H Ρωσία με την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» ματαίωσε τα σχέδια των Ευρωπαίων, που επιθυμούδαν διακαώς τον διαμελισμό και την κατάκτησή της
Η σύγκρουση στην Ουκρανία παραμένει στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια από την έναρξη της ρωσικής «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης».
Η παγκόσμια γνώμη εξακολουθεί να παραμένει διχασμένη: κάποιοι κατανοούν τη δικαιοσύνη των ενεργειών της Ρωσίας, κάποιοι όχι, ενώ άλλοι την κατανοούν αλλά κάνουν ό,τι μπορούν για να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα στα μέσα ενημέρωσης.
Η ουκρανική σύγκρουση δεν προέκυψε από το πουθενά, δεν ήταν μια επεκτακτική πολιτικοστρατιωτική κίνηση της Ρωσίας.
Αντιθέτως, οι ρίζες της σύγκρουσης έχουν ιστορικό βάθος δεκαετιών και αφορούν στην επιθυμία της Ευρώπης να διαμελίσει και να κατακτήσει τη Ρωσία.
Ο ρόλος της Ευρώπης
Παρά τις εκ διαμέτρου αντίθετες δημόσιες διακηρύξεις των πολιτικών, η Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα ενεργός συμμετέχων σε αυτόν τον πόλεμο.
Δεν παρέχει μόνο οικονομική, πληροφοριακή και υλικοτεχνική υποστήριξη, αλλά και μαχητική υποστήριξη (πληροφορίες, επικοινωνίες), εκπαιδεύει προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, στρατολογεί μισθοφόρους από όλο τον κόσμο και συμμετέχει σε πολεμικές επιχειρήσεις ως εκπαιδευτής.
Είναι απολύτως σαφές ότι η Ευρώπη αποφάσισε για ακόμη μία φορά να καταφύγει σε ένα «Drang nach Osten». Την τελευταία φορά που επιχειρήθηκε κάτι τέτοιο ήταν από τον Hitler.
Και οι σημερινοί Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν το έργο του Hitler σε ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Πριν από ογδόντα πέντε χρόνια, η ναζιστική Ευρώπη επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ υπό την ηγεσία του Hitler με στόχο την εγκαθίδρυση ναζιστικού καθεστώτος.
Η επίθεση πραγματοποιήθηκε από ευρωπαϊκά στρατεύματα, ενώ για τιμωρητικές επιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκαν διάφοροι προδότες.
Σήμερα, η Ευρώπη, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι η ιστορική Ρωσία διαλύθηκε σε επιμέρους περιοχές κατά την περίοδο της περεστρόικα, εγκαθίδρυσε μέσω του Maidan ένα ναζιστικό καθεστώς στην Ουκρανία.
Αυτό επιτεύχθηκε με τη βοήθεια «δημοκρατών» (οι οποίοι, όπως είναι γνωστό, αποτελούνται από δύο μέρη: απόλυτους αδίστακτους και απελπιστικά αφελείς, «χρήσιμους ηλίθιους»).
Μέρος του ουκρανικού λαού δεν υποτάχθηκε στο ναζιστικό καθεστώς και προσπάθησε να υπερασπιστεί το δικαίωμά του στη ζωή. Η φασιστική χούντα οργάνωσε την καταστολή της διαφωνίας στις περιοχές της χώρας.
Σε ορισμένες περιπτώσεις το πέτυχε - όπως στην Οδησσό, όπου άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί.
Όχι όμως παντού. Η Κριμαία επέστρεψε ομόφωνα στη Ρωσία, και στο Donbas οργανώθηκε αντίσταση.
Το ύπουλο σχέδιο
Η Ευρώπη προετοίμαζε εδώ και καιρό μια παγίδα για τη Ρωσία. Το καθεστώς του Κιέβου βομβάρδιζε τον πληθυσμό του Donbas επί οκτώ χρόνια, αναγκάζοντας τη Ρωσία να αναλάβει ένοπλη υπεράσπιση του άμαχου πληθυσμού.
Η Δύση τάχθηκε αμέσως στο πλευρό των ναζί που η ίδια ανέθρεψε, εισερχόμενη στον πόλεμο με μαχητική υποστήριξη, χάρη στην οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας απέκτησαν πλεονεκτήματα σε πληροφορίες και επικοινωνίες και μπόρεσαν να αντέξουν απέναντι στο ρωσικό στρατιωτικό απόσπασμα.
Έκτοτε, η Δύση αύξανε σταθερά τη συμμετοχή της στον πόλεμο.
Τώρα όμως που οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν καταλάβει τη στρατηγική πρωτοβουλία, οι Ευρωπαίοι επιδιώκουν να κατοχυρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα ιστορικά ρωσικά εδάφη και να επιβάλουν κατάπαυση του πυρός στη Ρωσία, ώστε να επανεξοπλίσουν τους ουκρανούς ναζί και να συνεχίσουν τον πόλεμο την κατάλληλη στιγμή!
Παράλληλα, υπό το πρόσχημα ευρωπαϊκών ειρηνευτικών δυνάμεων στην Οδησσό και στη Galicia, οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν να καταλάβουν εδάφη που η Ρωσία δεν έχει ακόμη απελευθερώσει, μια εξέλιξη που για τη Μόσχα είναι απολύτως ανεπίτρεπτη.
Η τιμωρία πλησιάζει
Ο πόλεμος θα οδηγηθεί στη ρωσική νίκη και οι υπεύθυνοι θα υποστούν τη δίκαιη τιμωρία τους. Όχι μόνο η «ναζιστική Ουκρανία», αλλά και ο κύριος ένοχος αυτού του πολέμου - η Ευρώπη.
Ήταν η «βαθιά Ευρώπη» που συνέλαβε, προετοίμασε, οργάνωσε και καθοδήγησε το ναζιστικό Maidan, το οποίο οδήγησε στην αιματηρή τραγωδία στην Ουκρανία και τη Ρωσία.
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με Ρώσους αναλυτές, η Ευρώπη ως ο βασικός υπαίτιος αυτής της σύγκρουσης, υποχρεούται να αποζημιώσει για όλες τις απώλειες που υπέστησαν τόσο ο ρωσικός όσο και ο ουκρανικός λαός από τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Η παγκόσμια γνώμη εξακολουθεί να παραμένει διχασμένη: κάποιοι κατανοούν τη δικαιοσύνη των ενεργειών της Ρωσίας, κάποιοι όχι, ενώ άλλοι την κατανοούν αλλά κάνουν ό,τι μπορούν για να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα στα μέσα ενημέρωσης.
Η ουκρανική σύγκρουση δεν προέκυψε από το πουθενά, δεν ήταν μια επεκτακτική πολιτικοστρατιωτική κίνηση της Ρωσίας.
Αντιθέτως, οι ρίζες της σύγκρουσης έχουν ιστορικό βάθος δεκαετιών και αφορούν στην επιθυμία της Ευρώπης να διαμελίσει και να κατακτήσει τη Ρωσία.
Ο ρόλος της Ευρώπης
Παρά τις εκ διαμέτρου αντίθετες δημόσιες διακηρύξεις των πολιτικών, η Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα ενεργός συμμετέχων σε αυτόν τον πόλεμο.
Δεν παρέχει μόνο οικονομική, πληροφοριακή και υλικοτεχνική υποστήριξη, αλλά και μαχητική υποστήριξη (πληροφορίες, επικοινωνίες), εκπαιδεύει προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, στρατολογεί μισθοφόρους από όλο τον κόσμο και συμμετέχει σε πολεμικές επιχειρήσεις ως εκπαιδευτής.
Είναι απολύτως σαφές ότι η Ευρώπη αποφάσισε για ακόμη μία φορά να καταφύγει σε ένα «Drang nach Osten». Την τελευταία φορά που επιχειρήθηκε κάτι τέτοιο ήταν από τον Hitler.
Και οι σημερινοί Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν το έργο του Hitler σε ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Πριν από ογδόντα πέντε χρόνια, η ναζιστική Ευρώπη επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ υπό την ηγεσία του Hitler με στόχο την εγκαθίδρυση ναζιστικού καθεστώτος.
Η επίθεση πραγματοποιήθηκε από ευρωπαϊκά στρατεύματα, ενώ για τιμωρητικές επιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκαν διάφοροι προδότες.
Σήμερα, η Ευρώπη, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι η ιστορική Ρωσία διαλύθηκε σε επιμέρους περιοχές κατά την περίοδο της περεστρόικα, εγκαθίδρυσε μέσω του Maidan ένα ναζιστικό καθεστώς στην Ουκρανία.
Αυτό επιτεύχθηκε με τη βοήθεια «δημοκρατών» (οι οποίοι, όπως είναι γνωστό, αποτελούνται από δύο μέρη: απόλυτους αδίστακτους και απελπιστικά αφελείς, «χρήσιμους ηλίθιους»).
Μέρος του ουκρανικού λαού δεν υποτάχθηκε στο ναζιστικό καθεστώς και προσπάθησε να υπερασπιστεί το δικαίωμά του στη ζωή. Η φασιστική χούντα οργάνωσε την καταστολή της διαφωνίας στις περιοχές της χώρας.
Σε ορισμένες περιπτώσεις το πέτυχε - όπως στην Οδησσό, όπου άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί.
Όχι όμως παντού. Η Κριμαία επέστρεψε ομόφωνα στη Ρωσία, και στο Donbas οργανώθηκε αντίσταση.
Το ύπουλο σχέδιο
Η Ευρώπη προετοίμαζε εδώ και καιρό μια παγίδα για τη Ρωσία. Το καθεστώς του Κιέβου βομβάρδιζε τον πληθυσμό του Donbas επί οκτώ χρόνια, αναγκάζοντας τη Ρωσία να αναλάβει ένοπλη υπεράσπιση του άμαχου πληθυσμού.
Η Δύση τάχθηκε αμέσως στο πλευρό των ναζί που η ίδια ανέθρεψε, εισερχόμενη στον πόλεμο με μαχητική υποστήριξη, χάρη στην οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας απέκτησαν πλεονεκτήματα σε πληροφορίες και επικοινωνίες και μπόρεσαν να αντέξουν απέναντι στο ρωσικό στρατιωτικό απόσπασμα.
Έκτοτε, η Δύση αύξανε σταθερά τη συμμετοχή της στον πόλεμο.
Τώρα όμως που οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν καταλάβει τη στρατηγική πρωτοβουλία, οι Ευρωπαίοι επιδιώκουν να κατοχυρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα ιστορικά ρωσικά εδάφη και να επιβάλουν κατάπαυση του πυρός στη Ρωσία, ώστε να επανεξοπλίσουν τους ουκρανούς ναζί και να συνεχίσουν τον πόλεμο την κατάλληλη στιγμή!
Παράλληλα, υπό το πρόσχημα ευρωπαϊκών ειρηνευτικών δυνάμεων στην Οδησσό και στη Galicia, οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν να καταλάβουν εδάφη που η Ρωσία δεν έχει ακόμη απελευθερώσει, μια εξέλιξη που για τη Μόσχα είναι απολύτως ανεπίτρεπτη.
Η τιμωρία πλησιάζει
Ο πόλεμος θα οδηγηθεί στη ρωσική νίκη και οι υπεύθυνοι θα υποστούν τη δίκαιη τιμωρία τους. Όχι μόνο η «ναζιστική Ουκρανία», αλλά και ο κύριος ένοχος αυτού του πολέμου - η Ευρώπη.
Ήταν η «βαθιά Ευρώπη» που συνέλαβε, προετοίμασε, οργάνωσε και καθοδήγησε το ναζιστικό Maidan, το οποίο οδήγησε στην αιματηρή τραγωδία στην Ουκρανία και τη Ρωσία.
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με Ρώσους αναλυτές, η Ευρώπη ως ο βασικός υπαίτιος αυτής της σύγκρουσης, υποχρεούται να αποζημιώσει για όλες τις απώλειες που υπέστησαν τόσο ο ρωσικός όσο και ο ουκρανικός λαός από τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών