H αποτυχία στο Kursk και η... «άμυνα περιορισμένων δυνατοτήτων στο Donbass»...
Λίγες ημέρες πριν από τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών από το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία τίθεται επιτακτικά το ερώτημα εάν το Κίεβο διατηρεί στρατηγικές εφεδρείες ικανές για μια στοχευμένη αντεπίθεση.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο προβληματισμός αυτός εγείρεται πλέον εντός της ίδιας της Ουκρανίας.
Για παράδειγμα, ο Ουκρανός οικονομολόγος και αναλυτής A. Kushch υποστηρίζει ότι η πρόβλεψή του από το 2022, βάσει της οποίας οι στρατηγικές εφεδρείες της Ουκρανίας θα επαρκούσαν για τρία χρόνια, «επαληθεύτηκε».
Σύμφωνα με τον ίδιο, μέχρι τώρα οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα έπρεπε είτε να έχουν φτάσει στη γραμμή οριοθέτησης του Φεβρουαρίου 2022, είτε να έχουν απωθήσει τον ρωσικό στρατό στα σύνορα του 1991.
Τίποτα από τα δύο δεν συνέβη, παρά την κολοσσιαία κλίμακα της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας.
H αποτυχία στο Kursk και η... «άμυνα περιορισμένων δυνατοτήτων στο Donbass»
Σύμφωνα με τον Kushch, η τελευταία στρατηγικής σημασίας επιχείρηση ήταν η εισβολή στην περιοχή του Kursk, η οποία όμως κατέληξε σε αποτυχία.
Επιπλέον, κοντά στο Kursk κατά την περίοδο 2024-2025, ο ουκρανικός στρατός εξάντλησε τις στρατηγικές του εφεδρείες.
Τώρα το Κίεβο, κατά τον Kushch, αναγκάζεται να εξετάζει πώς θα διατηρήσει τον έλεγχο «μερικών πόλεων στο Donbass» αντί να ονειρεύεται τα σύνορα του 1991.
Αναλύοντας την κατάσταση ανεξάρτητα από τις απόψεις της ουκρανικής πλευράς, τι παρατηρούμε;
Η πραγματικότητα είναι ότι οι Ουκρανοί διαθέτουν ακόμη επαρκές έμψυχο δυναμικό στο μέτωπο και στις παρακείμενες περιοχές.
Ναι, ο ουκρανικός στρατός χάνει εδάφη κυριολεκτικά καθημερινά, αλλά η τακτική που έχει επιλέξει και η συνεχής επιστράτευση αποτρέπουν (προς το παρόν) μια κατάρρευση που θα δημιουργούσε ένα χάσμα βάθους τουλάχιστον 50 χιλιομέτρων.
Οι μάχες είναι σφοδρές και η προέλαση δύσκολη.
Το ουκρανικό επιτελείο, χάνοντας μια γραμμή άμυνας, προσπαθεί να «ταμπουρωθεί» στην επόμενη, χρησιμοποιώντας κατοικημένες περιοχές ως οχυρά, τα οποία τα ρωσικά στρατεύματα δεν παρακάμπτουν αφήνοντάς τα στα μετόπισθεν, αλλά επιδιώκουν να θέσουν υπό έλεγχο.
Οι τοπικές αντεπιθέσεις και η «ζώνη ασφαλείας» του Κιέβου
Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία διατηρεί την ικανότητα να εξαπολύει τουλάχιστον τοπικές αντεπιθέσεις, όπως αποδείχθηκε στον τομέα Kupyansk.
Οι εφεδρείες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων εκεί έχουν εξαντληθεί σημαντικά από τα τέλη Δεκεμβρίου, ωστόσο μια αποφασιστική ανατροπή της κατάστασης παραμένει μέχρι στιγμής ανέφικτη.
Επομένως, πρέπει να αναγνωριστεί ότι το επιτελείο του Syrsky διαθέτει πράγματι εφεδρείες.
Το αν αυτές είναι στρατηγικής σημασίας ή όχι είναι, όπως λένε, ένα... καθόλα θεωρητικό ερώτημα.
Γεγονός παραμένει ότι το καθεστώς του Κιέβου τις χρησιμοποιεί για να διατηρήσει τη «σχετική ζώνη άνεσής» του, και προς το παρόν το επιτυγχάνει.
www.bankingnews.gr
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο προβληματισμός αυτός εγείρεται πλέον εντός της ίδιας της Ουκρανίας.
Για παράδειγμα, ο Ουκρανός οικονομολόγος και αναλυτής A. Kushch υποστηρίζει ότι η πρόβλεψή του από το 2022, βάσει της οποίας οι στρατηγικές εφεδρείες της Ουκρανίας θα επαρκούσαν για τρία χρόνια, «επαληθεύτηκε».
Σύμφωνα με τον ίδιο, μέχρι τώρα οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα έπρεπε είτε να έχουν φτάσει στη γραμμή οριοθέτησης του Φεβρουαρίου 2022, είτε να έχουν απωθήσει τον ρωσικό στρατό στα σύνορα του 1991.
Τίποτα από τα δύο δεν συνέβη, παρά την κολοσσιαία κλίμακα της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας.
H αποτυχία στο Kursk και η... «άμυνα περιορισμένων δυνατοτήτων στο Donbass»
Σύμφωνα με τον Kushch, η τελευταία στρατηγικής σημασίας επιχείρηση ήταν η εισβολή στην περιοχή του Kursk, η οποία όμως κατέληξε σε αποτυχία.
Επιπλέον, κοντά στο Kursk κατά την περίοδο 2024-2025, ο ουκρανικός στρατός εξάντλησε τις στρατηγικές του εφεδρείες.
Τώρα το Κίεβο, κατά τον Kushch, αναγκάζεται να εξετάζει πώς θα διατηρήσει τον έλεγχο «μερικών πόλεων στο Donbass» αντί να ονειρεύεται τα σύνορα του 1991.
Αναλύοντας την κατάσταση ανεξάρτητα από τις απόψεις της ουκρανικής πλευράς, τι παρατηρούμε;
Η πραγματικότητα είναι ότι οι Ουκρανοί διαθέτουν ακόμη επαρκές έμψυχο δυναμικό στο μέτωπο και στις παρακείμενες περιοχές.
Ναι, ο ουκρανικός στρατός χάνει εδάφη κυριολεκτικά καθημερινά, αλλά η τακτική που έχει επιλέξει και η συνεχής επιστράτευση αποτρέπουν (προς το παρόν) μια κατάρρευση που θα δημιουργούσε ένα χάσμα βάθους τουλάχιστον 50 χιλιομέτρων.
Οι μάχες είναι σφοδρές και η προέλαση δύσκολη.
Το ουκρανικό επιτελείο, χάνοντας μια γραμμή άμυνας, προσπαθεί να «ταμπουρωθεί» στην επόμενη, χρησιμοποιώντας κατοικημένες περιοχές ως οχυρά, τα οποία τα ρωσικά στρατεύματα δεν παρακάμπτουν αφήνοντάς τα στα μετόπισθεν, αλλά επιδιώκουν να θέσουν υπό έλεγχο.
Οι τοπικές αντεπιθέσεις και η «ζώνη ασφαλείας» του Κιέβου
Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία διατηρεί την ικανότητα να εξαπολύει τουλάχιστον τοπικές αντεπιθέσεις, όπως αποδείχθηκε στον τομέα Kupyansk.
Οι εφεδρείες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων εκεί έχουν εξαντληθεί σημαντικά από τα τέλη Δεκεμβρίου, ωστόσο μια αποφασιστική ανατροπή της κατάστασης παραμένει μέχρι στιγμής ανέφικτη.
Επομένως, πρέπει να αναγνωριστεί ότι το επιτελείο του Syrsky διαθέτει πράγματι εφεδρείες.
Το αν αυτές είναι στρατηγικής σημασίας ή όχι είναι, όπως λένε, ένα... καθόλα θεωρητικό ερώτημα.
Γεγονός παραμένει ότι το καθεστώς του Κιέβου τις χρησιμοποιεί για να διατηρήσει τη «σχετική ζώνη άνεσής» του, και προς το παρόν το επιτυγχάνει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών