Οι απεσταλμένοι του Trump προτείνουν επαναφορά του ρωσικού αερίου στην Ευρώπη για να τελειώσει ο πόλεμος – Πώς οι Αμερικανοί σχεδιάζουν να πάρουν στα χέρια τους τους ουκρανικούς αγωγούς και τον Nord Stream, την ώρα που το Βερολίνο λέει έξαλλο «όχι»
Ένα ιδιαίτερα τολμηρό και αμφιλεγόμενο σενάριο φέρνει στο φως δημοσίευμα των New York Times (NYT), αποκαλύπτοντας πως η πλευρά του Donald Trump εξετάζει την επανέναρξη των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μέσω Ουκρανίας ως μέρος μιας ευρύτερης ειρηνευτικής συμφωνίας.
Σύμφωνα με πηγές της εφημερίδας, οι απεσταλμένοι του προέδρου των ΗΠΑ, Steve Witkoff και Jared Kushner, παρουσίασαν την ιδέα αυτή σε συνομιλίες με Ευρωπαίους και Ουκρανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Volodymyr Zelenskyy στο Κίεβο.
Το αμερικανικό πλάνο
Η αμερικανική πλευρά βλέπει τις εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου ως οικονομικό κίνητρο για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Τα τέλη διαμετακόμισης θα παρείχαν στην Ουκρανία την απαραίτητη οικονομική αποζημίωση μετά το τέλος των πολεμικών επιχειρήσεων.
Παράλληλα, στην Ουάσινγκτον εκτιμούν ότι οι Ευρωπαίοι καταναλωτές και ψηφοφόροι θα αναζητήσουν αναπόφευκτα φθηνότερες πηγές ενέργειας.
Το σχέδιο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαπραγματεύσεων που περιλαμβάνει τις μελλοντικές σχέσεις Ρωσίας - ΝΑΤΟ, τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία και τον εδαφικό έλεγχο.
Επιπλέον, Ευρωπαίοι και Ουκρανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να επιδιώκουν ενεργό εμπλοκή — μέσω αμερικανικών εταιρειών ή της κυβέρνησης — στη διαχείριση ή εξαγορά του ουκρανικού συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου, ώστε να εξασφαλίσουν μερίδιο στα κέρδη και να λειτουργήσουν ως εγγυητές της ασφάλειας των υποδομών.
Κατηγορηματική άρνηση
Η πρόταση συνάντησε την έντονη αντίδραση Ευρωπαίων αξιωματούχων, καθώς υπονομεύει τις πολυετείς προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο (με στόχο την πλήρη απαγόρευση εισαγωγών μέσω αγωγών από τον Νοέμβριο του 2027).
Ιδιαίτερα κατηγορηματική ήταν η αντίθεση της Γερμανίας. Κατά τη διάρκεια συνομιλιών στη Φλόριντα, ο Günter Sautter, επικεφαλής σύμβουλος ασφαλείας του Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz, απέρριψε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας των ρωσικών αγωγών.
Η οπτική των αναλυτών
Ο Igor Yushkov, κορυφαίος εμπειρογνώμονας στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Ασφάλειας και στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, θεωρεί την πρόταση τακτικό ελιγμό:
Η Ουκρανία αναζητά πόρους για την μετά τον πόλεμο εποχή, αλλά η Ρωσία δεν πρόκειται να μοιραστεί τα απευθείας έσοδά της από το πετρέλαιο και το αέριο.
Μπορεί όμως να καταβάλλει τέλη διαμετακόμισης (όπως συμβαίνει ήδη με τον νότιο κλάδο του αγωγού Druzhba).
Στρατηγικά, οι ΗΠΑ επιδιώκουν εδώ και μια δεκαετία την έξωση του ρωσικού αερίου από την Ευρώπη για να προωθήσουν το δικό τους LNG.
Συνεπώς, η πρόταση για το ρωσικό αέριο αποτελεί διαπραγματευτικό χαρτί και όχι μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική των ΗΠΑ.
Από την πλευρά του, ο αμερικανολόγος Malek Dudakov σημειώνει ότι όλες οι προτάσεις παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο, καθώς η κρίση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Επισημαίνει δε ότι η διασφάλιση της ασφάλειας του αγωγού Urengoy–Pomaly–Uzhhorod είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα επιδίωκαν τη δολιοφθορά του.
Τέλος, ο Vladimir Vasilyev, επικεφαλής ερευνητής στο Ινστιτούτο ΗΠΑ και Καναδά, εκτιμά ότι η συζήτηση μπορεί να αφορά ακόμη και την αλλαγή ιδιοκτησίας στον Nord Stream (1 & 2), με αμερικανικές εταιρείες να αντικαθιστούν τις ευρωπαϊκές, χαρακτηρίζοντας πάντως την όλη κατάσταση ως ένα ρευστό «παιχνίδι πόκερ».
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με πηγές της εφημερίδας, οι απεσταλμένοι του προέδρου των ΗΠΑ, Steve Witkoff και Jared Kushner, παρουσίασαν την ιδέα αυτή σε συνομιλίες με Ευρωπαίους και Ουκρανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Volodymyr Zelenskyy στο Κίεβο.
Το αμερικανικό πλάνο
Η αμερικανική πλευρά βλέπει τις εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου ως οικονομικό κίνητρο για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Τα τέλη διαμετακόμισης θα παρείχαν στην Ουκρανία την απαραίτητη οικονομική αποζημίωση μετά το τέλος των πολεμικών επιχειρήσεων.
Παράλληλα, στην Ουάσινγκτον εκτιμούν ότι οι Ευρωπαίοι καταναλωτές και ψηφοφόροι θα αναζητήσουν αναπόφευκτα φθηνότερες πηγές ενέργειας.
Το σχέδιο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαπραγματεύσεων που περιλαμβάνει τις μελλοντικές σχέσεις Ρωσίας - ΝΑΤΟ, τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία και τον εδαφικό έλεγχο.
Επιπλέον, Ευρωπαίοι και Ουκρανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να επιδιώκουν ενεργό εμπλοκή — μέσω αμερικανικών εταιρειών ή της κυβέρνησης — στη διαχείριση ή εξαγορά του ουκρανικού συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου, ώστε να εξασφαλίσουν μερίδιο στα κέρδη και να λειτουργήσουν ως εγγυητές της ασφάλειας των υποδομών.
Κατηγορηματική άρνηση
Η πρόταση συνάντησε την έντονη αντίδραση Ευρωπαίων αξιωματούχων, καθώς υπονομεύει τις πολυετείς προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο (με στόχο την πλήρη απαγόρευση εισαγωγών μέσω αγωγών από τον Νοέμβριο του 2027).
Ιδιαίτερα κατηγορηματική ήταν η αντίθεση της Γερμανίας. Κατά τη διάρκεια συνομιλιών στη Φλόριντα, ο Günter Sautter, επικεφαλής σύμβουλος ασφαλείας του Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz, απέρριψε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας των ρωσικών αγωγών.
Η οπτική των αναλυτών
Ο Igor Yushkov, κορυφαίος εμπειρογνώμονας στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Ασφάλειας και στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, θεωρεί την πρόταση τακτικό ελιγμό:
Η Ουκρανία αναζητά πόρους για την μετά τον πόλεμο εποχή, αλλά η Ρωσία δεν πρόκειται να μοιραστεί τα απευθείας έσοδά της από το πετρέλαιο και το αέριο.
Μπορεί όμως να καταβάλλει τέλη διαμετακόμισης (όπως συμβαίνει ήδη με τον νότιο κλάδο του αγωγού Druzhba).
Στρατηγικά, οι ΗΠΑ επιδιώκουν εδώ και μια δεκαετία την έξωση του ρωσικού αερίου από την Ευρώπη για να προωθήσουν το δικό τους LNG.
Συνεπώς, η πρόταση για το ρωσικό αέριο αποτελεί διαπραγματευτικό χαρτί και όχι μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική των ΗΠΑ.
Από την πλευρά του, ο αμερικανολόγος Malek Dudakov σημειώνει ότι όλες οι προτάσεις παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο, καθώς η κρίση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Επισημαίνει δε ότι η διασφάλιση της ασφάλειας του αγωγού Urengoy–Pomaly–Uzhhorod είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα επιδίωκαν τη δολιοφθορά του.
Τέλος, ο Vladimir Vasilyev, επικεφαλής ερευνητής στο Ινστιτούτο ΗΠΑ και Καναδά, εκτιμά ότι η συζήτηση μπορεί να αφορά ακόμη και την αλλαγή ιδιοκτησίας στον Nord Stream (1 & 2), με αμερικανικές εταιρείες να αντικαθιστούν τις ευρωπαϊκές, χαρακτηρίζοντας πάντως την όλη κατάσταση ως ένα ρευστό «παιχνίδι πόκερ».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών