Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ορισμένα φίδια και σαύρες μπορούν να επιβιώνουν για μήνες ή και χρόνια χωρίς τροφή χάρη σε μια εντυπωσιακή γενετική προσαρμογή
Τα φίδια μπορούν να μείνουν χωρίς τροφή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα που αυτό φαίνεται αδύνατο για τα περισσότερα ζώα.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τον γενετικό μηχανισμό που επιτρέπει σε ορισμένα ερπετά να επιβιώνουν μήνες ή ακόμη και χρόνια χωρίς κυνήγι.
Αποδεικνύεται ότι το μυστικό βρίσκεται στις μεταβολικές τους διεργασίες.
Ένα γενετικό χαρακτηριστικό που αλλάζει τους κανόνες επιβίωσης
Η έρευνα επικεντρώθηκε σε γονίδια που σχετίζονται με την παραγωγή της ορμόνης γκρελίνης.
Στα θηλαστικά, η γκρελίνη είναι υπεύθυνη για την αίσθηση της πείνας και ενεργοποιεί τη διάσπαση των αποθεμάτων λίπους για παραγωγή ενέργειας.
Όταν τα επίπεδα αυτής της ορμόνης αυξάνονται, το σώμα λαμβάνει σήμα ότι χρειάζεται επειγόντως αναπλήρωση πόρων.
Ανάλυση των γονιδιωμάτων 112 ειδών έδειξε ότι 32 είδη φιδιών, τέσσερα είδη χαμαιλέοντα και δύο είδη αγάμα έχουν σχεδόν πλήρως χάσει τα γονίδια που ευθύνονται για τη σύνθεση της γκρελίνης.
Αυτές οι αλλαγές εμφανίστηκαν ανεξάρτητα σε διαφορετικές εξελικτικές γραμμές, γεγονός που υποδηλώνει έναν επαναλαμβανόμενο προσαρμοστικό μηχανισμό.
«Η εξέλιξη συχνά αφαιρεί περιττούς ρυθμιστικούς συνδέσμους αν αυτοί παρεμποδίζουν την επιβίωση σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Στην περίπτωση των ερπετών, πρόκειται για ένα παράδειγμα λεπτής ρύθμισης του μεταβολισμού ώστε να ανταποκρίνεται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα τροφής», λέει ο ζωολόγος Dmitry Sergeevich Melnikov.
Αυτή η μεταβολική αναδιάρθρωση είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη για είδη που υιοθετούν στρατηγική «κάτσε και περίμενε», όπου το ζώο παραμένει ακίνητο για μεγάλα χρονικά διαστήματα, εξοικονομώντας ενέργεια.
Στρατηγική κυνηγιού και εξοικονόμηση πόρων
Πολλά φίδια και σαύρες παραμένουν ακίνητα για ώρες παραμονεύοντας το θήραμα. Το σώμα τους δεν απαιτεί συνεχή παροχή θερμίδων, σε αντίθεση με τα θερμόαιμα ζώα.
Ο αργός μεταβολισμός και η απουσία έντονου σήματος πείνας τους επιτρέπουν να επιβιώνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς τροφή.
Παρόμοια παραδείγματα εντυπωσιακών προσαρμογών υπάρχουν και σε άλλα ζώα, όπως αρχαία ερπετά με ασυνήθιστη ανατομία, όπου η δομή του σώματος συνδέεται άμεσα με την επιβίωση.
Σε συνθήκες όπου το θήραμα εμφανίζεται ακανόνιστα, αυτό το χαρακτηριστικό γίνεται καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης.
Γιατί είναι σημαντικό για την επιστήμη
Η ανεξάρτητη απώλεια των γονιδίων της γκρελίνης σε διαφορετικές ομάδες ερπετών δείχνει ότι η φύση «επέλεξε» αυτόν τον δρόμο περισσότερες από μία φορές.
Αυτό επιτρέπει στους επιστήμονες να κατανοήσουν βαθύτερα τη ρύθμιση της όρεξης, την ενεργειακή ισορροπία και τους ορμονικούς μηχανισμούς στα σπονδυλωτά.
Το ενδιαφέρον για τέτοιες στρατηγικές επιβίωσης ενισχύεται και από μελέτες μακρόβιων ειδών, όπως ζώα με εξαιρετικά μεγάλο προσδόκιμο ζωής, όπου παρατηρούνται επίσης ασυνήθιστες μεταβολικές λύσεις.
www.bankingnews.gr
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τον γενετικό μηχανισμό που επιτρέπει σε ορισμένα ερπετά να επιβιώνουν μήνες ή ακόμη και χρόνια χωρίς κυνήγι.
Αποδεικνύεται ότι το μυστικό βρίσκεται στις μεταβολικές τους διεργασίες.
Ένα γενετικό χαρακτηριστικό που αλλάζει τους κανόνες επιβίωσης
Η έρευνα επικεντρώθηκε σε γονίδια που σχετίζονται με την παραγωγή της ορμόνης γκρελίνης.
Στα θηλαστικά, η γκρελίνη είναι υπεύθυνη για την αίσθηση της πείνας και ενεργοποιεί τη διάσπαση των αποθεμάτων λίπους για παραγωγή ενέργειας.
Όταν τα επίπεδα αυτής της ορμόνης αυξάνονται, το σώμα λαμβάνει σήμα ότι χρειάζεται επειγόντως αναπλήρωση πόρων.
Ανάλυση των γονιδιωμάτων 112 ειδών έδειξε ότι 32 είδη φιδιών, τέσσερα είδη χαμαιλέοντα και δύο είδη αγάμα έχουν σχεδόν πλήρως χάσει τα γονίδια που ευθύνονται για τη σύνθεση της γκρελίνης.
Αυτές οι αλλαγές εμφανίστηκαν ανεξάρτητα σε διαφορετικές εξελικτικές γραμμές, γεγονός που υποδηλώνει έναν επαναλαμβανόμενο προσαρμοστικό μηχανισμό.
«Η εξέλιξη συχνά αφαιρεί περιττούς ρυθμιστικούς συνδέσμους αν αυτοί παρεμποδίζουν την επιβίωση σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Στην περίπτωση των ερπετών, πρόκειται για ένα παράδειγμα λεπτής ρύθμισης του μεταβολισμού ώστε να ανταποκρίνεται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα τροφής», λέει ο ζωολόγος Dmitry Sergeevich Melnikov.
Αυτή η μεταβολική αναδιάρθρωση είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη για είδη που υιοθετούν στρατηγική «κάτσε και περίμενε», όπου το ζώο παραμένει ακίνητο για μεγάλα χρονικά διαστήματα, εξοικονομώντας ενέργεια.
Στρατηγική κυνηγιού και εξοικονόμηση πόρων
Πολλά φίδια και σαύρες παραμένουν ακίνητα για ώρες παραμονεύοντας το θήραμα. Το σώμα τους δεν απαιτεί συνεχή παροχή θερμίδων, σε αντίθεση με τα θερμόαιμα ζώα.
Ο αργός μεταβολισμός και η απουσία έντονου σήματος πείνας τους επιτρέπουν να επιβιώνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς τροφή.
Παρόμοια παραδείγματα εντυπωσιακών προσαρμογών υπάρχουν και σε άλλα ζώα, όπως αρχαία ερπετά με ασυνήθιστη ανατομία, όπου η δομή του σώματος συνδέεται άμεσα με την επιβίωση.
Σε συνθήκες όπου το θήραμα εμφανίζεται ακανόνιστα, αυτό το χαρακτηριστικό γίνεται καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης.
Γιατί είναι σημαντικό για την επιστήμη
Η ανεξάρτητη απώλεια των γονιδίων της γκρελίνης σε διαφορετικές ομάδες ερπετών δείχνει ότι η φύση «επέλεξε» αυτόν τον δρόμο περισσότερες από μία φορές.
Αυτό επιτρέπει στους επιστήμονες να κατανοήσουν βαθύτερα τη ρύθμιση της όρεξης, την ενεργειακή ισορροπία και τους ορμονικούς μηχανισμούς στα σπονδυλωτά.
Το ενδιαφέρον για τέτοιες στρατηγικές επιβίωσης ενισχύεται και από μελέτες μακρόβιων ειδών, όπως ζώα με εξαιρετικά μεγάλο προσδόκιμο ζωής, όπου παρατηρούνται επίσης ασυνήθιστες μεταβολικές λύσεις.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών