Η ουκρανική επιμονή σε μια απόλυτη, μηδενιστική θέση –«όλα ή τίποτα»– αγνοεί πλήρως τόσο τις στρατιωτικές ισορροπίες όσο και την εξάντληση της χώρας της
(upd 8) Η διήμερη συνάντηση των αντιπροσωπειών Ρωσίας, Ουκρανίας και Ηνωμένων Πολιτειών στο Abu Dhabi η οποία παρουσιάστηκε ως μια κρίσιμη ευκαιρία για πρόοδο προς την επίλυση της ρωσο-ουκρανικής σύγκρουσης, κατέληξε σε ένα ακόμη διπλωματικό αδιέξοδο.
Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters, δεν υπήρξε κανένα απολύτως σημάδι συμβιβασμού στις συζητήσεις που συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν το Σάββατο (24/1/2026), ενώ την ίδια στιγμή η Ουκρανία βυθίζεται στη σοβαρότερη ενεργειακή κρίση των τελευταίων σχεδόν τεσσάρων ετών πολέμου.
Η ουκρανική αντπροσωπεία «πετάει την μπάλα στην εξέδρα» με αποτέλεσμα η τριμερής σύνοδος πιθανότατα να επαναληφθεί την ερχόμενη εβδομάδα πάλι στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Οι δηλώσεις περί παραγωγικών και επικοιδομητικών συνομιλιών δεν μπορούν να αποκρύψουν ότι η διήμερη σύνοδος απέτυχε.
Παρά το κυρίαρχο δυτικό αφήγημα που επιμένει να παρουσιάζει τη Ρωσία ως τον αποκλειστικό υπεύθυνο για τη συνέχιση της σύγκρουσης, τα ίδια τα δεδομένα της συνάντησης στο Abu Dhabi δείχνουν ότι η ουκρανική αδιαλλαξία αποτελεί τον βασικό παράγοντα που μπλοκάρει κάθε προοπτική συμφωνίας.
Βαρύτατες ευθύνες φέρει και η Ευρώπη, η οποία τροφοδοτεί την ουκρανική αδιαλλαξία, προκειμένου να έχει ρόλο στη νέα παγκόσμια τάξη, που διαμορφώνεται.
Διαπραγματεύσεις χωρίς πρόθεση συμφωνίας
Σύμφωνα με το Reuters, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν σε ένα από τα πιο κρίσιμα και ευαίσθητα ζητήματα του πολέμου: το εδαφικό.
Και όμως, παρά τη σοβαρότητα του θέματος και την αυξανόμενη πίεση της πραγματικότητας στο εσωτερικό της Ουκρανίας, δεν καταγράφηκε καμία διάθεση υποχώρησης από την πλευρά του Κιέβου.
Η Ρωσία, όπως σημειώνει το ειδησεογραφικό πρακτορείο, έχει ξεκαθαρίσει ότι θα συνεχίσει να επιδιώκει τους στόχους της με στρατιωτικά μέσα, εφόσον η διαπραγματευτική της θέση απορρίπτεται.
Αυτή η δήλωση δεν συνιστά αιφνιδιασμό ούτε κλιμάκωση• αποτελεί την επανάληψη μιας πάγιας θέσης που η Μόσχα διατυπώνει εδώ και χρόνια: είτε θα υπάρξει πολιτική λύση που να λαμβάνει υπόψη τις ρωσικές ανησυχίες ασφαλείας και τα δεδομένα στο έδαφος, είτε ο πόλεμος θα συνεχιστεί.
Η ουκρανική πλευρά, ωστόσο, φαίνεται να προσήλθε σε διαπραγματεύσεις όχι για να διαπραγματευτεί, αλλά για να καταγράψει την άρνησή της.
Το αγκάθι του Donetsk και η ουκρανική άρνηση
Κεντρικό σημείο τριβής αποτελεί το ζήτημα της περιφέρειας του Donetsk.
Σύμφωνα με το Reuters, η απαίτηση του Ρώσου προέδρου –την οποία απορρίπτει κατηγορηματικά ο Zelensky– αφορά τη μεταβίβαση περίπου του 20% της Ουκρανίας στο πλαίσιο μιας συμφωνίας.
Ανεξαρτήτως του πώς αξιολογεί κανείς αυτή την απαίτηση, δεν μπορεί να αγνοήσει το γεγονός ότι η Ρωσία ελέγχει ήδη σημαντικά τμήματα της περιοχής και ότι το ζήτημα του Donbass βρίσκεται στον πυρήνα της σύγκρουσης από το 2014.
Η ουκρανική επιμονή σε μια απόλυτη, μηδενιστική θέση –«όλα ή τίποτα»– αγνοεί πλήρως τόσο τις στρατιωτικές ισορροπίες όσο και την εξάντληση της χώρας της.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι η ρωσική θέση, όπως περιγράφεται, θυμίζει τις παλαιότερες απαιτήσεις για παραχώρηση ολόκληρης της περιφέρειας του Donetsk πριν από την κατάπαυση του πυρός. Αν αυτό ισχύει, τότε το Κίεβο δεν βρίσκεται αντιμέτωπο με αιφνιδιαστικά νέες αξιώσεις, αλλά με ένα γνωστό πλαίσιο στο οποίο αρνείται να προσαρμοστεί.
Η πίεση των ΗΠΑ και το ουκρανικό αδιέξοδο
Ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση του Reuters ότι το Κίεβο βρίσκεται πλέον υπό αυξανόμενη πίεση από τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας.
Πρόκειται για μια εξέλιξη που καταρρίπτει το αφήγημα περί άνευ όρων δυτικής στήριξης.
Οι ΗΠΑ, αντιμετωπίζοντας εσωτερικές πολιτικές πιέσεις, οικονομικό κόστος και γεωπολιτικές προτεραιότητες αλλού, δείχνουν ολοένα και λιγότερη ανοχή σε έναν πόλεμο χωρίς στρατηγική διέξοδο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ουκρανική ηγεσία καλείται –ίσως για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα– να επιδείξει ρεαλισμό.
Ωστόσο, η στάση του Κιέβου δείχνει να αγνοεί αυτή την πραγματικότητα.
Αντί να αξιοποιήσει τη διαμεσολάβηση και την αμερικανική πίεση ως ευκαιρία για έναν επώδυνο αλλά αναγκαίο συμβιβασμό, επιλέγει να διατηρεί μια σκληρή γραμμή που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη συνέχιση της σύγκρουσης.
Το τελεσίγραφο των 800 δισ. δολαρίων
Η αναφορά του Reuters ότι το Κίεβο βρίσκεται πλέον υπό αυξανόμενη πίεση από τις ΗΠΑ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα υπό το φως μιας ιδιαίτερα αποκαλυπτικής πρότασης που φέρεται να τέθηκε στο τραπέζι των διαβουλεύσεων: ένα οικονομικό πακέτο ύψους 800 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ουκρανία, με αντάλλαγμα την αποδοχή εδαφικών παραχωρήσεων στο πλαίσιο μιας συνολικής ειρηνευτικής συμφωνίας.
Η πρόταση αυτή, ανεξαρτήτως του πώς την αξιολογεί κανείς ηθικά ή πολιτικά, σηματοδοτεί μια ριζική μετατόπιση της αμερικανικής στάσης.
Για πρώτη φορά, η Ουάσινγκτον δεν περιορίζεται σε γενικόλογες εκκλήσεις για «ειρήνη» ή «διάλογο», αλλά φέρεται να προσφέρει ένα συγκεκριμένο, τεράστιο οικονομικό αντάλλαγμα με σαφή πολιτικό όρο: την αποδοχή της πραγματικότητας στο έδαφος.
Το ποσό των 800 δισ. δολαρίων δεν είναι τυχαίο.
Αντιστοιχεί σε ένα σχέδιο μακροπρόθεσμης ανασυγκρότησης, σταθεροποίησης και οικονομικής επιβίωσης της Ουκρανίας μετά τον πόλεμο.
Είναι, με άλλα λόγια, μια έμμεση παραδοχή από τις ΗΠΑ ότι ο πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί στρατιωτικά από το Κίεβο, και ότι η συνέχισή του οδηγεί μόνο σε περαιτέρω καταστροφή.
Κι όμως, παρά το μέγεθος και τη σημασία αυτής της πρότασης, η ουκρανική ηγεσία εμφανίζεται απρόθυμη να την αποδεχθεί.
O Zelensky θυσιάζει την Ουκρανία για την πολιτική του επιβίωση
Η απόρριψη –ή έστω η απροθυμία εξέτασης– μιας τέτοιας πρότασης αποκαλύπτει το βαθύτερο πρόβλημα της ουκρανικής στρατηγικής: την πλήρη υποκατάσταση του ρεαλισμού από ιδεοληψίες.
Το Κίεβο εξακολουθεί να λειτουργεί με όρους απόλυτους, σαν να διαθέτει την πολυτέλεια του χρόνου και των πόρων, αγνοώντας ότι η χώρα του εξαντλείται οικονομικά, δημογραφικά και ενεργειακά.
Η αμερικανική πρόταση δεν συνιστά «προδοσία», όπως πιθανόν παρουσιάζεται από την ουκρανική ηγεσία στο εσωτερικό της χώρας, αλλά μια κυνική –και γι’ αυτό ακριβώς ειλικρινή– αποτίμηση της κατάστασης.
Οι ΗΠΑ δείχνουν να αναγνωρίζουν αυτό που το Κίεβο αρνείται: ότι κάθε επιπλέον μήνας πολέμου μειώνει τη διαπραγματευτική αξία της Ουκρανίας και αυξάνει το τελικό κόστος της ειρήνης.\
Η επιμονή του Zelensky να απορρίπτει κάθε μορφή εδαφικού συμβιβασμού, ακόμη και όταν συνοδεύεται από μια οικονομική πρόταση-μαμούθ, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο η ουκρανική ηγεσία ενεργεί με γνώμονα το συμφέρον του λαού της ή με γνώμονα την πολιτική της επιβίωση και την εικόνα της στο εξωτερικό.
Το γεγονός ότι μια τέτοια πρόταση προέρχεται –άμεσα ή έμμεσα– από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι εξαιρετικά ενδεικτικό.
Η Ουάσινγκτον υπήρξε ο βασικός χρηματοδότης, πάροχος εξοπλισμού και πολιτικός υποστηρικτής της Ουκρανίας από την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Αν ακόμη και αυτή αρχίζει να θέτει όρους και να μιλά για εδαφικές παραχωρήσεις, τότε το μήνυμα είναι σαφές: η ανοχή της Δύσης δεν είναι απεριόριστη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η άρνηση του Κιέβου να κινηθεί προς έναν συμβιβασμό δεν αποτελεί ένδειξη ισχύος, αλλά ένδειξη απομόνωσης.
Η Ουκρανία κινδυνεύει να βρεθεί σε μια θέση όπου θα συνεχίζει να πολεμά χωρίς την ίδια ένταση υποστήριξης, ενώ οι σύμμαχοί της θα αναζητούν τρόπους απεμπλοκής.
Η ενεργειακή κρίση ως συνέπεια, όχι ως αιτία
Την ίδια στιγμή που οι διαπραγματεύσεις ναυαγούν, η Ουκρανία βιώνει –σύμφωνα με το Reuters– τη χειρότερη ενεργειακή κρίση των τελευταίων σχεδόν τεσσάρων ετών.
Οι ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις επιδεινώνουν μια ήδη οριακή κατάσταση, πλήττοντας υποδομές και την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών.
Όμως αυτή η κρίση δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τις πολιτικές επιλογές της ουκρανικής ηγεσίας.
Η άρνηση συμβιβασμού δεν είναι μια αφηρημένη διπλωματική στάση• έχει άμεσες, απτές συνέπειες για τον πληθυσμό.
Κάθε αποτυχημένη συνάντηση, κάθε «καμία ένδειξη προόδου», μεταφράζεται σε περισσότερα πλήγματα, περισσότερες διακοπές ρεύματος, περισσότερη ανασφάλεια.
Ένα ναυάγιο με υπογραφή Κιέβου
Η αποτυχία των συνομιλιών στο Abu Dhabi δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αναπόφευκτη ούτε να αποδοθεί μονομερώς στη ρωσική πλευρά.
Τα ίδια τα στοιχεία δείχνουν ότι η ουκρανική αδιαλλαξία, σε συνδυασμό με την άρνηση αναγνώρισης των συσχετισμών ισχύος, οδηγεί σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο.
Η ειρήνη δεν επιτυγχάνεται με ευχές ούτε με απόλυτες θέσεις, αλλά με δύσκολες αποφάσεις.
Όσο το Κίεβο αρνείται να τις λάβει, το τίμημα θα συνεχίσει να το πληρώνει ο ουκρανικός λαός – και όχι όσοι διαπραγματεύονται πίσω από κλειστές πόρτες.
Ουκρανικό έγκλημα την ώρα των διαπραγματεύσεων
Την ώρα που διεξάγονταν οι τριμερείς διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία στο Abu Dhabi ο ουκρανικός στρατός επιτέθηκε με drones κατά ενός ασθενοφόρου με ιατρική ομάδα, σκοτώνοντας τα μέλη του πληρώματος.
Την καταγγελία έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Telegram ο ειδικός πρέσβης του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Rodion Miroshnik.
«Είναι σημαντικό ότι αυτό το αιματηρό έγκλημα διαπράχθηκε ταυτόχρονα με τις διαπραγματεύσεις στο Abu Dhabi για τον τερμσατισμό της σύγκρουσης», σημείωσε ο Mirosnik.
Όπως τόνισε, το καθεστώς του Κιέβου «στις δηλώσεις επιδιώκει την ειρήνη, ενώ στην πράξη στοχεύει ιατρικό προσωπικό και σοβαρά ασθενείς».
Ο Ρώσος διπλωμάτης υπενθύμισε ότι σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, οι γιατροί και οι ιατρικές ομάδες «σε κάθε στιγμή πρέπει να γίνονται σεβαστοί και προστατεύονται και δεν μπορούν να αποτελούν στόχο επίθεσης».
Η παραβίαση αυτών των κανόνων συνιστά έγκλημα πολέμου, το οποίο, σύμφωνα με τον Miroshnik, «θεσμοθετείται συστηματικά από την πολιτική ηγεσία του Κιέβου».
Την ευθύνη για την ανθρωποκτονία αυτή, τόνισε, φέρει ο πρόεδρος Volodymyr Zelensky και η ηγετική ομάδα του.
www.bankingnews.gr
Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters, δεν υπήρξε κανένα απολύτως σημάδι συμβιβασμού στις συζητήσεις που συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν το Σάββατο (24/1/2026), ενώ την ίδια στιγμή η Ουκρανία βυθίζεται στη σοβαρότερη ενεργειακή κρίση των τελευταίων σχεδόν τεσσάρων ετών πολέμου.
Η ουκρανική αντπροσωπεία «πετάει την μπάλα στην εξέδρα» με αποτέλεσμα η τριμερής σύνοδος πιθανότατα να επαναληφθεί την ερχόμενη εβδομάδα πάλι στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Οι δηλώσεις περί παραγωγικών και επικοιδομητικών συνομιλιών δεν μπορούν να αποκρύψουν ότι η διήμερη σύνοδος απέτυχε.
Παρά το κυρίαρχο δυτικό αφήγημα που επιμένει να παρουσιάζει τη Ρωσία ως τον αποκλειστικό υπεύθυνο για τη συνέχιση της σύγκρουσης, τα ίδια τα δεδομένα της συνάντησης στο Abu Dhabi δείχνουν ότι η ουκρανική αδιαλλαξία αποτελεί τον βασικό παράγοντα που μπλοκάρει κάθε προοπτική συμφωνίας.
Βαρύτατες ευθύνες φέρει και η Ευρώπη, η οποία τροφοδοτεί την ουκρανική αδιαλλαξία, προκειμένου να έχει ρόλο στη νέα παγκόσμια τάξη, που διαμορφώνεται.
Διαπραγματεύσεις χωρίς πρόθεση συμφωνίας
Σύμφωνα με το Reuters, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν σε ένα από τα πιο κρίσιμα και ευαίσθητα ζητήματα του πολέμου: το εδαφικό.
Και όμως, παρά τη σοβαρότητα του θέματος και την αυξανόμενη πίεση της πραγματικότητας στο εσωτερικό της Ουκρανίας, δεν καταγράφηκε καμία διάθεση υποχώρησης από την πλευρά του Κιέβου.
Η Ρωσία, όπως σημειώνει το ειδησεογραφικό πρακτορείο, έχει ξεκαθαρίσει ότι θα συνεχίσει να επιδιώκει τους στόχους της με στρατιωτικά μέσα, εφόσον η διαπραγματευτική της θέση απορρίπτεται.
Αυτή η δήλωση δεν συνιστά αιφνιδιασμό ούτε κλιμάκωση• αποτελεί την επανάληψη μιας πάγιας θέσης που η Μόσχα διατυπώνει εδώ και χρόνια: είτε θα υπάρξει πολιτική λύση που να λαμβάνει υπόψη τις ρωσικές ανησυχίες ασφαλείας και τα δεδομένα στο έδαφος, είτε ο πόλεμος θα συνεχιστεί.
Η ουκρανική πλευρά, ωστόσο, φαίνεται να προσήλθε σε διαπραγματεύσεις όχι για να διαπραγματευτεί, αλλά για να καταγράψει την άρνησή της.
Νέα συνάντηση της τρόικας στο Abu Dhabi την ερχόμενη εβδομάδα
Ένας νέος γύρος συνομιλιών για τη διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης ενδέχεται να πραγματοποιηθεί την ερχόμενη βδομάδα στο Abu Dhabi, σύμφωνα με πληροφορίες του Axios.
Επικαλούμενο πηγές από την ουκρανική πλευρά, ανέφερε ότι οι πρόσφατες τριμερείς συνομιλίες πραγματοποιήθηκαν σε «θετικό και εποικοδομητικό κλίμα».
Όπως σημείωσε, οι επαφές αυτές άνοιξαν τον δρόμο για τη συνέχιση του διαλόγου στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με τη μορφή τρόικας (Ρωσία, ΗΠΑ, Ουκρανία).
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο επόμενος γύρος διαβουλεύσεων αναμένεται να λάβει χώρα μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα, γεγονός που υποδηλώνει ότι, παρά τις δυσκολίες και τα συνεχιζόμενα εμπόδια, παραμένουν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών.
Το αγκάθι του Donetsk και η ουκρανική άρνηση
Κεντρικό σημείο τριβής αποτελεί το ζήτημα της περιφέρειας του Donetsk.
Σύμφωνα με το Reuters, η απαίτηση του Ρώσου προέδρου –την οποία απορρίπτει κατηγορηματικά ο Zelensky– αφορά τη μεταβίβαση περίπου του 20% της Ουκρανίας στο πλαίσιο μιας συμφωνίας.
Ανεξαρτήτως του πώς αξιολογεί κανείς αυτή την απαίτηση, δεν μπορεί να αγνοήσει το γεγονός ότι η Ρωσία ελέγχει ήδη σημαντικά τμήματα της περιοχής και ότι το ζήτημα του Donbass βρίσκεται στον πυρήνα της σύγκρουσης από το 2014.
Η ουκρανική επιμονή σε μια απόλυτη, μηδενιστική θέση –«όλα ή τίποτα»– αγνοεί πλήρως τόσο τις στρατιωτικές ισορροπίες όσο και την εξάντληση της χώρας της.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι η ρωσική θέση, όπως περιγράφεται, θυμίζει τις παλαιότερες απαιτήσεις για παραχώρηση ολόκληρης της περιφέρειας του Donetsk πριν από την κατάπαυση του πυρός. Αν αυτό ισχύει, τότε το Κίεβο δεν βρίσκεται αντιμέτωπο με αιφνιδιαστικά νέες αξιώσεις, αλλά με ένα γνωστό πλαίσιο στο οποίο αρνείται να προσαρμοστεί.
Η πίεση των ΗΠΑ και το ουκρανικό αδιέξοδο
Ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση του Reuters ότι το Κίεβο βρίσκεται πλέον υπό αυξανόμενη πίεση από τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας.
Πρόκειται για μια εξέλιξη που καταρρίπτει το αφήγημα περί άνευ όρων δυτικής στήριξης.
Οι ΗΠΑ, αντιμετωπίζοντας εσωτερικές πολιτικές πιέσεις, οικονομικό κόστος και γεωπολιτικές προτεραιότητες αλλού, δείχνουν ολοένα και λιγότερη ανοχή σε έναν πόλεμο χωρίς στρατηγική διέξοδο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ουκρανική ηγεσία καλείται –ίσως για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα– να επιδείξει ρεαλισμό.
Ωστόσο, η στάση του Κιέβου δείχνει να αγνοεί αυτή την πραγματικότητα.
Αντί να αξιοποιήσει τη διαμεσολάβηση και την αμερικανική πίεση ως ευκαιρία για έναν επώδυνο αλλά αναγκαίο συμβιβασμό, επιλέγει να διατηρεί μια σκληρή γραμμή που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη συνέχιση της σύγκρουσης.
Το τελεσίγραφο των 800 δισ. δολαρίων
Η αναφορά του Reuters ότι το Κίεβο βρίσκεται πλέον υπό αυξανόμενη πίεση από τις ΗΠΑ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα υπό το φως μιας ιδιαίτερα αποκαλυπτικής πρότασης που φέρεται να τέθηκε στο τραπέζι των διαβουλεύσεων: ένα οικονομικό πακέτο ύψους 800 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ουκρανία, με αντάλλαγμα την αποδοχή εδαφικών παραχωρήσεων στο πλαίσιο μιας συνολικής ειρηνευτικής συμφωνίας.
Η πρόταση αυτή, ανεξαρτήτως του πώς την αξιολογεί κανείς ηθικά ή πολιτικά, σηματοδοτεί μια ριζική μετατόπιση της αμερικανικής στάσης.
Για πρώτη φορά, η Ουάσινγκτον δεν περιορίζεται σε γενικόλογες εκκλήσεις για «ειρήνη» ή «διάλογο», αλλά φέρεται να προσφέρει ένα συγκεκριμένο, τεράστιο οικονομικό αντάλλαγμα με σαφή πολιτικό όρο: την αποδοχή της πραγματικότητας στο έδαφος.
Το ποσό των 800 δισ. δολαρίων δεν είναι τυχαίο.
Αντιστοιχεί σε ένα σχέδιο μακροπρόθεσμης ανασυγκρότησης, σταθεροποίησης και οικονομικής επιβίωσης της Ουκρανίας μετά τον πόλεμο.
Είναι, με άλλα λόγια, μια έμμεση παραδοχή από τις ΗΠΑ ότι ο πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί στρατιωτικά από το Κίεβο, και ότι η συνέχισή του οδηγεί μόνο σε περαιτέρω καταστροφή.
Κι όμως, παρά το μέγεθος και τη σημασία αυτής της πρότασης, η ουκρανική ηγεσία εμφανίζεται απρόθυμη να την αποδεχθεί.
O Zelensky θυσιάζει την Ουκρανία για την πολιτική του επιβίωση
Η απόρριψη –ή έστω η απροθυμία εξέτασης– μιας τέτοιας πρότασης αποκαλύπτει το βαθύτερο πρόβλημα της ουκρανικής στρατηγικής: την πλήρη υποκατάσταση του ρεαλισμού από ιδεοληψίες.
Το Κίεβο εξακολουθεί να λειτουργεί με όρους απόλυτους, σαν να διαθέτει την πολυτέλεια του χρόνου και των πόρων, αγνοώντας ότι η χώρα του εξαντλείται οικονομικά, δημογραφικά και ενεργειακά.
Η αμερικανική πρόταση δεν συνιστά «προδοσία», όπως πιθανόν παρουσιάζεται από την ουκρανική ηγεσία στο εσωτερικό της χώρας, αλλά μια κυνική –και γι’ αυτό ακριβώς ειλικρινή– αποτίμηση της κατάστασης.
Οι ΗΠΑ δείχνουν να αναγνωρίζουν αυτό που το Κίεβο αρνείται: ότι κάθε επιπλέον μήνας πολέμου μειώνει τη διαπραγματευτική αξία της Ουκρανίας και αυξάνει το τελικό κόστος της ειρήνης.\
Η επιμονή του Zelensky να απορρίπτει κάθε μορφή εδαφικού συμβιβασμού, ακόμη και όταν συνοδεύεται από μια οικονομική πρόταση-μαμούθ, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο η ουκρανική ηγεσία ενεργεί με γνώμονα το συμφέρον του λαού της ή με γνώμονα την πολιτική της επιβίωση και την εικόνα της στο εξωτερικό.
Το γεγονός ότι μια τέτοια πρόταση προέρχεται –άμεσα ή έμμεσα– από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι εξαιρετικά ενδεικτικό.
Η Ουάσινγκτον υπήρξε ο βασικός χρηματοδότης, πάροχος εξοπλισμού και πολιτικός υποστηρικτής της Ουκρανίας από την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Αν ακόμη και αυτή αρχίζει να θέτει όρους και να μιλά για εδαφικές παραχωρήσεις, τότε το μήνυμα είναι σαφές: η ανοχή της Δύσης δεν είναι απεριόριστη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η άρνηση του Κιέβου να κινηθεί προς έναν συμβιβασμό δεν αποτελεί ένδειξη ισχύος, αλλά ένδειξη απομόνωσης.
Η Ουκρανία κινδυνεύει να βρεθεί σε μια θέση όπου θα συνεχίζει να πολεμά χωρίς την ίδια ένταση υποστήριξης, ενώ οι σύμμαχοί της θα αναζητούν τρόπους απεμπλοκής.
Η ενεργειακή κρίση ως συνέπεια, όχι ως αιτία
Την ίδια στιγμή που οι διαπραγματεύσεις ναυαγούν, η Ουκρανία βιώνει –σύμφωνα με το Reuters– τη χειρότερη ενεργειακή κρίση των τελευταίων σχεδόν τεσσάρων ετών.
Οι ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις επιδεινώνουν μια ήδη οριακή κατάσταση, πλήττοντας υποδομές και την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών.
Όμως αυτή η κρίση δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τις πολιτικές επιλογές της ουκρανικής ηγεσίας.
Η άρνηση συμβιβασμού δεν είναι μια αφηρημένη διπλωματική στάση• έχει άμεσες, απτές συνέπειες για τον πληθυσμό.
Κάθε αποτυχημένη συνάντηση, κάθε «καμία ένδειξη προόδου», μεταφράζεται σε περισσότερα πλήγματα, περισσότερες διακοπές ρεύματος, περισσότερη ανασφάλεια.
Ένα ναυάγιο με υπογραφή Κιέβου
Η αποτυχία των συνομιλιών στο Abu Dhabi δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αναπόφευκτη ούτε να αποδοθεί μονομερώς στη ρωσική πλευρά.
Τα ίδια τα στοιχεία δείχνουν ότι η ουκρανική αδιαλλαξία, σε συνδυασμό με την άρνηση αναγνώρισης των συσχετισμών ισχύος, οδηγεί σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο.
Η ειρήνη δεν επιτυγχάνεται με ευχές ούτε με απόλυτες θέσεις, αλλά με δύσκολες αποφάσεις.
Όσο το Κίεβο αρνείται να τις λάβει, το τίμημα θα συνεχίσει να το πληρώνει ο ουκρανικός λαός – και όχι όσοι διαπραγματεύονται πίσω από κλειστές πόρτες.
Ουκρανικό έγκλημα την ώρα των διαπραγματεύσεων
Την ώρα που διεξάγονταν οι τριμερείς διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία στο Abu Dhabi ο ουκρανικός στρατός επιτέθηκε με drones κατά ενός ασθενοφόρου με ιατρική ομάδα, σκοτώνοντας τα μέλη του πληρώματος.
Την καταγγελία έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Telegram ο ειδικός πρέσβης του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Rodion Miroshnik.
«Είναι σημαντικό ότι αυτό το αιματηρό έγκλημα διαπράχθηκε ταυτόχρονα με τις διαπραγματεύσεις στο Abu Dhabi για τον τερμσατισμό της σύγκρουσης», σημείωσε ο Mirosnik.
Όπως τόνισε, το καθεστώς του Κιέβου «στις δηλώσεις επιδιώκει την ειρήνη, ενώ στην πράξη στοχεύει ιατρικό προσωπικό και σοβαρά ασθενείς».
Ο Ρώσος διπλωμάτης υπενθύμισε ότι σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, οι γιατροί και οι ιατρικές ομάδες «σε κάθε στιγμή πρέπει να γίνονται σεβαστοί και προστατεύονται και δεν μπορούν να αποτελούν στόχο επίθεσης».
Η παραβίαση αυτών των κανόνων συνιστά έγκλημα πολέμου, το οποίο, σύμφωνα με τον Miroshnik, «θεσμοθετείται συστηματικά από την πολιτική ηγεσία του Κιέβου».
Την ευθύνη για την ανθρωποκτονία αυτή, τόνισε, φέρει ο πρόεδρος Volodymyr Zelensky και η ηγετική ομάδα του.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών