Βαθύτερα στο έδαφος άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια θραύσματα πολύτιμων αγγείων – μπολ και κύπελλα που οι ιθαγενείς χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά για τελετουργικούς σκοπούς.
Αρχαιολόγοι έφεραν στο φως ένα από τα μυστικά των Ίνκας: κοντά στο Cusco βρέθηκαν τα ερείπια της Ankoagua, μιας πόλης που μέχρι τώρα ήταν γνωστή μόνο από θρύλους.
Στο μεταξύ, ήταν ακριβώς εδώ που εκτυλίχθηκαν μερικά από τα πιο αιματηρά γεγονότα στην ιστορία της διάσημης αυτοκρατορίας.
Πριν από περίπου 30 χρόνια, το απόκρημνο ύψωμα Τακρακούλο, κοντά στο περουβιανό χωριό Πουκάρα –εκεί όπου ο ποταμός Απουρίμακ κάνει άλλη μια απότομη στροφή– περνούσε εντελώς απαρατήρητο.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι ντόπιοι χωρικοί έβοσκαν εκεί τα γίδια τους και καλλιεργούσαν πατάτες.
Όλα αυτά όμως άλλαξαν.
Η Alicia Kirita, τότε απόφοιτη του Τμήματος Ιστορίας και σήμερα καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο San Antonio Abad del Cusco, υποψιάστηκε ότι κάτι άγνωστο κρυβόταν πίσω από αυτό το αδιάφορο τοπίο.
«Μελετώντας αρχαίους άτλαντες που είχαν συντάξει Ισπανοί ιεραπόστολοι, ανακάλυψα ότι στη δύσβατη όχθη του Απουρίμακ υψωνόταν κάποτε ένα φρούριο των Ίνκας.
Ίσως μάλιστα και μια ολόκληρη πόλη», δήλωσε στους δημοσιογράφους.
Έπειτα από δική της έρευνα, η Kirita πείστηκε ότι βρισκόταν σε καλό δρόμο.
Ήρθε σε επαφή με τον κορυφαίο ειδικό στον πολιτισμό και τη θρησκεία των Ίνκας, τον Αμερικανό καθηγητή Γιόχαν Ράινχαρντ, και στα μέσα της δεκαετίας του 2010 μια μεγάλης κλίμακας αποστολή κατέφθασε στο χωριό Πουκάρα.
Στην αρχή, οι επιστήμονες στάθηκαν άτυχοι – το μόνο που έβρισκαν στο χώμα ήταν θραύσματα από πήλινα σκεύη, τα οποία ωστόσο μαρτυρούσαν τα απομεινάρια μιας μεγάλης πόλης.
Η απάντηση κρυβόταν ακριβώς κάτω από τα πόδια τους - Πριν από τέσσερα χρόνια, όμως, ήρθε η πολυπόθητη ανατροπή.
«Ένα πρωινό του Σεπτεμβρίου του 2022, ένας από τους βοηθούς μού φώναξε: "Αφεντικό! Βρήκαμε κάτι!".
Γέλασα, γιατί την προηγούμενη μέρα η ομάδα έκανε πλάκες για κρυμμένους θησαυρούς.
Και μετά γύρισα και είδα τη λάμψη του χρυσού», θυμάται ένας από τους επιμελητές του έργου, ο αρχαιολόγος Dante Walpayunka.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλοί ερευνητές δεν βρίσκουν τίποτα παρόμοιο σε ολόκληρη την καριέρα τους.
Σχεδόν τρεις χιλιάδες χρυσές, ασημένιες και χάλκινες πούλιες, καθώς και πολλά άλλα κοσμήματα ανασύρθηκαν από τη γη.
Όλα τους, όπως έδειξε η ραδιοχρονολόγηση, είχαν κατασκευαστεί στις αρχές του 16ου αιώνα από εγχώρια μέταλλα και αποτελούσαν διακοσμητικά στοιχεία για τις τελετουργικές ενδυμασίες της ελίτ.
Δεν είναι αυτό που φαίνονται
Βαθύτερα στο έδαφος άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια θραύσματα πολύτιμων αγγείων – μπολ και κύπελλα που οι ιθαγενείς χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά για τελετουργικούς σκοπούς.
Καθώς υπήρχαν παντού ίχνη πλούτου και πολυτέλειας, ήταν λογικό να υποτεθεί ότι στο Τακρακούλο ζούσαν μέλη της αριστοκρατίας.
Το ερώτημα όμως που γεννήθηκε ήταν: τι ανάγκασε τους ιερείς, τους ευγενείς και ίσως τους ίδιους τους κυβερνήτες να μετακομίσουν εδώ κατά τη δύση της αυτοκρατορίας;
Άλλωστε, το 1533, οι Ισπανοί δεν άφησαν λίθο επί λίθου.
Η ομάδα της Αλίσια έκανε έναν παραλληλισμό με το περίφημο Μάτσου Πίτσου. .
Εκείνη η πόλη είχε χτιστεί ψηλά στα βουνά αποκλειστικά για την ανώτατη τάξη, η οποία, όπως έχουν δείξει πολυετείς έρευνες, κατέφυγε εκεί για να κρυφτεί από τους κατακτητές τις παραμονές της καταστροφής.
Μήπως υπήρχαν τελικά αρκετά τέτοια καταφύγια για την ελίτ;
Η υπόθεση ήταν δελεαστική.
Όμως, η τελευταία ανασκαφική περίοδος μπέρδεψε τους ερευνητές ακόμη περισσότερο.
Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων ανασκαφών, αποδείχθηκε ότι η έκταση του Τακρακούλο είναι πολλαπλάσια εκείνης του Μάτσου Πίτσου.
Σε μια έκταση σχεδόν 170 στρεμμάτων υπήρχαν πέτρινα κτίρια για διάφορες χρήσεις.
«Μέχρι στιγμής έχουν καθαριστεί περισσότερα από 600 θεμέλια.
Η τοιχοποιία δεν είναι τόσο τέλεια όσο στο Μάτσου Πίτσου.
Ωστόσο, η κλίμακα της υποδομής είναι εντυπωσιακή: ολόκληρες γειτονιές με σπίτια, νεκροταφείο, ιερά και βωμοί.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο στο Μάτσου Πίτσου», δήλωσε στους δημοσιογράφους ένας από τους επικεφαλής των ανασκαφών, ο αρχαιολόγος Έμερσον Περέιρα.
Στην περιοχή του νεκροταφείου, όπως είπε, βρέθηκαν αρκετοί σκελετοί με ίχνη βίαιου θανάτου.
Οι ανθρωπολόγοι αποφάνθηκαν αρχικά ότι ανήκαν σε γυναίκες, γεγονός που οδήγησε την ιστορική έρευνα σε λάθος μονοπάτι.
Και αυτό γιατί και στο Μάτσου Πίτσου είχαν βρεθεί ομαδικές ταφές γυναικών.
Οι ειδικοί είναι βέβαιοι: πρόκειται για τις «Παρθένες του Ήλιου» – μια ειδική κάστα ιερειών στην υπηρεσία του ηγεμόνα.
Η μοίρα τους ήταν ζοφερή: μετά από μερικά χρόνια στην αυλή, οι φρουροί θυσίαζαν τις νεαρές καλλονές, ώστε να μην βεβηλωθεί η αγνότητα και η παρθενία τους.
Ωστόσο, η γενετική ανάλυση έδειξε ότι ανάμεσα στους σκελετούς από το Τακρακούλο υπήρχαν πολύ περισσότεροι άνδρες.
Επιπλέον, ανασκάφηκαν λάκκοι που περιείχαν γιγαντιαία πέτρινα βλήματα, αιχμές βελών από οψιδιανό, λόγχες και άλλα όπλα.
Επιπλέον, τα απόκρημνα μονοπάτια που οδηγούσαν στο οροπέδιο ήταν αποκλεισμένα με ογκόλιθους ύψους δύο μέτρων. «Αρχικά νομίζαμε ότι επρόκειτο για φυσική κατολίσθηση», δήλωσε ο Έμερσον Περέιρα. «Τώρα όμως πιστεύουμε ότι οι Ίνκας μπλόκαραν εσκεμμένα τις εισόδους.
Σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα στοιχεία, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η πόλη έπρεπε να αμυνθεί σθεναρά απέναντι στους Ισπανούς».
Η νέα εκδοχή ήταν πλέον προφανής.
Τα κομμάτια του παζλ ενώνονται
«Ένα από τα χρονικά του κονκισταδόρ Sieza de Leon περιγράφει τη μυθική ακρόπολη της Ankoagua, ένα από τα σημαντικότερα ναϊκά συγκροτήματα της αυτοκρατορίας.
Ο τόπος ήταν πλούσιος σε φυσικά κοιτάσματα χρυσού και αργύρου, ενώ εκεί βρισκόταν και το κεντρικό μαντείο», εξήγησε η Alicia Kirita.
Σε κανένα άλλο έγγραφο, πρόσθεσε, δεν γινόταν αναφορά σε αυτόν τον τόπο δύναμης, ούτε υπήρχαν περαιτέρω στοιχεία από τον Sieza de Leon.
Ωστόσο, πριν από λίγα χρόνια, σε μια ιδιωτική συλλογή στη Μαδρίτη, βρέθηκε το κλειδί που όλοι περίμεναν.
Ένας ανώνυμος ευεργέτης δώρισε τμήμα ενός άγνωστου μέχρι τότε χειρογράφου του Ισπανού ιστορικού και στρατιωτικού ηγέτη Juan de Betanzos, γραμμένο στη γλώσσα Κέτσουα.
«Το έγγραφο όχι μόνο περιγράφει την Ανκοάγκουα, αλλά αφηγείται και την τραγική της ιστορία.
Συγκεκριμένα, μιλά για τη μάχη που δόθηκε κατά τον τελευταίο χρόνο της αυτοκρατορίας των Ίνκας», δήλωσε η Kirita.
Σύμφωνα με το έγγραφο, το 1532 ο Francisco Pizaro υπέταξε τους ιθαγενείς με δόλο, προκαλώντας διχασμό στις ελίτ τους.
Σύντομα όμως ξέσπαναν εξεγέρσεις, τις οποίες οι Ισπανοί κατέστειλαν βίαια.
Μία από τις πιο αιματηρές έλαβε χώρα στην πόλη-ακρόπολη, πάνω σε ένα ψηλό οροπέδιο νότια του Κούσκο.
Ο Betanzos αναφέρει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: μεταξύ άλλων, οι κατακτητές ενδιαφέρονταν για τα τοπικά χρυσοφόρα κοιτάσματα.
Οι Ίνκας είχαν αποκλείσει εκ των προτέρων τις προσβάσεις σε αυτά, και οι κονκισταδόρες ξεκίνησαν μια εξαντλητική πολιορκία.
Όλα συμπίπτουν.
Το Τακρακούλο ταιριάζει απόλυτα με το προφίλ της μυθικής Ankoagua: η γεωγραφική θέση, το πολύτιμο μέταλλο ως μαγνήτης και τα διάσπαρτα ίχνη μιας μάχης γιγαντιαίων διαστάσεων.
Πλέον απομένει μόνο μία λεπτομέρεια – η ομάδα της Alicia πρέπει να μελετήσει εξονυχιστικά τα ευρήματα της αρχαίας πόλης.
Τότε θα μπορούν να πουν με απόλυτη βεβαιότητα ότι άλλο ένα μυστήριο των θρυλικών Ίνκας έχει λυθεί.
www.bankingnews.gr
Στο μεταξύ, ήταν ακριβώς εδώ που εκτυλίχθηκαν μερικά από τα πιο αιματηρά γεγονότα στην ιστορία της διάσημης αυτοκρατορίας.
Πριν από περίπου 30 χρόνια, το απόκρημνο ύψωμα Τακρακούλο, κοντά στο περουβιανό χωριό Πουκάρα –εκεί όπου ο ποταμός Απουρίμακ κάνει άλλη μια απότομη στροφή– περνούσε εντελώς απαρατήρητο.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι ντόπιοι χωρικοί έβοσκαν εκεί τα γίδια τους και καλλιεργούσαν πατάτες.
Όλα αυτά όμως άλλαξαν.
Η Alicia Kirita, τότε απόφοιτη του Τμήματος Ιστορίας και σήμερα καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο San Antonio Abad del Cusco, υποψιάστηκε ότι κάτι άγνωστο κρυβόταν πίσω από αυτό το αδιάφορο τοπίο.
«Μελετώντας αρχαίους άτλαντες που είχαν συντάξει Ισπανοί ιεραπόστολοι, ανακάλυψα ότι στη δύσβατη όχθη του Απουρίμακ υψωνόταν κάποτε ένα φρούριο των Ίνκας.
Ίσως μάλιστα και μια ολόκληρη πόλη», δήλωσε στους δημοσιογράφους.
Έπειτα από δική της έρευνα, η Kirita πείστηκε ότι βρισκόταν σε καλό δρόμο.
Ήρθε σε επαφή με τον κορυφαίο ειδικό στον πολιτισμό και τη θρησκεία των Ίνκας, τον Αμερικανό καθηγητή Γιόχαν Ράινχαρντ, και στα μέσα της δεκαετίας του 2010 μια μεγάλης κλίμακας αποστολή κατέφθασε στο χωριό Πουκάρα.
Στην αρχή, οι επιστήμονες στάθηκαν άτυχοι – το μόνο που έβρισκαν στο χώμα ήταν θραύσματα από πήλινα σκεύη, τα οποία ωστόσο μαρτυρούσαν τα απομεινάρια μιας μεγάλης πόλης.
Η απάντηση κρυβόταν ακριβώς κάτω από τα πόδια τους - Πριν από τέσσερα χρόνια, όμως, ήρθε η πολυπόθητη ανατροπή.
«Ένα πρωινό του Σεπτεμβρίου του 2022, ένας από τους βοηθούς μού φώναξε: "Αφεντικό! Βρήκαμε κάτι!".
Γέλασα, γιατί την προηγούμενη μέρα η ομάδα έκανε πλάκες για κρυμμένους θησαυρούς.
Και μετά γύρισα και είδα τη λάμψη του χρυσού», θυμάται ένας από τους επιμελητές του έργου, ο αρχαιολόγος Dante Walpayunka.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλοί ερευνητές δεν βρίσκουν τίποτα παρόμοιο σε ολόκληρη την καριέρα τους.
Σχεδόν τρεις χιλιάδες χρυσές, ασημένιες και χάλκινες πούλιες, καθώς και πολλά άλλα κοσμήματα ανασύρθηκαν από τη γη.
Όλα τους, όπως έδειξε η ραδιοχρονολόγηση, είχαν κατασκευαστεί στις αρχές του 16ου αιώνα από εγχώρια μέταλλα και αποτελούσαν διακοσμητικά στοιχεία για τις τελετουργικές ενδυμασίες της ελίτ.
Δεν είναι αυτό που φαίνονται
Βαθύτερα στο έδαφος άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια θραύσματα πολύτιμων αγγείων – μπολ και κύπελλα που οι ιθαγενείς χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά για τελετουργικούς σκοπούς.
Καθώς υπήρχαν παντού ίχνη πλούτου και πολυτέλειας, ήταν λογικό να υποτεθεί ότι στο Τακρακούλο ζούσαν μέλη της αριστοκρατίας.
Το ερώτημα όμως που γεννήθηκε ήταν: τι ανάγκασε τους ιερείς, τους ευγενείς και ίσως τους ίδιους τους κυβερνήτες να μετακομίσουν εδώ κατά τη δύση της αυτοκρατορίας;
Άλλωστε, το 1533, οι Ισπανοί δεν άφησαν λίθο επί λίθου.
Η ομάδα της Αλίσια έκανε έναν παραλληλισμό με το περίφημο Μάτσου Πίτσου. .
Εκείνη η πόλη είχε χτιστεί ψηλά στα βουνά αποκλειστικά για την ανώτατη τάξη, η οποία, όπως έχουν δείξει πολυετείς έρευνες, κατέφυγε εκεί για να κρυφτεί από τους κατακτητές τις παραμονές της καταστροφής.
Μήπως υπήρχαν τελικά αρκετά τέτοια καταφύγια για την ελίτ;
Η υπόθεση ήταν δελεαστική.
Όμως, η τελευταία ανασκαφική περίοδος μπέρδεψε τους ερευνητές ακόμη περισσότερο.
Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων ανασκαφών, αποδείχθηκε ότι η έκταση του Τακρακούλο είναι πολλαπλάσια εκείνης του Μάτσου Πίτσου.
Σε μια έκταση σχεδόν 170 στρεμμάτων υπήρχαν πέτρινα κτίρια για διάφορες χρήσεις.
«Μέχρι στιγμής έχουν καθαριστεί περισσότερα από 600 θεμέλια.
Η τοιχοποιία δεν είναι τόσο τέλεια όσο στο Μάτσου Πίτσου.
Ωστόσο, η κλίμακα της υποδομής είναι εντυπωσιακή: ολόκληρες γειτονιές με σπίτια, νεκροταφείο, ιερά και βωμοί.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο στο Μάτσου Πίτσου», δήλωσε στους δημοσιογράφους ένας από τους επικεφαλής των ανασκαφών, ο αρχαιολόγος Έμερσον Περέιρα.
Στην περιοχή του νεκροταφείου, όπως είπε, βρέθηκαν αρκετοί σκελετοί με ίχνη βίαιου θανάτου.
Οι ανθρωπολόγοι αποφάνθηκαν αρχικά ότι ανήκαν σε γυναίκες, γεγονός που οδήγησε την ιστορική έρευνα σε λάθος μονοπάτι.
Και αυτό γιατί και στο Μάτσου Πίτσου είχαν βρεθεί ομαδικές ταφές γυναικών.
Οι ειδικοί είναι βέβαιοι: πρόκειται για τις «Παρθένες του Ήλιου» – μια ειδική κάστα ιερειών στην υπηρεσία του ηγεμόνα.
Η μοίρα τους ήταν ζοφερή: μετά από μερικά χρόνια στην αυλή, οι φρουροί θυσίαζαν τις νεαρές καλλονές, ώστε να μην βεβηλωθεί η αγνότητα και η παρθενία τους.
Ωστόσο, η γενετική ανάλυση έδειξε ότι ανάμεσα στους σκελετούς από το Τακρακούλο υπήρχαν πολύ περισσότεροι άνδρες.
Επιπλέον, ανασκάφηκαν λάκκοι που περιείχαν γιγαντιαία πέτρινα βλήματα, αιχμές βελών από οψιδιανό, λόγχες και άλλα όπλα.
Επιπλέον, τα απόκρημνα μονοπάτια που οδηγούσαν στο οροπέδιο ήταν αποκλεισμένα με ογκόλιθους ύψους δύο μέτρων. «Αρχικά νομίζαμε ότι επρόκειτο για φυσική κατολίσθηση», δήλωσε ο Έμερσον Περέιρα. «Τώρα όμως πιστεύουμε ότι οι Ίνκας μπλόκαραν εσκεμμένα τις εισόδους.
Σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα στοιχεία, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η πόλη έπρεπε να αμυνθεί σθεναρά απέναντι στους Ισπανούς».
Η νέα εκδοχή ήταν πλέον προφανής.
Τα κομμάτια του παζλ ενώνονται
«Ένα από τα χρονικά του κονκισταδόρ Sieza de Leon περιγράφει τη μυθική ακρόπολη της Ankoagua, ένα από τα σημαντικότερα ναϊκά συγκροτήματα της αυτοκρατορίας.
Ο τόπος ήταν πλούσιος σε φυσικά κοιτάσματα χρυσού και αργύρου, ενώ εκεί βρισκόταν και το κεντρικό μαντείο», εξήγησε η Alicia Kirita.
Σε κανένα άλλο έγγραφο, πρόσθεσε, δεν γινόταν αναφορά σε αυτόν τον τόπο δύναμης, ούτε υπήρχαν περαιτέρω στοιχεία από τον Sieza de Leon.
Ωστόσο, πριν από λίγα χρόνια, σε μια ιδιωτική συλλογή στη Μαδρίτη, βρέθηκε το κλειδί που όλοι περίμεναν.
Ένας ανώνυμος ευεργέτης δώρισε τμήμα ενός άγνωστου μέχρι τότε χειρογράφου του Ισπανού ιστορικού και στρατιωτικού ηγέτη Juan de Betanzos, γραμμένο στη γλώσσα Κέτσουα.
«Το έγγραφο όχι μόνο περιγράφει την Ανκοάγκουα, αλλά αφηγείται και την τραγική της ιστορία.
Συγκεκριμένα, μιλά για τη μάχη που δόθηκε κατά τον τελευταίο χρόνο της αυτοκρατορίας των Ίνκας», δήλωσε η Kirita.
Σύμφωνα με το έγγραφο, το 1532 ο Francisco Pizaro υπέταξε τους ιθαγενείς με δόλο, προκαλώντας διχασμό στις ελίτ τους.
Σύντομα όμως ξέσπαναν εξεγέρσεις, τις οποίες οι Ισπανοί κατέστειλαν βίαια.
Μία από τις πιο αιματηρές έλαβε χώρα στην πόλη-ακρόπολη, πάνω σε ένα ψηλό οροπέδιο νότια του Κούσκο.
Ο Betanzos αναφέρει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: μεταξύ άλλων, οι κατακτητές ενδιαφέρονταν για τα τοπικά χρυσοφόρα κοιτάσματα.
Οι Ίνκας είχαν αποκλείσει εκ των προτέρων τις προσβάσεις σε αυτά, και οι κονκισταδόρες ξεκίνησαν μια εξαντλητική πολιορκία.
Όλα συμπίπτουν.
Το Τακρακούλο ταιριάζει απόλυτα με το προφίλ της μυθικής Ankoagua: η γεωγραφική θέση, το πολύτιμο μέταλλο ως μαγνήτης και τα διάσπαρτα ίχνη μιας μάχης γιγαντιαίων διαστάσεων.
Πλέον απομένει μόνο μία λεπτομέρεια – η ομάδα της Alicia πρέπει να μελετήσει εξονυχιστικά τα ευρήματα της αρχαίας πόλης.
Τότε θα μπορούν να πουν με απόλυτη βεβαιότητα ότι άλλο ένα μυστήριο των θρυλικών Ίνκας έχει λυθεί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών