Το Ιράν νίκησε τις ΗΠΑ στον οικονομικό πόλεμο. Αντί οι κυρώσεις να το καταστρέψουν, το ανάγκασαν να γίνει αυτόνομο και τώρα χρησιμοποιεί αυτή την αυτονομία για να ελέγχει την παγκόσμια ενέργεια και να ταπεινώνει στρατιωτικά τη Δύση.
Με την επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στο Ιράν, η Δύση στοιχημάτιζε στην οικονομική κατάρρευση του, ωστόσο, ο Ανώτατος Ηγέτης Ayatollah Seyyed Mojtaba Khamenei κήρυξε το 2026 ως την εποχή της απόλυτης αντεπίθεσης, θέτοντας σε πλήρη εφαρμογή την «Οικονομία της Αντίστασης».
Αυτό που οι εχθροί της Ισλαμικής Δημοκρατίας εξέλαβαν ως αμυντική πολιτική, αποδεικνύεται σήμερα ένας οδικός χάρτης κυριαρχίας, ένας οικονομικός «πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς» που καθιστά τη χώρα απρόσβλητη.
Η στρατηγική αυτή που απαρτίζεται από 24 κατευθυντήριες γραμμές θεσπίστηκαν ήδη από το 2014 και λειτουργούν πλέον ως το απόλυτο εργαλείο επιβολής, μετατρέποντας τον έλεγχο στο Στενό του Hormuz και την απεξάρτηση από το δολάριο σε μια ασταμάτητη πολεμική μηχανή που αναγκάζει την Ουάσιγκτον να υποχωρεί ατάκτως.
Οι βασικότερες των αρχών περιλαμβάνουν:
1. Ενίσχυση της ανθεκτικότητας και έλεγχο του Στενού του Hormuz
Η στρατηγική μείωσης της τρωτότητας από ξένες πιέσεις έλαβε σάρκα και οστά με την απάντηση στην αμερικανοσιωνιστική επιθετικότητα.
Ο ευφυής έλεγχος του Στενού του Hormuz για τρεις εβδομάδες απέδειξε ότι η Τεχεράνη μπορεί να μετατρέψει την ασφάλεια σε οικονομικό όπλο.
Η εκτόξευση των τιμών ενέργειας ανάγκασε τις ΗΠΑ να άρουν de facto τις κυρώσεις για να επιτρέψουν την πώληση ιρανικού πετρελαίου, αποδεικνύοντας ότι οι μονομερείς κυρώσεις μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από το JCPOA έχουν καταρρεύσει.
Το Ιράν δημιουργεί πλέον μια περιφερειακή συμμαχία που εξουδετερώνει οριστικά την αμερικανική ισχύ.
2. Ανθρώπινο κεφάλαιο και κοινωνική συμμετοχή
Η πολιτική αυτή στοχεύει στην ενεργοποίηση όλου του πληθυσμού στην παραγωγική διαδικασία.
Αν και η επίσημη ανεργία κυμαίνεται στο 7,2-7,5% και η ανεργία των νέων άνω του 13%, η στροφή προς την εγχώρια βιομηχανία και την παραγωγή αξίας είναι ο μόνος δρόμος για να μεγαλώσει η «οικονομική πίτα» του Ιράν και να θωρακιστεί η κοινωνική συνοχή σε καιρό πολέμου.
3. Οικονομία της γνώσης και καινοτομία
Ο στόχος είναι η απεξάρτηση από τους φυσικούς πόρους.
Παρά το γεγονός ότι τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας αποτελούν ακόμη μικρό μέρος του ΑΕΠ, η μετάβαση από τις εξαγωγές πρώτων υλών σε εξαγωγές σύνθετων προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας καθιστά το Ιράνμια χώρα που δεν μπορεί να υποβληθεί εύκολα σε κυρώσεις, καθώς παράγει προϊόντα που ο κόσμος έχει απόλυτη ανάγκη.
4. Παραγωγικότητα και περιφερειακή ανάπτυξη
Το Ιράν κατατάσσεται στην 70ή θέση παγκοσμίως στον δείκτη καινοτομίας για το 2025.
Η νέα πολιτική απαιτεί την ενδυνάμωση του εργατικού δυναμικού και την υιοθέτηση υψηλής τεχνολογίας, ώστε η ιρανική οικονομία να παράγει ευρύτερη γκάμα προϊόντων, ενισχύοντας τις εξαγωγές και τη συνολική εθνική ισχύ.
5. Στοχευμένη χρήση πόρων και επιδοτήσεων
Η αναποτελεσματικότητα στις επιδοτήσεις ενέργειας, που οδήγησε σε αύξηση της κατανάλωσης κατά 1,4% ετησίως από το 2011, πρέπει να σταματήσει.
Η «Οικονομία της Αντίστασης» επιβάλλει τη δίκαιη κατανομή των πόρων και τον εκσυγχρονισμό των βιομηχανικών εργαλείων, ώστε να μειωθεί η σπατάλη και να αυξηθεί η βιομηχανική παραγωγικότητα.
6. Εγχώρια παραγωγή και διαφοροποίηση εταίρων
Σε συνθήκες διεθνούς πίεσης, το Ιράν εκμηδενίζει την εξάρτηση από εισαγωγές στρατηγικών αγαθών (λάδι, ρύζι, σιτάρι).
Ταυτόχρονα, σπάει το μονοπώλιο των παραδοσιακών εταίρων. Η στατιστική που θέλει το 80% του εμπορίου να διεξάγεται με μόλις 10 χώρες αλλάζει ριζικά, καθιστώντας το κράτος απρόσβλητο από εξωτερικούς εκβιασμούς.
7. Επισιτιστική ασφάλεια και διαχείριση κατανάλωσης
Παρά τον πληθωρισμό στα τρόφιμα που άγγιξε το 90% τον Ιανουάριο του 2013, η πολιτική αντίστασης επιβάλλει την πρόσβαση όλων των στρωμάτων σε τροφή και φάρμακα.
Ενώ οι τιμές των φαρμάκων και οι ιατρικές επισκέψεις αυξήθηκαν στο budget του 2014, η εφαρμογή του δόγματος της αντίστασης εγγυάται ότι ο λαός δεν θα στερηθεί την υγεία του λόγω της νομισματικής αστάθειας.
8. Μεταρρύθμιση δημοσιονομικών δομών και διαφάνεια
Το Ιράν σπάει την εξάρτηση από τα πετρελαϊκά έσοδα, τα οποία συχνά οδηγούσαν σε έλλειψη διαφάνειας.
Η αύξηση των φορολογικών εσόδων, κυρίως από μεγάλες εταιρείες που προηγουμένως απολάμβαναν απαλλαγές, σταθεροποιεί τον προϋπολογισμό και τον καθιστά ανεξάρτητο από τις διακυμάνσεις της διεθνούς τιμής του αργού.
9. Στήριξη της παραγωγής και ενίσχυση της ανθεκτικότητας
Απέναντι στις παράνομες κυρώσεις, το Ιράν δεν έχει άλλη επιλογή από τη στήριξη των παραγωγικών επενδύσεων.
Η μετατόπιση κεφαλαίων από την κερδοσκοπία στην πραγματική βιομηχανία είναι το κλειδί.
Αν οι πολιτικές αυτές είχαν εφαρμοστεί πλήρως τα τελευταία 12 χρόνια, η ιρανική οικονομία θα ήταν σήμερα πολύ μεγαλύτερη και οι επενδύσεις σε μη παραγωγικές αγορές δεν θα ήταν ελκυστικές.
Τα τελευταία 12 χρόνια απέδειξαν ότι ο συντάκτης αυτών των πολιτικών είχε μια προφητική κατανόηση για το μέλλον του Ιράν και τη συνέχιση των κυρώσεων.
Αυτό το συνεκτικό έγγραφο δεν είναι απλώς μια οικονομική θεωρία, αλλά το απόλυτο εργαλείο εξουδετέρωσης των κυρώσεων και η εγγύηση ότι η υπεροχή του Ιράν στο στρατιωτικό πεδίο θα αναγκάσει τους εχθρούς να τερματίσουν τις εχθροπραξίες για πάντα.
www.bankingnews.gr
Αυτό που οι εχθροί της Ισλαμικής Δημοκρατίας εξέλαβαν ως αμυντική πολιτική, αποδεικνύεται σήμερα ένας οδικός χάρτης κυριαρχίας, ένας οικονομικός «πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς» που καθιστά τη χώρα απρόσβλητη.
Η στρατηγική αυτή που απαρτίζεται από 24 κατευθυντήριες γραμμές θεσπίστηκαν ήδη από το 2014 και λειτουργούν πλέον ως το απόλυτο εργαλείο επιβολής, μετατρέποντας τον έλεγχο στο Στενό του Hormuz και την απεξάρτηση από το δολάριο σε μια ασταμάτητη πολεμική μηχανή που αναγκάζει την Ουάσιγκτον να υποχωρεί ατάκτως.
Οι βασικότερες των αρχών περιλαμβάνουν:
1. Ενίσχυση της ανθεκτικότητας και έλεγχο του Στενού του Hormuz
Η στρατηγική μείωσης της τρωτότητας από ξένες πιέσεις έλαβε σάρκα και οστά με την απάντηση στην αμερικανοσιωνιστική επιθετικότητα.
Ο ευφυής έλεγχος του Στενού του Hormuz για τρεις εβδομάδες απέδειξε ότι η Τεχεράνη μπορεί να μετατρέψει την ασφάλεια σε οικονομικό όπλο.
Η εκτόξευση των τιμών ενέργειας ανάγκασε τις ΗΠΑ να άρουν de facto τις κυρώσεις για να επιτρέψουν την πώληση ιρανικού πετρελαίου, αποδεικνύοντας ότι οι μονομερείς κυρώσεις μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από το JCPOA έχουν καταρρεύσει.
Το Ιράν δημιουργεί πλέον μια περιφερειακή συμμαχία που εξουδετερώνει οριστικά την αμερικανική ισχύ.
2. Ανθρώπινο κεφάλαιο και κοινωνική συμμετοχή
Η πολιτική αυτή στοχεύει στην ενεργοποίηση όλου του πληθυσμού στην παραγωγική διαδικασία.
Αν και η επίσημη ανεργία κυμαίνεται στο 7,2-7,5% και η ανεργία των νέων άνω του 13%, η στροφή προς την εγχώρια βιομηχανία και την παραγωγή αξίας είναι ο μόνος δρόμος για να μεγαλώσει η «οικονομική πίτα» του Ιράν και να θωρακιστεί η κοινωνική συνοχή σε καιρό πολέμου.
3. Οικονομία της γνώσης και καινοτομία
Ο στόχος είναι η απεξάρτηση από τους φυσικούς πόρους.
Παρά το γεγονός ότι τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας αποτελούν ακόμη μικρό μέρος του ΑΕΠ, η μετάβαση από τις εξαγωγές πρώτων υλών σε εξαγωγές σύνθετων προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας καθιστά το Ιράνμια χώρα που δεν μπορεί να υποβληθεί εύκολα σε κυρώσεις, καθώς παράγει προϊόντα που ο κόσμος έχει απόλυτη ανάγκη.
4. Παραγωγικότητα και περιφερειακή ανάπτυξη
Το Ιράν κατατάσσεται στην 70ή θέση παγκοσμίως στον δείκτη καινοτομίας για το 2025.
Η νέα πολιτική απαιτεί την ενδυνάμωση του εργατικού δυναμικού και την υιοθέτηση υψηλής τεχνολογίας, ώστε η ιρανική οικονομία να παράγει ευρύτερη γκάμα προϊόντων, ενισχύοντας τις εξαγωγές και τη συνολική εθνική ισχύ.
5. Στοχευμένη χρήση πόρων και επιδοτήσεων
Η αναποτελεσματικότητα στις επιδοτήσεις ενέργειας, που οδήγησε σε αύξηση της κατανάλωσης κατά 1,4% ετησίως από το 2011, πρέπει να σταματήσει.
Η «Οικονομία της Αντίστασης» επιβάλλει τη δίκαιη κατανομή των πόρων και τον εκσυγχρονισμό των βιομηχανικών εργαλείων, ώστε να μειωθεί η σπατάλη και να αυξηθεί η βιομηχανική παραγωγικότητα.
6. Εγχώρια παραγωγή και διαφοροποίηση εταίρων
Σε συνθήκες διεθνούς πίεσης, το Ιράν εκμηδενίζει την εξάρτηση από εισαγωγές στρατηγικών αγαθών (λάδι, ρύζι, σιτάρι).
Ταυτόχρονα, σπάει το μονοπώλιο των παραδοσιακών εταίρων. Η στατιστική που θέλει το 80% του εμπορίου να διεξάγεται με μόλις 10 χώρες αλλάζει ριζικά, καθιστώντας το κράτος απρόσβλητο από εξωτερικούς εκβιασμούς.
7. Επισιτιστική ασφάλεια και διαχείριση κατανάλωσης
Παρά τον πληθωρισμό στα τρόφιμα που άγγιξε το 90% τον Ιανουάριο του 2013, η πολιτική αντίστασης επιβάλλει την πρόσβαση όλων των στρωμάτων σε τροφή και φάρμακα.
Ενώ οι τιμές των φαρμάκων και οι ιατρικές επισκέψεις αυξήθηκαν στο budget του 2014, η εφαρμογή του δόγματος της αντίστασης εγγυάται ότι ο λαός δεν θα στερηθεί την υγεία του λόγω της νομισματικής αστάθειας.
8. Μεταρρύθμιση δημοσιονομικών δομών και διαφάνεια
Το Ιράν σπάει την εξάρτηση από τα πετρελαϊκά έσοδα, τα οποία συχνά οδηγούσαν σε έλλειψη διαφάνειας.
Η αύξηση των φορολογικών εσόδων, κυρίως από μεγάλες εταιρείες που προηγουμένως απολάμβαναν απαλλαγές, σταθεροποιεί τον προϋπολογισμό και τον καθιστά ανεξάρτητο από τις διακυμάνσεις της διεθνούς τιμής του αργού.
9. Στήριξη της παραγωγής και ενίσχυση της ανθεκτικότητας
Απέναντι στις παράνομες κυρώσεις, το Ιράν δεν έχει άλλη επιλογή από τη στήριξη των παραγωγικών επενδύσεων.
Η μετατόπιση κεφαλαίων από την κερδοσκοπία στην πραγματική βιομηχανία είναι το κλειδί.
Αν οι πολιτικές αυτές είχαν εφαρμοστεί πλήρως τα τελευταία 12 χρόνια, η ιρανική οικονομία θα ήταν σήμερα πολύ μεγαλύτερη και οι επενδύσεις σε μη παραγωγικές αγορές δεν θα ήταν ελκυστικές.
Τα τελευταία 12 χρόνια απέδειξαν ότι ο συντάκτης αυτών των πολιτικών είχε μια προφητική κατανόηση για το μέλλον του Ιράν και τη συνέχιση των κυρώσεων.
Αυτό το συνεκτικό έγγραφο δεν είναι απλώς μια οικονομική θεωρία, αλλά το απόλυτο εργαλείο εξουδετέρωσης των κυρώσεων και η εγγύηση ότι η υπεροχή του Ιράν στο στρατιωτικό πεδίο θα αναγκάσει τους εχθρούς να τερματίσουν τις εχθροπραξίες για πάντα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών