Επιστήμονες εντόπισαν έναν παράξενο μαύρο μύκητα μέσα στον αντιδραστήρα του Chernobyl που όχι μόνο επιβιώνει, αλλά φαίνεται να «τρέφεται» από τη ραδιενέργεια. Το εύρημα μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για προστασία αστροναυτών και δημιουργία κατοικιών σε Σελήνη και Άρη με «ζωντανή ασπίδα» κατά της ακτινοβολίας
Οι επιστήμονες έμειναν έκπληκτοι όταν ανακάλυψαν έναν παράξενο, κατάμαυρο μύκητα να ευδοκιμεί μέσα σε ένα από τα πιο ραδιενεργά κτίρια στη Γη - τη δομή που κατασκευάστηκε γύρω από τον πυρηνικό σταθμό του Chernobyl.
Η παράξενη, βελούδινη μούχλα έχει παρατηρηθεί να προσκολλάται στα εσωτερικά τοιχώματα του περιβόητου καταφυγίου του αντιδραστήρα, όπου τα επίπεδα ραδιενέργειας είναι τόσο υψηλά που κανονικά θα σήμαιναν τον θάνατο για ζωντανούς οργανισμούς.
Τώρα οι ειδικοί πιστεύουν ότι μπορεί να είναι το κλειδί για την προστασία των αστροναυτών από την ακτινοβολία στο διάστημα και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προστασία ανθρώπων που ζουν στη Σελήνη και τον Άρη!
Κατά τη διάρκεια ερευνών στα τέλη της δεκαετίας του 1990 στη ζώνη αποκλεισμού γύρω από το εργοστάσιο του Chernobyl, ανακαλύφθηκε το cadosporium sphaerospermum, το οποίο αποτελεί μέρος μιας ολόκληρης κοινότητας μυκήτων που φαίνεται να ευδοκιμεί μέσα στα κατάλοιπα της καταστροφής.
Οι επιστήμονες κατέγραψαν 37 είδη, πολλά από τα οποία ήταν σκοτεινά σαν τη νύχτα χάρη στη μελανίνη - την ίδια χρωστική που δίνει χρώμα στο ανθρώπινο δέρμα και τα μαλλιά - αλλά ένας μύκητας συγκεκριμένα τράβηξε την προσοχή τους.
Το cadosporium sphaerospermum ξεπέρασε τους ανταγωνιστές του υπό ακτινοβολία που κανονικά θα κατέστρεφε το DNA και θα απορρύθμιζε τη βιοχημεία.
Όταν εκτέθηκε σε ακόμη πιο θανατηφόρα ακτινοβολία στο εργαστήριο, η μούχλα δεν μαράθηκε αλλά αναπτύχθηκε καλύτερα!
Η μελανίνη στα κύτταρά του δεν φαινόταν απλώς να το προστατεύει, αλλά έμοιαζε να βοηθά τον μύκητα να αξιοποιεί την ενέργεια γύρω του - τροφοδοτώντας τον εαυτό του όχι από το φως του ήλιου αλλά από τη ραδιενέργεια.
Μια προηγούμενη μελέτη πρότεινε ότι η μυκητιακή μελανίνη μπορεί να παίζει ρόλο παρόμοιο με τη χλωροφύλλη στα φυτά, βοηθώντας ενδεχομένως τον οργανισμό να μετατρέπει την περιβαλλοντική ακτινοβολία σε αξιοποιήσιμη ενέργεια.
Το 2022, ερευνητές έστειλαν τον μαύρο μύκητα σε τροχιά και τον τοποθέτησαν στο εξωτερικό του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού.
Αισθητήρες κάτω από τα τρυβλία Petri κατέγραψαν λιγότερη ακτινοβολία να περνά μέσα από το στρώμα του μύκητα σε σύγκριση με δείγμα ελέγχου, υποδεικνύοντας πραγματική δυνατότητα θωράκισης.
Αν μια ζωντανή, αυτο-επιδιορθούμενη και εύκολη στην καλλιέργεια επίστρωση μπορεί να μειώσει τις κοσμικές ακτίνες, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι μελλοντικές διαστημικές κατοικίες θα μπορούσαν να επενδυθούν με βιολογική «πανοπλία».
Διαστημόπλοια, βάσεις στη Σελήνη ή ακόμη και εγκαταστάσεις στον Άρη θα μπορούσαν να διαθέτουν ένα λεπτό, ζωντανό στρώμα για να μειώνουν τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας.
www.bankingnews.gr
Η παράξενη, βελούδινη μούχλα έχει παρατηρηθεί να προσκολλάται στα εσωτερικά τοιχώματα του περιβόητου καταφυγίου του αντιδραστήρα, όπου τα επίπεδα ραδιενέργειας είναι τόσο υψηλά που κανονικά θα σήμαιναν τον θάνατο για ζωντανούς οργανισμούς.
Τώρα οι ειδικοί πιστεύουν ότι μπορεί να είναι το κλειδί για την προστασία των αστροναυτών από την ακτινοβολία στο διάστημα και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προστασία ανθρώπων που ζουν στη Σελήνη και τον Άρη!
Κατά τη διάρκεια ερευνών στα τέλη της δεκαετίας του 1990 στη ζώνη αποκλεισμού γύρω από το εργοστάσιο του Chernobyl, ανακαλύφθηκε το cadosporium sphaerospermum, το οποίο αποτελεί μέρος μιας ολόκληρης κοινότητας μυκήτων που φαίνεται να ευδοκιμεί μέσα στα κατάλοιπα της καταστροφής.
Οι επιστήμονες κατέγραψαν 37 είδη, πολλά από τα οποία ήταν σκοτεινά σαν τη νύχτα χάρη στη μελανίνη - την ίδια χρωστική που δίνει χρώμα στο ανθρώπινο δέρμα και τα μαλλιά - αλλά ένας μύκητας συγκεκριμένα τράβηξε την προσοχή τους.
Το cadosporium sphaerospermum ξεπέρασε τους ανταγωνιστές του υπό ακτινοβολία που κανονικά θα κατέστρεφε το DNA και θα απορρύθμιζε τη βιοχημεία.
Όταν εκτέθηκε σε ακόμη πιο θανατηφόρα ακτινοβολία στο εργαστήριο, η μούχλα δεν μαράθηκε αλλά αναπτύχθηκε καλύτερα!
Η μελανίνη στα κύτταρά του δεν φαινόταν απλώς να το προστατεύει, αλλά έμοιαζε να βοηθά τον μύκητα να αξιοποιεί την ενέργεια γύρω του - τροφοδοτώντας τον εαυτό του όχι από το φως του ήλιου αλλά από τη ραδιενέργεια.
Μια προηγούμενη μελέτη πρότεινε ότι η μυκητιακή μελανίνη μπορεί να παίζει ρόλο παρόμοιο με τη χλωροφύλλη στα φυτά, βοηθώντας ενδεχομένως τον οργανισμό να μετατρέπει την περιβαλλοντική ακτινοβολία σε αξιοποιήσιμη ενέργεια.
Το 2022, ερευνητές έστειλαν τον μαύρο μύκητα σε τροχιά και τον τοποθέτησαν στο εξωτερικό του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού.
Αισθητήρες κάτω από τα τρυβλία Petri κατέγραψαν λιγότερη ακτινοβολία να περνά μέσα από το στρώμα του μύκητα σε σύγκριση με δείγμα ελέγχου, υποδεικνύοντας πραγματική δυνατότητα θωράκισης.
Αν μια ζωντανή, αυτο-επιδιορθούμενη και εύκολη στην καλλιέργεια επίστρωση μπορεί να μειώσει τις κοσμικές ακτίνες, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι μελλοντικές διαστημικές κατοικίες θα μπορούσαν να επενδυθούν με βιολογική «πανοπλία».
Διαστημόπλοια, βάσεις στη Σελήνη ή ακόμη και εγκαταστάσεις στον Άρη θα μπορούσαν να διαθέτουν ένα λεπτό, ζωντανό στρώμα για να μειώνουν τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών