Η Μέση Ανατολή κοιτά προς τους BRICS - Με βάση αμερικανικούς υπολογισμούς, ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά της τρομοκρατίας κόστισε τη ζωή σε έως και 4,5 εκατομμύρια απλούς πολίτες της Μέσης Ανατολής
(upd6) Η αστραπιαία επέλαση των Houthis στην Υεμένη ανέτρεψε για ακόμα μια φορά τις εύθραυστες ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Ήταν μια εξέλιξη που ερμηνεύτηκε ως μια ακόμα νίκη του Ιράν, το οποίο πλέον έχει καταφέρει να «ελέγχει» τα Στενά του Hormuz αλλά και του Bab al Mandab… στην Ερυθρά Θάλασσα
Αναλυτές εκτιμούν ότι η νίκη των Houthis αποτέλεσε το… τελειωτικό «χτύπημα» για τις ΗΠΑ και βύθισε σε κατάσταση σοκ τη Σαουδική Αραβία, η οποία είδε τον κρίσιμης σημασίας αγωγό πετρελαίου Ανατολής – Δύσης να διαλύεται από drone… και να μένει εκτός λειτουργίας για άγνωστο χρονικό διάστημα…
Οι ΗΠΑ έχουν υποστεί μια άνευ προηγουμένου ταπείνωση και η Μέση Ανατολή βιώνει μια πρωτόγνωρη κρίση στρατηγικού ελέγχου…
Δεν είναι τυχαίο που πολλοί σύμμαχοι των ΗΠΑ έχουν αρχίσει να στρέφουν το βλέμμα τους σε άλλου είδους συμμαχίες, όπως οι BRICS…
Συντριπτική απάντηση Houthis στη Σ. Αραβία: «Στάχτη» η βάση King Khalid
Οι Houthis δεσμεύονται να συνεχίσουν τις επιθέσεις κατά «σαουδαραβικών στρατιωτικών συγκεντρώσεων έως ότου σταματήσει η επιθετικότητα»
Ο Yahya Saree, στρατιωτικός εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων των Houthis, δήλωσε ότι οι μάχες εναντίον των δυνάμεων που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία θα συνεχιστούν έως ότου αρθεί ο αποκλεισμός των περιοχών της Υεμένης που ελέγχονται από τους Houthis.
Όπως υποστήριξε, πραγματοποιήθηκε μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση κατά της αεροπορικής βάσης King Khalid στο Khamis Mushait, με τη χρήση δεκάδων βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Η επιχείρηση έθεσε ως στόχο υπόστεγα αεροσκαφών, συστήματα ραντάρ, διαδρόμους απογείωσης και προσγείωσης, καθώς και αποθήκες πυρομαχικών στην αεροπορική βάση King Khalid.
«Η επίθεση πέτυχε άμεσα πλήγματα και προκάλεσε σημαντικές ζημιές εντός της βάσης.
Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε ως απάντηση σε περισσότερες από 300 σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον επαρχιών της Υεμένης κατά τις τελευταίες πέντε ημέρες» υπογράμμισε ο Saree, αναφέροντας πως οι σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές πραγματοποιήθηκαν από αεροσκάφη F-15 και Typhoon που απογειώθηκαν από τις βάσεις Khamis Mushait και Taif.
«Οι ένοπλες δυνάμεις των Houthis θα συνεχίσουν τις επιχειρήσεις βαθιά εντός του σαουδαραβικού εδάφους όσο συνεχίζεται η επιθετικότητα.
Κάθε νέα επιθετική ενέργεια θα αντιμετωπίζεται με ευρύτερες και εντονότερες επιχειρήσεις.
Θα συνεχίσουμε να πλήττουμε σαουδαραβικές στρατιωτικές συγκεντρώσεις έως ότου σταματήσει η επιθετικότητα και αρθεί ο αποκλεισμός της Υεμένης» υπογράμμισε ο Saree.
Kαταλαμβάνουν στρατηγικά εδάφη
Σύμφωνα με το Al Jazeera, οι Houthis εξακολουθούν να καταλαμβάνουν επιπλέον στρατηγικής σημασίας νησιά στη νότια Ερυθρά Θάλασσα.
Η κατάληψη των νησιών Μεγάλο και Μικρό Hanish έγινε την ώρα που οι κυβερνητικές δυνάμεις, οι οποίες υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία, επιχειρούν να ανασυνταχθούν και να αντεπιτεθούν μετά τη γρήγορη προέλαση των ανταρτών κατά μήκος της δυτικής ακτής της Υεμένης.
Οι αντάρτες Houthis ανέπτυξαν μαχητές στα νησιά Hanish περίπου 160 χιλιόμετρα βόρεια του Bab al Mandab, αφού εκατοντάδες δυνάμεις που ήταν συμμαχικές με την κυβέρνηση αποχώρησαν από το αρχιπέλαγος.
Το τελειωτικό πλήγμα στις ΗΠΑ
Η κατάσταση της αμερικανοϊσραηλινής συμμαχίας, η οποία έχει βαλτώσει άδοξα στις προσπάθειές της να επιφέρει ήττα στο Ιράν, μέχρι πρόσφατα μπορούσε να περιγραφεί ως δύσκολη, αμφίσημη και, σε κάποιο βαθμό, όχι εντελώς απελπιστική.
Την οριστική σαφήνεια στην κατάσταση έδωσαν οι Houthis της Υεμένης.
Κλείνοντας τα Στενά του Bab al-Mandab, κατάφεραν αποφασιστικό πλήγμα στις ΗΠΑ στην περιοχή.
Κανένα νόημα
Σε αυτό το σημείο, πλέον, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα για να συζητηθεί.
Τα τεράστια αεροπλανοφόρα και τα εκατοντάδες μαχητικά, οι χιλιάδες επίλεκτοι πεζοναύτες και τα δεκάδες συνοδευτικά πολεμικά πλοία, τα υποβρύχια, οι δορυφόροι, οι εκατοντάδες πράκτορες πληροφοριών, σύμβουλοι και εκπαιδευτές, καθώς και ο ισχυρός μηχανισμός προπαγάνδας — όλα αυτά πλέον δεν έχουν κανένα νόημα.
Τίποτα από αυτά δεν κατάφερε να σταματήσει τους Houthis, οι οποίοι μέσα σε μόλις μία ημέρα κατέλαβαν νησιά στα ανοικτά της δυτικής ακτής της Υεμένης.
Το Ιράν ελέγχει το Hormuz, οι Houthis το Bab al Mandab
Ως αποτέλεσμα της αμερικανοϊσραηλινής επιθετικότητας το Ιράν ελέγχει πλέον τα Στενά του Hormuz, ενώ οι σύμμαχοί του, οι Houthis, ελέγχουν τα Στενά του Bab al-Mandab.
Πρόκειται για δύο από τις σημαντικότερες θαλάσσιες εμπορικές οδούς παγκοσμίως για τη μεταφορά πετρελαίου.
Κατά συνέπεια, οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονται, το Ιράν συνεχίζει να το εξάγει αποκομίζοντας οφέλη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες οι τιμές της βενζίνης και του diesel συνεχίζουν να ανεβαίνουν.
Κανέναν στόχο, απόλυτη καταστροφή
Όλοι οι στόχοι της αμερικανικής επέμβασης επιτεύχθηκαν ακριβώς αντίστροφα από ό,τι επιδίωκε η Ουάσινγκτον.
Η κυβέρνηση του Ιράν δεν κατέρρευσε, αλλά αντιθέτως ενισχύθηκε, αποκτώντας λαϊκή υποστήριξη.
Το πετρέλαιο δεν έγινε φθηνότερο παγκοσμίως, αλλά ακριβότερο.
Παρά τις πολυάριθμες κυρώσεις, το Ιράν δεν αποδυναμώθηκε ούτε διαλύθηκε· αντίθετα, απέκτησε έλεγχο πάνω σε ζωτικής σημασίας εμπορικές οδούς.
Η στρατιωτική φήμη των Ηνωμένων Πολιτειών υπέστη καταστροφικό πλήγμα — και μάλιστα με σχετικά περιορισμένα μέσα και προσεκτικά σχεδιασμένες ασύμμετρες επιθέσεις.
«Τίναξαν το Μπαχρέιν στον αέρα»
Ως αποτέλεσμα, αμερικανικές βάσεις στην Ιορδανία, στο Μπαχρέιν, στο Κατάρ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα βομβαρδίστηκαν, το προσωπικό τους απομακρύνθηκε και Αμερικανοί στρατιώτες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν από τις βάσεις σε ξενοδοχεία.
Οι απώλειες και οι ζημιές είναι τόσο μεγάλες ώστε ακόμη και οι Αμερικανοί αναγκάστηκαν να τις αναγνωρίσουν.
«Τίναξαν το Μπαχρέιν στον αέρα», φέρεται να παραδέχθηκε ο ασκών χρέη υπουργού Ναυτικού των ΗΠΑ Hung Cao, αναφερόμενος στην αμερικανική ναυτική βάση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγεται πλέον συζήτηση για το κατά πόσο αξίζει να αποκατασταθούν αυτές οι βάσεις ή αν θα ήταν προτιμότερο να απομακρυνθούν αθόρυβα οι αμερικανικές δυνάμεις από τη Μέση Ανατολή και να παρουσιαστεί εκ των υστέρων η αποχώρηση ως κάτι που ήταν εξαρχής σχεδιασμένο.
Η ήττα είναι εμφανής
Με λίγα λόγια, η ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών είναι εμφανής.
Το μόνο ερώτημα είναι πώς θα παρουσιαστεί στους Αμερικανούς ψηφοφόρους, οι οποίοι δεν συνηθίζουν να αντιμετωπίζουν θετικά τις ήττες.
Αναλυτές υποστηρίζουν επίσης ότι δεν πρέπει να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι το τελευταίο πλήγμα των Houthis κατά της Ουάσινγκτον σημειώθηκε ακριβώς στην 25η επέτειο των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.
Εκείνες οι επιθέσεις αποτέλεσαν τον πρόλογο για τον τεράστιο και «ψευδεπίγραφο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Μέση Ανατολή.
Η τελευταία πράξη της τραγωδίας
Η περίοδος αυτή ήταν μια αιματηρή καταστροφή: κατοχές, βίαιες αλλαγές κυβερνήσεων, εμφύλιοι πόλεμοι που υποκινήθηκαν από εξωτερικές δυνάμεις, ανθρωπιστικές καταστροφές και μαζική φυγή αμάχων.
Η επίθεση στο Ιράν αποτέλεσε την τελευταία πράξη αυτής της τραγωδίας.
Με βάση αμερικανικούς υπολογισμούς, ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» κόστισε τη ζωή σε έως και 4,5 εκατομμύρια απλούς πολίτες της Μέσης Ανατολής.
Περίπου ένα εκατομμύριο σκοτώθηκαν άμεσα, ενώ άλλα 3,5 εκατομμύρια καταγράφονται ως έμμεσες απώλειες.
Αιματοχυσία
Η αιματοχυσία αυτή δεν απέφερε κανένα όφελος ούτε στους απλούς Αμερικανούς, παρά τα τρισεκατομμύρια δολάρια κρατικών δαπανών.
Τώρα, ο πόλεμος έχει χαθεί οριστικά και οι Ηνωμένες Πολιτείες ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την περιοχή.
Αναλυτές, προτείνουν στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις να τερματίσουν την επιχείρηση και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
«Η αμερικανική παρουσία στη Μέση Ανατολή έχει τελειώσει», γράφει το Foreign Affairs, προτείνοντας στην αμερικανική ηγεσία να μην ανοικοδομήσει τις στρατιωτικές βάσεις, να αποσύρει τα στρατεύματα, να σταματήσει να βασίζεται στις κυρώσεις — οι οποίες, κατά την ίδια εκτίμηση, δεν λειτουργούν πλέον — και να στραφεί σε άλλες μορφές πίεσης, όπως η διπλωματία και η «προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η μεγαλύτερη απώλεια των ΗΠΑ
Η μεγαλύτερη απώλεια των ΗΠΑ σε αυτή τη σύγκρουση είναι οι ίδιοι οι σύμμαχοί τους στην περιοχή, οι οποίοι προσπάθησαν με συνέπεια να συνδράμουν στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» και πίστεψαν στις αμερικανικές διαβεβαιώσεις, αλλά τελικά βρέθηκαν ουσιαστικά απροστάτευτοι απέναντι στα ιρανικά αντίποινα.
Η ευημερία των χωρών του Περσικού Κόλπου κρέμεται πλέον από μια κλωστή.
Μερικά πυραυλικά πλήγματα στις υποδομές και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης πόσιμου νερού τους θα μπορούσαν να τις φέρουν αντιμέτωπες με μια κατάσταση παρόμοια με εκείνη που βιώνουν οι κάτοικοι της Γάζας.
Ωστόσο, η Ουάσινγκτον, παρότι ξεκίνησε τη σύγκρουση, δεν παρείχε ουσιαστική βοήθεια στους πιστούς συμμάχους της.
Η Μέση Ανατολή στρέφει το βλέμμα στους BRICS
Η απογοήτευση από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα ωθήσει αναπόφευκτα τις χώρες της Μέσης Ανατολής προς τη Ρωσία και την Κίνα.
Αναλυτές εκτιμούν ότι οι περισσότερες χώρες της περιοχής θα επιδιώξουν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους και με το Ιράν.
Κανονικές, αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με υψηλό επίπεδο ασφάλειας είναι αυτό που αναζητούν εδώ και καιρό χώρες οι οποίες θεωρούν ότι έχουν επανειλημμένα εξαπατηθεί και εγκαταλειφθεί από την Ουάσινγκτον.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ακριβώς αυτές τις ημέρες πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί η σύνοδος των BRICS.
«Εκεί οικοδομείται ο νέος κόσμος, ο οποίος θα έρθει όταν η Δύση χάσει όλους τους πολέμους της» εκτιμούν αναλυτές.
Tεράστιες ζημιές στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας
Δορυφορικές εικόνες αποκάλυψαν εκτεταμένες ζημιές στον κρίσιμο πετρελαιαγωγό Ανατολής - Δύσης της Σαουδικής Αραβίας έπειτα από αναφερόμενες επιθέσεις με drones, ενώ πηγές της πετρελαϊκής βιομηχανίας προειδοποιούν ότι μια παρατεταμένη διακοπή λειτουργίας θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο έως και το 4% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.
Καμία πλευρά δεν έχει αναλάβει την ευθύνη, όμως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump κατηγόρησε την Τεχεράνη, καθώς στο Ιράκ δραστηριοποιούνται οργανώσεις που θεωρούνται σύμμαχοι του Ιράν.
Εικόνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα φαίνεται να δείχνουν έναν σταθμό άντλησης στον μήκους 1.200 χιλιομέτρων πετρελαιαγωγό Ανατολής–Δύσης της Σαουδικής Αραβίας καμένο και σοβαρά κατεστραμμένο μετά τα αναφερόμενα πλήγματα.
Η Σαουδική Αραβία δεν έχει ακόμη γνωστοποιήσει το πλήρες μέγεθος των ζημιών ούτε για πόσο διάστημα θα παραμείνει εκτός λειτουργίας ο αγωγός, ο οποίος έχει αποκτήσει κρίσιμη σημασία για τη Σαουδική Αραβία τους τελευταίους έξι μήνες, καθώς το κλείσιμο των Στενών του Hormuz λόγω του πολέμου έχει διαταράξει τις ροές πετρελαίου από γειτονικές χώρες.
Η Σαουδική Αραβία χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη διαδρομή για να διοχετεύει περίπου τέσσερα εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως προς το λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 4% της παγκόσμιας προσφοράς.
Πίεση στα αποθέματα εξαγωγών
Με τον αγωγό εκτός λειτουργίας, το Yanbu διαθέτει επαρκή αποθέματα για να διατηρήσει τις εξαγωγές μόνο για πέντε έως επτά ημέρες, σύμφωνα με τρεις πηγές του κλάδου που γνωρίζουν τις σαουδαραβικές εξαγωγές και τις οποίες επικαλείται σχετικό δημοσίευμα του Guardian.
Μια τέταρτη πηγή δήλωσε ότι η Σαουδική Αραβία διαθέτει επίσης αποθέματα στα αιγυπτιακά λιμάνια Ain Sukhna και Sidi Kerir, τα οποία θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν πελάτες για αρκετές ημέρες.
Οι τέσσερις πηγές ανέφεραν ότι τα αποθέματα αυτά δεν είναι πλήρη και τελικά θα εξαντληθούν εάν ο αγωγός δεν επαναλειτουργήσει.
Αγοραστές σαουδαραβικού πετρελαίου και traders δήλωσαν ότι το βασίλειο θα μπορούσε να ξεμείνει από διαθέσιμα αποθέματα για εξαγωγή εάν ο αγωγός δεν τεθεί ξανά σε λειτουργία μέσα στις επόμενες ημέρες.
Ο πετρελαιαγωγός Ανατολής–Δύσης έχει δυναμικότητα επτά εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως και παρέχει εναλλακτική οδό για την εξαγωγή σαουδαραβικού αργού, παρακάμπτοντας τον Περσικό Κόλπο.
Αβεβαιότητα για τις επισκευές
Πηγές του Reuters έδωσαν διαφορετικές εκτιμήσεις για τον χρόνο που θα απαιτηθεί για τις επισκευές.
Μία πηγή ανέφερε ότι οι εργασίες ενδέχεται να χρειαστούν έως και έξι εβδομάδες, ενώ άλλη δήλωσε ότι ο αγωγός θα μπορούσε να επισκευαστεί νωρίτερα και πιθανόν να επαναλάβει μέρος της άντλησης ενώ οι εργασίες θα συνεχίζονται.
Το κυβερνητικό γραφείο Τύπου της Σαουδικής Αραβίας και το υπουργείο Ενέργειας δεν έχουν μέχρι στιγμής δώσει κάποια εκτίμηση.
Ελάχιστες επιλογές αντίδρασης
Η ταχεία προέλαση των Houthis στην Υεμένη και οι επιθέσεις τους στη Σαουδική Αραβία έχουν αφήσει το αραβικό βασίλειο του Κόλπου με ελάχιστες επιλογές αντίδρασης, καθεμία από τις οποίες συνεπάγεται μεγάλο κόστος.
Το βασικό μήνυμα που εκπέμπεται από το βασίλειο είναι ότι το Ριάντ δεν επιθυμεί έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, σύμφωνα με αναλυτές.
Ωστόσο, η ολοένα πιο επιθετική στάση των Houthis ενδέχεται να παρασύρει τη Σαουδική Αραβία σε μια ευρύτερη σύγκρουση.
«Όλες οι ενδείξεις πλέον παραπέμπουν σε μεγάλης κλίμακας σαουδαραβικά αντίποινα και η πιθανότητα αυτή αυξάνεται μέρα με τη μέρα», δήλωσε στο CNN ο Mohammed Al-Basha, ειδικός σε θέματα Υεμένης και σύμβουλος γεωπολιτικού κινδύνου με έδρα την Ουάσινγκτον.
«Σε αυτό το σημείο, δεν έχουν άλλη επιλογή», πρόσθεσε.
Άνιση η σύγκριση... στα χαρτιά
Στα χαρτιά, η σύγκριση φαίνεται άνιση: από τη μία πλευρά βρίσκεται η πλούσια Σαουδική Αραβία, με έναν καλά εξοπλισμένο και σύγχρονο στρατό, και από την άλλη μια ένοπλη οργάνωση από τη φτωχή Υεμένη.
Ωστόσο, οι Houthis έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολο να εκτοπιστούν.
Συχνά αντιμετωπίζονται από τη Δύση και ορισμένα κράτη του Κόλπου ως πληρεξούσιος στρατός του Ιράν αποτελούμενος από μια «ετερόκλητη» πολιτοφυλακή, όμως οι Houthis έχουν περάσει χρόνια βελτιώνοντας τις στρατιωτικές τους δυνατότητες και τις τακτικές μάχης.
Τι θέλουν οι Houthis
Οι απαιτήσεις των Houthis παραμένουν οι ίδιες: θέλουν να τερματιστούν οι προσπάθειες της Σαουδικής Αραβίας να απομονώσει τις μεγάλες περιοχές της βόρειας Υεμένης που βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους μέσω ταξιδιωτικού και οικονομικού αποκλεισμού.
Αν και είναι σύμμαχοι του Ιράν, διαθέτουν επίσης τη δική τους ατζέντα.
Ο Nasr al-Din Amer, επικεφαλής του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων Saba που ελέγχεται από τους Houthis, δήλωσε στο CNN ότι η οργάνωση θα συνεχίσει να «ασκεί πίεση» στη Σαουδική Αραβία μέχρι να «σπάσει ο αποκλεισμός που έχει επιβάλει άδικα ο σαουδαραβικός εχθρός επί 12 χρόνια», υποδηλώνοντας σαφή πρόθεση περαιτέρω κλιμάκωσης.
Η Υεμένη βυθίστηκε σε αναταραχή το 2014, όταν οι Houthis κατέλαβαν την πρωτεύουσα Sanaa και ανάγκασαν τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη χώρα.
Την επόμενη χρονιά, η Σαουδική Αραβία ηγήθηκε στρατιωτικής εκστρατείας με στόχο την εκδίωξη των Houthis και έκτοτε συνέχισε να στηρίζει τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση, ενώ παράλληλα διατηρεί έναν ιδιαίτερα επιβαρυντικό αποκλεισμό στις περιοχές που ελέγχουν οι Houthis.
Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει προμηθεύσει τους Houthis με όπλα και εκπαίδευση και ασκεί κάποια επιρροή στις αποφάσεις της οργάνωσης.
Παρά τις εδαφικές απώλειες, η Σαουδική Αραβία δεν έχει ακόμη απαντήσει με το σύνολο της στρατιωτικής της ισχύος, γεγονός που δημιουργεί ερωτήματα για τις επόμενες κινήσεις της.
Οι ενέργειες του βασιλείου τις επόμενες ημέρες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επιστροφή στον ολοκληρωτικό πόλεμο και να έχουν σημαντικές συνέπειες και για τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν.
«Να τα δώσει όλα»
«Η Σαουδική Αραβία έχει πραγματικά περιορισμένες επιλογές στη σύγκρουση με τους Houthis», δήλωσε στο CNN η Cinzia Bianco, επισκέπτρια ερευνήτρια στο European Council on Foreign Relations.
Μία επιλογή είναι η κλιμάκωση, είπε, όμως αυτή συνεπάγεται ιδιαίτερα μεγάλο κόστος για το βασίλειο.
Εάν το Ριάντ αποφασίσει «να τα δώσει όλα», σύμφωνα με την Cinzia Bianco, η κατάσταση θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια σύγκρουση χωρίς σαφές τέλος, παρόμοια με τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης.
Η μακροχρόνια αυτή σύγκρουση έχει μετατρέψει την Υεμένη σε μία από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις στον κόσμο, με περίπου 22 εκατομμύρια ανθρώπους — σχεδόν τον μισό πληθυσμό — να χρειάζονται σήμερα ανθρωπιστική βοήθεια.
Ένας ολοκληρωτικός πόλεμος μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Houthis θα ήταν επίσης πιθανό να εμπλέξει το Ιράν, το οποίο βρίσκεται σε πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Φεβρουάριο.
«Θα ήταν τότε δύσκολο να περιοριστεί η σύγκρουση ως ένα καθαρά υεμενικό ζήτημα, αντί να αποτελέσει ένα ακόμη κεφάλαιο του ευρύτερου πολέμου ΗΠΑ–Ιράν, στον οποίο η Σαουδική Αραβία θα έμπαινε πλέον ως εμπόλεμη πλευρά στο πλευρό των ΗΠΑ», δήλωσε η Cinzia Bianco.
Δεν θα εμπλακούν οι ΗΠΑ
Παράλληλα, θεωρείται απίθανο οι ΗΠΑ να εμπλακούν στρατιωτικά εναντίον των Houthis, ιδιαίτερα εν μέσω της συνεχιζόμενης κρίσης στα Στενά του Hormuz, των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών και της εσωτερικής συζήτησης σχετικά με τη χρήση αμερικανικών πόρων στη Μέση Ανατολή.
Ο Donald Trump «δεν βρίσκεται σε θέση, σε αυτή την πολιτική συγκυρία, να αυξήσει περαιτέρω τη δέσμευση των ΗΠΑ στην περιοχή», δήλωσε η Cinzia Bianco.
Παρασκηνιακά, οι ΗΠΑ αντιστέκονται στις πιέσεις της Σαουδικής Αραβίας για εμπλοκή στις νέες συγκρούσεις.
Το Σάββατο, ο Donald Trump δήλωσε ότι οι Houthis είχαν επικοινωνήσει με την κυβέρνησή του και είχαν καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμούν άμεση αμερικανική εμπλοκή στη σύγκρουση.
«Θα προτιμούσαν πολύ περισσότερο να μην εμπλακούμε και αφήνουν τα περισσότερα πλοία να περνούν. Υπάρχει μόνο μία χώρα με την οποία δεν είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένοι και θα το τακτοποιήσουμε», δήλωσε ο Donald Trump.
Πηγή δήλωσε στο CNN ότι ο Σαουδάραβας διάδοχος του θρόνου είχε μιλήσει δύο φορές με τον Donald Trump την Πέμπτη και τον είχε καλέσει να πλήξει τους Houthis καθώς αυτοί προωθούνταν προς την Ερυθρά Θάλασσα, όμως ο Αμερικανός πρόεδρος αρνήθηκε.
Οι ΗΠΑ έχουν, ωστόσο, στείλει περίπου 100 στρατιωτικούς συμβούλους στη Σαουδική Αραβία για να παρέχουν πληροφορίες στην εκστρατεία της κατά των Houthis, σύμφωνα με το CNN.
«Εξαντλήθηκαν οι πολιτικές λύσεις»
Μια άλλη επιλογή είναι η αναζήτηση πολιτικής διεξόδου από τη σύγκρουση, όμως ενδέχεται πλέον να είναι πολύ αργά για κάτι τέτοιο.
Τους τελευταίους μήνες, η Σαουδική Αραβία επέδειξε «στρατηγική υπομονή», σύμφωνα με την Cinzia Bianco, με το Ριάντ να εκδίδει επανειλημμένες προειδοποιήσεις και καταδίκες τόσο προς τους Houthis όσο και προς το Ιράν, χωρίς αποτέλεσμα.
Μετά την επίθεση στον αγωγό Ανατολής–Δύσης, το υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε ότι «το βασίλειο επέλεξε να μην απαντήσει σε αυτό το στάδιο και να υποστηρίξει τις προσπάθειες της ιρακινής κυβέρνησης», από το έδαφος της οποίας εξαπολύθηκε η επίθεση, αλλά ότι «διατηρεί το δικαίωμα να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της κυριαρχίας του».
Η Cinzia Bianco εκτίμησε ότι η Σαουδική Αραβία έχει πλέον «εξαντλήσει τις πολιτικές λύσεις».
Ακόμη και εάν το Ριάντ κατέληγε σε συμφωνία με τους Houthis, αυτή θα είχε πολύ μεγάλο κόστος.
Ο Mohammed Al-Basha εκτίμησε ότι κάτι τέτοιο πιθανότατα θα ισοδυναμούσε με πλήρη αποδοχή των απαιτήσεων των Houthis.
«Και αυτή είναι μια πολύ ακριβή υποχώρηση.
Ουσιαστικά πρόκειται για παράδοση», δήλωσε o αναλυτής.
www.bankingnews.gr
Ήταν μια εξέλιξη που ερμηνεύτηκε ως μια ακόμα νίκη του Ιράν, το οποίο πλέον έχει καταφέρει να «ελέγχει» τα Στενά του Hormuz αλλά και του Bab al Mandab… στην Ερυθρά Θάλασσα
Αναλυτές εκτιμούν ότι η νίκη των Houthis αποτέλεσε το… τελειωτικό «χτύπημα» για τις ΗΠΑ και βύθισε σε κατάσταση σοκ τη Σαουδική Αραβία, η οποία είδε τον κρίσιμης σημασίας αγωγό πετρελαίου Ανατολής – Δύσης να διαλύεται από drone… και να μένει εκτός λειτουργίας για άγνωστο χρονικό διάστημα…
Οι ΗΠΑ έχουν υποστεί μια άνευ προηγουμένου ταπείνωση και η Μέση Ανατολή βιώνει μια πρωτόγνωρη κρίση στρατηγικού ελέγχου…
Δεν είναι τυχαίο που πολλοί σύμμαχοι των ΗΠΑ έχουν αρχίσει να στρέφουν το βλέμμα τους σε άλλου είδους συμμαχίες, όπως οι BRICS…
Συντριπτική απάντηση Houthis στη Σ. Αραβία: «Στάχτη» η βάση King Khalid
Οι Houthis δεσμεύονται να συνεχίσουν τις επιθέσεις κατά «σαουδαραβικών στρατιωτικών συγκεντρώσεων έως ότου σταματήσει η επιθετικότητα»
Ο Yahya Saree, στρατιωτικός εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων των Houthis, δήλωσε ότι οι μάχες εναντίον των δυνάμεων που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία θα συνεχιστούν έως ότου αρθεί ο αποκλεισμός των περιοχών της Υεμένης που ελέγχονται από τους Houthis.
Όπως υποστήριξε, πραγματοποιήθηκε μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση κατά της αεροπορικής βάσης King Khalid στο Khamis Mushait, με τη χρήση δεκάδων βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Η επιχείρηση έθεσε ως στόχο υπόστεγα αεροσκαφών, συστήματα ραντάρ, διαδρόμους απογείωσης και προσγείωσης, καθώς και αποθήκες πυρομαχικών στην αεροπορική βάση King Khalid.
«Η επίθεση πέτυχε άμεσα πλήγματα και προκάλεσε σημαντικές ζημιές εντός της βάσης.
Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε ως απάντηση σε περισσότερες από 300 σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον επαρχιών της Υεμένης κατά τις τελευταίες πέντε ημέρες» υπογράμμισε ο Saree, αναφέροντας πως οι σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές πραγματοποιήθηκαν από αεροσκάφη F-15 και Typhoon που απογειώθηκαν από τις βάσεις Khamis Mushait και Taif.
«Οι ένοπλες δυνάμεις των Houthis θα συνεχίσουν τις επιχειρήσεις βαθιά εντός του σαουδαραβικού εδάφους όσο συνεχίζεται η επιθετικότητα.
Κάθε νέα επιθετική ενέργεια θα αντιμετωπίζεται με ευρύτερες και εντονότερες επιχειρήσεις.
Θα συνεχίσουμε να πλήττουμε σαουδαραβικές στρατιωτικές συγκεντρώσεις έως ότου σταματήσει η επιθετικότητα και αρθεί ο αποκλεισμός της Υεμένης» υπογράμμισε ο Saree.
Kαταλαμβάνουν στρατηγικά εδάφη
Σύμφωνα με το Al Jazeera, οι Houthis εξακολουθούν να καταλαμβάνουν επιπλέον στρατηγικής σημασίας νησιά στη νότια Ερυθρά Θάλασσα.
Η κατάληψη των νησιών Μεγάλο και Μικρό Hanish έγινε την ώρα που οι κυβερνητικές δυνάμεις, οι οποίες υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία, επιχειρούν να ανασυνταχθούν και να αντεπιτεθούν μετά τη γρήγορη προέλαση των ανταρτών κατά μήκος της δυτικής ακτής της Υεμένης.
Οι αντάρτες Houthis ανέπτυξαν μαχητές στα νησιά Hanish περίπου 160 χιλιόμετρα βόρεια του Bab al Mandab, αφού εκατοντάδες δυνάμεις που ήταν συμμαχικές με την κυβέρνηση αποχώρησαν από το αρχιπέλαγος.
Το τελειωτικό πλήγμα στις ΗΠΑ
Η κατάσταση της αμερικανοϊσραηλινής συμμαχίας, η οποία έχει βαλτώσει άδοξα στις προσπάθειές της να επιφέρει ήττα στο Ιράν, μέχρι πρόσφατα μπορούσε να περιγραφεί ως δύσκολη, αμφίσημη και, σε κάποιο βαθμό, όχι εντελώς απελπιστική.
Την οριστική σαφήνεια στην κατάσταση έδωσαν οι Houthis της Υεμένης.
Κλείνοντας τα Στενά του Bab al-Mandab, κατάφεραν αποφασιστικό πλήγμα στις ΗΠΑ στην περιοχή.
Κανένα νόημα
Σε αυτό το σημείο, πλέον, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα για να συζητηθεί.
Τα τεράστια αεροπλανοφόρα και τα εκατοντάδες μαχητικά, οι χιλιάδες επίλεκτοι πεζοναύτες και τα δεκάδες συνοδευτικά πολεμικά πλοία, τα υποβρύχια, οι δορυφόροι, οι εκατοντάδες πράκτορες πληροφοριών, σύμβουλοι και εκπαιδευτές, καθώς και ο ισχυρός μηχανισμός προπαγάνδας — όλα αυτά πλέον δεν έχουν κανένα νόημα.
Τίποτα από αυτά δεν κατάφερε να σταματήσει τους Houthis, οι οποίοι μέσα σε μόλις μία ημέρα κατέλαβαν νησιά στα ανοικτά της δυτικής ακτής της Υεμένης.
Το Ιράν ελέγχει το Hormuz, οι Houthis το Bab al Mandab
Ως αποτέλεσμα της αμερικανοϊσραηλινής επιθετικότητας το Ιράν ελέγχει πλέον τα Στενά του Hormuz, ενώ οι σύμμαχοί του, οι Houthis, ελέγχουν τα Στενά του Bab al-Mandab.
Πρόκειται για δύο από τις σημαντικότερες θαλάσσιες εμπορικές οδούς παγκοσμίως για τη μεταφορά πετρελαίου.
Κατά συνέπεια, οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονται, το Ιράν συνεχίζει να το εξάγει αποκομίζοντας οφέλη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες οι τιμές της βενζίνης και του diesel συνεχίζουν να ανεβαίνουν.
Κανέναν στόχο, απόλυτη καταστροφή
Όλοι οι στόχοι της αμερικανικής επέμβασης επιτεύχθηκαν ακριβώς αντίστροφα από ό,τι επιδίωκε η Ουάσινγκτον.
Η κυβέρνηση του Ιράν δεν κατέρρευσε, αλλά αντιθέτως ενισχύθηκε, αποκτώντας λαϊκή υποστήριξη.
Το πετρέλαιο δεν έγινε φθηνότερο παγκοσμίως, αλλά ακριβότερο.
Παρά τις πολυάριθμες κυρώσεις, το Ιράν δεν αποδυναμώθηκε ούτε διαλύθηκε· αντίθετα, απέκτησε έλεγχο πάνω σε ζωτικής σημασίας εμπορικές οδούς.
Η στρατιωτική φήμη των Ηνωμένων Πολιτειών υπέστη καταστροφικό πλήγμα — και μάλιστα με σχετικά περιορισμένα μέσα και προσεκτικά σχεδιασμένες ασύμμετρες επιθέσεις.
«Τίναξαν το Μπαχρέιν στον αέρα»
Ως αποτέλεσμα, αμερικανικές βάσεις στην Ιορδανία, στο Μπαχρέιν, στο Κατάρ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα βομβαρδίστηκαν, το προσωπικό τους απομακρύνθηκε και Αμερικανοί στρατιώτες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν από τις βάσεις σε ξενοδοχεία.
Οι απώλειες και οι ζημιές είναι τόσο μεγάλες ώστε ακόμη και οι Αμερικανοί αναγκάστηκαν να τις αναγνωρίσουν.
«Τίναξαν το Μπαχρέιν στον αέρα», φέρεται να παραδέχθηκε ο ασκών χρέη υπουργού Ναυτικού των ΗΠΑ Hung Cao, αναφερόμενος στην αμερικανική ναυτική βάση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγεται πλέον συζήτηση για το κατά πόσο αξίζει να αποκατασταθούν αυτές οι βάσεις ή αν θα ήταν προτιμότερο να απομακρυνθούν αθόρυβα οι αμερικανικές δυνάμεις από τη Μέση Ανατολή και να παρουσιαστεί εκ των υστέρων η αποχώρηση ως κάτι που ήταν εξαρχής σχεδιασμένο.
Η ήττα είναι εμφανής
Με λίγα λόγια, η ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών είναι εμφανής.
Το μόνο ερώτημα είναι πώς θα παρουσιαστεί στους Αμερικανούς ψηφοφόρους, οι οποίοι δεν συνηθίζουν να αντιμετωπίζουν θετικά τις ήττες.
Αναλυτές υποστηρίζουν επίσης ότι δεν πρέπει να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι το τελευταίο πλήγμα των Houthis κατά της Ουάσινγκτον σημειώθηκε ακριβώς στην 25η επέτειο των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.
Εκείνες οι επιθέσεις αποτέλεσαν τον πρόλογο για τον τεράστιο και «ψευδεπίγραφο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Μέση Ανατολή.
Η τελευταία πράξη της τραγωδίας
Η περίοδος αυτή ήταν μια αιματηρή καταστροφή: κατοχές, βίαιες αλλαγές κυβερνήσεων, εμφύλιοι πόλεμοι που υποκινήθηκαν από εξωτερικές δυνάμεις, ανθρωπιστικές καταστροφές και μαζική φυγή αμάχων.
Η επίθεση στο Ιράν αποτέλεσε την τελευταία πράξη αυτής της τραγωδίας.
Με βάση αμερικανικούς υπολογισμούς, ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» κόστισε τη ζωή σε έως και 4,5 εκατομμύρια απλούς πολίτες της Μέσης Ανατολής.
Περίπου ένα εκατομμύριο σκοτώθηκαν άμεσα, ενώ άλλα 3,5 εκατομμύρια καταγράφονται ως έμμεσες απώλειες.
Αιματοχυσία
Η αιματοχυσία αυτή δεν απέφερε κανένα όφελος ούτε στους απλούς Αμερικανούς, παρά τα τρισεκατομμύρια δολάρια κρατικών δαπανών.
Τώρα, ο πόλεμος έχει χαθεί οριστικά και οι Ηνωμένες Πολιτείες ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την περιοχή.
Αναλυτές, προτείνουν στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις να τερματίσουν την επιχείρηση και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
«Η αμερικανική παρουσία στη Μέση Ανατολή έχει τελειώσει», γράφει το Foreign Affairs, προτείνοντας στην αμερικανική ηγεσία να μην ανοικοδομήσει τις στρατιωτικές βάσεις, να αποσύρει τα στρατεύματα, να σταματήσει να βασίζεται στις κυρώσεις — οι οποίες, κατά την ίδια εκτίμηση, δεν λειτουργούν πλέον — και να στραφεί σε άλλες μορφές πίεσης, όπως η διπλωματία και η «προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η μεγαλύτερη απώλεια των ΗΠΑ
Η μεγαλύτερη απώλεια των ΗΠΑ σε αυτή τη σύγκρουση είναι οι ίδιοι οι σύμμαχοί τους στην περιοχή, οι οποίοι προσπάθησαν με συνέπεια να συνδράμουν στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» και πίστεψαν στις αμερικανικές διαβεβαιώσεις, αλλά τελικά βρέθηκαν ουσιαστικά απροστάτευτοι απέναντι στα ιρανικά αντίποινα.
Η ευημερία των χωρών του Περσικού Κόλπου κρέμεται πλέον από μια κλωστή.
Μερικά πυραυλικά πλήγματα στις υποδομές και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης πόσιμου νερού τους θα μπορούσαν να τις φέρουν αντιμέτωπες με μια κατάσταση παρόμοια με εκείνη που βιώνουν οι κάτοικοι της Γάζας.
Ωστόσο, η Ουάσινγκτον, παρότι ξεκίνησε τη σύγκρουση, δεν παρείχε ουσιαστική βοήθεια στους πιστούς συμμάχους της.
Η Μέση Ανατολή στρέφει το βλέμμα στους BRICS
Η απογοήτευση από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα ωθήσει αναπόφευκτα τις χώρες της Μέσης Ανατολής προς τη Ρωσία και την Κίνα.
Αναλυτές εκτιμούν ότι οι περισσότερες χώρες της περιοχής θα επιδιώξουν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους και με το Ιράν.
Κανονικές, αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με υψηλό επίπεδο ασφάλειας είναι αυτό που αναζητούν εδώ και καιρό χώρες οι οποίες θεωρούν ότι έχουν επανειλημμένα εξαπατηθεί και εγκαταλειφθεί από την Ουάσινγκτον.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ακριβώς αυτές τις ημέρες πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί η σύνοδος των BRICS.
«Εκεί οικοδομείται ο νέος κόσμος, ο οποίος θα έρθει όταν η Δύση χάσει όλους τους πολέμους της» εκτιμούν αναλυτές.
Tεράστιες ζημιές στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας
Δορυφορικές εικόνες αποκάλυψαν εκτεταμένες ζημιές στον κρίσιμο πετρελαιαγωγό Ανατολής - Δύσης της Σαουδικής Αραβίας έπειτα από αναφερόμενες επιθέσεις με drones, ενώ πηγές της πετρελαϊκής βιομηχανίας προειδοποιούν ότι μια παρατεταμένη διακοπή λειτουργίας θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο έως και το 4% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.
Καμία πλευρά δεν έχει αναλάβει την ευθύνη, όμως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump κατηγόρησε την Τεχεράνη, καθώς στο Ιράκ δραστηριοποιούνται οργανώσεις που θεωρούνται σύμμαχοι του Ιράν.
Εικόνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα φαίνεται να δείχνουν έναν σταθμό άντλησης στον μήκους 1.200 χιλιομέτρων πετρελαιαγωγό Ανατολής–Δύσης της Σαουδικής Αραβίας καμένο και σοβαρά κατεστραμμένο μετά τα αναφερόμενα πλήγματα.
Η Σαουδική Αραβία δεν έχει ακόμη γνωστοποιήσει το πλήρες μέγεθος των ζημιών ούτε για πόσο διάστημα θα παραμείνει εκτός λειτουργίας ο αγωγός, ο οποίος έχει αποκτήσει κρίσιμη σημασία για τη Σαουδική Αραβία τους τελευταίους έξι μήνες, καθώς το κλείσιμο των Στενών του Hormuz λόγω του πολέμου έχει διαταράξει τις ροές πετρελαίου από γειτονικές χώρες.
Η Σαουδική Αραβία χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη διαδρομή για να διοχετεύει περίπου τέσσερα εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως προς το λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 4% της παγκόσμιας προσφοράς.
Πίεση στα αποθέματα εξαγωγών
Με τον αγωγό εκτός λειτουργίας, το Yanbu διαθέτει επαρκή αποθέματα για να διατηρήσει τις εξαγωγές μόνο για πέντε έως επτά ημέρες, σύμφωνα με τρεις πηγές του κλάδου που γνωρίζουν τις σαουδαραβικές εξαγωγές και τις οποίες επικαλείται σχετικό δημοσίευμα του Guardian.
Μια τέταρτη πηγή δήλωσε ότι η Σαουδική Αραβία διαθέτει επίσης αποθέματα στα αιγυπτιακά λιμάνια Ain Sukhna και Sidi Kerir, τα οποία θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν πελάτες για αρκετές ημέρες.
Οι τέσσερις πηγές ανέφεραν ότι τα αποθέματα αυτά δεν είναι πλήρη και τελικά θα εξαντληθούν εάν ο αγωγός δεν επαναλειτουργήσει.
Αγοραστές σαουδαραβικού πετρελαίου και traders δήλωσαν ότι το βασίλειο θα μπορούσε να ξεμείνει από διαθέσιμα αποθέματα για εξαγωγή εάν ο αγωγός δεν τεθεί ξανά σε λειτουργία μέσα στις επόμενες ημέρες.
Ο πετρελαιαγωγός Ανατολής–Δύσης έχει δυναμικότητα επτά εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως και παρέχει εναλλακτική οδό για την εξαγωγή σαουδαραβικού αργού, παρακάμπτοντας τον Περσικό Κόλπο.
Αβεβαιότητα για τις επισκευές
Πηγές του Reuters έδωσαν διαφορετικές εκτιμήσεις για τον χρόνο που θα απαιτηθεί για τις επισκευές.
Μία πηγή ανέφερε ότι οι εργασίες ενδέχεται να χρειαστούν έως και έξι εβδομάδες, ενώ άλλη δήλωσε ότι ο αγωγός θα μπορούσε να επισκευαστεί νωρίτερα και πιθανόν να επαναλάβει μέρος της άντλησης ενώ οι εργασίες θα συνεχίζονται.
Το κυβερνητικό γραφείο Τύπου της Σαουδικής Αραβίας και το υπουργείο Ενέργειας δεν έχουν μέχρι στιγμής δώσει κάποια εκτίμηση.
Ελάχιστες επιλογές αντίδρασης
Η ταχεία προέλαση των Houthis στην Υεμένη και οι επιθέσεις τους στη Σαουδική Αραβία έχουν αφήσει το αραβικό βασίλειο του Κόλπου με ελάχιστες επιλογές αντίδρασης, καθεμία από τις οποίες συνεπάγεται μεγάλο κόστος.
Το βασικό μήνυμα που εκπέμπεται από το βασίλειο είναι ότι το Ριάντ δεν επιθυμεί έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, σύμφωνα με αναλυτές.
Ωστόσο, η ολοένα πιο επιθετική στάση των Houthis ενδέχεται να παρασύρει τη Σαουδική Αραβία σε μια ευρύτερη σύγκρουση.
«Όλες οι ενδείξεις πλέον παραπέμπουν σε μεγάλης κλίμακας σαουδαραβικά αντίποινα και η πιθανότητα αυτή αυξάνεται μέρα με τη μέρα», δήλωσε στο CNN ο Mohammed Al-Basha, ειδικός σε θέματα Υεμένης και σύμβουλος γεωπολιτικού κινδύνου με έδρα την Ουάσινγκτον.
«Σε αυτό το σημείο, δεν έχουν άλλη επιλογή», πρόσθεσε.
Άνιση η σύγκριση... στα χαρτιά
Στα χαρτιά, η σύγκριση φαίνεται άνιση: από τη μία πλευρά βρίσκεται η πλούσια Σαουδική Αραβία, με έναν καλά εξοπλισμένο και σύγχρονο στρατό, και από την άλλη μια ένοπλη οργάνωση από τη φτωχή Υεμένη.
Ωστόσο, οι Houthis έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολο να εκτοπιστούν.
Συχνά αντιμετωπίζονται από τη Δύση και ορισμένα κράτη του Κόλπου ως πληρεξούσιος στρατός του Ιράν αποτελούμενος από μια «ετερόκλητη» πολιτοφυλακή, όμως οι Houthis έχουν περάσει χρόνια βελτιώνοντας τις στρατιωτικές τους δυνατότητες και τις τακτικές μάχης.
Τι θέλουν οι Houthis
Οι απαιτήσεις των Houthis παραμένουν οι ίδιες: θέλουν να τερματιστούν οι προσπάθειες της Σαουδικής Αραβίας να απομονώσει τις μεγάλες περιοχές της βόρειας Υεμένης που βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους μέσω ταξιδιωτικού και οικονομικού αποκλεισμού.
Αν και είναι σύμμαχοι του Ιράν, διαθέτουν επίσης τη δική τους ατζέντα.
Ο Nasr al-Din Amer, επικεφαλής του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων Saba που ελέγχεται από τους Houthis, δήλωσε στο CNN ότι η οργάνωση θα συνεχίσει να «ασκεί πίεση» στη Σαουδική Αραβία μέχρι να «σπάσει ο αποκλεισμός που έχει επιβάλει άδικα ο σαουδαραβικός εχθρός επί 12 χρόνια», υποδηλώνοντας σαφή πρόθεση περαιτέρω κλιμάκωσης.
Η Υεμένη βυθίστηκε σε αναταραχή το 2014, όταν οι Houthis κατέλαβαν την πρωτεύουσα Sanaa και ανάγκασαν τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη χώρα.
Την επόμενη χρονιά, η Σαουδική Αραβία ηγήθηκε στρατιωτικής εκστρατείας με στόχο την εκδίωξη των Houthis και έκτοτε συνέχισε να στηρίζει τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση, ενώ παράλληλα διατηρεί έναν ιδιαίτερα επιβαρυντικό αποκλεισμό στις περιοχές που ελέγχουν οι Houthis.
Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει προμηθεύσει τους Houthis με όπλα και εκπαίδευση και ασκεί κάποια επιρροή στις αποφάσεις της οργάνωσης.
Παρά τις εδαφικές απώλειες, η Σαουδική Αραβία δεν έχει ακόμη απαντήσει με το σύνολο της στρατιωτικής της ισχύος, γεγονός που δημιουργεί ερωτήματα για τις επόμενες κινήσεις της.
Οι ενέργειες του βασιλείου τις επόμενες ημέρες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επιστροφή στον ολοκληρωτικό πόλεμο και να έχουν σημαντικές συνέπειες και για τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν.
«Να τα δώσει όλα»
«Η Σαουδική Αραβία έχει πραγματικά περιορισμένες επιλογές στη σύγκρουση με τους Houthis», δήλωσε στο CNN η Cinzia Bianco, επισκέπτρια ερευνήτρια στο European Council on Foreign Relations.
Μία επιλογή είναι η κλιμάκωση, είπε, όμως αυτή συνεπάγεται ιδιαίτερα μεγάλο κόστος για το βασίλειο.
Εάν το Ριάντ αποφασίσει «να τα δώσει όλα», σύμφωνα με την Cinzia Bianco, η κατάσταση θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια σύγκρουση χωρίς σαφές τέλος, παρόμοια με τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης.
Η μακροχρόνια αυτή σύγκρουση έχει μετατρέψει την Υεμένη σε μία από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις στον κόσμο, με περίπου 22 εκατομμύρια ανθρώπους — σχεδόν τον μισό πληθυσμό — να χρειάζονται σήμερα ανθρωπιστική βοήθεια.
Ένας ολοκληρωτικός πόλεμος μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Houthis θα ήταν επίσης πιθανό να εμπλέξει το Ιράν, το οποίο βρίσκεται σε πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Φεβρουάριο.
«Θα ήταν τότε δύσκολο να περιοριστεί η σύγκρουση ως ένα καθαρά υεμενικό ζήτημα, αντί να αποτελέσει ένα ακόμη κεφάλαιο του ευρύτερου πολέμου ΗΠΑ–Ιράν, στον οποίο η Σαουδική Αραβία θα έμπαινε πλέον ως εμπόλεμη πλευρά στο πλευρό των ΗΠΑ», δήλωσε η Cinzia Bianco.
Δεν θα εμπλακούν οι ΗΠΑ
Παράλληλα, θεωρείται απίθανο οι ΗΠΑ να εμπλακούν στρατιωτικά εναντίον των Houthis, ιδιαίτερα εν μέσω της συνεχιζόμενης κρίσης στα Στενά του Hormuz, των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών και της εσωτερικής συζήτησης σχετικά με τη χρήση αμερικανικών πόρων στη Μέση Ανατολή.
Ο Donald Trump «δεν βρίσκεται σε θέση, σε αυτή την πολιτική συγκυρία, να αυξήσει περαιτέρω τη δέσμευση των ΗΠΑ στην περιοχή», δήλωσε η Cinzia Bianco.
Παρασκηνιακά, οι ΗΠΑ αντιστέκονται στις πιέσεις της Σαουδικής Αραβίας για εμπλοκή στις νέες συγκρούσεις.
Το Σάββατο, ο Donald Trump δήλωσε ότι οι Houthis είχαν επικοινωνήσει με την κυβέρνησή του και είχαν καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμούν άμεση αμερικανική εμπλοκή στη σύγκρουση.
«Θα προτιμούσαν πολύ περισσότερο να μην εμπλακούμε και αφήνουν τα περισσότερα πλοία να περνούν. Υπάρχει μόνο μία χώρα με την οποία δεν είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένοι και θα το τακτοποιήσουμε», δήλωσε ο Donald Trump.
Πηγή δήλωσε στο CNN ότι ο Σαουδάραβας διάδοχος του θρόνου είχε μιλήσει δύο φορές με τον Donald Trump την Πέμπτη και τον είχε καλέσει να πλήξει τους Houthis καθώς αυτοί προωθούνταν προς την Ερυθρά Θάλασσα, όμως ο Αμερικανός πρόεδρος αρνήθηκε.
Οι ΗΠΑ έχουν, ωστόσο, στείλει περίπου 100 στρατιωτικούς συμβούλους στη Σαουδική Αραβία για να παρέχουν πληροφορίες στην εκστρατεία της κατά των Houthis, σύμφωνα με το CNN.
«Εξαντλήθηκαν οι πολιτικές λύσεις»
Μια άλλη επιλογή είναι η αναζήτηση πολιτικής διεξόδου από τη σύγκρουση, όμως ενδέχεται πλέον να είναι πολύ αργά για κάτι τέτοιο.
Τους τελευταίους μήνες, η Σαουδική Αραβία επέδειξε «στρατηγική υπομονή», σύμφωνα με την Cinzia Bianco, με το Ριάντ να εκδίδει επανειλημμένες προειδοποιήσεις και καταδίκες τόσο προς τους Houthis όσο και προς το Ιράν, χωρίς αποτέλεσμα.
Μετά την επίθεση στον αγωγό Ανατολής–Δύσης, το υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε ότι «το βασίλειο επέλεξε να μην απαντήσει σε αυτό το στάδιο και να υποστηρίξει τις προσπάθειες της ιρακινής κυβέρνησης», από το έδαφος της οποίας εξαπολύθηκε η επίθεση, αλλά ότι «διατηρεί το δικαίωμα να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της κυριαρχίας του».
Η Cinzia Bianco εκτίμησε ότι η Σαουδική Αραβία έχει πλέον «εξαντλήσει τις πολιτικές λύσεις».
Ακόμη και εάν το Ριάντ κατέληγε σε συμφωνία με τους Houthis, αυτή θα είχε πολύ μεγάλο κόστος.
Ο Mohammed Al-Basha εκτίμησε ότι κάτι τέτοιο πιθανότατα θα ισοδυναμούσε με πλήρη αποδοχή των απαιτήσεων των Houthis.
«Και αυτή είναι μια πολύ ακριβή υποχώρηση.
Ουσιαστικά πρόκειται για παράδοση», δήλωσε o αναλυτής.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών