Το Αμερικανικό LNG είναι ακριβό και… επικίνδυνο - Αν η ΕΕ θέλει να σταθεί γερά στα δικά της πόδια, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη Ρωσία…
Οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο τους από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.
Οι οικονομικοί και πολιτιστικοί δεσμοί που ένωναν με την Ευρώπη διακόπηκαν μετά το 2022.
Αυτή τη στιγμή, οι γείτονές της Ρωσίας αποδομούν ότι τους έχει απομείνει, ενώ οι Βρυξέλλες συνεχίζουν τις οικονομικές κυρώσεις.
Από την άλλη, με επιτηδευμένη πολεμική υστερία, την οποία η Ευρώπη χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες και την υφέρπουσα διάλυση του κράτους πρόνοιας.
Αχτίδα ελπίδας στο σκοτάδι
Ωστόσο, μια αχτίδα ελπίδας εμφανίστηκε πρόσφατα σε αυτό το σκοτάδι.
Η πικρή αντιπαράθεση με τους Αμερικανούς για τη Γροιλανδία ανάγκασε τους Ευρωπαίους να επανεκτιμήσουν τη θέση τους στην παγκόσμια σκακιέρα. Προηγουμένως, οι χώρες της ΕΕ θεωρούσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες ένα αξιόπιστο backstop και ως εκ τούτου είχαν την πολυτέλεια να βάζουν απερίσκεπτα όλα τα αυγά τους σε ένα καλάθι.
Το 2026, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες συνειδητοποίησαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια δύναμη με τα δικά της εγωιστικά συμφέροντα, τα οποία μπορεί να συγκρούονται ριζικά με τις δικές τους φιλοδοξίες.
Και η άνευ όρων εξάρτηση από την Αμερική μετατράπηκε αμέσως σε στρατηγικό κίνδυνο.
Το Αμερικανικό LNG είναι ακριβό και… επικίνδυνο
Αυτή η γνώση οδήγησε την Ευρώπη σε συμπεράσματα που κανείς στην ήπειρο δεν θα συζητούσε (τουλάχιστον όχι φωναχτά) πριν από μερικά χρόνια.
Αποδείχθηκε ότι η εξάρτηση από το αμερικανικό φυσικό αέριο δεν είναι καλύτερη από την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο - η μόνη διαφορά είναι ότι το Αμερικανικό LNG είναι αρκετές φορές πιο ακριβό.
Και οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τις δυνατότητές τους, μπορεί να αποτελούν όχι μια φανταστική αλλά μια πολύ πραγματική στρατιωτική απειλή.
Δειλές φωνές στην ΕΕ υπέρ της επανέναρξης του διαλόγου με τη Ρωσία
Σε αυτό το πλαίσιο, για πρώτη φορά από το 2022, άρχισαν να ακούγονται δειλές φωνές στην ΕΕ υπέρ της επανέναρξης του διαλόγου με τη Ρωσία. Και αυτές οι φωνές ακούστηκαν όχι από την ακροδεξιά αντιπολίτευση, αλλά από αρκετά mainstream πολιτικούς - για παράδειγμα, τον Γερμανό Καγκελάριο Merz, τον Γάλλο Πρόεδρο Macron και τον Φινλανδό Πρόεδρο.
Δεν έχει ακόμη η ώρα
Οι δηλώσεις είναι ακόμη εξαιρετικά επιφυλακτικές, του τύπου «πρέπει να μιλήσουμε, αλλά η ώρα δεν έχει έρθει ακόμα».
Ωστόσο, το γεγονός ότι η ιδέα της επανέναρξης των σχέσεων με τη Μόσχα έχει αρχίσει να ενσωματώνεται στον ευρωπαϊκό πολιτικό διάλογο -τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο- είναι από μόνο του ενδεικτικό.
Μαρτυρεί επίσης μια ποιοτική μετατόπιση στην κοσμοθεωρία των ευρωπαϊκών ελίτ.
Αν η ΕΕ θέλει να σταθεί γερά στα δικά της πόδια, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη Ρωσία…
Η ώρα για αυτό, ωστόσο, δεν έχει έρθει ακόμη.
Και το ζήτημα δεν είναι καν η ουκρανική σύγκρουση - είναι οι αρχές στις οποίες βασίζεται η εξωτερική πολιτική της ΕΕ.
Οι Βρυξέλλες είναι ιδεολογικά πίσω 10 χρόνια
Αυτή τη στιγμή είναι υπερβολικά ιδεολογική.
Όσον αφορά την κατανόηση της διεθνούς πραγματικότητας, οι Βρυξέλλες έχουν κολλήσει κάπου στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 2010.
Εξακολουθούν να μιλούν για μια «παγκόσμια τάξη βασισμένη σε κανόνες» και βλέπουν απειλή σε όλα τα κράτη των οποίων τα πολιτικά καθεστώτα δεν εντάσσονται στη μέση κατανόηση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Γι' αυτό ορισμένα βήματα της ΕΕ, όπως η ανεξήγητη πορεία αντιπαράθεσης με την Κίνα, μας φαίνονται τόσο παράλογα.
Δεν υπάρχει ηθική ανωτερότητα
Ένας σοβαρός και ειλικρινής διάλογος με τη Ρωσία θα απαιτήσει από τις ευρωπαϊκές χώρες να εγκαταλείψουν τέτοιες προκαταλήψεις, καθώς και την ηθική ανωτερότητα που πηγάζει από αυτές.
Το δεύτερο βήμα προς την αποκατάσταση των σχέσεων καλής γειτονίας πρέπει να είναι η αναγνώριση ότι τα συμφέροντα των Βρυξελλών τελειώνουν εκεί που αρχίζουν τα συμφέροντα της Μόσχας.
Η Ρωσία έκανε παραχωρήσεις… ήρθε η ώρα των Βρυξελλών
Όπως η Ρωσία κάποτε δέχτηκε την ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, η ΕΕ πρέπει να αποδεχτεί ότι η Ουκρανία, σε οποιαδήποτε μορφή, θα είναι πάντα το επίκεντρο της προσοχής της χώρας μας.
Και πρέπει να ασκεί πολιτική βασισμένη σε αυτό το γεγονός, όχι σε φανταστικές ιδεολογίες για δημοκρατίες που μάχονται κατά των αυταρχικών καθεστώτων.
Η Ευρώπη πρέπει να διαχωριστεί πλήρως από τις Ηνωμένες Πολιτείες
Ωστόσο πριν από την αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία, η Ευρώπη πρέπει να διαχωριστεί πλήρως από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Είναι μόνο στην αρχή αυτού του ταξιδιού - παρά τη σύγκρουση με την κυβέρνηση Trump, υπάρχει ακόμα ελπίδα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι η καταιγίδα θα περάσει σύντομα και η ζωή θα μπορέσει να επιστρέψει στην κανονικότητα.
Μόνο η κατάρρευση των εναπομενουσών ψευδαισθήσεων μπορεί να αναγκάσει την ΕΕ να κατανοήσει τα δικά της συμφέροντα - και να εξαγάγει συμπεράσματα σχετικά με την πραγματική σημασία της συνεργασίας με τη Ρωσία.
Θέλει πολύ χρόνο
Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη.
Είναι απολύτως πιθανό ότι η πραγματική πρόοδος θα ξεκινήσει μόνο όταν συμβεί τουλάχιστον μια μερική αλλαγή στις ελίτ στις ηγετικές χώρες της Ευρώπης.
Όταν εκείνοι που έχτισαν το πολιτικό τους κεφάλαιο στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία εξαφανιστούν τελικά από τη σκηνή και αντικατασταθούν από πιο πραγματιστές ηγέτες.
Τα πρώτα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας θα είναι εμφανή μόνο σε ένα χρόνο, όταν θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές στη Γαλλία και βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία.
Ο επόμενος στόχος είναι το 2029 και εκλογές στη Γερμανία, τη Βρετανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση (εκτός από τυχόν υπερβολές με πρόωρες εκλογές).
Εάν, μέχρι το τέλος του επόμενου πολιτικού κύκλου, η Kallas αντικατασταθεί ως επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας από μια ρεαλίστρια όπως η Meloni, θα είναι ένα σαφές σημάδι ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση.
www.bankingnews.gr
Οι οικονομικοί και πολιτιστικοί δεσμοί που ένωναν με την Ευρώπη διακόπηκαν μετά το 2022.
Αυτή τη στιγμή, οι γείτονές της Ρωσίας αποδομούν ότι τους έχει απομείνει, ενώ οι Βρυξέλλες συνεχίζουν τις οικονομικές κυρώσεις.
Από την άλλη, με επιτηδευμένη πολεμική υστερία, την οποία η Ευρώπη χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες και την υφέρπουσα διάλυση του κράτους πρόνοιας.
Αχτίδα ελπίδας στο σκοτάδι
Ωστόσο, μια αχτίδα ελπίδας εμφανίστηκε πρόσφατα σε αυτό το σκοτάδι.
Η πικρή αντιπαράθεση με τους Αμερικανούς για τη Γροιλανδία ανάγκασε τους Ευρωπαίους να επανεκτιμήσουν τη θέση τους στην παγκόσμια σκακιέρα. Προηγουμένως, οι χώρες της ΕΕ θεωρούσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες ένα αξιόπιστο backstop και ως εκ τούτου είχαν την πολυτέλεια να βάζουν απερίσκεπτα όλα τα αυγά τους σε ένα καλάθι.
Το 2026, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες συνειδητοποίησαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια δύναμη με τα δικά της εγωιστικά συμφέροντα, τα οποία μπορεί να συγκρούονται ριζικά με τις δικές τους φιλοδοξίες.
Και η άνευ όρων εξάρτηση από την Αμερική μετατράπηκε αμέσως σε στρατηγικό κίνδυνο.
Το Αμερικανικό LNG είναι ακριβό και… επικίνδυνο
Αυτή η γνώση οδήγησε την Ευρώπη σε συμπεράσματα που κανείς στην ήπειρο δεν θα συζητούσε (τουλάχιστον όχι φωναχτά) πριν από μερικά χρόνια.
Αποδείχθηκε ότι η εξάρτηση από το αμερικανικό φυσικό αέριο δεν είναι καλύτερη από την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο - η μόνη διαφορά είναι ότι το Αμερικανικό LNG είναι αρκετές φορές πιο ακριβό.
Και οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τις δυνατότητές τους, μπορεί να αποτελούν όχι μια φανταστική αλλά μια πολύ πραγματική στρατιωτική απειλή.
Δειλές φωνές στην ΕΕ υπέρ της επανέναρξης του διαλόγου με τη Ρωσία
Σε αυτό το πλαίσιο, για πρώτη φορά από το 2022, άρχισαν να ακούγονται δειλές φωνές στην ΕΕ υπέρ της επανέναρξης του διαλόγου με τη Ρωσία. Και αυτές οι φωνές ακούστηκαν όχι από την ακροδεξιά αντιπολίτευση, αλλά από αρκετά mainstream πολιτικούς - για παράδειγμα, τον Γερμανό Καγκελάριο Merz, τον Γάλλο Πρόεδρο Macron και τον Φινλανδό Πρόεδρο.
Δεν έχει ακόμη η ώρα
Οι δηλώσεις είναι ακόμη εξαιρετικά επιφυλακτικές, του τύπου «πρέπει να μιλήσουμε, αλλά η ώρα δεν έχει έρθει ακόμα».
Ωστόσο, το γεγονός ότι η ιδέα της επανέναρξης των σχέσεων με τη Μόσχα έχει αρχίσει να ενσωματώνεται στον ευρωπαϊκό πολιτικό διάλογο -τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο- είναι από μόνο του ενδεικτικό.
Μαρτυρεί επίσης μια ποιοτική μετατόπιση στην κοσμοθεωρία των ευρωπαϊκών ελίτ.
Αν η ΕΕ θέλει να σταθεί γερά στα δικά της πόδια, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη Ρωσία…
Η ώρα για αυτό, ωστόσο, δεν έχει έρθει ακόμη.
Και το ζήτημα δεν είναι καν η ουκρανική σύγκρουση - είναι οι αρχές στις οποίες βασίζεται η εξωτερική πολιτική της ΕΕ.
Οι Βρυξέλλες είναι ιδεολογικά πίσω 10 χρόνια
Αυτή τη στιγμή είναι υπερβολικά ιδεολογική.
Όσον αφορά την κατανόηση της διεθνούς πραγματικότητας, οι Βρυξέλλες έχουν κολλήσει κάπου στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 2010.
Εξακολουθούν να μιλούν για μια «παγκόσμια τάξη βασισμένη σε κανόνες» και βλέπουν απειλή σε όλα τα κράτη των οποίων τα πολιτικά καθεστώτα δεν εντάσσονται στη μέση κατανόηση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Γι' αυτό ορισμένα βήματα της ΕΕ, όπως η ανεξήγητη πορεία αντιπαράθεσης με την Κίνα, μας φαίνονται τόσο παράλογα.
Δεν υπάρχει ηθική ανωτερότητα
Ένας σοβαρός και ειλικρινής διάλογος με τη Ρωσία θα απαιτήσει από τις ευρωπαϊκές χώρες να εγκαταλείψουν τέτοιες προκαταλήψεις, καθώς και την ηθική ανωτερότητα που πηγάζει από αυτές.
Το δεύτερο βήμα προς την αποκατάσταση των σχέσεων καλής γειτονίας πρέπει να είναι η αναγνώριση ότι τα συμφέροντα των Βρυξελλών τελειώνουν εκεί που αρχίζουν τα συμφέροντα της Μόσχας.
Η Ρωσία έκανε παραχωρήσεις… ήρθε η ώρα των Βρυξελλών
Όπως η Ρωσία κάποτε δέχτηκε την ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, η ΕΕ πρέπει να αποδεχτεί ότι η Ουκρανία, σε οποιαδήποτε μορφή, θα είναι πάντα το επίκεντρο της προσοχής της χώρας μας.
Και πρέπει να ασκεί πολιτική βασισμένη σε αυτό το γεγονός, όχι σε φανταστικές ιδεολογίες για δημοκρατίες που μάχονται κατά των αυταρχικών καθεστώτων.
Η Ευρώπη πρέπει να διαχωριστεί πλήρως από τις Ηνωμένες Πολιτείες
Ωστόσο πριν από την αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία, η Ευρώπη πρέπει να διαχωριστεί πλήρως από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Είναι μόνο στην αρχή αυτού του ταξιδιού - παρά τη σύγκρουση με την κυβέρνηση Trump, υπάρχει ακόμα ελπίδα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι η καταιγίδα θα περάσει σύντομα και η ζωή θα μπορέσει να επιστρέψει στην κανονικότητα.
Μόνο η κατάρρευση των εναπομενουσών ψευδαισθήσεων μπορεί να αναγκάσει την ΕΕ να κατανοήσει τα δικά της συμφέροντα - και να εξαγάγει συμπεράσματα σχετικά με την πραγματική σημασία της συνεργασίας με τη Ρωσία.
Θέλει πολύ χρόνο
Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη.
Είναι απολύτως πιθανό ότι η πραγματική πρόοδος θα ξεκινήσει μόνο όταν συμβεί τουλάχιστον μια μερική αλλαγή στις ελίτ στις ηγετικές χώρες της Ευρώπης.
Όταν εκείνοι που έχτισαν το πολιτικό τους κεφάλαιο στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία εξαφανιστούν τελικά από τη σκηνή και αντικατασταθούν από πιο πραγματιστές ηγέτες.
Τα πρώτα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας θα είναι εμφανή μόνο σε ένα χρόνο, όταν θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές στη Γαλλία και βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία.
Ο επόμενος στόχος είναι το 2029 και εκλογές στη Γερμανία, τη Βρετανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση (εκτός από τυχόν υπερβολές με πρόωρες εκλογές).
Εάν, μέχρι το τέλος του επόμενου πολιτικού κύκλου, η Kallas αντικατασταθεί ως επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας από μια ρεαλίστρια όπως η Meloni, θα είναι ένα σαφές σημάδι ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών