρέχοντας κάλυψη σε αποβατικές ή επιφανειακές δυνάμεις και περιπλέκοντας την επιχειρησιακή κατάσταση για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους — ιδιαίτερα εάν υποστηρίζονται από αεροπορικές δυνάμεις της ηπειρωτικής Κίνας.
Καθοριστική σημασία έχει η γεωγραφία.
Για να εισέλθουν στη Θάλασσα των Φιλιππίνων, τα κινεζικά πλοία πρέπει να περάσουν από στενά και θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Ιαπωνίας, Ταϊβάν και Φιλιππίνων.
Οι Αμερικανοί θεωρούν ότι αυτές οι διαδρομές μπορούν να μετατραπούν σε ισχυρές αμυντικές γραμμές, όπου οι ομάδες αεροπλανοφόρων θα βρίσκονται συνεχώς υπό την απειλή εντοπισμού και εντός της εμβέλειας αντιπλοϊκών όπλων.
Ουσιαστικά, στο Πεντάγωνο υπολογίζουν ότι μπορούν να περιορίσουν το Πολεμικό Ναυτικό του PLA στις εγγύτερες προς την Κίνα θαλάσσιες περιοχές.
Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στη λεγόμενη «λογική του καθρέφτη».
Η Κίνα προετοιμάζεται εδώ και χρόνια για την αντιμετώπιση των αμερικανικών αεροπλανοφόρων, αναπτύσσοντας υποβρύχια, αντιπλοϊκούς βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους cruise, καθώς και συστήματα αναγνώρισης και στοχοποίησης.
Το CSIS προτείνει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν κατά των κινεζικών πλοίων έναν παρόμοιο συνδυασμό μέσων: μυστική παρακολούθηση, όπλα μεγάλου βεληνεκούς, κατανεμημένες δυνάμεις και επιθέσεις στα συστήματα διοίκησης και ελέγχου.
Ζώνη ενέδρων
Ως βασικό μέσο αντιμετώπισης των κινεζικών αεροπλανοφόρων, οι Αμερικανοί αναλυτές προκρίνουν τις υποβρύχιες δυνάμεις.
Πρόκειται κυρίως για πυρηνοκίνητα επιθετικά υποβρύχια πολλαπλών ρόλων, τα οποία μπορούν να παρακολουθούν μυστικά μια ομάδα αεροπλανοφόρου και να την πλήττουν με τορπίλες ή πυραύλους.
Σε αυτά θα μπορούσαν να προστεθούν τα συμβατικά, ντιζελοηλεκτρικά υποβρύχια συμμάχων όπως η Αυστραλία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα.
Η επιλογή αυτή θεωρείται λογική, καθώς οι ΗΠΑ εξακολουθούν να υπερέχουν σημαντικά της Κίνας ως προς την ποιότητα των υποβρυχιακών τους δυνάμεων και την εμπειρία επιχειρησιακής αξιοποίησής τους.
Στόχος αυτής της στρατηγικής δεν είναι απαραίτητα η άμεση καταστροφή ενός αεροπλανοφόρου.
Εξίσου σημαντική είναι η δημιουργία μόνιμης αβεβαιότητας: η κινεζική διοίκηση θα πρέπει να θεωρεί ότι σε οποιαδήποτε περιοχή ανάπτυξης μπορεί να βρίσκεται κοντά ένα εχθρικό υποβρύχιο.
Αυτό θα την ανάγκαζε να διαθέτει επιπλέον πόρους σε πλοία συνοδείας, ανθυποβρυχιακή αεροπορία, συστήματα σόναρ και προστασία των θαλάσσιων διαδρομών.
Μεγάλος αριθμός υποβρυχίων
Υπάρχει, ωστόσο, ένας περιορισμός: για τη δημιουργία μιας πυκνής «ζώνης ενέδρων» απέναντι σε πολλές κινεζικές ομάδες αεροπλανοφόρων θα απαιτούνταν μεγάλος αριθμός υποβρυχίων.
Το CSIS επισημαίνει ευθέως την ανεπάρκεια των παραγωγικών δυνατοτήτων της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας.
Ως μερική λύση προτείνεται η ευρύτερη χρήση μη επανδρωμένων υποβρύχιων οχημάτων και η ανάπτυξη θαλάσσιων drones σε βάσεις συμμαχικών χωρών.
Αντιπλοϊκοί πύραυλοι
Ένα ακόμη στοιχείο της στρατηγικής είναι η ανάπτυξη χερσαίων αντιπλοϊκών πυραύλων σε νησιά και βάσεις συμμάχων, από την Ιαπωνία έως τις Φιλιππίνες.
Τα υψηλής ακρίβειας συστήματα PrSM και Typhon μπορούν να ελέγχουν τα στενά και τις προσβάσεις προς τη Θάλασσα των Φιλιππίνων, δημιουργώντας περιοχές στις οποίες μια μεγάλη ναυτική δύναμη θα είναι υποχρεωμένη να επιχειρεί υπό αυξημένο κίνδυνο.
Το αεροπορικό σκέλος περιλαμβάνει αντιπλοϊκούς πυραύλους εκτοξευόμενους από αεροσκάφη, οι οποίοι λαμβάνουν δεδομένα στοχοποίησης από δορυφορικά και άλλα μέσα αναγνώρισης.
Μεταξύ των συστημάτων που αναφέρει το CSIS περιλαμβάνονται τα LRASM, SM-6 και Naval Strike Missile.
Δεν υπάρχει υπερόπλο
Η αμερικανική αντίληψη βασίζεται στην ιδέα ότι η επιτυχία δεν εξαρτάται από κάποιο μεμονωμένο «υπερόπλο», αλλά από την ενοποίηση πυραύλων, αναγνώρισης, επικοινωνιών, αεροπορίας και ναυτικών δυνάμεων σε ένα ενιαίο δίκτυο κρούσης.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ηλεκτρονικό πόλεμο και στον κυβερνοπόλεμο, με στόχο τη διατάραξη της ανταλλαγής δεδομένων, της λειτουργίας των συστημάτων διοίκησης και της μετάδοσης δεδομένων στοχοποίησης εντός των κινεζικών δυνάμεων.
Σημαντικό ρόλο προβλέπεται να έχουν και τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας, τα οποία, σύμφωνα με το σχέδιο των συντακτών της έκθεσης, θα μπορούν να απειλούν λιμάνια, αγκυροβόλια και πλοία που βρίσκονται σε βάσεις.
Νέα δομή στον στόλο
Για την εφαρμογή αυτής της στρατηγικής, το CSIS προτείνει αναθεώρηση της δομής του στόλου.
Αντί για το προηγούμενο σχέδιο των 350 επανδρωμένων πλοίων και 150 μη επανδρωμένων συστημάτων επιφανείας και υποβρυχίων, προτείνεται μια δύναμη 300 επανδρωμένων και 300 μη επανδρωμένων πλατφορμών.
Η αλλαγή αυτή αντανακλά τη μεταβολή του χαρακτήρα του ναυτικού πολέμου.
Τα μεγάλα πλοία παραμένουν σημαντικά, αλλά είναι υπερβολικά ακριβά και ευδιάκριτα ώστε μια δύναμη να βασίζεται αποκλειστικά σε αυτά.
Τα drones, οι αυτόνομοι αισθητήρες και οι κινητές πυραυλικές συστοιχίες επιτρέπουν τη διασπορά των δυνάμεων, δυσκολεύουν τον αντίπαλο να εντοπίζει στόχους και επιτρέπουν την επίτευξη αποτελεσμάτων χωρίς την απώλεια ενός μεμονωμένου, εξαιρετικά πολύτιμου πλοίου.
Βιομηχανική συμμαχία
Οι ΗΠΑ υπολογίζουν επίσης στη βιομηχανική συνεργασία με συμμάχους στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.
Χωρίς αυτήν, η Ουάσιγκτον δεν θα μπορούσε να διεξαγάγει μια παρατεταμένη εκστρατεία.
Η κοινή παραγωγή πυρομαχικών υψηλής ακρίβειας και θαλάσσιων drones, καθώς και η δημιουργία αποθεμάτων στην περιοχή, θεωρούνται αναπόσπαστα στοιχεία της στρατηγικής.
Η βασική ιδέα είναι η αλλαγή των ρόλων.
Αντί οι ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν τα δικά τους αεροπλανοφόρα αποκλειστικά ως ευάλωτους στόχους των κινεζικών πυραυλικών και υποβρύχιων δυνάμεων, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να μετατρέψει τα κινεζικά αεροπλανοφόρα σε πηγή κινδύνου για το ίδιο το Πεκίνο.
Η στρατηγική αυτή δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί θεωρούν τα κινεζικά αεροπλανοφόρα εύκολους στόχους.
Αντιθέτως, απαιτεί μεγάλα αποθέματα όπλων υψηλής ακρίβειας, ενίσχυση των δυνατοτήτων αναγνώρισης, επέκταση του υποβρύχιου στόλου, ισχυρότερες συμμαχίες και αντιμετώπιση των προβλημάτων της ναυπηγικής βιομηχανίας.
Ωστόσο, τα κινεζικά αεροπλανοφόρα είναι εξίσου ακριβά, μεγάλα και δύσκολα αντικαταστάσιμα με τα αμερικανικά.
Κατά συνέπεια, η απειλή απώλειάς τους θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα αποτροπής ακόμη και πριν από την έναρξη μιας πραγματικής σύγκρουσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών