Μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της αμερικανικής αμυντικής τεχνολογίας προέρχεται από ένα πρόγραμμα που πολλοί θεωρούσαν οριστικά χαμένο
Μια εντυπωσιακή τεχνολογική ανατροπή έρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι μηχανικοί αξιοποιούν την κληρονομιά ενός πανάκριβου στρατιωτικού προγράμματος που εγκαταλείφθηκε, για να δημιουργήσουν ένα νέο σύστημα πυροβολικού με δυνατότητες αεράμυνας. Το MDACS των 155 χιλιοστών, που παρουσίασε η BAE Systems, υπόσχεται να αντιμετωπίζει drones, πυραύλους cruise και επίγειους στόχους, χρησιμοποιώντας προηγμένα κατευθυνόμενα βλήματα. Εάν αποδώσει επιχειρησιακά όπως σχεδιάζεται, θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια ανατροπή στο κόστος και στη φιλοσοφία της σύγχρονης πυραυλικής άμυνας.
Μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της αμερικανικής αμυντικής τεχνολογίας προέρχεται από ένα πρόγραμμα που πολλοί θεωρούσαν οριστικά χαμένο.
Το ηλεκτρομαγνητικό Railgun, το φιλόδοξο όπλο που υποσχόταν να εκτοξεύει βλήματα με ασύλληπτες ταχύτητες χωρίς συμβατικά προωθητικά γεμίσματα, μπορεί να μην εξελίχθηκε ποτέ στο επιχειρησιακό σύστημα που οραματιζόταν το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, όμως η τεχνολογική του κληρονομιά επιστρέφει δυναμικά.
Αυτή τη φορά, όχι με τεράστιους ηλεκτρομαγνήτες και εξαιρετικά απαιτητικά ηλεκτρικά συστήματα, αλλά μέσα από ένα συμβατικό πυροβόλο των 155 χιλιοστών, εξοπλισμένο με προηγμένα κατευθυνόμενα πυρομαχικά.
Το νέο Multi-Domain Artillery Cannon System (MDACS) της BAE Systems παρουσιάστηκε στην αμυντική έκθεση AUSA 2026, που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσινγκτον από τις 12 έως τις 14 Οκτωβρίου.
Η εμφάνισή του σηματοδοτεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσπάθεια να συνδυαστούν η ισχύς του συμβατικού πυροβολικού, η ακρίβεια των σύγχρονων κατευθυνόμενων βλημάτων και οι δυνατότητες ενός ολοκληρωμένου δικτύου αεράμυνας.
Το όπλο των εκατοντάδων εκατομμυρίων που κατέληξε στο αρχείο – Γιατί απέτυχε το Railgun
Η ιστορία ξεκινά περίπου δύο δεκαετίες πριν, όταν το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό άρχισε να επενδύει στην ανάπτυξη ηλεκτρομαγνητικών πυροβόλων.
Η ιδέα θεωρούνταν επαναστατική.
Αντί να χρησιμοποιείται η έκρηξη συμβατικών προωθητικών γεμισμάτων, το Railgun θα επιτάχυνε ένα βλήμα μέσω ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων, επιτυγχάνοντας ταχύτητες που μπορούσαν να ξεπεράσουν τα Mach 6.
Η ταχύτητα αυτή θα προσέφερε τεράστια κινητική ενέργεια και τη δυνατότητα προσβολής στόχων σε μεγάλες αποστάσεις.
Στα αρχικά σχέδια, τα ηλεκτρομαγνητικά πυροβόλα προορίζονταν να μετατρέψουν τα πολεμικά πλοία σε πλατφόρμες εξαιρετικά ισχυρών και ταχύτατων πληγμάτων, μειώνοντας την εξάρτησή τους από ακριβούς κατευθυνόμενους πυραύλους.
Όμως η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ δυσκολότερη.
Η έντονη φθορά των αγώγιμων σιδηροτροχιών, οι τεράστιες στιγμιαίες απαιτήσεις ηλεκτρικής ισχύος, η ανάγκη ανθεκτικών υλικών και οι δυσκολίες ενσωμάτωσης σε πραγματικές ναυτικές πλατφόρμες αποτέλεσαν σοβαρά εμπόδια.
Παρά τις επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, το πρόγραμμα δεν κατάφερε να φτάσει σε επιχειρησιακή παραγωγή.
Το 2021, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να αναστείλει την περαιτέρω χρηματοδότηση του ηλεκτρομαγνητικού Railgun, στρέφοντας την προσοχή και τους διαθέσιμους πόρους σε άλλες τεχνολογικές προτεραιότητες.
Ωστόσο, ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα της έρευνας δεν εξαφανίστηκε.
Ήταν το Hypervelocity Projectile, γνωστό ως HVP.
Η μεγάλη επιστροφή: Ένα συμβατικό πυροβόλο αποκτά τεχνολογία από το μέλλον
Η πραγματική ανατροπή βρίσκεται στο γεγονός ότι το HVP σχεδιάστηκε ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί όχι μόνο από ηλεκτρομαγνητικά όπλα αλλά και από συμβατικά πυροβόλα.
Πρόκειται για ένα κατευθυνόμενο βλήμα προηγμένης αεροδυναμικής σχεδίασης, το οποίο συνδυάζει υψηλή ταχύτητα, χαμηλή αντίσταση και δυνατότητα διόρθωσης της τροχιάς του.
Αυτό σημαίνει ότι η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε κατά την εποχή του Railgun μπορεί να αξιοποιηθεί χωρίς να απαιτείται η ίδια η ηλεκτρομαγνητική πλατφόρμα.
Το MDACS αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής.
Η BAE Systems παρουσίασε ένα αυτοματοποιημένο πυροβόλο 155 χιλιοστών, εγκατεστημένο σε τροχοφόρο στρατιωτικό όχημα της οικογένειας Oshkosh FMTV 6x6.
Η συγκεκριμένη διάταξη προσφέρει κινητικότητα και τη δυνατότητα ταχύτερης ανάπτυξης σε διαφορετικές περιοχές επιχειρήσεων.
Το σύστημα δεν προορίζεται απλώς για βομβαρδισμό επίγειων στόχων.
Έχει σχεδιαστεί ώστε να λειτουργεί ως μέρος ενός πολυεπίπεδου αμυντικού δικτύου, αντιμετωπίζοντας απειλές που μέχρι σήμερα απαιτούσαν διαφορετικές κατηγορίες οπλικών συστημάτων.
Τριπλό χτύπημα για τον εχθρό: Drones, πύραυλοι και πυροβολικό στο στόχαστρο
Η μεγάλη φιλοδοξία του MDACS είναι να καλύψει διαφορετικές επιχειρησιακές ανάγκες με την ίδια βασική πλατφόρμα.
Η πρώτη και ίσως σημαντικότερη αποστολή του είναι η αντιμετώπιση εναέριων στόχων.
Με τη χρήση του HVP, το πυροβόλο σχεδιάζεται να εμπλέκει απειλές όπως μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους cruise.
Σε αντίθεση με ένα συνηθισμένο βλήμα πυροβολικού, το HVP διαθέτει δυνατότητα καθοδήγησης, κάτι που είναι καθοριστικό όταν ο στόχος κινείται με μεγάλη ταχύτητα.
Η δεύτερη αποστολή αφορά την προσβολή επίγειων στόχων σε αυξημένες αποστάσεις.
Για τον σκοπό αυτό έχει αναπτυχθεί το Scorpio-XR, ένα κατευθυνόμενο πυρομαχικό που, σύμφωνα με την BAE Systems, στοχεύει να προσφέρει διπλάσιο βεληνεκές από υφιστάμενα κατευθυνόμενα βλήματα των 155 χιλιοστών.
Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει σε μια μονάδα πυροβολικού να πλήττει στόχους από μεγαλύτερη απόσταση, περιορίζοντας την έκθεσή της σε αντίπαλα πυρά.
Η τρίτη διάσταση αφορά τη συνεργασία του MDACS με συστήματα κατευθυνόμενης ενέργειας.
Στην ίδια έκθεση, η BAE Systems παρουσίασε ένα ξεχωριστό σύστημα High Power Microwave (HPM), σχεδιασμένο για την αντιμετώπιση μεγάλου αριθμού drones μέσω ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας.
Η φιλοσοφία είναι απλή αλλά ιδιαίτερα φιλόδοξη: το πυροβόλο θα αντιμετωπίζει απειλές με κατευθυνόμενα βλήματα, ενώ το σύστημα μικροκυμάτων θα μπορεί να συμπληρώνει την άμυνα απέναντι σε μαζικές επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Πρέπει, πάντως, να διευκρινιστεί ότι το HPM παρουσιάστηκε ως ξεχωριστή, συμπληρωματική τεχνολογία και όχι ως επιβεβαιωμένος ενσωματωμένος εξοπλισμός κάθε οχήματος MDACS.
Υπερταχύ βλήμα αντί για πανάκριβο πύραυλο – Η ανατροπή που φοβάται κάθε στρατός
Η μεγαλύτερη σημασία της νέας τεχνολογίας ενδέχεται να μην βρίσκεται αποκλειστικά στις επιδόσεις της.
Βρίσκεται στο οικονομικό κόστος κάθε αναχαίτισης.
Οι σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις έχουν αποκαλύψει ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα για τα συστήματα αεράμυνας.
Ένας σχετικά φθηνός επιθετικός στόχος μπορεί να αναγκάσει τον αμυνόμενο να χρησιμοποιήσει πύραυλο αξίας εκατομμυρίων δολαρίων.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη δυσκολότερη όταν οι επιθέσεις πραγματοποιούνται μαζικά.
Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει πόσο απαιτητική μπορεί να γίνει η προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από συνεχείς επιθέσεις drones και πυραύλων.
Σε αυτή την πραγματικότητα επιχειρεί να απαντήσει το MDACS.
Η χρήση κατευθυνόμενων πυρομαχικών πυροβολικού αντί για εξειδικευμένους αντιαεροπορικούς πυραύλους θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά το κόστος αντιμετώπισης ορισμένων κατηγοριών απειλών.
Σε παλαιότερες εκτιμήσεις για το HVP έχει αναφερθεί ενδεικτικό κόστος περίπου 86.000 δολαρίων ανά βλήμα.
Ωστόσο, το ποσό αυτό δεν αποτελεί επιβεβαιωμένη σημερινή τιμή μαζικής παραγωγής του MDACS.
Ακόμη και έτσι, η οικονομική λογική του προγράμματος είναι σαφής.
Εάν ένα κατευθυνόμενο βλήμα πυροβολικού μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά στόχους που διαφορετικά θα απαιτούσαν πολύ ακριβότερους πυραύλους αναχαίτισης, οι ένοπλες δυνάμεις αποκτούν σημαντικό πλεονέκτημα.
Το ζητούμενο, βέβαια, είναι η πραγματική πιθανότητα επιτυχούς αναχαίτισης και το συνολικό κόστος ανά καταρριφθέντα στόχο, όχι μόνο η τιμή ενός βλήματος.
Ο εφιάλτης των μαζικών επιθέσεων: Το νέο αμερικανικό σχέδιο για την προστασία των στρατιωτικών βάσεων
Η αυξανόμενη χρήση επιθετικών drones έχει μεταβάλει ριζικά τις απαιτήσεις της αεράμυνας.
Σήμερα, ακόμη και μια καλά προστατευμένη στρατιωτική εγκατάσταση μπορεί να δεχθεί ταυτόχρονες επιθέσεις από δεκάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Τα παραδοσιακά αντιαεροπορικά συστήματα αντιμετωπίζουν τότε ένα διπλό πρόβλημα: τον περιορισμένο αριθμό διαθέσιμων πυραύλων και το υψηλό κόστος αναπλήρωσής τους.
Η BAE Systems επιχειρεί να προσφέρει μια διαφορετική λύση.
Συνδυάζοντας πυροβόλα υψηλής ταχύτητας, κατευθυνόμενα βλήματα, προηγμένα ραντάρ και συστήματα διαχείρισης μάχης, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα επιπλέον επίπεδο προστασίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η προβλεπόμενη συνεργασία του MDACS με το Integrated Battle Command System (IBCS) του αμερικανικού Στρατού.
Μέσα από τέτοιου είδους διασυνδέσεις, ένα πυροβόλο θα μπορούσε να αξιοποιεί πληροφορίες από εξωτερικούς αισθητήρες και ραντάρ, χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά στα μέσα εντοπισμού που διαθέτει το ίδιο.
Η συγκεκριμένη δυνατότητα αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την αντιμετώπιση ταχέως κινούμενων στόχων.
Ωστόσο, η πλήρης επιχειρησιακή ολοκλήρωση και οι πραγματικές επιδόσεις του συστήματος εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο ανάπτυξης και αξιολόγησης.
www.bankingnews.gr
Μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της αμερικανικής αμυντικής τεχνολογίας προέρχεται από ένα πρόγραμμα που πολλοί θεωρούσαν οριστικά χαμένο.
Το ηλεκτρομαγνητικό Railgun, το φιλόδοξο όπλο που υποσχόταν να εκτοξεύει βλήματα με ασύλληπτες ταχύτητες χωρίς συμβατικά προωθητικά γεμίσματα, μπορεί να μην εξελίχθηκε ποτέ στο επιχειρησιακό σύστημα που οραματιζόταν το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, όμως η τεχνολογική του κληρονομιά επιστρέφει δυναμικά.
Αυτή τη φορά, όχι με τεράστιους ηλεκτρομαγνήτες και εξαιρετικά απαιτητικά ηλεκτρικά συστήματα, αλλά μέσα από ένα συμβατικό πυροβόλο των 155 χιλιοστών, εξοπλισμένο με προηγμένα κατευθυνόμενα πυρομαχικά.
Το νέο Multi-Domain Artillery Cannon System (MDACS) της BAE Systems παρουσιάστηκε στην αμυντική έκθεση AUSA 2026, που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσινγκτον από τις 12 έως τις 14 Οκτωβρίου.
Η εμφάνισή του σηματοδοτεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσπάθεια να συνδυαστούν η ισχύς του συμβατικού πυροβολικού, η ακρίβεια των σύγχρονων κατευθυνόμενων βλημάτων και οι δυνατότητες ενός ολοκληρωμένου δικτύου αεράμυνας.
Το όπλο των εκατοντάδων εκατομμυρίων που κατέληξε στο αρχείο – Γιατί απέτυχε το Railgun
Η ιστορία ξεκινά περίπου δύο δεκαετίες πριν, όταν το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό άρχισε να επενδύει στην ανάπτυξη ηλεκτρομαγνητικών πυροβόλων.
Η ιδέα θεωρούνταν επαναστατική.
Αντί να χρησιμοποιείται η έκρηξη συμβατικών προωθητικών γεμισμάτων, το Railgun θα επιτάχυνε ένα βλήμα μέσω ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων, επιτυγχάνοντας ταχύτητες που μπορούσαν να ξεπεράσουν τα Mach 6.
Η ταχύτητα αυτή θα προσέφερε τεράστια κινητική ενέργεια και τη δυνατότητα προσβολής στόχων σε μεγάλες αποστάσεις.
Στα αρχικά σχέδια, τα ηλεκτρομαγνητικά πυροβόλα προορίζονταν να μετατρέψουν τα πολεμικά πλοία σε πλατφόρμες εξαιρετικά ισχυρών και ταχύτατων πληγμάτων, μειώνοντας την εξάρτησή τους από ακριβούς κατευθυνόμενους πυραύλους.
Όμως η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ δυσκολότερη.
Η έντονη φθορά των αγώγιμων σιδηροτροχιών, οι τεράστιες στιγμιαίες απαιτήσεις ηλεκτρικής ισχύος, η ανάγκη ανθεκτικών υλικών και οι δυσκολίες ενσωμάτωσης σε πραγματικές ναυτικές πλατφόρμες αποτέλεσαν σοβαρά εμπόδια.
Παρά τις επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, το πρόγραμμα δεν κατάφερε να φτάσει σε επιχειρησιακή παραγωγή.
Το 2021, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να αναστείλει την περαιτέρω χρηματοδότηση του ηλεκτρομαγνητικού Railgun, στρέφοντας την προσοχή και τους διαθέσιμους πόρους σε άλλες τεχνολογικές προτεραιότητες.
Ωστόσο, ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα της έρευνας δεν εξαφανίστηκε.
Ήταν το Hypervelocity Projectile, γνωστό ως HVP.
Η μεγάλη επιστροφή: Ένα συμβατικό πυροβόλο αποκτά τεχνολογία από το μέλλον
Η πραγματική ανατροπή βρίσκεται στο γεγονός ότι το HVP σχεδιάστηκε ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί όχι μόνο από ηλεκτρομαγνητικά όπλα αλλά και από συμβατικά πυροβόλα.
Πρόκειται για ένα κατευθυνόμενο βλήμα προηγμένης αεροδυναμικής σχεδίασης, το οποίο συνδυάζει υψηλή ταχύτητα, χαμηλή αντίσταση και δυνατότητα διόρθωσης της τροχιάς του.
Αυτό σημαίνει ότι η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε κατά την εποχή του Railgun μπορεί να αξιοποιηθεί χωρίς να απαιτείται η ίδια η ηλεκτρομαγνητική πλατφόρμα.
Το MDACS αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής.
Η BAE Systems παρουσίασε ένα αυτοματοποιημένο πυροβόλο 155 χιλιοστών, εγκατεστημένο σε τροχοφόρο στρατιωτικό όχημα της οικογένειας Oshkosh FMTV 6x6.
Η συγκεκριμένη διάταξη προσφέρει κινητικότητα και τη δυνατότητα ταχύτερης ανάπτυξης σε διαφορετικές περιοχές επιχειρήσεων.
Το σύστημα δεν προορίζεται απλώς για βομβαρδισμό επίγειων στόχων.
Έχει σχεδιαστεί ώστε να λειτουργεί ως μέρος ενός πολυεπίπεδου αμυντικού δικτύου, αντιμετωπίζοντας απειλές που μέχρι σήμερα απαιτούσαν διαφορετικές κατηγορίες οπλικών συστημάτων.
Τριπλό χτύπημα για τον εχθρό: Drones, πύραυλοι και πυροβολικό στο στόχαστρο
Η μεγάλη φιλοδοξία του MDACS είναι να καλύψει διαφορετικές επιχειρησιακές ανάγκες με την ίδια βασική πλατφόρμα.
Η πρώτη και ίσως σημαντικότερη αποστολή του είναι η αντιμετώπιση εναέριων στόχων.
Με τη χρήση του HVP, το πυροβόλο σχεδιάζεται να εμπλέκει απειλές όπως μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους cruise.
Σε αντίθεση με ένα συνηθισμένο βλήμα πυροβολικού, το HVP διαθέτει δυνατότητα καθοδήγησης, κάτι που είναι καθοριστικό όταν ο στόχος κινείται με μεγάλη ταχύτητα.
Η δεύτερη αποστολή αφορά την προσβολή επίγειων στόχων σε αυξημένες αποστάσεις.
Για τον σκοπό αυτό έχει αναπτυχθεί το Scorpio-XR, ένα κατευθυνόμενο πυρομαχικό που, σύμφωνα με την BAE Systems, στοχεύει να προσφέρει διπλάσιο βεληνεκές από υφιστάμενα κατευθυνόμενα βλήματα των 155 χιλιοστών.
Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει σε μια μονάδα πυροβολικού να πλήττει στόχους από μεγαλύτερη απόσταση, περιορίζοντας την έκθεσή της σε αντίπαλα πυρά.
Η τρίτη διάσταση αφορά τη συνεργασία του MDACS με συστήματα κατευθυνόμενης ενέργειας.
Στην ίδια έκθεση, η BAE Systems παρουσίασε ένα ξεχωριστό σύστημα High Power Microwave (HPM), σχεδιασμένο για την αντιμετώπιση μεγάλου αριθμού drones μέσω ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας.
Η φιλοσοφία είναι απλή αλλά ιδιαίτερα φιλόδοξη: το πυροβόλο θα αντιμετωπίζει απειλές με κατευθυνόμενα βλήματα, ενώ το σύστημα μικροκυμάτων θα μπορεί να συμπληρώνει την άμυνα απέναντι σε μαζικές επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Πρέπει, πάντως, να διευκρινιστεί ότι το HPM παρουσιάστηκε ως ξεχωριστή, συμπληρωματική τεχνολογία και όχι ως επιβεβαιωμένος ενσωματωμένος εξοπλισμός κάθε οχήματος MDACS.
Υπερταχύ βλήμα αντί για πανάκριβο πύραυλο – Η ανατροπή που φοβάται κάθε στρατός
Η μεγαλύτερη σημασία της νέας τεχνολογίας ενδέχεται να μην βρίσκεται αποκλειστικά στις επιδόσεις της.
Βρίσκεται στο οικονομικό κόστος κάθε αναχαίτισης.
Οι σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις έχουν αποκαλύψει ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα για τα συστήματα αεράμυνας.
Ένας σχετικά φθηνός επιθετικός στόχος μπορεί να αναγκάσει τον αμυνόμενο να χρησιμοποιήσει πύραυλο αξίας εκατομμυρίων δολαρίων.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη δυσκολότερη όταν οι επιθέσεις πραγματοποιούνται μαζικά.
Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει πόσο απαιτητική μπορεί να γίνει η προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από συνεχείς επιθέσεις drones και πυραύλων.
Σε αυτή την πραγματικότητα επιχειρεί να απαντήσει το MDACS.
Η χρήση κατευθυνόμενων πυρομαχικών πυροβολικού αντί για εξειδικευμένους αντιαεροπορικούς πυραύλους θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά το κόστος αντιμετώπισης ορισμένων κατηγοριών απειλών.
Σε παλαιότερες εκτιμήσεις για το HVP έχει αναφερθεί ενδεικτικό κόστος περίπου 86.000 δολαρίων ανά βλήμα.
Ωστόσο, το ποσό αυτό δεν αποτελεί επιβεβαιωμένη σημερινή τιμή μαζικής παραγωγής του MDACS.
Ακόμη και έτσι, η οικονομική λογική του προγράμματος είναι σαφής.
Εάν ένα κατευθυνόμενο βλήμα πυροβολικού μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά στόχους που διαφορετικά θα απαιτούσαν πολύ ακριβότερους πυραύλους αναχαίτισης, οι ένοπλες δυνάμεις αποκτούν σημαντικό πλεονέκτημα.
Το ζητούμενο, βέβαια, είναι η πραγματική πιθανότητα επιτυχούς αναχαίτισης και το συνολικό κόστος ανά καταρριφθέντα στόχο, όχι μόνο η τιμή ενός βλήματος.
Ο εφιάλτης των μαζικών επιθέσεων: Το νέο αμερικανικό σχέδιο για την προστασία των στρατιωτικών βάσεων
Η αυξανόμενη χρήση επιθετικών drones έχει μεταβάλει ριζικά τις απαιτήσεις της αεράμυνας.
Σήμερα, ακόμη και μια καλά προστατευμένη στρατιωτική εγκατάσταση μπορεί να δεχθεί ταυτόχρονες επιθέσεις από δεκάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Τα παραδοσιακά αντιαεροπορικά συστήματα αντιμετωπίζουν τότε ένα διπλό πρόβλημα: τον περιορισμένο αριθμό διαθέσιμων πυραύλων και το υψηλό κόστος αναπλήρωσής τους.
Η BAE Systems επιχειρεί να προσφέρει μια διαφορετική λύση.
Συνδυάζοντας πυροβόλα υψηλής ταχύτητας, κατευθυνόμενα βλήματα, προηγμένα ραντάρ και συστήματα διαχείρισης μάχης, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα επιπλέον επίπεδο προστασίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η προβλεπόμενη συνεργασία του MDACS με το Integrated Battle Command System (IBCS) του αμερικανικού Στρατού.
Μέσα από τέτοιου είδους διασυνδέσεις, ένα πυροβόλο θα μπορούσε να αξιοποιεί πληροφορίες από εξωτερικούς αισθητήρες και ραντάρ, χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά στα μέσα εντοπισμού που διαθέτει το ίδιο.
Η συγκεκριμένη δυνατότητα αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την αντιμετώπιση ταχέως κινούμενων στόχων.
Ωστόσο, η πλήρης επιχειρησιακή ολοκλήρωση και οι πραγματικές επιδόσεις του συστήματος εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο ανάπτυξης και αξιολόγησης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών