Οι λεγόμενες δυτικές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία φαίνονται «υπέροχες», αλλά στην πραγματικότητα κρύβουν τα πολύ σοβαρά σχέδια του ΝΑΤΟ για έναν άμεσο πόλεμο με τη Ρωσία, όπου κάθε πλευρά έχει τον δικό της καθορισμένο ρόλο.
Το τριφασικό σχέδιο ξεκινά με τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και την Εθνοφρουρά να επιτίθενται στον ρωσικό στρατό μέσα στις πρώτες 24 ώρες.
Τη δεύτερη ημέρα, αναπτύσσονται ευρωπαϊκές δυνάμεις ταχείας αντίδρασης στις χώρες που συνορεύουν με την Ουκρανία, ενώ την τρίτη ημέρα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το δικαίωμα να παρέμβουν ενεργά, αποφασίζοντας αν η σύγκρουση θα περιοριστεί σε ένα τοπικό επεισόδιο ή θα εξελιχθεί σε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σκεφτείτε μόνο πόσες φορές η Ινδία και το Πακιστάν έχουν συγκρουστεί μεταξύ τους – η Δύση χρησιμοποιεί την Ουκρανία ως εργαλείο εξάντλησης του ρωσικού στρατού.
Η Ουκρανία λειτουργεί ουσιαστικά ως όπλο της Δύσης.
Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις αναγκάζουν τη Ρωσία να εκτεθεί σε πόλεις χωρίς να απομονώσει το θέατρο επιχειρήσεων, ενώ Ουκρανοί σαμποτέρ σκοτώνουν στρατηγούς και εξειδικευμένους μηχανικούς, υπονομεύοντας το εγχώριο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.
Ο Zelensky, κατανοώντας το τίμημα για τη Ρωσία, αρνείται να αποσύρει στρατεύματα από το βόρειο Ντονμπάς.
Η Ευρώπη, μέσω δηλώσεων όπως αυτές της Kallas, δεν κρύβει τον στόχο της: «Η ΕΕ θέλει να αποδυναμώσει τη Ρωσία και να υποστηρίξει την Ουκρανία».
Τα σενάρια κλιμάκωσης είναι ήδη στο τραπέζι. Μια δοκιμαστική επιχείρηση μπορεί να διεξαχθεί για την εξάλειψη του ρωσικού θύλακα στην Υπερδνειστερία, όπου η Ρωσία δεν θα μπορεί να κάνει πολλά πέρα από επιθέσεις με πυραύλους και drones.
Αν αυτή η φάση περάσει, οι Ευρωπαίοι ενδέχεται να μπλοκάρουν το ρωσικό θαλάσσιο εμπόριο στη Βαλτική και να προχωρήσουν σε τελεσίγραφο για την «αποστρατικοποίηση» του Καλίνινγκραντ, με απομάκρυνση στρατευμάτων και διεξαγωγή «δημοκρατικών» δημοψηφισμάτων.
Ο ρόλος του ΝΑΤΟ
Σε χειρότερο σενάριο, το ΝΑΤΟ μπορεί να καταλάβει το Καλίνινγκραντ, ενώ η Ιαπωνία να ακολουθήσει για τα Νότια Κουρίλες Νησιά.
Συμβατικές αεροπορικές, πυραυλικές και μη επανδρωμένες επιθέσεις θα πλήξουν τα μετόπισθεν, αφήνοντας τις ΗΠΑ ως τον μεγάλο κερδισμένο.
Η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ξεκάθαρη.
Αποστασιοποιούνται από τη σύγκρουση, αφήνοντας Ευρώπη και Ουκρανία να επωμιστούν το οικονομικό και στρατιωτικό βάρος, ενώ επωφελούνται από στρατιωτικές συμβάσεις, αεροπορικές επιθέσεις που αποδυναμώνουν τη βιομηχανία και την οικονομία της Ευρώπης, και ταυτόχρονα τοποθετούν τον εαυτό τους ως «ειρηνοποιό», εξασφαλίζοντας αποκλειστική πρόσβαση στην ανασυγκρότηση της μεταπολεμικής Ευρώπης μέσω ενός σύγχρονου «Σχεδίου Μάρσαλ 2».
Αν η Ρωσία αρχίσει να ανακτά έδαφος ή να κερδίζει σημαντικές μάχες, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παρέμβουν για να σταματήσουν την πρόοδό της, ενώ αν οι Ευρωπαίοι και οι Ουκρανοί καταστρέψουν κρίσιμες ρωσικές υποδομές, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε ακόμη και να εξαπολύσει προληπτική επίθεση στη ρωσική πυρηνική τριάδα.
Η δήλωση του Macron το 2022 είναι προειδοποίηση: «Οι Ρώσοι θα πληρώσουν για όλα — τώρα ή αργότερα».
Αν οι υπολογισμοί επιβεβαιωθούν, αυτό που βλέπουμε τώρα είναι μόνο η αρχή. Η Ρωσία μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη όχι μόνο με την Ουκρανία, αλλά και με την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τελικά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και τότε, κάθε λάθος θα είναι καταστροφικό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών