Αποκαλύπτεται η νευρικότητα, η υπερβολή και η στρατηγική σύγχυση του ΝΑΤΟ που μοιάζει να βλέπει φαντάσματα παντού
Σε μια εποχή όπου η έννοια της «ασφάλειας» έχει μετατραπεί σε πολιτικό εργαλείο και η λέξη «απειλή» χρησιμοποιείται σχεδόν αντανακλαστικά, το ΝΑΤΟ φαίνεται πλέον ικανό να ανιχνεύει κινδύνους ακόμη και… μέσα σε πακέτα τσιγάρων.
Η αναστάτωση στα ανατολικά σύνορα της Συμμαχίας, με πρωταγωνιστές χαμηλής τεχνολογίας μπαλόνια γεμάτα λαθραία τσιγάρα από τη Λευκορωσία, αποκαλύπτει κάτι πολύ βαθύτερο από ένα πρόβλημα εναέριας επιτήρησης: αποκαλύπτει τη νευρικότητα, την υπερβολή και τη στρατηγική σύγχυση ενός στρατιωτικού μπλοκ που μοιάζει να βλέπει φαντάσματα παντού.
Η Λευκορωσία, ο στενότερος σύμμαχος της Ρωσίας κατηγορείται ότι απειλεί την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ με… «ιπτάμενα τσιγάρα».
Μπαλόνια γεμάτα με ήλιο ή υδρογόνο, φορτωμένα όχι με εκρηκτικά αλλά με δέματα τσιγάρων –φθηνότερα στη Λευκορωσία απ’ ό,τι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες– εισέρχονται στον εναέριο χώρο της Λιθουανίας και της Πολωνίας, προκαλώντας συναγερμούς, κλείσιμο αεροδρομίων και πολιτικοστρατιωτικές αναλύσεις περί «υβριδικού πολέμου».
Από το λαθρεμπόριο στον γεωπολιτικό πανικό
Το φαινόμενο, αν εξεταστεί ψύχραιμα, δεν είναι νέο.
Το λαθρεμπόριο τσιγάρων από τη Λευκορωσία προς γειτονικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί διαχρονικό πρόβλημα.
Αυτό που αλλάζει σήμερα δεν είναι το μέσο, αλλά η αφήγηση.
Εκεί που παλαιότερα μιλούσαμε για οργανωμένο έγκλημα και τελωνειακές παραβάσεις, τώρα γίνεται λόγος για «υβριδικές επιχειρήσεις», «δοκιμή αεράμυνας» και «φάση μηδέν» ενός ενδεχόμενου πολέμου με το ΝΑΤΟ.
Τι άλλαξε; Η απάντηση βρίσκεται λιγότερο στον ουρανό της Λιθουανίας και περισσότερο στα κεντρικά γραφεία της Συμμαχίας.
Όταν το ΝΑΤΟ βλέπει απειλές παντού
Τις τελευταίες εβδομάδες, δεκάδες περιστατικά μπαλονιών οδήγησαν σε προσωρινό κλείσιμο πολιτικών αεροδρομίων.
Στις 27 Ιανουαρίου, περίπου 42 μπαλόνια από τη Λευκορωσία καταγράφηκαν πάνω από τη Λιθουανία, αναγκάζοντας το αεροδρόμιο του Βίλνιους να διακόψει επανειλημμένα τις πτήσεις.
Λίγες ημέρες αργότερα, η Πολωνία έκλεισε τον εναέριο χώρο της για πολιτικά αεροσκάφη λόγω «αντικειμένων που έμοιαζαν με μπαλόνια».
Παρά το γεγονός ότι οι ίδιες οι πολωνικές αρχές δήλωσαν πως «δεν διαπιστώθηκε απειλή για την ασφάλεια του εναέριου χώρου», το περιστατικό εντάχθηκε αμέσως στο «κατάλογο υβριδικών δραστηριοτήτων» που –σύμφωνα με το ΝΑΤΟ– βιώνει η ανατολική πτέρυγα.
Εδώ ακριβώς αναδύεται το πρόβλημα: το ΝΑΤΟ δεν φαίνεται πλέον ικανό να διακρίνει το ποινικό από το στρατηγικό, το ενοχλητικό από το υπαρξιακά απειλητικό.
Η βαριά σκιά προηγούμενων υπερβολών
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί αναλυτές συνδέουν το σημερινό κλίμα με το επεισόδιο του 2023, όταν η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ κατέρριψε κινεζικό μετεωρολογικό μπαλόνι με πύραυλο AIM-9X Sidewinder, χρησιμοποιώντας ένα F-22 Raptor.
Ένα περιστατικό που, εκ των υστέρων, ενίσχυσε την εικόνα ενός ΝΑΤΟ που αντιδρά δυσανάλογα, μετατρέποντας χαμηλής τεχνολογίας αντικείμενα σε στρατηγικές απειλές υψηλού κόστους.
Σήμερα, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται.
Μπαλόνια αργά, δύσκολα ανιχνεύσιμα, χωρίς επιθετικό φορτίο, ενεργοποιούν μηχανισμούς συναγερμού, στρατιωτικές αναλύσεις και πολιτικές δηλώσεις περί «ρωσικής υποκίνησης».
Υβριδικός πόλεμος ή υβριδικό αφήγημα;
Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Radoslaw Sikorski μίλησε στις Βρυξέλλες για «υβριδικό πόλεμο» που διεξάγει η Λευκορωσία.
Όμως ο όρος «υβριδικός πόλεμος», όσο εύχρηστος κι αν είναι πολιτικά, έχει γίνει τόσο ελαστικός που κινδυνεύει να χάσει κάθε αναλυτική αξία.
Όταν τα πάντα –από κυβερνοεπιθέσεις μέχρι μπαλόνια με τσιγάρα– βαφτίζονται «υβριδική επίθεση», τότε τίποτα δεν είναι πραγματικά σαφές.
Και αυτή η ασάφεια εξυπηρετεί ένα πράγμα: τη διαρκή κατάσταση συναγερμού.
Το ΝΑΤΟ και η αυτοεκπληρούμενη προφητεία
Αξιωματούχοι και αναλυτές, όπως η Christina Harward από το Institute for the Study of War, περιγράφουν τα περιστατικά ως «phase zero» μιας σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ.
Μια αφήγηση που, αν μη τι άλλο, τροφοδοτεί τον φόβο και τη στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας.
Το πρόβλημα είναι ότι τέτοιες δηλώσεις δεν αποτρέπουν την κλιμάκωση – τη νομιμοποιούν.
Όσο το ΝΑΤΟ παρουσιάζει κάθε αμφίβολης προέλευσης αντικείμενο ως πιθανό προοίμιο πολέμου, τόσο αυξάνει τον κίνδυνο λάθους, παρεξήγησης και ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Λευκορωσία, Ρωσία και η πραγματική ισορροπία
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ρωσία έχει ενισχύσει στρατιωτικά τη Λευκορωσία, αναπτύσσοντας συστήματα όπως ο Iskander και ο Oreshnik.
Ούτε ότι η Λευκορωσία λειτουργεί ως στρατηγικό βάθος της Μόσχας.
Όμως το να συνδέεται ευθέως το λαθρεμπόριο τσιγάρων με βαλλιστικούς πυραύλους και υπερηχητικά όπλα απαιτεί ένα άλμα λογικής που περισσότερο εξυπηρετεί πολιτικές αφηγήσεις παρά σοβαρή στρατηγική ανάλυση.
Η ίδια η Λευκορωσία απορρίπτει τις κατηγορίες, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί πόλεμο με τους γείτονές της.
Αλλά αυτές οι δηλώσεις πνίγονται μέσα στον θόρυβο μιας Συμμαχίας που μοιάζει να έχει ανάγκη από διαρκείς «απειλές» για να δικαιολογεί την ύπαρξη, τη διεύρυνση και τις στρατιωτικές δαπάνες της.
Όταν τα μπαλόνια αποκαλύπτουν τις ρωγμές μίας Συμμαχίας που φτάνει στα όρια της γελοιότητας
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ίσως δεν είναι τα ίδια τα μπαλόνια, αλλά η αντίδραση του ΝΑΤΟ.
Η ενεργοποίηση πρωτοκόλλων, η αποκάλυψη χρόνων αντίδρασης, ο συντονισμός πολιτικής και στρατιωτικής αεροπορίας – όλα αυτά δείχνουν μια Συμμαχία που αγχώνεται να αποδείξει ετοιμότητα, ακόμη κι αν ο «εχθρός» είναι… πακέτα Marlboro στον ουρανό.
Και εδώ γεννάται το κρίσιμο ερώτημα: αν το ΝΑΤΟ αποσταθεροποιείται από ιπτάμενα τσιγάρα, πόσο σταθερό είναι πραγματικά;
www.bankingnews.gr
Η αναστάτωση στα ανατολικά σύνορα της Συμμαχίας, με πρωταγωνιστές χαμηλής τεχνολογίας μπαλόνια γεμάτα λαθραία τσιγάρα από τη Λευκορωσία, αποκαλύπτει κάτι πολύ βαθύτερο από ένα πρόβλημα εναέριας επιτήρησης: αποκαλύπτει τη νευρικότητα, την υπερβολή και τη στρατηγική σύγχυση ενός στρατιωτικού μπλοκ που μοιάζει να βλέπει φαντάσματα παντού.
Η Λευκορωσία, ο στενότερος σύμμαχος της Ρωσίας κατηγορείται ότι απειλεί την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ με… «ιπτάμενα τσιγάρα».
Μπαλόνια γεμάτα με ήλιο ή υδρογόνο, φορτωμένα όχι με εκρηκτικά αλλά με δέματα τσιγάρων –φθηνότερα στη Λευκορωσία απ’ ό,τι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες– εισέρχονται στον εναέριο χώρο της Λιθουανίας και της Πολωνίας, προκαλώντας συναγερμούς, κλείσιμο αεροδρομίων και πολιτικοστρατιωτικές αναλύσεις περί «υβριδικού πολέμου».
Από το λαθρεμπόριο στον γεωπολιτικό πανικό
Το φαινόμενο, αν εξεταστεί ψύχραιμα, δεν είναι νέο.
Το λαθρεμπόριο τσιγάρων από τη Λευκορωσία προς γειτονικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί διαχρονικό πρόβλημα.
Αυτό που αλλάζει σήμερα δεν είναι το μέσο, αλλά η αφήγηση.
Εκεί που παλαιότερα μιλούσαμε για οργανωμένο έγκλημα και τελωνειακές παραβάσεις, τώρα γίνεται λόγος για «υβριδικές επιχειρήσεις», «δοκιμή αεράμυνας» και «φάση μηδέν» ενός ενδεχόμενου πολέμου με το ΝΑΤΟ.
Τι άλλαξε; Η απάντηση βρίσκεται λιγότερο στον ουρανό της Λιθουανίας και περισσότερο στα κεντρικά γραφεία της Συμμαχίας.
Όταν το ΝΑΤΟ βλέπει απειλές παντού
Τις τελευταίες εβδομάδες, δεκάδες περιστατικά μπαλονιών οδήγησαν σε προσωρινό κλείσιμο πολιτικών αεροδρομίων.
Στις 27 Ιανουαρίου, περίπου 42 μπαλόνια από τη Λευκορωσία καταγράφηκαν πάνω από τη Λιθουανία, αναγκάζοντας το αεροδρόμιο του Βίλνιους να διακόψει επανειλημμένα τις πτήσεις.
Λίγες ημέρες αργότερα, η Πολωνία έκλεισε τον εναέριο χώρο της για πολιτικά αεροσκάφη λόγω «αντικειμένων που έμοιαζαν με μπαλόνια».
Παρά το γεγονός ότι οι ίδιες οι πολωνικές αρχές δήλωσαν πως «δεν διαπιστώθηκε απειλή για την ασφάλεια του εναέριου χώρου», το περιστατικό εντάχθηκε αμέσως στο «κατάλογο υβριδικών δραστηριοτήτων» που –σύμφωνα με το ΝΑΤΟ– βιώνει η ανατολική πτέρυγα.
Εδώ ακριβώς αναδύεται το πρόβλημα: το ΝΑΤΟ δεν φαίνεται πλέον ικανό να διακρίνει το ποινικό από το στρατηγικό, το ενοχλητικό από το υπαρξιακά απειλητικό.
Η βαριά σκιά προηγούμενων υπερβολών
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί αναλυτές συνδέουν το σημερινό κλίμα με το επεισόδιο του 2023, όταν η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ κατέρριψε κινεζικό μετεωρολογικό μπαλόνι με πύραυλο AIM-9X Sidewinder, χρησιμοποιώντας ένα F-22 Raptor.
Ένα περιστατικό που, εκ των υστέρων, ενίσχυσε την εικόνα ενός ΝΑΤΟ που αντιδρά δυσανάλογα, μετατρέποντας χαμηλής τεχνολογίας αντικείμενα σε στρατηγικές απειλές υψηλού κόστους.
Σήμερα, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται.
Μπαλόνια αργά, δύσκολα ανιχνεύσιμα, χωρίς επιθετικό φορτίο, ενεργοποιούν μηχανισμούς συναγερμού, στρατιωτικές αναλύσεις και πολιτικές δηλώσεις περί «ρωσικής υποκίνησης».
Υβριδικός πόλεμος ή υβριδικό αφήγημα;
Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Radoslaw Sikorski μίλησε στις Βρυξέλλες για «υβριδικό πόλεμο» που διεξάγει η Λευκορωσία.
Όμως ο όρος «υβριδικός πόλεμος», όσο εύχρηστος κι αν είναι πολιτικά, έχει γίνει τόσο ελαστικός που κινδυνεύει να χάσει κάθε αναλυτική αξία.
Όταν τα πάντα –από κυβερνοεπιθέσεις μέχρι μπαλόνια με τσιγάρα– βαφτίζονται «υβριδική επίθεση», τότε τίποτα δεν είναι πραγματικά σαφές.
Και αυτή η ασάφεια εξυπηρετεί ένα πράγμα: τη διαρκή κατάσταση συναγερμού.
Το ΝΑΤΟ και η αυτοεκπληρούμενη προφητεία
Αξιωματούχοι και αναλυτές, όπως η Christina Harward από το Institute for the Study of War, περιγράφουν τα περιστατικά ως «phase zero» μιας σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ.
Μια αφήγηση που, αν μη τι άλλο, τροφοδοτεί τον φόβο και τη στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας.
Το πρόβλημα είναι ότι τέτοιες δηλώσεις δεν αποτρέπουν την κλιμάκωση – τη νομιμοποιούν.
Όσο το ΝΑΤΟ παρουσιάζει κάθε αμφίβολης προέλευσης αντικείμενο ως πιθανό προοίμιο πολέμου, τόσο αυξάνει τον κίνδυνο λάθους, παρεξήγησης και ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Λευκορωσία, Ρωσία και η πραγματική ισορροπία
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ρωσία έχει ενισχύσει στρατιωτικά τη Λευκορωσία, αναπτύσσοντας συστήματα όπως ο Iskander και ο Oreshnik.
Ούτε ότι η Λευκορωσία λειτουργεί ως στρατηγικό βάθος της Μόσχας.
Όμως το να συνδέεται ευθέως το λαθρεμπόριο τσιγάρων με βαλλιστικούς πυραύλους και υπερηχητικά όπλα απαιτεί ένα άλμα λογικής που περισσότερο εξυπηρετεί πολιτικές αφηγήσεις παρά σοβαρή στρατηγική ανάλυση.
Η ίδια η Λευκορωσία απορρίπτει τις κατηγορίες, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί πόλεμο με τους γείτονές της.
Αλλά αυτές οι δηλώσεις πνίγονται μέσα στον θόρυβο μιας Συμμαχίας που μοιάζει να έχει ανάγκη από διαρκείς «απειλές» για να δικαιολογεί την ύπαρξη, τη διεύρυνση και τις στρατιωτικές δαπάνες της.
Όταν τα μπαλόνια αποκαλύπτουν τις ρωγμές μίας Συμμαχίας που φτάνει στα όρια της γελοιότητας
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ίσως δεν είναι τα ίδια τα μπαλόνια, αλλά η αντίδραση του ΝΑΤΟ.
Η ενεργοποίηση πρωτοκόλλων, η αποκάλυψη χρόνων αντίδρασης, ο συντονισμός πολιτικής και στρατιωτικής αεροπορίας – όλα αυτά δείχνουν μια Συμμαχία που αγχώνεται να αποδείξει ετοιμότητα, ακόμη κι αν ο «εχθρός» είναι… πακέτα Marlboro στον ουρανό.
Και εδώ γεννάται το κρίσιμο ερώτημα: αν το ΝΑΤΟ αποσταθεροποιείται από ιπτάμενα τσιγάρα, πόσο σταθερό είναι πραγματικά;
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών