Από τη Γαλλία και τη Γερμανία μέχρι την Πορτογαλία την Αυστρία και την Ελβετία, η νεολαία και όχι μόνο βγαίνει στους δρόμους ενάντια στην ακρίβεια, την εργασιακή ανασφάλεια και τη στεγαστική κρίση - Εκατοντάδες συλλήψεις, αστυνομική καταστολή και μαζικές κινητοποιήσεις αποκαλύπτουν τη βαθιά ρήξη ανάμεσα στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τις κοινωνίες τους
Η Ευρώπη των μεγάλων οικονομικών υποσχέσεων, της υποτιθέμενης κοινωνικής ευημερίας και της διαρκούς επίκλησης των δημοκρατικών αξιών βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εκρηκτική πραγματικότητα.
Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, με πρωταγωνιστές τους νέους, κατακλύζουν τους δρόμους ευρωπαϊκών πόλεων, καταγγέλλοντας το αυξανόμενο κόστος ζωής, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, την αδυναμία πρόσβασης σε αξιοπρεπή κατοικία και την ανασφάλεια για το αύριο.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις του Σαββάτου 31 Οκτωβρίου 2026 σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες επιβεβαιώνουν ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν αποτελεί πλέον μεμονωμένο εθνικό φαινόμενο.
Πρόκειται για μια ευρύτερη δομική κρίση εμπιστοσύνης απέναντι σε κυβερνήσεις που εμφανίζονται ικανές να διαχειρίζονται δημοσιονομικούς δείκτες, αλλά ολοένα λιγότερο αποτελεσματικές στην προστασία της καθημερινότητας των πολιτών τους.
Το πιο ανησυχητικό για τις ευρωπαϊκές ηγεσίες δεν είναι μόνο η έκταση των διαδηλώσεων.
Είναι ότι μια ολόκληρη γενιά αμφισβητεί ανοιχτά το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που της προσφέρεται ως μοναδική προοπτική.
Γαλλία: Εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους και απάντηση με συλλήψεις
Στη Γαλλία, το κύμα κοινωνικής οργής συνεχίστηκε για τρίτο διαδοχικό Σαββατοκύριακο, με εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές να συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις κατά της ακρίβειας, των εκπαιδευτικών ελλείψεων και της κυβερνητικής πολιτικής.
Σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών, περίπου 320.000 άνθρωποι διαδήλωσαν σε ολόκληρη τη χώρα, εκ των οποίων 70.000 στο Παρίσι.
Οι οργανώσεις της νεολαίας ανέβασαν τη συνολική συμμετοχή κοντά στις 500.000, υποστηρίζοντας ότι μόνο στην πρωτεύουσα συγκεντρώθηκαν περίπου 200.000 πολίτες.
Η κυβέρνηση του Emmanuel Macron βρέθηκε ξανά αντιμέτωπη με τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια μιας κοινωνίας που βλέπει την αγοραστική της δύναμη να πιέζεται και τις δημόσιες υπηρεσίες να αδυνατούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της.
Η αστυνομική αντιμετώπιση υπήρξε ιδιαίτερα αυστηρή.
Οι συλλήψεις ξεπέρασαν τις 500, ενώ πραγματοποιήθηκαν περίπου 40.000 έλεγχοι σε ολόκληρη τη χώρα.
Σε ορισμένες περιοχές σημειώθηκαν επεισόδια, πυρκαγιές και συγκρούσεις, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί δακρυγόνα.
Παρά το γεγονός ότι ο κύριος όγκος των διαδηλώσεων εξελίχθηκε ειρηνικά, η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε εκ νέου στην ασφάλεια και στις ταραχές.
Αυτή ακριβώς είναι η πολιτική αντίφαση: όταν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες απαιτούν καλύτερη εκπαίδευση, αξιοπρεπείς μισθούς και κοινωνική προστασία, η κυβέρνηση κινδυνεύει να εμφανίζεται περισσότερο προσηλωμένη στον περιορισμό των διαδηλώσεων παρά στην αντιμετώπιση των αιτιών τους.
Στη Γερμανία, δεκάδες χιλιάδες νέοι συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις της πρωτοβουλίας «Gen Z regelt!», διεκδικώντας καλύτερη εκπαίδευση, προσιτή στέγη, κοινωνικές επενδύσεις και ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων της νέας γενιάς.
Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε περισσότερες από 30 πόλεις.
Στη Φρανκφούρτη, την Κολωνία και άλλες περιοχές σημειώθηκαν συγκρούσεις, τραυματισμοί αστυνομικών και καταστροφές περιουσιών, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας προχώρησαν σε προσαγωγές και συλλήψεις.
Οι περισσότερες κινητοποιήσεις, ωστόσο, παρέμειναν ειρηνικές, αναδεικνύοντας την ευρύτερη κοινωνική διάσταση της διαμαρτυρίας.
Την ίδια στιγμή, ένα δεύτερο μέτωπο άνοιγε στην καρδιά της γερμανικής βιομηχανίας.
Το πανίσχυρο συνδικάτο IG Metall ξεκίνησε προειδοποιητικές απεργίες, εντείνοντας την πίεση στις διαπραγματεύσεις που αφορούν περίπου 3,7 εκατομμύρια εργαζομένους στους κλάδους μετάλλου και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.
Το συνδικάτο διεκδικεί αυξήσεις 5%, εγγυήσεις για τις θέσεις εργασίας και μεγαλύτερη συμμετοχή των εργαζομένων στα οικονομικά αποτελέσματα των επιχειρήσεων.
Η εργοδοτική πρόταση προβλέπει αύξηση μόλις 1,3%, με εφαρμογή από τον Ιούλιο του 2028, καθώς και εφάπαξ καταβολή υπό προϋποθέσεις.
Πρόκειται για μια πρόταση που, σύμφωνα με το συνδικάτο, ισοδυναμεί με πραγματική μείωση των αποδοχών.
Εδώ αποκαλύπτεται το βαθύτερο πρόβλημα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής.
Ενώ οι εργαζόμενοι καλούνται να αποδεχθούν περιορισμό της αγοραστικής τους δύναμης για χάρη της ανταγωνιστικότητας, οι κυβερνήσεις αδυνατούν να τους προσφέρουν πειστικές εγγυήσεις οικονομικής ασφάλειας.
Η βιομηχανική ισχύς της Γερμανίας δεν μπορεί να αποτελεί διαρκές επιχείρημα για τη συγκράτηση μισθών, όταν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο.
Η αναταραχή επεκτάθηκε και στην Ελβετία, όπου στη Ζυρίχη σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια κοντά στη Langstrasse και την Helvetiaplatz.
Οδοφράγματα, πυρκαγιές και ζημιές σε καταστήματα προκάλεσαν αστυνομική επέμβαση με υδροβόλα, χημικά και πλαστικά βλήματα.
Στη Βασιλεία περίπου 150 άτομα συμμετείχαν σε μη εγκεκριμένη συγκέντρωση, με την ένταση να οδηγεί σε προσωρινή διακοπή συγκοινωνιών και επεισόδια.
Αντίθετα, στη Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας, οι νεανικές κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν ειρηνικά, παρά την αυξημένη αστυνομική ετοιμότητα.
Η διαφορετική εξέλιξη αυτών των διαμαρτυριών υπενθυμίζει ότι η κοινωνική διαμαρτυρία δεν ταυτίζεται με τη βία.
Η συντριπτική πλειονότητα όσων κατεβαίνουν στους δρόμους επιδιώκει να ακουστούν πολιτικά αιτήματα, όχι να προκαλέσει καταστροφές.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικές είναι οι εξελίξεις στην Πορτογαλία, όπου η στεγαστική κρίση έχει μετατραπεί σε μείζον κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα.
Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν στη Λισαβόνα κατά των σχεδίων της κεντροδεξιάς κυβέρνησης του Luís Montenegro για την αγορά ενοικίων.
Οι διαδηλωτές αντιδρούν σε νομοθετικές αλλαγές που εκτιμούν ότι θα διευκολύνουν τις εξώσεις και θα καταργήσουν περιορισμούς στα ενοίκια νέων συμβολαίων.
Η εικόνα της αστυνομίας να διαλύει, τα ξημερώματα της Κυριακής (1/11), καταυλισμό περισσότερων από 50 σκηνών στην πλατεία Rossio είναι ενδεικτική του βάθους της σύγκρουσης.
Αστυνομικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν ασπίδες και γκλομπ για να απομακρύνουν διαδηλωτές, ενώ αντίστοιχος καταυλισμός διαλύθηκε και στο Πόρτο.
Στην Πορτογαλία, οι τιμές κατοικιών έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2017, ενώ τα ενοίκια νέων μισθώσεων έχουν σχεδόν διπλασιαστεί.
Για χιλιάδες νέους ανθρώπους, η οικονομική ανεξαρτησία και η δημιουργία οικογένειας μετατρέπονται έτσι σε ολοένα πιο μακρινούς στόχους.
Κι όμως, αντί για μια αποφασιστική πολιτική προσιτής κατοικίας, η κυβέρνηση προωθεί αλλαγές που οι διαδηλωτές θεωρούν ότι ενισχύουν την ανασφάλεια των ενοικιαστών.
Ο Luís Montenegro αρνείται να αποσύρει το νομοσχέδιο, αφήνοντας μόνο περιθώρια τροποποιήσεων πριν από την τελική ψηφοφορία.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: σε ποιον τελικά απευθύνεται η οικονομική πολιτική, όταν η κατοικία, από θεμελιώδης ανθρώπινη ανάγκη, μετατρέπεται σε αγαθό απρόσιτο για ολοένα περισσότερους πολίτες;
Οι κινητοποιήσεις σε διαφορετικές χώρες δεν έχουν παντού τις ίδιες αφετηρίες ή ταυτόσημα αιτήματα.
Συγκλίνουν, όμως, σε μια καθοριστική διαπίστωση: η οικονομική ανάπτυξη και οι ευρωπαϊκές πολιτικές δεν μεταφράζονται αυτομάτως σε αξιοπρεπή ζωή για τη νεότερη γενιά.
Οι κυβερνήσεις της ΕΕ επενδύουν τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο στη δημοσιονομική πειθαρχία, στην ανταγωνιστικότητα και στις γεωπολιτικές προτεραιότητες, χωρίς να επιδεικνύουν ανάλογη αποτελεσματικότητα απέναντι στην ακρίβεια, τη στεγαστική ασφυξία και τη συρρίκνωση της κοινωνικής προοπτικής.
Η διεύρυνση των ανισοτήτων και η αίσθηση ότι οι θυσίες κατανέμονται άνισα τροφοδοτούν την αποξένωση των πολιτών από τους θεσμούς.
Η αστυνομική καταστολή δεν αποτελεί απάντηση σε αυτή την κρίση.
Η προστασία της δημόσιας ασφάλειας είναι υποχρέωση κάθε κράτους, όπως και η προστασία του δικαιώματος στην ειρηνική διαδήλωση.
Καμία πράξη βίας δεν δικαιολογεί τη συλλογική απαξίωση ενός ολόκληρου κοινωνικού κινήματος.
Το κυριότερο, όμως, είναι ότι κανένα υδροβόλο, καμία απαγόρευση συγκέντρωσης και κανένα κύμα συλλήψεων δεν μπορεί να μειώσει τα ενοίκια, να αυξήσει τους μισθούς ή να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των νέων στο μέλλον.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρίσκονται μπροστά σε μια κρίσιμη επιλογή: είτε θα ακούσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και θα αναθεωρήσουν τις προτεραιότητές τους είτε θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των πολιτικών τους ως προβλήματα δημόσιας τάξης.
Η Ευρώπη που διακηρύσσει ότι επενδύει στο μέλλον της δεν μπορεί να αφήνει τη νεολαία της χωρίς προοπτική.
Γιατί όταν μια ολόκληρη γενιά αισθάνεται ότι δεν έχει θέση στο ευρωπαϊκό αύριο, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους δρόμους όπου διαδηλώνει.
Βρίσκεται στα κυβερνητικά γραφεία όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή της.
www.bankingnews.gr
Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, με πρωταγωνιστές τους νέους, κατακλύζουν τους δρόμους ευρωπαϊκών πόλεων, καταγγέλλοντας το αυξανόμενο κόστος ζωής, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, την αδυναμία πρόσβασης σε αξιοπρεπή κατοικία και την ανασφάλεια για το αύριο.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις του Σαββάτου 31 Οκτωβρίου 2026 σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες επιβεβαιώνουν ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν αποτελεί πλέον μεμονωμένο εθνικό φαινόμενο.
Πρόκειται για μια ευρύτερη δομική κρίση εμπιστοσύνης απέναντι σε κυβερνήσεις που εμφανίζονται ικανές να διαχειρίζονται δημοσιονομικούς δείκτες, αλλά ολοένα λιγότερο αποτελεσματικές στην προστασία της καθημερινότητας των πολιτών τους.
Το πιο ανησυχητικό για τις ευρωπαϊκές ηγεσίες δεν είναι μόνο η έκταση των διαδηλώσεων.
Είναι ότι μια ολόκληρη γενιά αμφισβητεί ανοιχτά το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που της προσφέρεται ως μοναδική προοπτική.
Γαλλία: Εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους και απάντηση με συλλήψεις
Στη Γαλλία, το κύμα κοινωνικής οργής συνεχίστηκε για τρίτο διαδοχικό Σαββατοκύριακο, με εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές να συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις κατά της ακρίβειας, των εκπαιδευτικών ελλείψεων και της κυβερνητικής πολιτικής.
Σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών, περίπου 320.000 άνθρωποι διαδήλωσαν σε ολόκληρη τη χώρα, εκ των οποίων 70.000 στο Παρίσι.
Οι οργανώσεις της νεολαίας ανέβασαν τη συνολική συμμετοχή κοντά στις 500.000, υποστηρίζοντας ότι μόνο στην πρωτεύουσα συγκεντρώθηκαν περίπου 200.000 πολίτες.
Η κυβέρνηση του Emmanuel Macron βρέθηκε ξανά αντιμέτωπη με τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια μιας κοινωνίας που βλέπει την αγοραστική της δύναμη να πιέζεται και τις δημόσιες υπηρεσίες να αδυνατούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της.
Η αστυνομική αντιμετώπιση υπήρξε ιδιαίτερα αυστηρή.
Οι συλλήψεις ξεπέρασαν τις 500, ενώ πραγματοποιήθηκαν περίπου 40.000 έλεγχοι σε ολόκληρη τη χώρα.
Σε ορισμένες περιοχές σημειώθηκαν επεισόδια, πυρκαγιές και συγκρούσεις, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί δακρυγόνα.
Παρά το γεγονός ότι ο κύριος όγκος των διαδηλώσεων εξελίχθηκε ειρηνικά, η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε εκ νέου στην ασφάλεια και στις ταραχές.
Αυτή ακριβώς είναι η πολιτική αντίφαση: όταν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες απαιτούν καλύτερη εκπαίδευση, αξιοπρεπείς μισθούς και κοινωνική προστασία, η κυβέρνηση κινδυνεύει να εμφανίζεται περισσότερο προσηλωμένη στον περιορισμό των διαδηλώσεων παρά στην αντιμετώπιση των αιτιών τους.
Γερμανία: Η νεολαία εξεγείρεται, οι εργαζόμενοι απεργούνJUST IN: ?? Intense riots continue in Paris, France. https://t.co/MYAcQUngvx
— BRICS News (@BRICSinfo) October 31, 2026
Στη Γερμανία, δεκάδες χιλιάδες νέοι συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις της πρωτοβουλίας «Gen Z regelt!», διεκδικώντας καλύτερη εκπαίδευση, προσιτή στέγη, κοινωνικές επενδύσεις και ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων της νέας γενιάς.
Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε περισσότερες από 30 πόλεις.
Στη Φρανκφούρτη, την Κολωνία και άλλες περιοχές σημειώθηκαν συγκρούσεις, τραυματισμοί αστυνομικών και καταστροφές περιουσιών, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας προχώρησαν σε προσαγωγές και συλλήψεις.
Οι περισσότερες κινητοποιήσεις, ωστόσο, παρέμειναν ειρηνικές, αναδεικνύοντας την ευρύτερη κοινωνική διάσταση της διαμαρτυρίας.
Την ίδια στιγμή, ένα δεύτερο μέτωπο άνοιγε στην καρδιά της γερμανικής βιομηχανίας.
Το πανίσχυρο συνδικάτο IG Metall ξεκίνησε προειδοποιητικές απεργίες, εντείνοντας την πίεση στις διαπραγματεύσεις που αφορούν περίπου 3,7 εκατομμύρια εργαζομένους στους κλάδους μετάλλου και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.
Το συνδικάτο διεκδικεί αυξήσεις 5%, εγγυήσεις για τις θέσεις εργασίας και μεγαλύτερη συμμετοχή των εργαζομένων στα οικονομικά αποτελέσματα των επιχειρήσεων.
Η εργοδοτική πρόταση προβλέπει αύξηση μόλις 1,3%, με εφαρμογή από τον Ιούλιο του 2028, καθώς και εφάπαξ καταβολή υπό προϋποθέσεις.
Πρόκειται για μια πρόταση που, σύμφωνα με το συνδικάτο, ισοδυναμεί με πραγματική μείωση των αποδοχών.
Εδώ αποκαλύπτεται το βαθύτερο πρόβλημα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής.
Ενώ οι εργαζόμενοι καλούνται να αποδεχθούν περιορισμό της αγοραστικής τους δύναμης για χάρη της ανταγωνιστικότητας, οι κυβερνήσεις αδυνατούν να τους προσφέρουν πειστικές εγγυήσεις οικονομικής ασφάλειας.
Η βιομηχανική ισχύς της Γερμανίας δεν μπορεί να αποτελεί διαρκές επιχείρημα για τη συγκράτηση μισθών, όταν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο.
Ελβετία και Αυστρία: Η δυσαρέσκεια περνά τα σύνορα?? Unfortunately protests in Germany have escalated into street riots. In Berlin, Cologne, and Hamburg, masked protesters began burning trash in the streets, erecting barricades, and setting off firecrackers. In Cologne, police used a water cannon against the crowd. https://t.co/X8z0i3OOrC
— Roberto (@UniqueMongolia) October 31, 2026
Η αναταραχή επεκτάθηκε και στην Ελβετία, όπου στη Ζυρίχη σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια κοντά στη Langstrasse και την Helvetiaplatz.
Οδοφράγματα, πυρκαγιές και ζημιές σε καταστήματα προκάλεσαν αστυνομική επέμβαση με υδροβόλα, χημικά και πλαστικά βλήματα.
Στη Βασιλεία περίπου 150 άτομα συμμετείχαν σε μη εγκεκριμένη συγκέντρωση, με την ένταση να οδηγεί σε προσωρινή διακοπή συγκοινωνιών και επεισόδια.
Αντίθετα, στη Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας, οι νεανικές κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν ειρηνικά, παρά την αυξημένη αστυνομική ετοιμότητα.
Η διαφορετική εξέλιξη αυτών των διαμαρτυριών υπενθυμίζει ότι η κοινωνική διαμαρτυρία δεν ταυτίζεται με τη βία.
Η συντριπτική πλειονότητα όσων κατεβαίνουν στους δρόμους επιδιώκει να ακουστούν πολιτικά αιτήματα, όχι να προκαλέσει καταστροφές.
Πορτογαλία: Η κατοικία γίνεται προνόμιο και η διαμαρτυρία αντιμετωπίζεται με γκλομπProtests escalated into riots and clashes between protesters and police in Zurich, Switzerland. https://t.co/S44CNvnPfa
— Sprinter Press (@Sprinter_Press) November 1, 2026
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικές είναι οι εξελίξεις στην Πορτογαλία, όπου η στεγαστική κρίση έχει μετατραπεί σε μείζον κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα.
Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν στη Λισαβόνα κατά των σχεδίων της κεντροδεξιάς κυβέρνησης του Luís Montenegro για την αγορά ενοικίων.
Οι διαδηλωτές αντιδρούν σε νομοθετικές αλλαγές που εκτιμούν ότι θα διευκολύνουν τις εξώσεις και θα καταργήσουν περιορισμούς στα ενοίκια νέων συμβολαίων.
Η εικόνα της αστυνομίας να διαλύει, τα ξημερώματα της Κυριακής (1/11), καταυλισμό περισσότερων από 50 σκηνών στην πλατεία Rossio είναι ενδεικτική του βάθους της σύγκρουσης.
Αστυνομικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν ασπίδες και γκλομπ για να απομακρύνουν διαδηλωτές, ενώ αντίστοιχος καταυλισμός διαλύθηκε και στο Πόρτο.
Στην Πορτογαλία, οι τιμές κατοικιών έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2017, ενώ τα ενοίκια νέων μισθώσεων έχουν σχεδόν διπλασιαστεί.
Για χιλιάδες νέους ανθρώπους, η οικονομική ανεξαρτησία και η δημιουργία οικογένειας μετατρέπονται έτσι σε ολοένα πιο μακρινούς στόχους.
Κι όμως, αντί για μια αποφασιστική πολιτική προσιτής κατοικίας, η κυβέρνηση προωθεί αλλαγές που οι διαδηλωτές θεωρούν ότι ενισχύουν την ανασφάλεια των ενοικιαστών.
Ο Luís Montenegro αρνείται να αποσύρει το νομοσχέδιο, αφήνοντας μόνο περιθώρια τροποποιήσεων πριν από την τελική ψηφοφορία.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: σε ποιον τελικά απευθύνεται η οικονομική πολιτική, όταν η κατοικία, από θεμελιώδης ανθρώπινη ανάγκη, μετατρέπεται σε αγαθό απρόσιτο για ολοένα περισσότερους πολίτες;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπροστά στη δική της κοινωνική αποτυχίαNews: The riots have spread to Portugal ??:( https://t.co/9BiZuJ37FZ
— ???????Britain's rights ?? (@Britains_rights) October 18, 2026
Οι κινητοποιήσεις σε διαφορετικές χώρες δεν έχουν παντού τις ίδιες αφετηρίες ή ταυτόσημα αιτήματα.
Συγκλίνουν, όμως, σε μια καθοριστική διαπίστωση: η οικονομική ανάπτυξη και οι ευρωπαϊκές πολιτικές δεν μεταφράζονται αυτομάτως σε αξιοπρεπή ζωή για τη νεότερη γενιά.
Οι κυβερνήσεις της ΕΕ επενδύουν τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο στη δημοσιονομική πειθαρχία, στην ανταγωνιστικότητα και στις γεωπολιτικές προτεραιότητες, χωρίς να επιδεικνύουν ανάλογη αποτελεσματικότητα απέναντι στην ακρίβεια, τη στεγαστική ασφυξία και τη συρρίκνωση της κοινωνικής προοπτικής.
Η διεύρυνση των ανισοτήτων και η αίσθηση ότι οι θυσίες κατανέμονται άνισα τροφοδοτούν την αποξένωση των πολιτών από τους θεσμούς.
Η αστυνομική καταστολή δεν αποτελεί απάντηση σε αυτή την κρίση.
Η προστασία της δημόσιας ασφάλειας είναι υποχρέωση κάθε κράτους, όπως και η προστασία του δικαιώματος στην ειρηνική διαδήλωση.
Καμία πράξη βίας δεν δικαιολογεί τη συλλογική απαξίωση ενός ολόκληρου κοινωνικού κινήματος.
Το κυριότερο, όμως, είναι ότι κανένα υδροβόλο, καμία απαγόρευση συγκέντρωσης και κανένα κύμα συλλήψεων δεν μπορεί να μειώσει τα ενοίκια, να αυξήσει τους μισθούς ή να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των νέων στο μέλλον.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρίσκονται μπροστά σε μια κρίσιμη επιλογή: είτε θα ακούσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και θα αναθεωρήσουν τις προτεραιότητές τους είτε θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των πολιτικών τους ως προβλήματα δημόσιας τάξης.
Η Ευρώπη που διακηρύσσει ότι επενδύει στο μέλλον της δεν μπορεί να αφήνει τη νεολαία της χωρίς προοπτική.
Γιατί όταν μια ολόκληρη γενιά αισθάνεται ότι δεν έχει θέση στο ευρωπαϊκό αύριο, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους δρόμους όπου διαδηλώνει.
Βρίσκεται στα κυβερνητικά γραφεία όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή της.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών