Ισραηλινοί αγοραστές έχουν αποκτήσει τα τελευταία χρόνια σημαντικό αριθμό ακινήτων στην Κύπρο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι αγορές φέρονται να έχουν γίνει συγκεντρωμένα σε συγκεκριμένες περιοχές
Η αυξανόμενη αγορά γης και ακινήτων στην Κύπρο από Ισραηλινούς πολίτες έχει προκαλέσει πολιτική και κοινωνική συζήτηση στο νησί, με επικριτές να προειδοποιούν ότι η συγκέντρωση ιδιοκτησιών σε συγκεκριμένες περιοχές ενδέχεται να δημιουργεί κλειστές κοινότητες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με δημοσίευμα από το PRESS TV, Ισραηλινοί αγοραστές έχουν αποκτήσει τα τελευταία χρόνια σημαντικό αριθμό ακινήτων στην Κύπρο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι αγορές φέρονται να έχουν γίνει συγκεντρωμένα σε συγκεκριμένες περιοχές.
Φύρω από ορισμένες από αυτές τις κοινότητες δημιουργούνται συναγωγές, εβραϊκά σχολεία και άλλες υποδομές – προκειται για έναν εποικισμό μέσω της κτηματαγοράς.
Κυπριακά κυβερνητικά στοιχεία για την περίοδο 2021-2025, όπως αναφέρεται, κατατάσσουν Ισραηλινούς πολίτες μεταξύ των μεγαλύτερων ομάδων ξένων αγοραστών ακινήτων σε αρκετές επαρχίες της χώρας.
Οι προειδοποιήσεις του ΑΚΕΛ
Το θέμα έχει αποκτήσει σαφή πολιτική διάσταση.
Ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, είχε προειδοποιήσει τον Ιούνιο του 2025 για αυτό που περιέγραψε ως στοχευμένες αγορές ακινήτων από Ισραηλινούς κοντά σε ευαίσθητες περιοχές.
Κατά την άποψή του, η δημιουργία κλειστών κοινοτήτων και η συσσώρευση ιδιοκτησίας μπορούν μακροπρόθεσμα να επηρεάσουν τον κοινωνικό και οικονομικό χαρακτήρα ορισμένων περιοχών της Κύπρου.
Ο ίδιος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι, χωρίς πολιτική αντίδραση, η Κύπρος κινδυνεύει να μετατραπεί σε «πίσω αυλή» του Ισραήλ.
Παρόμοιες ανησυχίες έχει εκφράσει και ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου οποίος τον Μάιο του 2026 υποστήριξε ότι μέσω ακινήτων και αναπτυξιακών έργων το ισραηλινό κεφάλαιο αποκτά ολοένα μεγαλύτερο αποτύπωμα στο νησί.
Η υπόθεση Shimon Aykut
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην υπόθεση του Ισραηλινού επιχειρηματία ακινήτων Shimon Aykut.
Τον Οκτώβριο του 2025 καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση για παράνομη ανάπτυξη και πώληση ακινήτων σε ελληνοκυπριακή γη στα κατεχόμενα.
Η υπόθεση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί από επικριτές της ισραηλινής επενδυτικής παρουσίας ως παράδειγμα των κινδύνων που συνδέονται με την εκμετάλλευση περιουσιών στο βόρειο τμήμα του νησιού.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη δικαστική υπόθεση αφορά παραβίαση περιουσιακών δικαιωμάτων στα κατεχόμενα και δεν τεκμηριώνει από μόνη της κάποιο ευρύτερο οργανωμένο σχέδιο ελέγχου κυπριακής γης.
Η ιστορική διάσταση και οι αναφορές στον Herzl
Η σημερινή επενδυτική δραστηριότητα συνδέεται με παλαιότερες συζητήσεις στο εσωτερικό του σιωνιστικού κινήματος.
Ο Theodor Herzl είχε πράγματι εξετάσει κατά την πρώιμη περίοδο του σιωνισμού διάφορα σενάρια εγκατάστασης εβραϊκών πληθυσμών εκτός Παλαιστίνης, ενώ η Κύπρος είχε εμφανιστεί σε ορισμένες σχετικές συζητήσεις.
Ο Davis Trietsch, είναι ένας από τους πρώιμους υποστηρικτές πιο διευρυμένων σχεδίων εβραϊκού εποικισμού στην ανατολική Μεσόγειο.
Οι ιστορικές αναφορές αποτελούν ιδεολογικό υπόβαθρο για τη σημερινή παρουσία Ισραηλινών επενδυτών στην Κύπρο.
Η στρατηγική θέση της Κύπρου και τα μεγάλα ενεργειακά έργα
Πέρα από το ζήτημα των ακινήτων, το δημοσίευμα εστιάζει ιδιαίτερα στη γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου.
Ο ακαδημαϊκός David Miller υποστηρίζει ότι η θέση του νησιού στην ανατολική Μεσόγειο το καθιστά σημαντικό για το Ισραήλ τόσο σε οικονομικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον σχεδιαζόμενο οικονομικό διάδρομο Ινδίας Μέσης Ανατολής Ανατολικής Ευρώπης (India-Middle East-Europe Economic Corridor_, ο οποίος προβλέπει σύνδεση της Ινδίας με την Ευρώπη μέσω χωρών της Μέσης Ανατολής.
Η Κύπρος θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο σε ένα ευρύτερο δίκτυο εμπορικών, ενεργειακών και τεχνολογικών διασυνδέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το ίδιο ισχύει για μεγάλα ενεργειακά έργα όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, η οποία θεωρείται κρίσιμο έργο για τη σύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων της περιοχής.
Οι υποστηρικτές αυτών των έργων τα παρουσιάζουν ως εργαλεία ενεργειακής ασφάλειας και περιφερειακής συνεργασίας. Οι επικριτές, αντίθετα, θεωρούν ότι ενισχύουν υπερβολικά τη στρατηγική θέση του Ισραήλ στην ανατολική Μεσόγειο.
Οι βρετανικές βάσεις και το Ακρωτήρι
Συνδέεται επίσης η γεωπολιτική αξία της Κύπρου με την παρουσία των βρετανικών βάσεων στο Ακτωτήρι και τη Δεκέλεια.
Οι βάσεις αποτελούν κυρίαρχο βρετανικό έδαφος και χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.
Ο David Miller υποστηρίζει ότι η χρήση της βάσης στο Ακρωτήρι σε αποστολές επιτήρησης και στρατιωτικής υποστήριξης καθιστά την Κύπρο ακόμη σημαντικότερη μέσα στη στρατηγική αρχιτεκτονική της περιοχής.
Κατά την άποψή του, η παρουσία των βρετανικών βάσεων περιορίζει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αυξάνει τη στρατιωτική σημασία του νησιού.
Στην Κύπρο έχουν πράγματι πραγματοποιηθεί κατά καιρούς διαδηλώσεις εναντίον της χρήσης των βρετανικών βάσεων για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.
Η μαζική μετακίνηση Ισραηλινών προς τη Μεγαλόνησο
Ένα ακόμη στοιχείο είναι η αυξημένη μετακίνηση Ισραηλινών προς την Κύπρο μετά τους πολέμους στη Γάζα, στον Λίβανο και την ευρύτερη ένταση με το Ιράν.
Για ορισμένους Ισραηλινούς, η Κύπρος αποτελεί κοντινό και σχετικά ασφαλές καταφύγιο, ενώ ταυτόχρονα είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το Ισραήλ.
Αυτό έχει ενισχύσει τόσο τη ζήτηση για κατοικίες όσο και την ανάπτυξη επιχειρηματικών και κοινωνικών δικτύων.
Οι επικριτές βλέπουν αυτή τη διαδικασία ως μορφή σταδιακής αλλαγής του οικονομικού και κοινωνικού χαρακτήρα ορισμένων περιοχών. Άλλοι τη θεωρούν απλώς αποτέλεσμα της ελεύθερης αγοράς ακινήτων, των επενδύσεων και της αυξημένης κινητικότητας στην περιοχή.
Η πραγματική συζήτηση για την Κύπρο
Πίσω από τη φορτισμένη ρητορική, υπάρχει πάντως μια πραγματική πολιτική συζήτηση: μέχρι ποιο σημείο μια μικρή χώρα πρέπει να επιτρέπει τη συγκέντρωση ακινήτων και γης από ξένους επενδυτές, ιδιαίτερα όταν αυτοί προέρχονται από κράτη με ισχυρό οικονομικό και γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Στην περίπτωση της Κύπρου το ζήτημα είναι ακόμη πιο ευαίσθητο λόγω της ιστορίας της εισβολής, της κατοχής του βόρειου τμήματος, των προβλημάτων ιδιοκτησίας γης και της στρατηγικής θέσης του νησιού.
Η αυξανόμενη ισραηλινή παρουσία στην αγορά ακινήτων, οι στενότερες σχέσεις Λευκωσία ς- Τελ Αβίβ, τα ενεργειακά έργα και η γεωπολιτική αναβάθμιση της ανατολικής Μεσογείου συνθέτουν μια νέα πραγματικότητα.
Το εάν αυτή η εξέλιξη αποτελεί απλώς ξένη επενδυτική δραστηριότητα ή δημιουργεί μακροπρόθεσμους κινδύνους για την οικονομική και πολιτική αυτονομία της Κύπρου είναι πλέον αντικείμενο ανοιχτής δημόσιας αντιπαράθεσης στο νησί.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με δημοσίευμα από το PRESS TV, Ισραηλινοί αγοραστές έχουν αποκτήσει τα τελευταία χρόνια σημαντικό αριθμό ακινήτων στην Κύπρο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι αγορές φέρονται να έχουν γίνει συγκεντρωμένα σε συγκεκριμένες περιοχές.
Φύρω από ορισμένες από αυτές τις κοινότητες δημιουργούνται συναγωγές, εβραϊκά σχολεία και άλλες υποδομές – προκειται για έναν εποικισμό μέσω της κτηματαγοράς.
Κυπριακά κυβερνητικά στοιχεία για την περίοδο 2021-2025, όπως αναφέρεται, κατατάσσουν Ισραηλινούς πολίτες μεταξύ των μεγαλύτερων ομάδων ξένων αγοραστών ακινήτων σε αρκετές επαρχίες της χώρας.
Οι προειδοποιήσεις του ΑΚΕΛ
Το θέμα έχει αποκτήσει σαφή πολιτική διάσταση.
Ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, είχε προειδοποιήσει τον Ιούνιο του 2025 για αυτό που περιέγραψε ως στοχευμένες αγορές ακινήτων από Ισραηλινούς κοντά σε ευαίσθητες περιοχές.
Κατά την άποψή του, η δημιουργία κλειστών κοινοτήτων και η συσσώρευση ιδιοκτησίας μπορούν μακροπρόθεσμα να επηρεάσουν τον κοινωνικό και οικονομικό χαρακτήρα ορισμένων περιοχών της Κύπρου.
Ο ίδιος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι, χωρίς πολιτική αντίδραση, η Κύπρος κινδυνεύει να μετατραπεί σε «πίσω αυλή» του Ισραήλ.
Παρόμοιες ανησυχίες έχει εκφράσει και ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου οποίος τον Μάιο του 2026 υποστήριξε ότι μέσω ακινήτων και αναπτυξιακών έργων το ισραηλινό κεφάλαιο αποκτά ολοένα μεγαλύτερο αποτύπωμα στο νησί.
Η υπόθεση Shimon Aykut
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην υπόθεση του Ισραηλινού επιχειρηματία ακινήτων Shimon Aykut.
Τον Οκτώβριο του 2025 καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση για παράνομη ανάπτυξη και πώληση ακινήτων σε ελληνοκυπριακή γη στα κατεχόμενα.
Η υπόθεση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί από επικριτές της ισραηλινής επενδυτικής παρουσίας ως παράδειγμα των κινδύνων που συνδέονται με την εκμετάλλευση περιουσιών στο βόρειο τμήμα του νησιού.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη δικαστική υπόθεση αφορά παραβίαση περιουσιακών δικαιωμάτων στα κατεχόμενα και δεν τεκμηριώνει από μόνη της κάποιο ευρύτερο οργανωμένο σχέδιο ελέγχου κυπριακής γης.
Η ιστορική διάσταση και οι αναφορές στον Herzl
Η σημερινή επενδυτική δραστηριότητα συνδέεται με παλαιότερες συζητήσεις στο εσωτερικό του σιωνιστικού κινήματος.
Ο Theodor Herzl είχε πράγματι εξετάσει κατά την πρώιμη περίοδο του σιωνισμού διάφορα σενάρια εγκατάστασης εβραϊκών πληθυσμών εκτός Παλαιστίνης, ενώ η Κύπρος είχε εμφανιστεί σε ορισμένες σχετικές συζητήσεις.
Ο Davis Trietsch, είναι ένας από τους πρώιμους υποστηρικτές πιο διευρυμένων σχεδίων εβραϊκού εποικισμού στην ανατολική Μεσόγειο.
Οι ιστορικές αναφορές αποτελούν ιδεολογικό υπόβαθρο για τη σημερινή παρουσία Ισραηλινών επενδυτών στην Κύπρο.
I recently traveled to Cyprus to investigate media reports that Israelis were 'flooding' onto the island to 'buy anything in sight'.
— Dimitri Lascaris (@dimitrilascaris) October 20, 2024
What I found were secretive, luxurious resorts that pamper affluent Israelis while Israel inflicts a genocide on the Palestinian people.
Full… pic.twitter.com/7AOamwdOOz
Η στρατηγική θέση της Κύπρου και τα μεγάλα ενεργειακά έργα
Πέρα από το ζήτημα των ακινήτων, το δημοσίευμα εστιάζει ιδιαίτερα στη γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου.
Ο ακαδημαϊκός David Miller υποστηρίζει ότι η θέση του νησιού στην ανατολική Μεσόγειο το καθιστά σημαντικό για το Ισραήλ τόσο σε οικονομικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον σχεδιαζόμενο οικονομικό διάδρομο Ινδίας Μέσης Ανατολής Ανατολικής Ευρώπης (India-Middle East-Europe Economic Corridor_, ο οποίος προβλέπει σύνδεση της Ινδίας με την Ευρώπη μέσω χωρών της Μέσης Ανατολής.
Η Κύπρος θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο σε ένα ευρύτερο δίκτυο εμπορικών, ενεργειακών και τεχνολογικών διασυνδέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το ίδιο ισχύει για μεγάλα ενεργειακά έργα όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, η οποία θεωρείται κρίσιμο έργο για τη σύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων της περιοχής.
Οι υποστηρικτές αυτών των έργων τα παρουσιάζουν ως εργαλεία ενεργειακής ασφάλειας και περιφερειακής συνεργασίας. Οι επικριτές, αντίθετα, θεωρούν ότι ενισχύουν υπερβολικά τη στρατηγική θέση του Ισραήλ στην ανατολική Μεσόγειο.
Οι βρετανικές βάσεις και το Ακρωτήρι
Συνδέεται επίσης η γεωπολιτική αξία της Κύπρου με την παρουσία των βρετανικών βάσεων στο Ακτωτήρι και τη Δεκέλεια.
Οι βάσεις αποτελούν κυρίαρχο βρετανικό έδαφος και χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.
Ο David Miller υποστηρίζει ότι η χρήση της βάσης στο Ακρωτήρι σε αποστολές επιτήρησης και στρατιωτικής υποστήριξης καθιστά την Κύπρο ακόμη σημαντικότερη μέσα στη στρατηγική αρχιτεκτονική της περιοχής.
Κατά την άποψή του, η παρουσία των βρετανικών βάσεων περιορίζει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αυξάνει τη στρατιωτική σημασία του νησιού.
Στην Κύπρο έχουν πράγματι πραγματοποιηθεί κατά καιρούς διαδηλώσεις εναντίον της χρήσης των βρετανικών βάσεων για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.
Η μαζική μετακίνηση Ισραηλινών προς τη Μεγαλόνησο
Ένα ακόμη στοιχείο είναι η αυξημένη μετακίνηση Ισραηλινών προς την Κύπρο μετά τους πολέμους στη Γάζα, στον Λίβανο και την ευρύτερη ένταση με το Ιράν.
Για ορισμένους Ισραηλινούς, η Κύπρος αποτελεί κοντινό και σχετικά ασφαλές καταφύγιο, ενώ ταυτόχρονα είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το Ισραήλ.
Αυτό έχει ενισχύσει τόσο τη ζήτηση για κατοικίες όσο και την ανάπτυξη επιχειρηματικών και κοινωνικών δικτύων.
Οι επικριτές βλέπουν αυτή τη διαδικασία ως μορφή σταδιακής αλλαγής του οικονομικού και κοινωνικού χαρακτήρα ορισμένων περιοχών. Άλλοι τη θεωρούν απλώς αποτέλεσμα της ελεύθερης αγοράς ακινήτων, των επενδύσεων και της αυξημένης κινητικότητας στην περιοχή.
Η πραγματική συζήτηση για την Κύπρο
Πίσω από τη φορτισμένη ρητορική, υπάρχει πάντως μια πραγματική πολιτική συζήτηση: μέχρι ποιο σημείο μια μικρή χώρα πρέπει να επιτρέπει τη συγκέντρωση ακινήτων και γης από ξένους επενδυτές, ιδιαίτερα όταν αυτοί προέρχονται από κράτη με ισχυρό οικονομικό και γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Στην περίπτωση της Κύπρου το ζήτημα είναι ακόμη πιο ευαίσθητο λόγω της ιστορίας της εισβολής, της κατοχής του βόρειου τμήματος, των προβλημάτων ιδιοκτησίας γης και της στρατηγικής θέσης του νησιού.
Η αυξανόμενη ισραηλινή παρουσία στην αγορά ακινήτων, οι στενότερες σχέσεις Λευκωσία ς- Τελ Αβίβ, τα ενεργειακά έργα και η γεωπολιτική αναβάθμιση της ανατολικής Μεσογείου συνθέτουν μια νέα πραγματικότητα.
Το εάν αυτή η εξέλιξη αποτελεί απλώς ξένη επενδυτική δραστηριότητα ή δημιουργεί μακροπρόθεσμους κινδύνους για την οικονομική και πολιτική αυτονομία της Κύπρου είναι πλέον αντικείμενο ανοιχτής δημόσιας αντιπαράθεσης στο νησί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών