Ο Pepe Escobar αποκαλύπτει το παρασκήνιο της διπλωματικής κατάρρευσης: Η Κίνα στηρίζει απροκάλυπτα το Ιράν μετά την προσβολή στον Λευκό Οίκο, ενώ η Τεχεράνη ετοιμάζει 5 καταστροφικά χτυπήματα
Ραγδαίες εξελίξεις συγκλονίζουν τη διεθνή σκηνή, καθώς η άρνηση του Trump προς τον Xi Jinping για το Ιράν φέρνει τη Μέση Ανατολή στα πρόθυρα γενικευμένης σύγκρουσης.
Η Τεχεράνη απαντά με αιχμή του δόρατος πέντε στοχευμένα πλήγματα, προοιωνίζοντας μια ανεξέλεγκτη στρατιωτική κλιμάκωση.
Το σκηνικό της γεωπολιτικής αβεβαιότητας μετατρέπεται πλέον σε μια επικίνδυνη εξίσωση με παγκόσμιες επιπτώσεις.
Ειδικότερα, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αγνόησε την κινεζική πρόταση για την επίλυση της κρίσης του Ιράν, την οποία παρουσίασε προσωπικά ο Πρόεδρος Xi Jinping στον Λευκό Οίκο την περασμένη Πέμπτη 24/9, όπως γράφει ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτης Pepe Escobar.
Ουσιαστικά, ο Xi είπε στον Trump ότι η διέξοδος βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του: επιστροφή στη διπλωματική συμφωνία που είχε προ πολλού εγκαταλειφθεί, το Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU), το οποίο ο Trump υπέγραψε και στη συνέχεια τίναξε στον αέρα.
Η Κίνα, τόνισε ο Xi, είναι έτοιμη να στηρίξει μια επιστροφή στη διπλωματία.
Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνον απέρριψε την πρόταση του Xi, αλλά και την επταήμερη, σταδιακή ιρανική πρόταση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, την οποία είχε παρουσιάσει ο υπουργός Εξωτερικών Araghchi στη Νέα Υόρκη.
Οι δύο προτάσεις θα πρέπει, στην πραγματικότητα, να θεωρηθούν μια ενιαία σινοϊρανική πρωτοβουλία: μια σειρά συγκεκριμένων όρων, τους οποίους επεξεργάστηκαν οι Araghchi και Wang Yi σε δύο διαδοχικές συναντήσεις — αρχικά στη σύνοδο των BRICS στο Νέο Δελχί και στη συνέχεια στο Πεκίνο.
Ο Trump λοιπόν απέρριψε την πρόταση ειρήνης και, μάλιστα, καυχήθηκε, σκορπώντας γέλιο στον κόσμο, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν «πλήρη έλεγχο» επί της «Οδού Trump».
Η απόρριψη Trump προκάλεσε βαθιά ενόχληση τόσο στον Wang Yi όσο και στον Πρόεδρο Xi.
Στην ασιατική κουλτούρα, μια τέτοια αντιμετώπιση, δηλαδή η αγνόηση μιας επίσημης σύστασης που προέρχεται από το ανώτατο επίπεδο της κυβέρνησης, θεωρείται εξαιρετικά σοβαρή απώλεια κύρους.
Αναμένεται, συνεπώς, μια κινεζική αντίδραση τόσο σκληρή όσο ένα φορτίο μεταξιού βουτηγμένο στο δηλητήριο.
Το Πεκίνο αναμένεται πλέον να στηρίξει την Τεχεράνη ακόμη πιο αποφασιστικά, και με περισσότερους από έναν τρόπους.
Οι Φρουροί της Επανάστασης αντέδρασαν επιβάλλοντας ακόμη αυστηρότερο έλεγχο στο Στενό του Hormuz.
Μέσα σε 48 ώρες, το Ιράν φέρεται να έθεσε εκτός μάχης τουλάχιστον 19 δεξαμενόπλοια που επιχείρησαν να διασχίσουν το Στενό χωρίς να ακολουθήσουν τις διαδικασίες του Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης/PGSA, συμπεριλαμβανομένων των προβλεπόμενων τελών.
Αυτό έδωσε αφορμή για ένα αστείο που έγινε viral σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία: κάποιος πρέπει να ενημερώσει τον Trump για το ποιος πραγματικά ελέγχει το Στενό του Hormuz.
Η Τεχεράνη έπαιξε τα διπλωματικά της χαρτιά στη Νέα Υόρκη με απόλυτη φινέτσα.
Όχι μόνο κατάφερε να οδηγήσει τον Trump να απορρίψει δημόσια μια πρόταση ειρήνης, αλλά τον έπεισε επίσης να ανακοινώσει την επανάληψη των βομβαρδισμών του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.
Έχει πλέον καταγραφεί παγκοσμίως ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ενδιαφέρεται για τη χιονοστιβάδα των παγκόσμιων οικονομικών, ενεργειακών και επισιτιστικών κρίσεων.
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με αυτή την οπτική, είναι ο ίδιος ο υπαίτιος για την πρόκλησή τους.
Σε όλα αυτά προστίθεται η άψογη παρουσία του Προέδρου Pezeshkian, από το βήμα του ΟΗΕ, αλλά και κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με επικεφαλής αμερικανικών δεξαμενών σκέψης και συντάκτες κορυφαίων εφημερίδων, σε ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης.
Ο Pezeshkian κέρδισε τη μάχη των μέσων ενημέρωσης ακριβώς μέσα στη «φωλιά του εχθρού»: μια νίκη που, σύμφωνα με το κείμενο, δεν πρόκειται να ξεχαστεί.
Ο Trump κλείνει την πόρτα που άνοιξε η Τεχεράνη, αλλά ο χρόνος συνεχίζει να κυλά.
Ο αποκλεισμός του Hormuz παρουσιάζει πλέον σοβαρές διαρροές.
Μεγάλο μέρος του πετρελαίου εξακολουθεί να μεταφέρεται μέσω σαουδαραβικών και ιρακινών δεξαμενόπλοιων, με τόνους πετρογιουάν να αλλάζουν χέρια.
Το λαθρεμπόριο έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ακόμη και στον θεωρητικά ελεγχόμενο από τις ΗΠΑ διάδρομο του Ομάν, όπου ιρανικό πετρέλαιο μεταφέρεται τόσο μέσω παράνομων όσο και μέσω επίσημων δεξαμενόπλοιων.
Κανείς δεν ξεπερνά τους Πέρσες, όταν πρόκειται για λαθρεμπόριο και στρατηγικές επιβίωσης ύστερα από 47 χρόνια κυρώσεων.
Όλα αυτά διασφαλίζουν ότι οι ενεργειακοί πελάτες, όπως η Κίνα, οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ακόμη και η Νότια Κορέα, συνεχίζουν να εξασφαλίζουν τις απαραίτητες προμήθειες.
Την ερχόμενη Τετάρτη συμπληρώνονται 45 ημέρες από τότε που η Τεχεράνη έθεσε ως προθεσμία την 16η Αυγούστου για τον τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού που επέβαλε ο Trump.
Διαφορετικά, τα πράγματα θα οδηγηθούν σε κλιμάκωση.
Η 30ή Σεπτεμβρίου είναι επίσης η προθεσμία που έχουν θέσει οι Ιρακινοί για την οριστική αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ.
Όλα αυτά συμπίπτουν με την πρόσφατη προθεσμία τεσσάρων έως πέντε ημερών που έθεσε στους Αμερικανούς ο Mohsen Rezaei, Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (SNSC) και, ουσιαστικά, ο δεύτερος ισχυρότερος αξιωματούχος στο Ιράν, προκειμένου να τερματιστεί ο αποκλεισμός.
Η προθεσμία αυτή λήγει σήμερα, Δευτέρα.
Εν ολίγοις: ενώ η Ουάσιγκτον έκλεινε την πόρτα που είχε ανοίξει η Τεχεράνη, ο χρόνος συνέχιζε να μετρά αντίστροφα για την Τεχεράνη. Το κανάλι μας, Transition Protocol, επιβεβαίωσε ότι οι ανώτατοι πολιτικοί ηγέτες και η ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης έχουν ήδη αποφασίσει τι πρέπει να συμβεί στη συνέχεια.
Θα παραμείνουν σε αυτή την πορεία μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη. Και, εάν δεν υπάρξει τρόπος επίτευξης μιας λύσης με βάση τους όρους που παρουσίασε ο Πρόεδρος Xi στον Trump στο Οβάλ Γραφείο, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να προχωρήσει σε πέντε κρίσιμα βήματα:
1. Επέκταση του πεδίου της σύγκρουσης από το Hormuz έως τον Ινδικό Ωκεανό.
2. Διατήρηση του δικαιώματος επίθεσης εναντίον οποιουδήποτε αμερικανικού πολεμικού πλοίου συνεχίζει να επιβάλλει τον αποκλεισμό.
3. Συνεργασία με την Ansarallah (Houthis) για την επέκταση του αποκλεισμού έως το Bab El Mandab.
4. Λήψη προληπτικών μέτρων εναντίον οποιασδήποτε στρατιωτικής συγκέντρωσης θεωρείται απειλητική.
5. Περιορισμός της δράσης της αεροπορίας οποιασδήποτε χώρας συμμετέχει στον αεροπορικό αποκλεισμό.
Χωρίς περιορισμούς. Κυριολεκτικά.
Προς το παρόν, λοιπόν, έχουμε μια δυσοίωνη προειδοποίηση για τον Ινδικό Ωκεανό, μια επιβεβαιωμένη απειλή εναντίον όλων των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε περίπτωση επίθεσης από την Ουάσιγκτον και ένα δηλωμένο δόγμα προληπτικής δράσης.
Αυτό που δεν έχουμε ακόμη είναι εντολή για άμεση επίθεση εναντίον αμερικανικών πλοίων.
Αμοιβαιότητα αντί των πυραύλων…
Στον τομέα της αεροπορίας, το Ιράν φαίνεται να επιλέγει την αμοιβαιότητα αντί των πυραύλων.
Η θέση της ιρανικής ηγεσίας σχετικά με τις αμερικανικές δευτερογενείς κυρώσεις, οι οποίες στρέφονται εναντίον σχεδόν κάθε αεροδρομίου στον κόσμο που υποδέχεται ιρανικές πτήσεις, είναι απολύτως σαφής:
«Αν τα αεροπλάνα μας δεν απογειωθούν, τότε ούτε τα δικά σας θα απογειωθούν».
Αυτό δήλωσε ο Mohammad Mokhber, σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη.
Το Σάββατο, ο Mohsen Rezaei δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα απαντήσει στρατιωτικά στην απαγόρευση, ότι βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τα εμπλεκόμενα κράτη και ότι διαθέτει «πολλαπλές μη στρατιωτικές επιλογές» για ορισμένα αεροδρόμια.
Εκτός από τις μεγάλες δυνάμεις, την Κίνα και τη Ρωσία, διάφορα κράτη —μεταξύ άλλων η Τουρκία, η Μαλαισία, το Βιετνάμ, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το Καζακστάν— φαίνεται να αγνοούν πλήρως αυτό που παρουσιάζεται ως αυτοκρατορική αεροπορική επίθεση εναντίον της Περσίας.
Έπειτα, υπάρχει η ιδιαίτερη περίπτωση του Ιράκ.
Η ιρακινή αντίσταση ήταν η πρώτη που ανακοίνωσε ότι θα επιτεθεί στα αεροδρόμια των χωρών του GCC.
Στη συνέχεια, αρκετοί υψηλόβαθμοι κληρικοί στη Najaf και την Karbala διαμαρτυρήθηκαν ομόφωνα, υπονομεύοντας έτσι τη νομιμοποίηση της κυβέρνησης στη Βαγδάτη.
Μαζικές διαμαρτυρίες ξέσπασαν επίσης στη Basra, την πρωτεύουσα του πετρελαϊκού πλούτου του Ιράκ, με σιιτικές φυλές Βεδουίνων να εμφανίζονται βαριά οπλισμένες.
Ένας από τους σεΐχηδες έδωσε στη Βαγδάτη 48 ώρες προκειμένου να διορθώσει τη συνενοχή της στην αμερικανική πολιορκία του Ιράν.
Έτσι, τελικά, μπορεί να υπάρξει εξαίρεση για τις πτήσεις μεταξύ Ιράν και Najaf — ουσιαστικά για τη μεταφορά προσκυνητών.
Το παράθυρο του υπέρτατου κινδύνου
Και τώρα, στο μέτωπο της Ερυθράς Θάλασσας.
Αυτός ο ισχνός «συνασπισμός των προθύμων» —οι αρχηγοί των γενικών επιτελείων της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και του Πακιστάν, οι οποίοι συναντήθηκαν στο Ριάντ την περασμένη Παρασκευή ως μέλη της Συμμαχίας Άμυνας της Μέκκας— φαίνεται να πέρασε από τις ψιλοκουβέντες σε μια πιθανή προσπάθεια επίτευξης επιχειρησιακών συμφωνιών, αν και δεν ανακοινώθηκε κάποια κοινή επίθεση στην Υεμένη.
Η Ansarallah δεν φαίνεται να φοβάται.
Εκτόξευσε μη επανδρωμένα αεροσκάφη προς το Riyadh και πυραύλους προς το Khamis Mushait, χαρακτηρίζοντας τις ενέργειές της «πρόβα» για μια κλιμάκωση μεγάλης κλίμακας.
Απλώς περιμένετε και δείτε τι περιμένει την καταιγίδα στην Υεμένη.
Η Υεμένη βράζει από οργή μετά τις σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές σε μια πολυσύχναστη αγορά στην Taiz, κατά τις οποίες, σύμφωνα με προκαταρκτικό απολογισμό, σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν τουλάχιστον 50 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά.
Η συγκεκριμένη εκτίμηση φαίνεται να βασίστηκε σε άμεσες πληροφορίες, καθώς και σε πληροφορίες από την CENTCOM και την τρομοκρατική οργάνωση.
Σύμφωνα με πηγές από τη Sanaa, η Ansarallah ενδέχεται να βρίσκεται στα πρόθυρα επιβολής αεροπορικού εμπάργκο κατά της Σαουδικής Αραβίας.
Το Ριάντ βρίσκεται ήδη σε ένα είδος μαύρης τρύπας, με την Google και δυτικούς δορυφόρους να φέρονται να αναγκάζονται να λογοκρίνουν στοιχεία σχετικά με κατεστραμμένες πετρελαϊκές υποδομές και τοποθεσίες στο Ριάντ, τη Jizan, την Abha και τη Najran.
Η πιθανότητα σημαντικών ενεργειών από το Ιράν ή/και την Ansarallah εναντίον αμερικανικών ναυτικών πλοίων, ευρύτερων ναυτιλιακών οδών ή της παράκαμψης της Σαουδικής Αραβίας προς το Yanbu παραμένει υψηλή έως το τέλος αυτής της εβδομάδας.
Παρ' όλα αυτά, το πιθανότερο αποτέλεσμα παραμένει ένα αδιέξοδο γεμάτο ένταση και όπλα, με την Τεχεράνη να στέλνει μηνύματα στις 30 Σεπτεμβρίου αντί να προχωρήσει σε επίθεση.
Ένα, πάντως, είναι σίγουρο: η περίοδος μεταξύ 30 Σεπτεμβρίου και 3 Νοεμβρίου αποτελεί πλέον την περίοδο με τον μεγαλύτερο κίνδυνο, γράφει ο Pepe Escobar.
Πολιτισμός εναντίον «ηλίθιων κηδεμόνων»
Και αυτό μας φέρνει σε μια σημαντική αποκάλυψη από πηγή που, σύμφωνα με το κείμενο, βρίσκεται στις ανώτατες βαθμίδες του κινεζο-πακιστανικού-ιρανικού συνασπισμού.
Η πηγή επιβεβαίωσε ότι ο Wang Yi και ο υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν, Ishaq Dar, είχαν μια άμεση και άκρως απόρρητη συνομιλία μετά την επίσκεψη του Xi στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το Πεκίνο έχει εγκαταλείψει την Ουάσιγκτον και τώρα παίζει ξανά τα χαρτιά του μέσω της Islamabad, δίνοντας ανοιχτά οδηγίες σε κορυφαίους κυβερνητικούς αξιωματούχους να περιορίσουν την κρίση.
Οι Πακιστανοί έχουν αναλάβει να μεσολαβήσουν εκ μέρους του Πεκίνου και της Τεχεράνης τόσο με τον Trump όσο και με τον MbS, πριν η κλιμάκωση φτάσει σε κρίσιμο στάδιο αυτή την εβδομάδα.
Αυτό που μπορεί να συναχθεί από τα παραπάνω είναι ότι το Πακιστάν —τίποτα δεν είναι ακόμη γνωστό για την Τουρκία— δεν πρόκειται να υποστηρίξει τη Σαουδική Αραβία στην υποτιθέμενη μεγάλης κλίμακας επίθεση που σχεδιάζει η χώρα εναντίον της Υεμένης.
Αυτό, σύμφωνα με το κείμενο, επιβεβαιώθηκε και από άλλη κορυφαία πηγή στην Islamabad.
Η πακιστανική κυβέρνηση φέρεται να έκανε τους υπολογισμούς της και να συνειδητοποίησε ότι η βοήθεια για τη διάσωση του μη διασώσιμου Οίκου των Saud θα τερμάτιζε τον ρόλο του Πακιστάν ως μεσολαβητή μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ. Αυτός ο ρόλος θα ήταν εξίσου νεκρός με τη νεκρή γάτα του Μνημονίου Συνεννόησης της Islamabad.
Δεν είναι ποτέ αρκετό να θυμόμαστε ότι η Βαγδάτη, η Δαμασκός, το Κάιρο και η Sanaa αποτελούσαν επί αιώνες πραγματικά κέντρα πολιτισμού για τους κοσμοπολίτες Σούφι Άραβες.
Καμία σχέση, σύμφωνα με τον συγγραφέα, με τους «ηλίθιους καμηλοπαρδάλεις» που αποτελούν τον τρομερό Οίκο των Saud.
Και αυτό ευθυγραμμίζεται με τις δύο σημαντικότερες κατηγορηματικές επιταγές για το «συνδικάτο του Epstein».
Θέλουν την καταστροφή της Περσίας — την πυρηνική γενοκτονία που, σύμφωνα με το κείμενο, ανακοινώθηκε στη σκηνή του ΟΗΕ από τον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Αυτό πρέπει να συνοδευτεί από την καταστροφή του Αραβικού Άξονα Αντίστασης — στον Λίβανο, το Ιράκ και την Υεμένη.
Και στη συνέχεια, από την καταστροφή και των πετρελαιοσεΐχηδων του GCC, επειδή, σύμφωνα πάντα με αυτή την ανάλυση, θα παρέμεναν πολύ πλούσιοι, ισχυροί και ενδεχομένως απρόβλεπτοι μετά την εξαφάνιση του Άξονα Αντίστασης.
Και έπειτα ήρθε η είδηση ότι ο ηγέτης της «αίρεσης του θανάτου» στη Δυτική Ασία πέταξε «κρυφά» με ιδιωτικό τζετ στο Abu Dhabi την Κυριακή, προκειμένου να συναντήσει τον MbZ.
Πέρασε ολόκληρη την ημέρα στα Εμιράτα. Δεν διέρρευσε τίποτα για τη συνάντηση. Αυτό συνέβη λίγο αφότου ο ίδιος ηγέτης είχε δαιμονοποιήσει για ακόμη μία φορά το Ιράν στον ΟΗΕ.
Είναι πλέον σαφές, σύμφωνα με το κείμενο, ότι η Υεμένη και η Περσία είναι άρρηκτα συνδεδεμένες — τα δύο σημαντικότερα μέτωπα στη Δυτική Ασία.
Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στις συνέπειες αυτής της «μυστικής» συνάντησης μεταξύ του ηγέτη της «αίρεσης του θανάτου» και των Αράβων Σιωνιστών.
Η Δυτική Ασία βρίσκεται στα πρόθυρα να παραδοθεί στις φλόγες.
www.bankingnews.gr
Η Τεχεράνη απαντά με αιχμή του δόρατος πέντε στοχευμένα πλήγματα, προοιωνίζοντας μια ανεξέλεγκτη στρατιωτική κλιμάκωση.
Το σκηνικό της γεωπολιτικής αβεβαιότητας μετατρέπεται πλέον σε μια επικίνδυνη εξίσωση με παγκόσμιες επιπτώσεις.
Ειδικότερα, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αγνόησε την κινεζική πρόταση για την επίλυση της κρίσης του Ιράν, την οποία παρουσίασε προσωπικά ο Πρόεδρος Xi Jinping στον Λευκό Οίκο την περασμένη Πέμπτη 24/9, όπως γράφει ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτης Pepe Escobar.
Ουσιαστικά, ο Xi είπε στον Trump ότι η διέξοδος βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του: επιστροφή στη διπλωματική συμφωνία που είχε προ πολλού εγκαταλειφθεί, το Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU), το οποίο ο Trump υπέγραψε και στη συνέχεια τίναξε στον αέρα.
Η Κίνα, τόνισε ο Xi, είναι έτοιμη να στηρίξει μια επιστροφή στη διπλωματία.
Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνον απέρριψε την πρόταση του Xi, αλλά και την επταήμερη, σταδιακή ιρανική πρόταση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, την οποία είχε παρουσιάσει ο υπουργός Εξωτερικών Araghchi στη Νέα Υόρκη.
Οι δύο προτάσεις θα πρέπει, στην πραγματικότητα, να θεωρηθούν μια ενιαία σινοϊρανική πρωτοβουλία: μια σειρά συγκεκριμένων όρων, τους οποίους επεξεργάστηκαν οι Araghchi και Wang Yi σε δύο διαδοχικές συναντήσεις — αρχικά στη σύνοδο των BRICS στο Νέο Δελχί και στη συνέχεια στο Πεκίνο.
Ο Trump λοιπόν απέρριψε την πρόταση ειρήνης και, μάλιστα, καυχήθηκε, σκορπώντας γέλιο στον κόσμο, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν «πλήρη έλεγχο» επί της «Οδού Trump».
Η απόρριψη Trump προκάλεσε βαθιά ενόχληση τόσο στον Wang Yi όσο και στον Πρόεδρο Xi.
Στην ασιατική κουλτούρα, μια τέτοια αντιμετώπιση, δηλαδή η αγνόηση μιας επίσημης σύστασης που προέρχεται από το ανώτατο επίπεδο της κυβέρνησης, θεωρείται εξαιρετικά σοβαρή απώλεια κύρους.
Αναμένεται, συνεπώς, μια κινεζική αντίδραση τόσο σκληρή όσο ένα φορτίο μεταξιού βουτηγμένο στο δηλητήριο.
Το Πεκίνο αναμένεται πλέον να στηρίξει την Τεχεράνη ακόμη πιο αποφασιστικά, και με περισσότερους από έναν τρόπους.
Οι Φρουροί της Επανάστασης αντέδρασαν επιβάλλοντας ακόμη αυστηρότερο έλεγχο στο Στενό του Hormuz.
Μέσα σε 48 ώρες, το Ιράν φέρεται να έθεσε εκτός μάχης τουλάχιστον 19 δεξαμενόπλοια που επιχείρησαν να διασχίσουν το Στενό χωρίς να ακολουθήσουν τις διαδικασίες του Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης/PGSA, συμπεριλαμβανομένων των προβλεπόμενων τελών.
Αυτό έδωσε αφορμή για ένα αστείο που έγινε viral σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία: κάποιος πρέπει να ενημερώσει τον Trump για το ποιος πραγματικά ελέγχει το Στενό του Hormuz.
Η Τεχεράνη έπαιξε τα διπλωματικά της χαρτιά στη Νέα Υόρκη με απόλυτη φινέτσα.
Όχι μόνο κατάφερε να οδηγήσει τον Trump να απορρίψει δημόσια μια πρόταση ειρήνης, αλλά τον έπεισε επίσης να ανακοινώσει την επανάληψη των βομβαρδισμών του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.
Έχει πλέον καταγραφεί παγκοσμίως ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ενδιαφέρεται για τη χιονοστιβάδα των παγκόσμιων οικονομικών, ενεργειακών και επισιτιστικών κρίσεων.
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με αυτή την οπτική, είναι ο ίδιος ο υπαίτιος για την πρόκλησή τους.
Σε όλα αυτά προστίθεται η άψογη παρουσία του Προέδρου Pezeshkian, από το βήμα του ΟΗΕ, αλλά και κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με επικεφαλής αμερικανικών δεξαμενών σκέψης και συντάκτες κορυφαίων εφημερίδων, σε ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης.
Ο Pezeshkian κέρδισε τη μάχη των μέσων ενημέρωσης ακριβώς μέσα στη «φωλιά του εχθρού»: μια νίκη που, σύμφωνα με το κείμενο, δεν πρόκειται να ξεχαστεί.
Ο Trump κλείνει την πόρτα που άνοιξε η Τεχεράνη, αλλά ο χρόνος συνεχίζει να κυλά.
Ο αποκλεισμός του Hormuz παρουσιάζει πλέον σοβαρές διαρροές.
Μεγάλο μέρος του πετρελαίου εξακολουθεί να μεταφέρεται μέσω σαουδαραβικών και ιρακινών δεξαμενόπλοιων, με τόνους πετρογιουάν να αλλάζουν χέρια.
Το λαθρεμπόριο έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ακόμη και στον θεωρητικά ελεγχόμενο από τις ΗΠΑ διάδρομο του Ομάν, όπου ιρανικό πετρέλαιο μεταφέρεται τόσο μέσω παράνομων όσο και μέσω επίσημων δεξαμενόπλοιων.
Κανείς δεν ξεπερνά τους Πέρσες, όταν πρόκειται για λαθρεμπόριο και στρατηγικές επιβίωσης ύστερα από 47 χρόνια κυρώσεων.
Όλα αυτά διασφαλίζουν ότι οι ενεργειακοί πελάτες, όπως η Κίνα, οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ακόμη και η Νότια Κορέα, συνεχίζουν να εξασφαλίζουν τις απαραίτητες προμήθειες.
Την ερχόμενη Τετάρτη συμπληρώνονται 45 ημέρες από τότε που η Τεχεράνη έθεσε ως προθεσμία την 16η Αυγούστου για τον τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού που επέβαλε ο Trump.
Διαφορετικά, τα πράγματα θα οδηγηθούν σε κλιμάκωση.
Η 30ή Σεπτεμβρίου είναι επίσης η προθεσμία που έχουν θέσει οι Ιρακινοί για την οριστική αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ.
Όλα αυτά συμπίπτουν με την πρόσφατη προθεσμία τεσσάρων έως πέντε ημερών που έθεσε στους Αμερικανούς ο Mohsen Rezaei, Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (SNSC) και, ουσιαστικά, ο δεύτερος ισχυρότερος αξιωματούχος στο Ιράν, προκειμένου να τερματιστεί ο αποκλεισμός.
Η προθεσμία αυτή λήγει σήμερα, Δευτέρα.
Εν ολίγοις: ενώ η Ουάσιγκτον έκλεινε την πόρτα που είχε ανοίξει η Τεχεράνη, ο χρόνος συνέχιζε να μετρά αντίστροφα για την Τεχεράνη. Το κανάλι μας, Transition Protocol, επιβεβαίωσε ότι οι ανώτατοι πολιτικοί ηγέτες και η ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης έχουν ήδη αποφασίσει τι πρέπει να συμβεί στη συνέχεια.
Θα παραμείνουν σε αυτή την πορεία μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη. Και, εάν δεν υπάρξει τρόπος επίτευξης μιας λύσης με βάση τους όρους που παρουσίασε ο Πρόεδρος Xi στον Trump στο Οβάλ Γραφείο, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να προχωρήσει σε πέντε κρίσιμα βήματα:
1. Επέκταση του πεδίου της σύγκρουσης από το Hormuz έως τον Ινδικό Ωκεανό.
2. Διατήρηση του δικαιώματος επίθεσης εναντίον οποιουδήποτε αμερικανικού πολεμικού πλοίου συνεχίζει να επιβάλλει τον αποκλεισμό.
3. Συνεργασία με την Ansarallah (Houthis) για την επέκταση του αποκλεισμού έως το Bab El Mandab.
4. Λήψη προληπτικών μέτρων εναντίον οποιασδήποτε στρατιωτικής συγκέντρωσης θεωρείται απειλητική.
5. Περιορισμός της δράσης της αεροπορίας οποιασδήποτε χώρας συμμετέχει στον αεροπορικό αποκλεισμό.
Χωρίς περιορισμούς. Κυριολεκτικά.
Προς το παρόν, λοιπόν, έχουμε μια δυσοίωνη προειδοποίηση για τον Ινδικό Ωκεανό, μια επιβεβαιωμένη απειλή εναντίον όλων των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε περίπτωση επίθεσης από την Ουάσιγκτον και ένα δηλωμένο δόγμα προληπτικής δράσης.
Αυτό που δεν έχουμε ακόμη είναι εντολή για άμεση επίθεση εναντίον αμερικανικών πλοίων.
Αμοιβαιότητα αντί των πυραύλων…
Στον τομέα της αεροπορίας, το Ιράν φαίνεται να επιλέγει την αμοιβαιότητα αντί των πυραύλων.
Η θέση της ιρανικής ηγεσίας σχετικά με τις αμερικανικές δευτερογενείς κυρώσεις, οι οποίες στρέφονται εναντίον σχεδόν κάθε αεροδρομίου στον κόσμο που υποδέχεται ιρανικές πτήσεις, είναι απολύτως σαφής:
«Αν τα αεροπλάνα μας δεν απογειωθούν, τότε ούτε τα δικά σας θα απογειωθούν».
Αυτό δήλωσε ο Mohammad Mokhber, σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη.
Το Σάββατο, ο Mohsen Rezaei δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα απαντήσει στρατιωτικά στην απαγόρευση, ότι βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τα εμπλεκόμενα κράτη και ότι διαθέτει «πολλαπλές μη στρατιωτικές επιλογές» για ορισμένα αεροδρόμια.
Εκτός από τις μεγάλες δυνάμεις, την Κίνα και τη Ρωσία, διάφορα κράτη —μεταξύ άλλων η Τουρκία, η Μαλαισία, το Βιετνάμ, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το Καζακστάν— φαίνεται να αγνοούν πλήρως αυτό που παρουσιάζεται ως αυτοκρατορική αεροπορική επίθεση εναντίον της Περσίας.
Έπειτα, υπάρχει η ιδιαίτερη περίπτωση του Ιράκ.
Η ιρακινή αντίσταση ήταν η πρώτη που ανακοίνωσε ότι θα επιτεθεί στα αεροδρόμια των χωρών του GCC.
Στη συνέχεια, αρκετοί υψηλόβαθμοι κληρικοί στη Najaf και την Karbala διαμαρτυρήθηκαν ομόφωνα, υπονομεύοντας έτσι τη νομιμοποίηση της κυβέρνησης στη Βαγδάτη.
Μαζικές διαμαρτυρίες ξέσπασαν επίσης στη Basra, την πρωτεύουσα του πετρελαϊκού πλούτου του Ιράκ, με σιιτικές φυλές Βεδουίνων να εμφανίζονται βαριά οπλισμένες.
Ένας από τους σεΐχηδες έδωσε στη Βαγδάτη 48 ώρες προκειμένου να διορθώσει τη συνενοχή της στην αμερικανική πολιορκία του Ιράν.
Έτσι, τελικά, μπορεί να υπάρξει εξαίρεση για τις πτήσεις μεταξύ Ιράν και Najaf — ουσιαστικά για τη μεταφορά προσκυνητών.
Το παράθυρο του υπέρτατου κινδύνου
Και τώρα, στο μέτωπο της Ερυθράς Θάλασσας.
Αυτός ο ισχνός «συνασπισμός των προθύμων» —οι αρχηγοί των γενικών επιτελείων της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και του Πακιστάν, οι οποίοι συναντήθηκαν στο Ριάντ την περασμένη Παρασκευή ως μέλη της Συμμαχίας Άμυνας της Μέκκας— φαίνεται να πέρασε από τις ψιλοκουβέντες σε μια πιθανή προσπάθεια επίτευξης επιχειρησιακών συμφωνιών, αν και δεν ανακοινώθηκε κάποια κοινή επίθεση στην Υεμένη.
Η Ansarallah δεν φαίνεται να φοβάται.
Εκτόξευσε μη επανδρωμένα αεροσκάφη προς το Riyadh και πυραύλους προς το Khamis Mushait, χαρακτηρίζοντας τις ενέργειές της «πρόβα» για μια κλιμάκωση μεγάλης κλίμακας.
Απλώς περιμένετε και δείτε τι περιμένει την καταιγίδα στην Υεμένη.
Η Υεμένη βράζει από οργή μετά τις σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές σε μια πολυσύχναστη αγορά στην Taiz, κατά τις οποίες, σύμφωνα με προκαταρκτικό απολογισμό, σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν τουλάχιστον 50 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά.
Η συγκεκριμένη εκτίμηση φαίνεται να βασίστηκε σε άμεσες πληροφορίες, καθώς και σε πληροφορίες από την CENTCOM και την τρομοκρατική οργάνωση.
Σύμφωνα με πηγές από τη Sanaa, η Ansarallah ενδέχεται να βρίσκεται στα πρόθυρα επιβολής αεροπορικού εμπάργκο κατά της Σαουδικής Αραβίας.
Το Ριάντ βρίσκεται ήδη σε ένα είδος μαύρης τρύπας, με την Google και δυτικούς δορυφόρους να φέρονται να αναγκάζονται να λογοκρίνουν στοιχεία σχετικά με κατεστραμμένες πετρελαϊκές υποδομές και τοποθεσίες στο Ριάντ, τη Jizan, την Abha και τη Najran.
Η πιθανότητα σημαντικών ενεργειών από το Ιράν ή/και την Ansarallah εναντίον αμερικανικών ναυτικών πλοίων, ευρύτερων ναυτιλιακών οδών ή της παράκαμψης της Σαουδικής Αραβίας προς το Yanbu παραμένει υψηλή έως το τέλος αυτής της εβδομάδας.
Παρ' όλα αυτά, το πιθανότερο αποτέλεσμα παραμένει ένα αδιέξοδο γεμάτο ένταση και όπλα, με την Τεχεράνη να στέλνει μηνύματα στις 30 Σεπτεμβρίου αντί να προχωρήσει σε επίθεση.
Ένα, πάντως, είναι σίγουρο: η περίοδος μεταξύ 30 Σεπτεμβρίου και 3 Νοεμβρίου αποτελεί πλέον την περίοδο με τον μεγαλύτερο κίνδυνο, γράφει ο Pepe Escobar.
Πολιτισμός εναντίον «ηλίθιων κηδεμόνων»
Και αυτό μας φέρνει σε μια σημαντική αποκάλυψη από πηγή που, σύμφωνα με το κείμενο, βρίσκεται στις ανώτατες βαθμίδες του κινεζο-πακιστανικού-ιρανικού συνασπισμού.
Η πηγή επιβεβαίωσε ότι ο Wang Yi και ο υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν, Ishaq Dar, είχαν μια άμεση και άκρως απόρρητη συνομιλία μετά την επίσκεψη του Xi στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το Πεκίνο έχει εγκαταλείψει την Ουάσιγκτον και τώρα παίζει ξανά τα χαρτιά του μέσω της Islamabad, δίνοντας ανοιχτά οδηγίες σε κορυφαίους κυβερνητικούς αξιωματούχους να περιορίσουν την κρίση.
Οι Πακιστανοί έχουν αναλάβει να μεσολαβήσουν εκ μέρους του Πεκίνου και της Τεχεράνης τόσο με τον Trump όσο και με τον MbS, πριν η κλιμάκωση φτάσει σε κρίσιμο στάδιο αυτή την εβδομάδα.
Αυτό που μπορεί να συναχθεί από τα παραπάνω είναι ότι το Πακιστάν —τίποτα δεν είναι ακόμη γνωστό για την Τουρκία— δεν πρόκειται να υποστηρίξει τη Σαουδική Αραβία στην υποτιθέμενη μεγάλης κλίμακας επίθεση που σχεδιάζει η χώρα εναντίον της Υεμένης.
Αυτό, σύμφωνα με το κείμενο, επιβεβαιώθηκε και από άλλη κορυφαία πηγή στην Islamabad.
Η πακιστανική κυβέρνηση φέρεται να έκανε τους υπολογισμούς της και να συνειδητοποίησε ότι η βοήθεια για τη διάσωση του μη διασώσιμου Οίκου των Saud θα τερμάτιζε τον ρόλο του Πακιστάν ως μεσολαβητή μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ. Αυτός ο ρόλος θα ήταν εξίσου νεκρός με τη νεκρή γάτα του Μνημονίου Συνεννόησης της Islamabad.
Δεν είναι ποτέ αρκετό να θυμόμαστε ότι η Βαγδάτη, η Δαμασκός, το Κάιρο και η Sanaa αποτελούσαν επί αιώνες πραγματικά κέντρα πολιτισμού για τους κοσμοπολίτες Σούφι Άραβες.
Καμία σχέση, σύμφωνα με τον συγγραφέα, με τους «ηλίθιους καμηλοπαρδάλεις» που αποτελούν τον τρομερό Οίκο των Saud.
Και αυτό ευθυγραμμίζεται με τις δύο σημαντικότερες κατηγορηματικές επιταγές για το «συνδικάτο του Epstein».
Θέλουν την καταστροφή της Περσίας — την πυρηνική γενοκτονία που, σύμφωνα με το κείμενο, ανακοινώθηκε στη σκηνή του ΟΗΕ από τον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Αυτό πρέπει να συνοδευτεί από την καταστροφή του Αραβικού Άξονα Αντίστασης — στον Λίβανο, το Ιράκ και την Υεμένη.
Και στη συνέχεια, από την καταστροφή και των πετρελαιοσεΐχηδων του GCC, επειδή, σύμφωνα πάντα με αυτή την ανάλυση, θα παρέμεναν πολύ πλούσιοι, ισχυροί και ενδεχομένως απρόβλεπτοι μετά την εξαφάνιση του Άξονα Αντίστασης.
Και έπειτα ήρθε η είδηση ότι ο ηγέτης της «αίρεσης του θανάτου» στη Δυτική Ασία πέταξε «κρυφά» με ιδιωτικό τζετ στο Abu Dhabi την Κυριακή, προκειμένου να συναντήσει τον MbZ.
Πέρασε ολόκληρη την ημέρα στα Εμιράτα. Δεν διέρρευσε τίποτα για τη συνάντηση. Αυτό συνέβη λίγο αφότου ο ίδιος ηγέτης είχε δαιμονοποιήσει για ακόμη μία φορά το Ιράν στον ΟΗΕ.
Είναι πλέον σαφές, σύμφωνα με το κείμενο, ότι η Υεμένη και η Περσία είναι άρρηκτα συνδεδεμένες — τα δύο σημαντικότερα μέτωπα στη Δυτική Ασία.
Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στις συνέπειες αυτής της «μυστικής» συνάντησης μεταξύ του ηγέτη της «αίρεσης του θανάτου» και των Αράβων Σιωνιστών.
Η Δυτική Ασία βρίσκεται στα πρόθυρα να παραδοθεί στις φλόγες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών