Μια συγκλονιστική ανακάλυψη στον Ινδικό Ωκεανό αποκάλυψε ένα τεράστιο «νεκροταφείο» φαλαινών σε βάθος επτά χιλιομέτρων
Φανταστείτε ένα γεύμα που ξεκίνησε πριν από πέντε εκατομμύρια χρόνια και οι καλεσμένοι δεν έχουν ακόμη αποχωρήσει.
Στον Ινδικό Ωκεανό, σε βάθος επτά χιλιομέτρων, επιστήμονες ανακάλυψαν μια πραγματική «πόλη από οστά».
Η Ζώνη Ρήγματος Diamantina είναι μια γιγαντιαία ρωγμή μήκους 1.200 χιλιομέτρων ανάμεσα στην Αυστραλία και την Ανταρκτική.
Και ολόκληρη αυτή η περιοχή είναι κυριολεκτικά καλυμμένη με υπολείμματα φαλαινών.
Σχεδόν 500 σκελετοί βρίσκονται στο παγωμένο σκοτάδι του βυθού, δημιουργώντας τη βαθύτερη και αρχαιότερη συγκέντρωση βιομάζας που έχει εντοπιστεί ποτέ στον πλανήτη.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα νεκροταφείο, αλλά για ένα εξελικτικό αρχείο που η φύση διατήρησε προσεκτικά επί εκατομμύρια χρόνια.
Το απόλυτο «νεκροτομείο» των μεγάλων θαλάσσιων βάθων
Σε βάθη μεγαλύτερα του ενός χιλιομέτρου, η ζωή βρίσκεται σε διαρκή έλλειψη τροφής.
Το ηλιακό φως δεν φτάνει εκεί, η πίεση μπορεί να συνθλίψει ατσάλινους σωλήνες και οι χαμηλές θερμοκρασίες επιβραδύνουν κάθε φυσική διαδικασία.
Η τροφή είναι εξαιρετικά σπάνια.
Έτσι, κάθε νεκρή φάλαινα που βυθίζεται από την επιφάνεια αποτελεί έναν ανεκτίμητο θησαυρό για τα πλάσματα των μεγάλων βαθών.
Γύρω της συγκεντρώνονται αμέσως διάφοροι οργανισμοί, από καρχαρίες μέχρι τα σκουλήκια Osedax, τα οποία διαβρώνουν τα οστά μετατρέποντάς τα σε διάτρητες δομές.
Όμως στη Ζώνη Diamantina κάτι διαφορετικό συνέβη.
Η ανακάλυψη που αιφνιδίασε τους επιστήμονες
Ερευνητές της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών πραγματοποίησαν 32 καταδύσεις με το βαθυσκάφος Fengduzhe.
Περίμεναν να βρουν έναν σχεδόν νεκρό βυθό. Αντ’ αυτού ανακάλυψαν 485 σημεία παρουσίας σκελετών φαλαινών.
Από αυτά, τα 476 είναι απολιθωμένα κατάλοιπα, ενώ πέντε εξακολουθούν να φιλοξενούν ενεργά οικοσυστήματα στα οποία η διαδικασία αποσύνθεσης συνεχίζεται.
Η κλίμακα της ανακάλυψης είναι εντυπωσιακή.
Σε μια έκταση 1.200 χιλιομέτρων εκτείνεται μια αλυσίδα «διατηρημένων» σκελετών, με το αρχαιότερο κρανίο να χρονολογείται πριν από 5,26 εκατομμύρια χρόνια.
Την εποχή εκείνη ο άνθρωπος δεν είχε ακόμη εμφανιστεί ως είδος στη σημερινή του μορφή, ενώ οι φάλαινες αυτές ήδη διέσχιζαν τους ωκεανούς.
Γιατί οι σκελετοί δεν εξαφανίστηκαν
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα βαθύβια σκουλήκια καταναλώνουν έναν σκελετό μέσα σε μερικές δεκαετίες.
Ωστόσο, οι συγκεκριμένες φάλαινες, κυρίως ρυγχοφάλαινες, αποδείχθηκαν εξαιρετικά ανθεκτικές.
Τα ρύγχη τους αποτελούνται από εξαιρετικά πυκνό οστό.
Το οστό αυτό είναι τόσο σκληρό ώστε δεν προλαβαίνει να αποσυντεθεί.
Αντίθετα, απορροφά μέταλλα από το θαλασσινό νερό.
Τα οξείδια σιδήρου και μαγγανίου δημιουργούν μια φυσική θωράκιση την οποία κανένας οργανισμός δεν μπορεί να διαπεράσει.
Έτσι, οι σκελετοί δεν εξαφανίζονται αλλά μετατρέπονται σταδιακά σε απολιθωμένα κατάλοιπα επάνω στον ίδιο τον πυθμένα.
Γιατί πέθαναν τόσες φάλαινες στο ίδιο σημείο;
Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί τόσο πολλές φάλαινες κατέληξαν ακριβώς σε αυτή την περιοχή.
Οι επιστήμονες εξετάζουν δύο βασικές θεωρίες.
Η πρώτη αφορά τη γεωμετρία του ρήγματος: η τεράστια αυτή ρωγμή λειτουργεί σαν χοάνη που παρασύρει νεκρά σώματα από μεγάλες αποστάσεις του ωκεανού.
Η δεύτερη σχετίζεται με τη φυσιολογία των ίδιων των φαλαινών.
Οι ρυγχοφάλαινες θεωρούνται οι «ακραίοι αθλητές» του ωκεανού.
Καταδύονται σε βάθη έως και 3.000 μέτρων κυνηγώντας καλαμάρια.
Πρόκειται για όρια στα οποία οι φυσιολογικές δυνατότητες του οργανισμού τους φτάνουν στα άκρα.
Ένα μικρό λάθος, αποσυμπιεστική νόσος ή απλή εξάντληση μπορεί να αποβεί μοιραίο, οδηγώντας τις φάλαινες στο τελευταίο τους ταξίδι προς τον πυθμένα.
Ένα εξελικτικό αρχείο ανεκτίμητης αξίας
Η ανακάλυψη συγκρίνεται ήδη με εκείνη του κοιλάκανθου, του λεγόμενου «ζωντανού απολιθώματος».
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι βρήκαν ένα μέρος όπου η εξέλιξη δεν άφησε απλώς ίχνη, αλλά μια ολόκληρη βιβλιοθήκη.
Ήδη έχει καταγραφεί ένα είδος άγνωστο μέχρι σήμερα στην επιστήμη.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι δεκάδες ακόμη άγνωστοι οργανισμοί και βιολογικά μυστικά κρύβονται σε αυτή τη μοναδική υποθαλάσσια περιοχή.
Ο ωκεανός είναι διάσημος για την ικανότητά του να διατηρεί τα μυστικά του.
Όμως αυτή τη φορά φαίνεται πως αποφάσισε να αποκαλύψει ένα μέρος της ιστορίας του μέσα από τα κρανία και τα οστά των αρχαίων κατοίκων του.
www.bankingnews.gr
Στον Ινδικό Ωκεανό, σε βάθος επτά χιλιομέτρων, επιστήμονες ανακάλυψαν μια πραγματική «πόλη από οστά».
Η Ζώνη Ρήγματος Diamantina είναι μια γιγαντιαία ρωγμή μήκους 1.200 χιλιομέτρων ανάμεσα στην Αυστραλία και την Ανταρκτική.
Και ολόκληρη αυτή η περιοχή είναι κυριολεκτικά καλυμμένη με υπολείμματα φαλαινών.
Σχεδόν 500 σκελετοί βρίσκονται στο παγωμένο σκοτάδι του βυθού, δημιουργώντας τη βαθύτερη και αρχαιότερη συγκέντρωση βιομάζας που έχει εντοπιστεί ποτέ στον πλανήτη.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα νεκροταφείο, αλλά για ένα εξελικτικό αρχείο που η φύση διατήρησε προσεκτικά επί εκατομμύρια χρόνια.
Το απόλυτο «νεκροτομείο» των μεγάλων θαλάσσιων βάθων
Σε βάθη μεγαλύτερα του ενός χιλιομέτρου, η ζωή βρίσκεται σε διαρκή έλλειψη τροφής.
Το ηλιακό φως δεν φτάνει εκεί, η πίεση μπορεί να συνθλίψει ατσάλινους σωλήνες και οι χαμηλές θερμοκρασίες επιβραδύνουν κάθε φυσική διαδικασία.
Η τροφή είναι εξαιρετικά σπάνια.
Έτσι, κάθε νεκρή φάλαινα που βυθίζεται από την επιφάνεια αποτελεί έναν ανεκτίμητο θησαυρό για τα πλάσματα των μεγάλων βαθών.
Γύρω της συγκεντρώνονται αμέσως διάφοροι οργανισμοί, από καρχαρίες μέχρι τα σκουλήκια Osedax, τα οποία διαβρώνουν τα οστά μετατρέποντάς τα σε διάτρητες δομές.
Όμως στη Ζώνη Diamantina κάτι διαφορετικό συνέβη.
Η ανακάλυψη που αιφνιδίασε τους επιστήμονες
Ερευνητές της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών πραγματοποίησαν 32 καταδύσεις με το βαθυσκάφος Fengduzhe.
Περίμεναν να βρουν έναν σχεδόν νεκρό βυθό. Αντ’ αυτού ανακάλυψαν 485 σημεία παρουσίας σκελετών φαλαινών.
Από αυτά, τα 476 είναι απολιθωμένα κατάλοιπα, ενώ πέντε εξακολουθούν να φιλοξενούν ενεργά οικοσυστήματα στα οποία η διαδικασία αποσύνθεσης συνεχίζεται.
Η κλίμακα της ανακάλυψης είναι εντυπωσιακή.
Σε μια έκταση 1.200 χιλιομέτρων εκτείνεται μια αλυσίδα «διατηρημένων» σκελετών, με το αρχαιότερο κρανίο να χρονολογείται πριν από 5,26 εκατομμύρια χρόνια.
Την εποχή εκείνη ο άνθρωπος δεν είχε ακόμη εμφανιστεί ως είδος στη σημερινή του μορφή, ενώ οι φάλαινες αυτές ήδη διέσχιζαν τους ωκεανούς.
Γιατί οι σκελετοί δεν εξαφανίστηκαν
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα βαθύβια σκουλήκια καταναλώνουν έναν σκελετό μέσα σε μερικές δεκαετίες.
Ωστόσο, οι συγκεκριμένες φάλαινες, κυρίως ρυγχοφάλαινες, αποδείχθηκαν εξαιρετικά ανθεκτικές.
Τα ρύγχη τους αποτελούνται από εξαιρετικά πυκνό οστό.
Το οστό αυτό είναι τόσο σκληρό ώστε δεν προλαβαίνει να αποσυντεθεί.
Αντίθετα, απορροφά μέταλλα από το θαλασσινό νερό.
Τα οξείδια σιδήρου και μαγγανίου δημιουργούν μια φυσική θωράκιση την οποία κανένας οργανισμός δεν μπορεί να διαπεράσει.
Έτσι, οι σκελετοί δεν εξαφανίζονται αλλά μετατρέπονται σταδιακά σε απολιθωμένα κατάλοιπα επάνω στον ίδιο τον πυθμένα.
Γιατί πέθαναν τόσες φάλαινες στο ίδιο σημείο;
Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί τόσο πολλές φάλαινες κατέληξαν ακριβώς σε αυτή την περιοχή.
Οι επιστήμονες εξετάζουν δύο βασικές θεωρίες.
Η πρώτη αφορά τη γεωμετρία του ρήγματος: η τεράστια αυτή ρωγμή λειτουργεί σαν χοάνη που παρασύρει νεκρά σώματα από μεγάλες αποστάσεις του ωκεανού.
Η δεύτερη σχετίζεται με τη φυσιολογία των ίδιων των φαλαινών.
Οι ρυγχοφάλαινες θεωρούνται οι «ακραίοι αθλητές» του ωκεανού.
Καταδύονται σε βάθη έως και 3.000 μέτρων κυνηγώντας καλαμάρια.
Πρόκειται για όρια στα οποία οι φυσιολογικές δυνατότητες του οργανισμού τους φτάνουν στα άκρα.
Ένα μικρό λάθος, αποσυμπιεστική νόσος ή απλή εξάντληση μπορεί να αποβεί μοιραίο, οδηγώντας τις φάλαινες στο τελευταίο τους ταξίδι προς τον πυθμένα.
Ένα εξελικτικό αρχείο ανεκτίμητης αξίας
Η ανακάλυψη συγκρίνεται ήδη με εκείνη του κοιλάκανθου, του λεγόμενου «ζωντανού απολιθώματος».
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι βρήκαν ένα μέρος όπου η εξέλιξη δεν άφησε απλώς ίχνη, αλλά μια ολόκληρη βιβλιοθήκη.
Ήδη έχει καταγραφεί ένα είδος άγνωστο μέχρι σήμερα στην επιστήμη.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι δεκάδες ακόμη άγνωστοι οργανισμοί και βιολογικά μυστικά κρύβονται σε αυτή τη μοναδική υποθαλάσσια περιοχή.
Ο ωκεανός είναι διάσημος για την ικανότητά του να διατηρεί τα μυστικά του.
Όμως αυτή τη φορά φαίνεται πως αποφάσισε να αποκαλύψει ένα μέρος της ιστορίας του μέσα από τα κρανία και τα οστά των αρχαίων κατοίκων του.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών