Ειδικότερα, σύμφωνα με τον με τον Ahmed Khalifa, γνωστό δημοσιογράφο και ανταποκριτή του Al Jazeera στη Λιβύη, ο Saddam Haftar, γιος του επίδοξου δικτάτορα Khalifa Haftar, δέχεται εντεινόμενες πιέσεις από την Τουρκία προκειμένου να εξασφαλίσει τη κοινοβουλευτική επικύρωση της θαλάσσιας συμφωνίας του 2019, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει αντίθετες απαιτήσεις από το αποκαλούμενο Ισραήλ,
Επικαλούμενος πηγές ασφαλείας στη Βεγγάζη, ο Khalifa έγραψε ότι Τούρκοι αξιωματούχοι πιέζουν τον Saddam Haftar να παροτρύνει τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Al-Saleheen Abdul-Nabi, να συγκαλέσει συνεδρίαση στη Βεγγάζη για την επικύρωση του μνημονίου Λιβύης-Τουρκίας για την οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας.
Η συμφωνία του 2019, η οποία υπεγράφη μεταξύ της Τουρκίας και της τότε Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας με έδρα την Τρίπολη, αντιμετωπίζεται εδώ και καιρό ως παράνομη από την Ελλάδα, την Αίγυπτο, την Κύπρο και το Ισραήλ, καθώς «παραβιάζει τις θαλάσσιες διεκδικήσεις τους στην Ανατολική Μεσόγειο».
Οι πηγές ανέφεραν ότι η τουρκική πίεση σχετίζεται με την πρόσφατη απομάκρυνση του επί σειρά ετών Προέδρου της Βουλής, Aguila Saleh, ο οποίος είχε επανειλημμένα αρνηθεί να επικυρώσει τη συμφωνία εν μέσω πιέσεων από το Κάιρο και την Αθήνα.
Οι νομοθέτες εξέλεξαν τον Al-Saleheen Abdul-Nabi ως Πρόεδρο στις αρχές Οκτωβρίου του 2026, αφού ενέκριναν όρια θητείας που τερμάτισαν τη σχεδόν 12ετή θητεία του Saleh.
Ο Abdul-Nabi είχε διατελέσει προηγουμένως πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Λιβυκο-Τουρκικής Φιλίας της Βουλής.
Ισραηλινός δάκτυλος
Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι ισραηλινοί ασκούν έντονες πιέσεις στον Saddam Haftar για να μπει φρένο στη διαδικασία κύρωσης του τουρκολιβυκού συμφώνου και να απορρίψει τα τουρκικά αιτήματα, έχοντας μάλιστα την υποστήριξη του περιφερειακού συμμάχου του Haftar, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Πάντως, σύμφωνα σύμφωνα με πηγές, η τουρκική πίεση περιλαμβάνει την απειλή απόσυρσης της υποστήριξης προς τον Saddam και την οικογένεια Haftar εάν καθυστερήσει η επικύρωση, με το ενδεχόμενο να διοχετευθεί αυτή η υποστήριξη προς πολιτικές και στρατιωτικές φατρίες της δυτικής Λιβύης.
Haftar’s Dilemma: Ankara’s Hammer and Tel Aviv’s Anvil over Libya-Turkey Maritime Deal Saddam Haftar, son of wannabe dictator Khalifa Haftar, is under intensifying pressure from Turkey to secure parliamentary ratification of a 2019 maritime agreement while facing opposing demands from so-called Israel, according to Ahmed Khalifa, a well-known journalist and an Al Jazeera correspondent in Libya. Citing security sources in Benghazi, Khalifa wrote that Turkish officials are pressing Saddam Haftar to urge newly elected House of Representatives Speaker Al-Saleheen Abdul-Nabi to convene a session in Benghazi to ratify the Libya-Turkey memorandum on the delimitation of maritime jurisdiction areas. The 2019 deal, signed between Turkey and the then-Tripoli-based Government of National Accord, has long been opposed by Greece, Egypt, Cyprus, and Israel as "infringing on their maritime claims in the Eastern Mediterranean." The sources said the Turkish push follows the recent ousting of longtime Speaker Aguila Saleh, who had repeatedly refused to ratify the agreement amid pressure from Cairo and Athens. Lawmakers elected Al-Saleheen Abdul-Nabi as speaker in early October 2026 after approving term limits that ended Saleh’s nearly 12-year tenure. Abdul-Nabi has previously chaired the parliament’s Libyan-Turkish Parliamentary Friendship Committee. According to the same sources, Israeli pressure on Saddam Haftar aims to block the deal and reject Turkish demands, with backing from Haftar’s regional ally, the UAE. Turkish pressure has included a threat to withdraw support for Saddam and the Haftar family if ratification is delayed, potentially redirecting that support toward political and military factions in western Libya instead, according to sources.
— The Libya Observer (@Lyobserver) October 14, 2026
Τελεσίγραφο σοκ στην Ελλάδα από Λιβύη
Υπενθυμίζεται πως η Λιβύη αμφισβητεί ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας νοτίως της Κρήτης, και μάλιστα απείλησε την Αθήνα με πλήρη διακοπή των διμερών διπλωματικών διαπραγματεύσεων, που σημαίνει… σύγκρουση.
Η τροπή αυτή πυροδοτήθηκε από την έντονη δυσφορία της λιβυκής κυβέρνησης απέναντι στους ελληνικούς σχεδιασμούς για την έναρξη ερευνών υδρογονανθράκων, σε μια χρονική συγκυρία όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο κρέμονται από μια κλωστή.
Το τελεσίγραφο της Τρίπολης πήρε επίσημη και επίσημα εχθρική μορφή στις 24 Αυγούστου, όταν απέστειλε αυστηρή ρηματική διακοίνωση προς την Αθήνα, εκφράζοντας την κατηγορηματική της αντίθεση στις ελληνικές πρωτοβουλίες για την αξιοποίηση των τεράστιων ενεργειακών κοιτασμάτων της περιοχής.
Το πλήγμα αυτό καταφέρεται την ίδια ώρα που ο κολοσσός Chevron ετοιμάζεται να αναπτύξει τη δραστηριότητά του στα κρίσιμα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, μετατρέποντας τη θαλάσσια αυτή ζώνη σε πεδίο υψηλής γεωστρατηγικής αντιπαράθεσης.
Η λιβυκή πλευρά εγείρει αξιώσεις ισχυριζόμενη ότι οι ελληνικές ενέργειες παραβιάζουν περιοχές στις οποίες δεν έχει συμφωνηθεί οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
Παράλληλα, η Τρίπολη οπλίζει τις μονομερείς και παράνομες διεκδικήσεις της επικαλούμενη τον αυθαίρετο χάρτη που κατέθεσε στα Ηνωμένα Έθνη τον Μάιο του 2025, επιχειρώντας να επιβάλει τετελεσμένα εις βάρος της ελληνικής επικράτειας.
Στο επίκεντρο της διεθνούς αυτής θύελλας βρίσκεται η επίσημη ελληνική πρόσκληση για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 17 Αυγούστου 2026.
Το φιλόδοξο ελληνικό πρόγραμμα περιλαμβάνει οκτώ θαλάσσιες περιοχές, με τις τρεις εξ αυτών να βρίσκονται στην καρδιά του αμφισβητούμενου τομέα, νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης.
Ενώ η Αθήνα ορθώνει το ανάστημά της στηριζόμενη απαρέγκλιτα στην ελληνική νομοθεσία και στην αρχή της μέσης γραμμής του Διεθνούς Δικαίου, η Τρίπολη επιχειρεί θεμελιώνει τις αξιώσεις της στο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Με αυτόν τον τρόπο, αμφισβητεί την πλήρη επήρεια των ελληνικών νησιών, εκτελώντας ουσιαστικά τις γεωπολιτικές επιταγές της Άγκυρας.
Όπως προειπώθηκε, η ανακοίνωση της αποχώρησης του Aguila Saleh από την προεδρία της Βουλής και η διαδοχή του από πολιτικό πρόσωπο που ελέγχεται πλήρως από το περιβάλλον του Saddam Haftar, άλλαξε άρδην τα δεδομένα.
Ο Saleh αποτελούσε το τελευταίο ανάχωμα στην επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, καθώς είχε αντιταχθεί σθεναρά στην υπογραφή του.
Η απομάκρυνσή του ανοίγει πλέον διάπλατα τον δρόμο για την πλήρη ενεργοποίηση του παράνομου συμφώνου.
Η Αθήνα βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια ασφυκτική διπλωματική και επιχειρησιακή μέγγενη.
Η άμεση σύνδεση των ελληνικών ενεργειακών σχεδιασμών με τις επιθετικές επιδιώξεις της Τουρκίας και τις επικίνδυνες εσωτερικές ανακατατάξεις στη Λιβύη συνθέτει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, που απειλεί να αναφλέξει ολόκληρη τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών