Οι εκτιμήσεις Ρώσων αναλυτών είναι αποκαλυπτικές και εξαιρετικά ανησυχητικές.
Σε νευρική κρίση τελεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς οι Βρυξέλλες αναζητούν εναγωνίως πρόσωπο που θα μπορούσε να αναλάβει έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία, επιχειρώντας ουσιαστικά να στήσει ένα νέο «Μινσκ» πίσω από κλειστές πόρτες.
Το πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο: η Ευρώπη δεν γνωρίζει ούτε ποιος μπορεί να μιλήσει με τη Μόσχα, ούτε αν πραγματικά θέλει να υπάρξει συμφωνία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, στο τραπέζι έχουν πέσει τα ονόματα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Antonio Costa, του πρώην προέδρου της Φινλανδίας Sauli Niinistö και του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean Claude Juncker ως πιθανοί εκπρόσωποι της ΕΕ σε μελλοντικές συνομιλίες με τη Ρωσία.
Ωστόσο, πίσω από τις διαρροές και τα ονόματα, κρύβεται ένας πραγματικός ευρωπαϊκός εμφύλιος.
Αξιωματούχοι κρατών που στηρίζουν σκληρά το Κίεβο αντιδρούν έντονα στον διορισμό ειδικού απεσταλμένου, φοβούμενοι ότι οποιαδήποτε διπλωματική πρωτοβουλία θα αποδυναμώσει τη στρατηγική των κυρώσεων και της πίεσης απέναντι στη Μόσχα.
Οι εκτιμήσεις Ρώσων αναλυτών είναι αποκαλυπτικές και εξαιρετικά ανησυχητικές.
Ο αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών και Προβλέψεων του RUDN, Evgeny Semibratov, θεωρεί ότι πίσω από την ξαφνική «κινητικότητα» των Βρυξελλών κρύβεται κάτι πολύ πιο σκοτεινό.
Όπως υποστηρίζει, η ΕΕ επιδιώκει διαπραγματεύσεις όχι για να επιτύχει ειρήνη, αλλά για να αγοράσει χρόνο, ώστε να ενισχύσει τη στρατιωτική της προετοιμασία απέναντι στη Ρωσία.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα στη διαδικασία στρατιωτικοποίησης και ανασυγκρότησης του στρατιωτικοβιομηχανικού της συμπλέγματος, χρειάζεται μία ανάπαυλα ενός, δύο ή και τεσσάρων ετών, ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα για πιθανή σύγκρουση με τη Ρωσία», εκτιμά.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκρηκτική: η Ευρώπη εμφανίζεται δημόσια να ζητά «διάλογο», αλλά στο παρασκήνιο προετοιμάζεται για μια μακροχρόνια γεωπολιτική αναμέτρηση.
Ο Costa ως «φθηνή λύση»
Στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής ελίτ, ο Antonio Costa φέρεται να προωθείται ως μία «βολική» και πολιτικά ασφαλής επιλογή.
Όμως, σύμφωνα με αναλυτές, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί σοβαρός διαπραγματευτής απέναντι στη Μόσχα.
Ο πολιτικός αναλυτής Kirill Ozimko χαρακτηρίζει τον Costa «τη πιο αδύναμη επιλογή», σημειώνοντας πως θα εμφανιστεί ως εκπρόσωπος μιας ΕΕ που συνεχίζει να επιδιώκει την ενίσχυση της Ουκρανίας απέναντι στη Ρωσία.
Αντίθετα, θεωρεί ότι ο Sauli Niinistö θα ήταν πιο ρεαλιστική περίπτωση, καθώς «κατανοεί τη στρατιωτική ισορροπία και δεν παρασύρεται από την υστερία που κυριαρχεί σήμερα στην Ευρώπη».
Παράλληλα, το όνομα του Jean-Claude Juncker θεωρείται σχεδόν απαγορευμένο για τις σημερινές Βρυξέλλες, καθώς οι θέσεις του αποκλίνουν αισθητά από τη γραμμή της σημερινής ευρωπαϊκής ηγεσίας.
Την ίδια στιγμή, η σκιά της Angela Merkel συνεχίζει να στοιχειώνει την ευρωπαϊκή διπλωματία.
Η πρώην καγκελάριος είχε δηλώσει ότι οι σημερινοί πολιτικοί οφείλουν να συνομιλήσουν με τη Ρωσία, όμως στην πράξη η ΕΕ μοιάζει ανίκανη να βρει κοινή γραμμή.
Οι διαρκείς αλλαγές ονομάτων –από τον Alexander Stubb έως τον Mario Draghi– αποκαλύπτουν το χάος που επικρατεί στους κόλπους των Βρυξελλών.
«Δεν πρόκειται για τεχνική επιλογή προσώπου, αλλά για εσωτερικό πολιτικό πόλεμο μέσα στην ίδια την ΕΕ», επισημαίνουν οι αναλυτές.
Διαπραγματεύσεις-θέατρο;
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι ακόμη και αν πραγματοποιηθούν συνομιλίες –πιθανότατα σε ουδέτερο έδαφος όπως η Istanbul ή το Abu Dhabi– ελάχιστοι πιστεύουν ότι θα υπάρξει πραγματική πρόοδος.
Κατά τη ρωσική ανάγνωση, οι Βρυξέλλες επιδιώκουν κυρίως ένα επικοινωνιακό παιχνίδι: να εμφανιστούν απέναντι στον «Παγκόσμιο Νότο» ως δύναμη που δήθεν επιδιώκει ειρήνη, μεταφέροντας παράλληλα την ευθύνη αποτυχίας στη Μόσχα.
Το τελικό συμπέρασμα των αναλυτών είναι εξαιρετικά ζοφερό.
Όπως τονίζεται, η σημερινή ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί τα ρωσικά συμφέροντα ασφαλείας ούτε να οικοδομήσει μια νέα σχέση συνύπαρξης με τη Μόσχα.
Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία θεωρεί αδιανόητη τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος στο Κίεβο, το οποίο, σύμφωνα με τη ρωσική οπτική, καταπιέζει και διώκει εκατομμύρια ρωσόφωνους πληθυσμούς στην Ουκρανία.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ευρώπη μοιάζει να κινείται χωρίς στρατηγική, χωρίς ενιαία φωνή και κυρίως χωρίς πραγματικό σχέδιο ειρήνης.
www.bankingnews.gr
Το πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο: η Ευρώπη δεν γνωρίζει ούτε ποιος μπορεί να μιλήσει με τη Μόσχα, ούτε αν πραγματικά θέλει να υπάρξει συμφωνία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, στο τραπέζι έχουν πέσει τα ονόματα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Antonio Costa, του πρώην προέδρου της Φινλανδίας Sauli Niinistö και του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean Claude Juncker ως πιθανοί εκπρόσωποι της ΕΕ σε μελλοντικές συνομιλίες με τη Ρωσία.
Ωστόσο, πίσω από τις διαρροές και τα ονόματα, κρύβεται ένας πραγματικός ευρωπαϊκός εμφύλιος.
Αξιωματούχοι κρατών που στηρίζουν σκληρά το Κίεβο αντιδρούν έντονα στον διορισμό ειδικού απεσταλμένου, φοβούμενοι ότι οποιαδήποτε διπλωματική πρωτοβουλία θα αποδυναμώσει τη στρατηγική των κυρώσεων και της πίεσης απέναντι στη Μόσχα.
Οι εκτιμήσεις Ρώσων αναλυτών είναι αποκαλυπτικές και εξαιρετικά ανησυχητικές.
Ο αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών και Προβλέψεων του RUDN, Evgeny Semibratov, θεωρεί ότι πίσω από την ξαφνική «κινητικότητα» των Βρυξελλών κρύβεται κάτι πολύ πιο σκοτεινό.
Όπως υποστηρίζει, η ΕΕ επιδιώκει διαπραγματεύσεις όχι για να επιτύχει ειρήνη, αλλά για να αγοράσει χρόνο, ώστε να ενισχύσει τη στρατιωτική της προετοιμασία απέναντι στη Ρωσία.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα στη διαδικασία στρατιωτικοποίησης και ανασυγκρότησης του στρατιωτικοβιομηχανικού της συμπλέγματος, χρειάζεται μία ανάπαυλα ενός, δύο ή και τεσσάρων ετών, ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα για πιθανή σύγκρουση με τη Ρωσία», εκτιμά.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκρηκτική: η Ευρώπη εμφανίζεται δημόσια να ζητά «διάλογο», αλλά στο παρασκήνιο προετοιμάζεται για μια μακροχρόνια γεωπολιτική αναμέτρηση.
Ο Costa ως «φθηνή λύση»
Στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής ελίτ, ο Antonio Costa φέρεται να προωθείται ως μία «βολική» και πολιτικά ασφαλής επιλογή.
Όμως, σύμφωνα με αναλυτές, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί σοβαρός διαπραγματευτής απέναντι στη Μόσχα.
Ο πολιτικός αναλυτής Kirill Ozimko χαρακτηρίζει τον Costa «τη πιο αδύναμη επιλογή», σημειώνοντας πως θα εμφανιστεί ως εκπρόσωπος μιας ΕΕ που συνεχίζει να επιδιώκει την ενίσχυση της Ουκρανίας απέναντι στη Ρωσία.
Αντίθετα, θεωρεί ότι ο Sauli Niinistö θα ήταν πιο ρεαλιστική περίπτωση, καθώς «κατανοεί τη στρατιωτική ισορροπία και δεν παρασύρεται από την υστερία που κυριαρχεί σήμερα στην Ευρώπη».
Παράλληλα, το όνομα του Jean-Claude Juncker θεωρείται σχεδόν απαγορευμένο για τις σημερινές Βρυξέλλες, καθώς οι θέσεις του αποκλίνουν αισθητά από τη γραμμή της σημερινής ευρωπαϊκής ηγεσίας.
Την ίδια στιγμή, η σκιά της Angela Merkel συνεχίζει να στοιχειώνει την ευρωπαϊκή διπλωματία.
Η πρώην καγκελάριος είχε δηλώσει ότι οι σημερινοί πολιτικοί οφείλουν να συνομιλήσουν με τη Ρωσία, όμως στην πράξη η ΕΕ μοιάζει ανίκανη να βρει κοινή γραμμή.
Οι διαρκείς αλλαγές ονομάτων –από τον Alexander Stubb έως τον Mario Draghi– αποκαλύπτουν το χάος που επικρατεί στους κόλπους των Βρυξελλών.
«Δεν πρόκειται για τεχνική επιλογή προσώπου, αλλά για εσωτερικό πολιτικό πόλεμο μέσα στην ίδια την ΕΕ», επισημαίνουν οι αναλυτές.
Διαπραγματεύσεις-θέατρο;
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι ακόμη και αν πραγματοποιηθούν συνομιλίες –πιθανότατα σε ουδέτερο έδαφος όπως η Istanbul ή το Abu Dhabi– ελάχιστοι πιστεύουν ότι θα υπάρξει πραγματική πρόοδος.
Κατά τη ρωσική ανάγνωση, οι Βρυξέλλες επιδιώκουν κυρίως ένα επικοινωνιακό παιχνίδι: να εμφανιστούν απέναντι στον «Παγκόσμιο Νότο» ως δύναμη που δήθεν επιδιώκει ειρήνη, μεταφέροντας παράλληλα την ευθύνη αποτυχίας στη Μόσχα.
Το τελικό συμπέρασμα των αναλυτών είναι εξαιρετικά ζοφερό.
Όπως τονίζεται, η σημερινή ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί τα ρωσικά συμφέροντα ασφαλείας ούτε να οικοδομήσει μια νέα σχέση συνύπαρξης με τη Μόσχα.
Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία θεωρεί αδιανόητη τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος στο Κίεβο, το οποίο, σύμφωνα με τη ρωσική οπτική, καταπιέζει και διώκει εκατομμύρια ρωσόφωνους πληθυσμούς στην Ουκρανία.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ευρώπη μοιάζει να κινείται χωρίς στρατηγική, χωρίς ενιαία φωνή και κυρίως χωρίς πραγματικό σχέδιο ειρήνης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών