«Φλέγεται» η γειτονιά μας: Τρία πλοία βυθίστηκαν σε 72 ώρες σε Ρουμανία και Βουλγαρία – Νεκροί και αγνοούμενοι, σε οριακό σημείο η Τουρκία, ετοιμάζεται για πολεμική εμπλοκή το ΝΑΤΟ
Σε μια νέα και πολύ πιο επικίνδυνη φάση εισέρχεται η σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας στη θαλάσσια περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του ο Τούρκος αναλυτής Murat Yetkin.
Τα αλλεπάλληλα χτυπήματα των τελευταίων ημερών δείχνουν ότι η γεωγραφία των πολεμικών επιχειρήσεων απομακρύνεται από τις ακτές της Ουκρανίας και μετατοπίζεται επικίνδυνα προς τη δυτική διαδρομή, αγγίζοντας τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η αλληλουχία των επιθέσεων ξεκίνησε στις 5 Οκτωβρίου, όταν το τουρκικών συμφερόντων πλοίο «Royad Mammadov» δέχθηκε επίθεση και βυθίστηκε εντός της ΑΟΖ της Ρουμανίας, αφήνοντας πίσω δύο νεκρούς και έντεκα διασωθέντες.
Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky απέδωσε το χτύπημα σε ρωσικά drones, αν και οι αρχές της Ρουμανίας απέφυγαν να επιβεβαιώσουν την προέλευση της επίθεσης.
Την επομένη, η ένταση κλιμακώθηκε περαιτέρω στην ΑΟΖ της Βουλγαρίας, όπου δύο εμπορικά σκάφη στοχοποιήθηκαν από εναέρια και θαλάσσια μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Το «Alfa Watan» με σημαία Τόγκο βυθίστηκε, με τις αρχές να εγκαταλείπουν τις έρευνες για τον εντοπισμό δέκα αγνοούμενων ναυτικών, ενώ το Able με σημαία Παλάου υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά και το 18μελές πλήρωμά του εκκενώθηκε.
Ο Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Rumen Radev έκανε λόγο για σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Tρία χτυπήματα
Όπως σημειώνει ο Murat Yetkin, αν και δεν υπήρχαν Τούρκοι πολίτες μεταξύ των θυμάτων, τα περιστατικά αυτά ανέβασαν σε τρία τα χτυπήματα κατά πλοίων που συνδέονται με την Τουρκία μέσα σε μόλις τρία 24τετράωρα.
Η ουσιαστική αλλαγή δεν έγκειται μόνο στους δεσμούς των σκαφών με τουρκικά συμφέροντα, αλλά στο γεγονός ότι οι κίνδυνοι δεν περιορίζονται πλέον στα ουκρανικά λιμάνια ή στις αδέσποτες θαλάσσιες νάρκες.
Η στοχοποίηση πολιτικών πλοίων στις οικονομικές ζώνες της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στενεύει αισθητά τη «γκρίζα ζώνη» ανάμεσα στον πόλεμο στην Ουκρανία και την ασφάλεια της βορειοατλαντικής συμμαχίας.
Η αντίδραση της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen, η οποία χαρακτήρισε τις επιθέσεις απαράδεκτες, καθώς και η απόφαση της Σόφιας να προμηθευτεί πέντε νέα συστήματα αεράμυνας, αποτυπώνουν τη μετατόπιση της αντίληψης του κινδύνου στις Βρυξέλλες και τις γειτονικές πρωτεύουσες.
Παράλληλα, η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με τη δωδέκατη ενεργοποίηση της Ομάδας Εργασίας MCM για τη Μαύρη Θάλασσα, η οποία συγκροτήθηκε από την Τουρκία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.
Η ναυτική αυτή δύναμη, στην οποία συμμετέχει το τουρκικό ναρκαλιευτικό «TCG Akçay» μαζί με ρουμανικά και βουλγαρικά σκάφη, προετοιμάζεται να λάβει μέρος και στην άσκηση NUSRET-26, διευρύνοντας την αποστολή της από την απλή εκκαθάριση ναρκών στην επιτήρηση και την εξάλειψη ευρύτερων ναυτικών απειλών.
Η προστασία της εμπορικής ναυτιλίας από αεροπορικά και θαλάσσια drones απαιτεί πλέον προηγμένες δυνατότητες, όπως ανταλλαγή πληροφοριών, ηλεκτρονικό πόλεμο και αεροναυτικό συντονισμό.
Αυτό θέτει το ερώτημα εάν ο μηχανισμός συνεργασίας των τριών χωρών μπορεί να αναπροσαρμόσει την εντολή του στις νέες συνθήκες.
Για την Άγκυρα, η πρόκληση είναι ιδιαίτερα σύνθετη.
Από την αρχή της σύγκρουσης, η Τουρκία επιδίωξε να διατηρήσει ρόλο διαμεσολαβητή, συνομιλώντας τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Κίεβο, ενώ παράλληλα εφάρμοζε τη Σύμβαση του Μοντρέ για να αποτρέψει την απευθείας εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα.
Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει ο Murat Yetkin, η διατήρηση αυτής της διπλωματικής ισορροπίας καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη όταν τα τουρκικά εμπορικά και ενεργειακά συμφέροντα —ειδικά ενόψει των σχεδίων παραγωγής φυσικού αερίου στη Μαύρη Θάλασσα— απειλούνται άμεσα.
Εάν οι επιθέσεις συνεχιστούν, η Άγκυρα ενδέχεται να αναγκαστεί να περάσει από τη φάση της διπλωματικής διαμεσολάβησης σε έναν ενεργό ρόλο παρόχου θαλάσσιας ασφάλειας, λαμβάνοντας αυστηρότερα μέτρα επιτήρησης και αποτροπής σε συνεργασία με τους συμμάχους της.
www.bankingnews.gr
Τα αλλεπάλληλα χτυπήματα των τελευταίων ημερών δείχνουν ότι η γεωγραφία των πολεμικών επιχειρήσεων απομακρύνεται από τις ακτές της Ουκρανίας και μετατοπίζεται επικίνδυνα προς τη δυτική διαδρομή, αγγίζοντας τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η αλληλουχία των επιθέσεων ξεκίνησε στις 5 Οκτωβρίου, όταν το τουρκικών συμφερόντων πλοίο «Royad Mammadov» δέχθηκε επίθεση και βυθίστηκε εντός της ΑΟΖ της Ρουμανίας, αφήνοντας πίσω δύο νεκρούς και έντεκα διασωθέντες.
Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky απέδωσε το χτύπημα σε ρωσικά drones, αν και οι αρχές της Ρουμανίας απέφυγαν να επιβεβαιώσουν την προέλευση της επίθεσης.
Την επομένη, η ένταση κλιμακώθηκε περαιτέρω στην ΑΟΖ της Βουλγαρίας, όπου δύο εμπορικά σκάφη στοχοποιήθηκαν από εναέρια και θαλάσσια μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Το «Alfa Watan» με σημαία Τόγκο βυθίστηκε, με τις αρχές να εγκαταλείπουν τις έρευνες για τον εντοπισμό δέκα αγνοούμενων ναυτικών, ενώ το Able με σημαία Παλάου υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά και το 18μελές πλήρωμά του εκκενώθηκε.
Ο Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Rumen Radev έκανε λόγο για σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Tρία χτυπήματα
Όπως σημειώνει ο Murat Yetkin, αν και δεν υπήρχαν Τούρκοι πολίτες μεταξύ των θυμάτων, τα περιστατικά αυτά ανέβασαν σε τρία τα χτυπήματα κατά πλοίων που συνδέονται με την Τουρκία μέσα σε μόλις τρία 24τετράωρα.
Η ουσιαστική αλλαγή δεν έγκειται μόνο στους δεσμούς των σκαφών με τουρκικά συμφέροντα, αλλά στο γεγονός ότι οι κίνδυνοι δεν περιορίζονται πλέον στα ουκρανικά λιμάνια ή στις αδέσποτες θαλάσσιες νάρκες.
Η στοχοποίηση πολιτικών πλοίων στις οικονομικές ζώνες της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στενεύει αισθητά τη «γκρίζα ζώνη» ανάμεσα στον πόλεμο στην Ουκρανία και την ασφάλεια της βορειοατλαντικής συμμαχίας.
Η αντίδραση της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen, η οποία χαρακτήρισε τις επιθέσεις απαράδεκτες, καθώς και η απόφαση της Σόφιας να προμηθευτεί πέντε νέα συστήματα αεράμυνας, αποτυπώνουν τη μετατόπιση της αντίληψης του κινδύνου στις Βρυξέλλες και τις γειτονικές πρωτεύουσες.
Παράλληλα, η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με τη δωδέκατη ενεργοποίηση της Ομάδας Εργασίας MCM για τη Μαύρη Θάλασσα, η οποία συγκροτήθηκε από την Τουρκία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.
Η ναυτική αυτή δύναμη, στην οποία συμμετέχει το τουρκικό ναρκαλιευτικό «TCG Akçay» μαζί με ρουμανικά και βουλγαρικά σκάφη, προετοιμάζεται να λάβει μέρος και στην άσκηση NUSRET-26, διευρύνοντας την αποστολή της από την απλή εκκαθάριση ναρκών στην επιτήρηση και την εξάλειψη ευρύτερων ναυτικών απειλών.
Η προστασία της εμπορικής ναυτιλίας από αεροπορικά και θαλάσσια drones απαιτεί πλέον προηγμένες δυνατότητες, όπως ανταλλαγή πληροφοριών, ηλεκτρονικό πόλεμο και αεροναυτικό συντονισμό.
Αυτό θέτει το ερώτημα εάν ο μηχανισμός συνεργασίας των τριών χωρών μπορεί να αναπροσαρμόσει την εντολή του στις νέες συνθήκες.
Για την Άγκυρα, η πρόκληση είναι ιδιαίτερα σύνθετη.
Από την αρχή της σύγκρουσης, η Τουρκία επιδίωξε να διατηρήσει ρόλο διαμεσολαβητή, συνομιλώντας τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Κίεβο, ενώ παράλληλα εφάρμοζε τη Σύμβαση του Μοντρέ για να αποτρέψει την απευθείας εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα.
Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει ο Murat Yetkin, η διατήρηση αυτής της διπλωματικής ισορροπίας καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη όταν τα τουρκικά εμπορικά και ενεργειακά συμφέροντα —ειδικά ενόψει των σχεδίων παραγωγής φυσικού αερίου στη Μαύρη Θάλασσα— απειλούνται άμεσα.
Εάν οι επιθέσεις συνεχιστούν, η Άγκυρα ενδέχεται να αναγκαστεί να περάσει από τη φάση της διπλωματικής διαμεσολάβησης σε έναν ενεργό ρόλο παρόχου θαλάσσιας ασφάλειας, λαμβάνοντας αυστηρότερα μέτρα επιτήρησης και αποτροπής σε συνεργασία με τους συμμάχους της.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών