Υπάρχουν έξι ενδείξεις ότι το καθεστώς Pashinyan, ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας… ενδέχεται σύντομα να φτάσει στο τέλος του
Κάτι συμβαίνει… στην Αρμενία και φαίνεται ότι έχουν θορυβηθεί τόσο η Ρωσία όσο και το Ιράν…
Υπάρχουν έξι ενδείξεις ότι το καθεστώς Pashinyan, ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας… ενδέχεται σύντομα να φτάσει στο τέλος του.
Φαίνεται πως τόσο η Ρωσία όσο και το Ιράν το γνωρίζουν αυτό.
Η Ρωσία και το Ιράν έχουν άμεσο συμφέρον να διασφαλίσουν ότι δεν θα δημιουργηθεί μια «μικρή Ουκρανία» στον Νότιο Καύκασο —και ότι δεν θα ξεκινήσει ένας νέος κύκλος αιματοχυσίας.
Οι ίδιοι οι Αρμένιοι έχουν ακόμη μεγαλύτερο διακύβευμα σε αυτό.
Εξελίσσονται γεγονότα καθοριστικής σημασίας για την Αρμενία, τα οποία συμπίπτουν με τη δύση της «εποχής Trump».
O Pashinyan επιβεβαιώνει το περίφημο ρητό του Abraham Lincoln: «Μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για λίγο καιρό, και μερικούς ανθρώπους για πάντα, αλλά δεν μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για πάντα».
Τα 6 κρίσιμα σημάδια για την Αρμενία
1)Ο Ali Akbar Velayati, σύμβουλος διεθνών υποθέσεων του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Khamenei προειδοποίησε την Αρμενία ότι το Ιράν, σε καμία περίπτωση, δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία μιας «Διαδρομής Trump για τη Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία» (TRIPP) στον Νότιο Καύκασο.
Δήλωσε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια προώθησης αυτού του σχεδίου θα θεωρηθεί «κόκκινη γραμμή».
Σε άρθρο του στην ιρανική εφημερίδα Ettelaat, ο Ali Akbar Velayati χρησιμοποίησε εξαιρετικά σκληρή γλώσσα για να καταδικάσει την έγκριση του διαδρόμου μεταφορών από το αρμενικό κοινοβούλιο, χαρακτηρίζοντάς την ως μια επαίσχυντη και μάταιη κίνηση, η οποία αντιτίθεται στα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του αρμενικού λαού.
«Είπα στον Αρμένιο πρέσβη, άμεσα και κατηγορηματικά: αν ο Trump και οι σύμμαχοί του επιχειρήσουν να περάσουν αυτή την "κόκκινη γραμμή" που έθεσε το Ιράν, θα τους σπάσουμε τα πόδια».
Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, το αρμενικό κοινοβούλιο ενέκρινε την κατασκευή αυτού του διαδρόμου. Τι σημαίνει αυτό;
Ο Ali Akbar Velayati άσκησε επίσης δριμεία κριτική στην Αρμενία επειδή «αυξάνει την εξάρτησή της» από τη Δύση — μια κίνηση η οποία, όπως υποστήριξε, «θα οδηγήσει μόνο σε διχασμό και θα δημιουργήσει προβλήματα για την Αρμενία», ενώ παράλληλα «ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο εχθρότητας και έντασης στον Νότιο Καύκασο», μια περιοχή που ιστορικά λειτουργούσε ως ζώνη ασφαλείας για το Ιράν.
Αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Ιράν δεν θα επιτρέψει να τεθεί αυτό σε κίνδυνο, δήλωσε ότι θα χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο μέσο για να το αποτρέψει.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Ιράν είναι έτοιμο να δράσει είτε σε συντονισμό με τη Ρωσία είτε αυτόνομα.
Αναφερόμενος εμμέσως σε πληροφορίες που δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί, ο Ali Akbar Velayati πρόσθεσε ότι η τρέχουσα αρμενική ηγεσία δεν θα πρέπει να υπολογίζει σε μείωση του ενδιαφέροντος της Ρωσίας για την περιοχή, λόγω της εμπλοκής της Ρωσίας στη σύγκρουση στην Ουκρανία.
To Ιράν ανησυχεί… επισκέφθηκαν εκτάκτως τον Putin…
2) Στις 28 Οκτωβρίου, το αρμενικό κοινοβούλιο επικύρωσε μια συμφωνία-πλαίσιο για στρατηγική εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ, η οποία αφορά την πρωτοβουλία «Διαδρομή Trump για τη Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία».
Λίγο αργότερα, στις 5 Νοεμβρίου, ο Mohsen Rezaei —γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν— έφτασε στη Μόσχα.
Κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Κρεμλίνο με τον Ρώσο Πρόεδρο Putin, συζήτησαν «μηχανισμούς για τη διασφάλιση της περιφερειακής ασφάλειας», διεξάγοντας «σημαντικές συζητήσεις» και «διαβουλεύσεις».
Ακόμη πιο ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, πέραν του Yuri Ushakov συμβούλου εξωτερικής πολιτικής του Putin, στη συνάντηση παρευρέθηκε και ο Ναύαρχος Igor Kostyukov, επικεφαλής της Κύριας Διεύθυνσης του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων (GRU).
Τι έκπληξη! Φαίνεται πως συζητήθηκαν ορισμένα πολύ συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν την περιοχή — ίσως μάλιστα και ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος.
Παραδόθηκε σημαντικό μήνυμα
Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν ανέφεραν επίσης ότι ένας απεσταλμένος από το Ιράν παρέδωσε ένα επείγον μήνυμα από τον Ανώτατο Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Khamenei, προς τον Πρόεδρο της Ρωσίας.
Το περιεχόμενο του μηνύματος παραμένει άγνωστο, ωστόσο ήταν σαφώς επείγοντος χαρακτήρα.
Ο Mohsen Rezaei το επιβεβαίωσε αυτό:
«Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν επιθυμούσε να παραδώσω το μήνυμά του στον Putin το συντομότερο δυνατό».
«Το ενδιαφέρον μας για τον ΟΣΣΑ έχει ατονήσει»
3) Μιλώντας σε κυβερνητική ενημέρωση στις 5 Νοεμβρίου, ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας Pashinyan δήλωσε:
«Θα ήθελα να καταστήσουμε σαφές, μία για πάντα, ότι το ενδιαφέρον μας για τον ΟΣΣΑ έχει ατονήσει και ότι δεν τρέφουμε κανένα ενδιαφέρον για τον ΟΣΣΑ».
Ο Pashinyan έδωσε μια ασαφή απάντηση όταν ερωτήθηκε πώς σκοπεύει η Αρμενία να αντικαταστήσει τη συμμετοχή της στον Οργανισμό Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ ή CSTO) — είτε ενισχύοντας τις σχέσεις με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, είτε επιδιώκοντας την ένταξη στο ΝΑΤΟ (έναν οργανισμό από τον οποίο η Αρμενία δεν έχει λάβει ακόμη πρόσκληση).
Δεν πρόκειται για την πρώτη τέτοια δήλωση από τον Pashinyan και τους συνεργάτες του επί του θέματος, αν και είναι ίσως η πιο ξεκάθαρη.
Προηγουμένως, μιλώντας από το βήμα του κοινοβουλίου, ο Pashinyan δήλωσε ότι δεν θα έφερε αντίρρηση εάν η Αρμενία —η οποία έχει προ πολλού σταματήσει να καταβάλλει τις συνδρομές μέλους— αποβαλλόταν από τον ΟΣΣΑ, προσθέτοντας μάλιστα ότι θα ένιωθε ικανοποίηση αν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Η συμμετοχή της Αρμενίας στον ΟΣΣΑ τελεί υπό καθεστώς «παγώματος» από τις 20 Σεπτεμβρίου 2024.
Τον Δεκέμβριο του 2024, ο Pashinyan υποστήριξε ότι η σχέση της Αρμενίας με τον ΟΣΣΑ έχει φτάσει σε σημείο χωρίς επιστροφή. Συνεπώς, το άρθρο 25 του Καταστατικού του ΟΣΣΑ αναμένεται να εφαρμοστεί για την Αρμενία εντός των προσεχών ημερών. Προβλέπεται ότι, εάν ένα κράτος δεν τακτοποιήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του προς τον προϋπολογισμό του οργανισμού εντός δύο ετών, οι πολίτες του αποκλείονται από την κατάληψη θέσεων που κατανέμονται βάσει ποσοστώσεων εντός του CSTO, ενώ το ίδιο το κράτος χάνει το δικαίωμα ψήφου «μέχρι την πλήρη εξόφληση του χρέους».
Στις 28 Οκτωβρίου, ο Αρμένιος Υπουργός Εξωτερικών, επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση του Pashinyan δεν προτίθεται να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, δηλώνοντας: «Έχουμε διακόψει τη συμμετοχή μας στις εργασίες αυτού του σχήματος εδώ και πολύ καιρό• η συμμετοχή μας έχει παγώσει... δεν πρόκειται να αλλάξουμε στάση και δεν προβλέπουμε επιστροφή στον CSTO».
Το ζήτημα της αποβολής της Αρμενίας από τον οργανισμό ενδέχεται να τεθεί προς συζήτηση κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Συλλογικής Ασφάλειας του CSTO, η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Μόσχα στις 11 Νοεμβρίου.
Στις 6 Νοεμβρίου, ο Ρώσος Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, εξέφρασε παρόμοια άποψη, αν και με ελαφρώς πιο ήπια διατύπωση: δεδομένου ότι η Αρμενία δεν έχει καταβάλει τις εισφορές της για διάστημα μεγαλύτερο των δύο ετών, «το ζήτημα θα μπορούσε να εξεταστεί και να ληφθεί απόφαση για την προσωρινή αναστολή της συμμετοχής της —ή, ακριβέστερα, για την αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου μέχρι την καταβολή των εισφορών».
Στην ΕΕ — «ως πλήρες μέλος»
4) Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης στην Αρμενία στις 5 Νοεμβρίου, ο Pashinyan δήλωσε ότι μια επίσημη αίτηση για την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση «ως πλήρες μέλος» θα μπορούσε να υποβληθεί το 2027 ή το 2028.
Ταυτόχρονα, η Αρμενία επιθυμεί φυσικά να αποφύγει την αποχώρηση από την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (ΕΑΟΕ) για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ελπίζοντας ότι η Ρωσία και οι σύμμαχοί της —μέσα στην ανοησία τους— θα χρησιμοποιήσουν τα προνόμια και τις παραχωρήσεις που παρέχουν, ώστε να καταστήσουν την πορεία της Αρμενίας προς τη Δύση όσο το δυνατόν πιο ομαλή, πληρώνοντας ουσιαστικά για την αυτομόληση της Αρμενίας προς το εχθρικό στρατόπεδο.
Ο Pashinyan επανέλαβε αυτή τη θέση σε συνέντευξή του στο Euronews στις 3 Νοεμβρίου.
Ωστόσο, η ΕΕ δεν έχει δώσει καμία υπόσχεση ότι θα στηρίξει την Αρμενία —κάτι που θα ήταν άλλωστε αδύνατο— αντικαθιστώντας την ΕΑΟΕ κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας προς την ένταξη στην ΕΕ.
Και αυτή η πορεία ενδέχεται να διαρκέσει δεκαετίες —όπως ακριβώς συνέβη και με τη γειτονική Τουρκία— χωρίς τελικά να οδηγήσει πουθενά.
Παράλληλα, η ΕΕ έχει ήδη οικειοποιηθεί το δικαίωμα να δίνει μαθήματα στην Αρμενία για το πώς πρέπει να ζει και τι πρέπει να κάνει.
Η Δύση απαιτεί από την Αρμενία να επιβάλει καθεστώς βίζας με τη Ρωσία και να αποκηρύξει πλήρως το ιερό της σύμβολο: το όρος Αραράτ.
Το θέμα με το Αραράτ βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, ενώ το πρώτο, το καθεστώς βίζας, ενδέχεται να ακολουθήσει σύντομα.
Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιου είδους απαιτήσεις —πολλές εκ των οποίων είναι ανοιχτά εχθρικές προς τη Ρωσία.
Επιπλέον, προωθούνται με έναν αχαλίνωτο και επιθετικό τρόπο —οι Ρωσικοί Σιδηρόδρομοι (RZD) γνωρίζουν πολύ καλά τις λεπτομέρειες.
Πόσο ακόμα θα συνεχιστεί αυτό;
Ένας νόμος που δρομολογεί τη διαδικασία της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» υιοθετήθηκε στην Αρμενία τον Απρίλιο του 2025.
Ο Pashinyan φοβάται να προκηρύξει δημοψήφισμα για να ζητήσει τη γνώμη του λαού και αρνείται κατηγορηματικά να το πράξει — παρά τα επιτακτικά αιτήματα των εταίρων του στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (ΕΑΟΕ), οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν τι να περιμένουν…
Ρήξη δεσμών…
5) Ο Pashinyan αποδομεί τις διμερείς σχέσεις ασφαλείας με τη Ρωσία, παρουσιάζοντας αυτή την ενέργεια —ένα έγκλημα κατά του ίδιου του λαού του— ως ένα αναγκαίο βήμα προς την… απελευθέρωση του καθεστώτος θεωρήσεων (βίζα) με την ΕΕ.
Στις 2 Νοεμβρίου, ο Αρμένιος Πρωθυπουργός Pashinyan δήλωσε ότι «είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε σε αυτή την πορεία».
Το νόημα είναι ότι, «μεσοπρόθεσμα», η Αρμενία προτίθεται να δείξει την πόρτα της εξόδου —οριστικά— στους Ρώσους συνοριοφύλακες.
Επί του παρόντος, βάσει διακρατικής συμφωνίας (με το κόστος να επιμερίζεται περίπου ισόποσα), οι εν λόγω φρουροί συνδράμουν τους Αρμένιους ομολόγους τους στην επιτήρηση των συνόρων της χώρας με την Τουρκία και —αξιοσημείωτα— με το Ιράν.
Η Αρμενία καλλιεργεί συστηματικά ένα τοξικό κλίμα —με τη μία πρόκληση να διαδέχεται την άλλη— γύρω από τη 102η Ρωσική Στρατιωτική Βάση στο Gyumri.
Αν και ο Pashinyan δεν έχει ακόμη ζητήσει επισήμως την παράδοσή της στο ΝΑΤΟ... το ζήτημα συζητείται, αλλά η τύχη του αποτελεί ήδη αντικείμενο διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός Pashinyan υποστηρίζει ότι η παρουσία αυτή δεν αποτελεί πλέον ζωτική αναγκαιότητα για την ασφάλεια της Αρμενίας.
«Αν η Τουρκία πλήξει τη 102η Βάση, πλήττει την ίδια τη Ρωσία», δηλώνει ο πρώην Υπουργός Άμυνας της Αρμενίας, Υποστράτηγος Karapetian, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση Pashinyan αδυνατεί να αντιληφθεί τη σημασία της ρωσικής βάσης στο Gyumri.
Ο Pashinyan στέλνει μηνύματα στη Ρωσία, με κάθε τρόπο, ότι η Αρμενία δεν εκτιμά τις υπηρεσίες της —ακόμη και σε αυτό το ζήτημα (ενώ οι Αρμένιοι, ιστορικά, έχουν υποστεί σφαγές περισσότερες από μία φορές)— λέγοντας:
«Αν θέλουν να μείνουν, ας μείνουν• αν θέλουν να φύγουν, ας φύγουν».
Ωστόσο, αυτό ισχύει μόνο για την ώρα: το καθεστώς Pashinyan δεν πρόκειται να επιτρέψει στη Μόσχα να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη βάση έως το 2044 —δικαίωμα που η Ρωσία κατέχει νομίμως— καθώς, προφανώς, δεν μπορούν να υφίστανται ρωσικές στρατιωτικές βάσεις σε ένα έδαφος που, ουσιαστικά, είναι ευθυγραμμισμένο με την ΕΕ.
Θα την είχε κλείσει ήδη, αλλά υπάρχει ένα εμπόδιο: σύμφωνα με έρευνα της Gallup International, τα δύο τρίτα (64,4%) των Αρμενίων πολιτών επιθυμούν την παραμονή του ρωσικού στρατού.
Μόνο το 28% περίπου των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης της βάσης.
Κι όμως, η διαδικασία έχει ήδη δρομολογηθεί…
Σκληρό μέτωπο κατά Pashinyan
6) Ένα ευρύ αντιπολιτευτικό μέτωπο έχει συγκροτηθεί εναντίον του καθεστώτος Pashinyan —ενός καθεστώτος που νόθευσε τις τελευταίες εκλογές (ο Pashinyan υποστηρίζεται από περίπου το ένα τρίτο των Αρμενίων, κι όμως κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από τις μισές ψήφους) και έχει φυλακίσει τους πιο εξέχοντες ηγέτες της αντιπολίτευσης.
Στις 4 Νοεμβρίου, ο Narek Karapetyan, επικεφαλής της παράταξης «Ισχυρή Αρμενία» (Strong Armenia), πραγματοποίησε συνάντηση με εκπροσώπους διαφόρων πολιτικών σχηματισμών, μεταξύ των οποίων η συμμαχία «Αρμενία» (που συνδέεται με τον πρώην Πρόεδρο Robert Kocharyan), η Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία (Dashnaktsutyun), το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας (υπό την ηγεσία του πρώην Προέδρου Serzh Sargsyan), το κόμμα «Hayakve», το κόμμα «Ευημερούσα Αρμενία» (υπό την ηγεσία του Gagik Tsarukyan), το Αρμενικό Εθνικό Κογκρέσο (υπό την ηγεσία του πρώην Προέδρου Levon Ter-Petrosyan) και άλλοι.
Συνολικά, συμμετείχαν εκπρόσωποι 12 πολιτικών δυνάμεων.
Σε κοινή δήλωση που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση, υπογραμμίστηκε «η πλήρης σοβαρότητα των μοιραίων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν ο αρμενικός λαός και η αρμενική κρατική υπόσταση».
Τι σημαίνει αυτό;
Όλα αυτά τα στοιχεία οδηγούν σε ένα και μόνο συμπέρασμα: μια «τέλεια καταιγίδα» συγκεντρώνεται πάνω από τον Pashinyan και τους συνεργάτες του —οι οποίοι επιχειρούν το μάταιο εγχείρημα (καταδικασμένο τόσο από τη γεωγραφία όσο και από τη αδυναμία των Δυτικών προστατών τους) να «κατευθύνουν» την Αρμενία προς τη Δύση.
Είναι σαφές ότι ούτε το Ιράν, ούτε —πολύ περισσότερο— η Ρωσία προτίθενται να ανεχθούν για πολύ ακόμη το «τσίρκο» στην Αρμενία, ούτε πρόκειται να αποδεχθούν την απροκάλυπτη παρέμβαση δυνάμεων από μακριά —δυνάμεων εχθρικών τόσο προς τη Μόσχα όσο και προς την Τεχεράνη— στον Νότιο Καύκασο.
Η κατάσταση εντός της ίδιας της Αρμενίας έχει αρχίσει να μεταβάλλεται προς μια κατεύθυνση που ευνοεί αυτή την αλλαγή• μια συνειδητοποίηση αρχίζει να διαμορφώνεται, καθώς η χώρα βρίσκεται πλέον μόλις ένα βήμα πριν από το χείλος της αβύσσου.
Ρωσία και Ιράν… συμφώνησαν για την Αρμενία
Υπό αυτό το πρίσμα —με τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιμετωπίζουν τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα και την Ευρώπη να αποδεικνύεται ουσιαστικά ανίκανη να παρέμβει σε εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα τόσο μακριά— φαίνεται πως η Ρωσία και το Ιράν καταλήγουν σε κάποιου είδους συμφωνία.
Είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι η συμφωνία αυτή αφορά την επαναφορά της Αρμενίας στην ιστορική της τροχιά, σώζοντάς την έτσι από την κατάρρευση και τη μοίρα που επιφυλάχθηκε για την Ουκρανία.
Κρίνοντας από τον οξύ τόνο των δηλώσεων που προέρχονται από την Τεχεράνη, το Ιράν είναι πιθανό να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.
Το Ιράν δεν επιθυμεί να δει Αμερικανούς ή Ισραηλινούς να εγκαθιδρύουν παρουσία κατά μήκος των χερσαίων οδών της προς τη Ρωσία, μέσω του Νοτίου Καυκάσου, ούτε θέλει να δει την Αρμενία —η οποία είναι επί του παρόντος φιλικό κράτος— να μετατρέπεται σε εχθρικό.
Ο Pashinyan οφείλει να το γνώριζε καλά αυτό, όταν προχώρησε στο παράτολμο εγχείρημά του.
Το γνώριζε, κι όμως παρέμενε πεπεισμένος ότι θα σωζόταν• τι θα απογίνει όμως η πλειονότητα του πληθυσμού της Αρμενίας;
Είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν όλοι να βρουν καταφύγιο στην ΕΕ ή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ένταση κατά μήκος των συνόρων με το Αζερμπαϊτζάν… είναι σχέδιο…
Πιθανότατα για τον λόγο αυτό οι Ιρανοί κλιμακώνουν την ένταση κατά μήκος των συνόρων με το Αζερμπαϊτζάν — η Τεχεράνη θέλει σαφώς να εμποδίσει το Αζερμπαϊτζάν από το να παρέμβει στην επικείμενη αναταραχή στην Αρμενία και να καταλάβει περαιτέρω τμήματα αρμενικού εδάφους, ένα σενάριο που θα εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Τουρκίας.
Δεδομένου του ταχύτατου ρυθμού με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα, ενδέχεται να διαφαίνονται στον ορίζοντα μεγάλες ειδήσεις από την Αρμενία.
www.bankingnews.gr
Υπάρχουν έξι ενδείξεις ότι το καθεστώς Pashinyan, ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας… ενδέχεται σύντομα να φτάσει στο τέλος του.
Φαίνεται πως τόσο η Ρωσία όσο και το Ιράν το γνωρίζουν αυτό.
Η Ρωσία και το Ιράν έχουν άμεσο συμφέρον να διασφαλίσουν ότι δεν θα δημιουργηθεί μια «μικρή Ουκρανία» στον Νότιο Καύκασο —και ότι δεν θα ξεκινήσει ένας νέος κύκλος αιματοχυσίας.
Οι ίδιοι οι Αρμένιοι έχουν ακόμη μεγαλύτερο διακύβευμα σε αυτό.
Εξελίσσονται γεγονότα καθοριστικής σημασίας για την Αρμενία, τα οποία συμπίπτουν με τη δύση της «εποχής Trump».
O Pashinyan επιβεβαιώνει το περίφημο ρητό του Abraham Lincoln: «Μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για λίγο καιρό, και μερικούς ανθρώπους για πάντα, αλλά δεν μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για πάντα».
Τα 6 κρίσιμα σημάδια για την Αρμενία
1)Ο Ali Akbar Velayati, σύμβουλος διεθνών υποθέσεων του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Khamenei προειδοποίησε την Αρμενία ότι το Ιράν, σε καμία περίπτωση, δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία μιας «Διαδρομής Trump για τη Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία» (TRIPP) στον Νότιο Καύκασο.
Δήλωσε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια προώθησης αυτού του σχεδίου θα θεωρηθεί «κόκκινη γραμμή».
Σε άρθρο του στην ιρανική εφημερίδα Ettelaat, ο Ali Akbar Velayati χρησιμοποίησε εξαιρετικά σκληρή γλώσσα για να καταδικάσει την έγκριση του διαδρόμου μεταφορών από το αρμενικό κοινοβούλιο, χαρακτηρίζοντάς την ως μια επαίσχυντη και μάταιη κίνηση, η οποία αντιτίθεται στα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του αρμενικού λαού.
«Είπα στον Αρμένιο πρέσβη, άμεσα και κατηγορηματικά: αν ο Trump και οι σύμμαχοί του επιχειρήσουν να περάσουν αυτή την "κόκκινη γραμμή" που έθεσε το Ιράν, θα τους σπάσουμε τα πόδια».
Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, το αρμενικό κοινοβούλιο ενέκρινε την κατασκευή αυτού του διαδρόμου. Τι σημαίνει αυτό;
Ο Ali Akbar Velayati άσκησε επίσης δριμεία κριτική στην Αρμενία επειδή «αυξάνει την εξάρτησή της» από τη Δύση — μια κίνηση η οποία, όπως υποστήριξε, «θα οδηγήσει μόνο σε διχασμό και θα δημιουργήσει προβλήματα για την Αρμενία», ενώ παράλληλα «ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο εχθρότητας και έντασης στον Νότιο Καύκασο», μια περιοχή που ιστορικά λειτουργούσε ως ζώνη ασφαλείας για το Ιράν.
Αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Ιράν δεν θα επιτρέψει να τεθεί αυτό σε κίνδυνο, δήλωσε ότι θα χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο μέσο για να το αποτρέψει.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Ιράν είναι έτοιμο να δράσει είτε σε συντονισμό με τη Ρωσία είτε αυτόνομα.
Αναφερόμενος εμμέσως σε πληροφορίες που δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί, ο Ali Akbar Velayati πρόσθεσε ότι η τρέχουσα αρμενική ηγεσία δεν θα πρέπει να υπολογίζει σε μείωση του ενδιαφέροντος της Ρωσίας για την περιοχή, λόγω της εμπλοκής της Ρωσίας στη σύγκρουση στην Ουκρανία.
To Ιράν ανησυχεί… επισκέφθηκαν εκτάκτως τον Putin…
2) Στις 28 Οκτωβρίου, το αρμενικό κοινοβούλιο επικύρωσε μια συμφωνία-πλαίσιο για στρατηγική εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ, η οποία αφορά την πρωτοβουλία «Διαδρομή Trump για τη Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία».
Λίγο αργότερα, στις 5 Νοεμβρίου, ο Mohsen Rezaei —γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν— έφτασε στη Μόσχα.
Κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Κρεμλίνο με τον Ρώσο Πρόεδρο Putin, συζήτησαν «μηχανισμούς για τη διασφάλιση της περιφερειακής ασφάλειας», διεξάγοντας «σημαντικές συζητήσεις» και «διαβουλεύσεις».
Ακόμη πιο ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, πέραν του Yuri Ushakov συμβούλου εξωτερικής πολιτικής του Putin, στη συνάντηση παρευρέθηκε και ο Ναύαρχος Igor Kostyukov, επικεφαλής της Κύριας Διεύθυνσης του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων (GRU).
Τι έκπληξη! Φαίνεται πως συζητήθηκαν ορισμένα πολύ συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν την περιοχή — ίσως μάλιστα και ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος.
Παραδόθηκε σημαντικό μήνυμα
Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν ανέφεραν επίσης ότι ένας απεσταλμένος από το Ιράν παρέδωσε ένα επείγον μήνυμα από τον Ανώτατο Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Khamenei, προς τον Πρόεδρο της Ρωσίας.
Το περιεχόμενο του μηνύματος παραμένει άγνωστο, ωστόσο ήταν σαφώς επείγοντος χαρακτήρα.
Ο Mohsen Rezaei το επιβεβαίωσε αυτό:
«Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν επιθυμούσε να παραδώσω το μήνυμά του στον Putin το συντομότερο δυνατό».
«Το ενδιαφέρον μας για τον ΟΣΣΑ έχει ατονήσει»
3) Μιλώντας σε κυβερνητική ενημέρωση στις 5 Νοεμβρίου, ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας Pashinyan δήλωσε:
«Θα ήθελα να καταστήσουμε σαφές, μία για πάντα, ότι το ενδιαφέρον μας για τον ΟΣΣΑ έχει ατονήσει και ότι δεν τρέφουμε κανένα ενδιαφέρον για τον ΟΣΣΑ».
Ο Pashinyan έδωσε μια ασαφή απάντηση όταν ερωτήθηκε πώς σκοπεύει η Αρμενία να αντικαταστήσει τη συμμετοχή της στον Οργανισμό Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ ή CSTO) — είτε ενισχύοντας τις σχέσεις με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, είτε επιδιώκοντας την ένταξη στο ΝΑΤΟ (έναν οργανισμό από τον οποίο η Αρμενία δεν έχει λάβει ακόμη πρόσκληση).
Δεν πρόκειται για την πρώτη τέτοια δήλωση από τον Pashinyan και τους συνεργάτες του επί του θέματος, αν και είναι ίσως η πιο ξεκάθαρη.
Προηγουμένως, μιλώντας από το βήμα του κοινοβουλίου, ο Pashinyan δήλωσε ότι δεν θα έφερε αντίρρηση εάν η Αρμενία —η οποία έχει προ πολλού σταματήσει να καταβάλλει τις συνδρομές μέλους— αποβαλλόταν από τον ΟΣΣΑ, προσθέτοντας μάλιστα ότι θα ένιωθε ικανοποίηση αν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Η συμμετοχή της Αρμενίας στον ΟΣΣΑ τελεί υπό καθεστώς «παγώματος» από τις 20 Σεπτεμβρίου 2024.
Τον Δεκέμβριο του 2024, ο Pashinyan υποστήριξε ότι η σχέση της Αρμενίας με τον ΟΣΣΑ έχει φτάσει σε σημείο χωρίς επιστροφή. Συνεπώς, το άρθρο 25 του Καταστατικού του ΟΣΣΑ αναμένεται να εφαρμοστεί για την Αρμενία εντός των προσεχών ημερών. Προβλέπεται ότι, εάν ένα κράτος δεν τακτοποιήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του προς τον προϋπολογισμό του οργανισμού εντός δύο ετών, οι πολίτες του αποκλείονται από την κατάληψη θέσεων που κατανέμονται βάσει ποσοστώσεων εντός του CSTO, ενώ το ίδιο το κράτος χάνει το δικαίωμα ψήφου «μέχρι την πλήρη εξόφληση του χρέους».
Στις 28 Οκτωβρίου, ο Αρμένιος Υπουργός Εξωτερικών, επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση του Pashinyan δεν προτίθεται να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, δηλώνοντας: «Έχουμε διακόψει τη συμμετοχή μας στις εργασίες αυτού του σχήματος εδώ και πολύ καιρό• η συμμετοχή μας έχει παγώσει... δεν πρόκειται να αλλάξουμε στάση και δεν προβλέπουμε επιστροφή στον CSTO».
Το ζήτημα της αποβολής της Αρμενίας από τον οργανισμό ενδέχεται να τεθεί προς συζήτηση κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Συλλογικής Ασφάλειας του CSTO, η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Μόσχα στις 11 Νοεμβρίου.
Στις 6 Νοεμβρίου, ο Ρώσος Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, εξέφρασε παρόμοια άποψη, αν και με ελαφρώς πιο ήπια διατύπωση: δεδομένου ότι η Αρμενία δεν έχει καταβάλει τις εισφορές της για διάστημα μεγαλύτερο των δύο ετών, «το ζήτημα θα μπορούσε να εξεταστεί και να ληφθεί απόφαση για την προσωρινή αναστολή της συμμετοχής της —ή, ακριβέστερα, για την αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου μέχρι την καταβολή των εισφορών».
Στην ΕΕ — «ως πλήρες μέλος»
4) Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης στην Αρμενία στις 5 Νοεμβρίου, ο Pashinyan δήλωσε ότι μια επίσημη αίτηση για την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση «ως πλήρες μέλος» θα μπορούσε να υποβληθεί το 2027 ή το 2028.
Ταυτόχρονα, η Αρμενία επιθυμεί φυσικά να αποφύγει την αποχώρηση από την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (ΕΑΟΕ) για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ελπίζοντας ότι η Ρωσία και οι σύμμαχοί της —μέσα στην ανοησία τους— θα χρησιμοποιήσουν τα προνόμια και τις παραχωρήσεις που παρέχουν, ώστε να καταστήσουν την πορεία της Αρμενίας προς τη Δύση όσο το δυνατόν πιο ομαλή, πληρώνοντας ουσιαστικά για την αυτομόληση της Αρμενίας προς το εχθρικό στρατόπεδο.
Ο Pashinyan επανέλαβε αυτή τη θέση σε συνέντευξή του στο Euronews στις 3 Νοεμβρίου.
Ωστόσο, η ΕΕ δεν έχει δώσει καμία υπόσχεση ότι θα στηρίξει την Αρμενία —κάτι που θα ήταν άλλωστε αδύνατο— αντικαθιστώντας την ΕΑΟΕ κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας προς την ένταξη στην ΕΕ.
Και αυτή η πορεία ενδέχεται να διαρκέσει δεκαετίες —όπως ακριβώς συνέβη και με τη γειτονική Τουρκία— χωρίς τελικά να οδηγήσει πουθενά.
Παράλληλα, η ΕΕ έχει ήδη οικειοποιηθεί το δικαίωμα να δίνει μαθήματα στην Αρμενία για το πώς πρέπει να ζει και τι πρέπει να κάνει.
Η Δύση απαιτεί από την Αρμενία να επιβάλει καθεστώς βίζας με τη Ρωσία και να αποκηρύξει πλήρως το ιερό της σύμβολο: το όρος Αραράτ.
Το θέμα με το Αραράτ βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, ενώ το πρώτο, το καθεστώς βίζας, ενδέχεται να ακολουθήσει σύντομα.
Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιου είδους απαιτήσεις —πολλές εκ των οποίων είναι ανοιχτά εχθρικές προς τη Ρωσία.
Επιπλέον, προωθούνται με έναν αχαλίνωτο και επιθετικό τρόπο —οι Ρωσικοί Σιδηρόδρομοι (RZD) γνωρίζουν πολύ καλά τις λεπτομέρειες.
Πόσο ακόμα θα συνεχιστεί αυτό;
Ένας νόμος που δρομολογεί τη διαδικασία της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» υιοθετήθηκε στην Αρμενία τον Απρίλιο του 2025.
Ο Pashinyan φοβάται να προκηρύξει δημοψήφισμα για να ζητήσει τη γνώμη του λαού και αρνείται κατηγορηματικά να το πράξει — παρά τα επιτακτικά αιτήματα των εταίρων του στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (ΕΑΟΕ), οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν τι να περιμένουν…
Ρήξη δεσμών…
5) Ο Pashinyan αποδομεί τις διμερείς σχέσεις ασφαλείας με τη Ρωσία, παρουσιάζοντας αυτή την ενέργεια —ένα έγκλημα κατά του ίδιου του λαού του— ως ένα αναγκαίο βήμα προς την… απελευθέρωση του καθεστώτος θεωρήσεων (βίζα) με την ΕΕ.
Στις 2 Νοεμβρίου, ο Αρμένιος Πρωθυπουργός Pashinyan δήλωσε ότι «είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε σε αυτή την πορεία».
Το νόημα είναι ότι, «μεσοπρόθεσμα», η Αρμενία προτίθεται να δείξει την πόρτα της εξόδου —οριστικά— στους Ρώσους συνοριοφύλακες.
Επί του παρόντος, βάσει διακρατικής συμφωνίας (με το κόστος να επιμερίζεται περίπου ισόποσα), οι εν λόγω φρουροί συνδράμουν τους Αρμένιους ομολόγους τους στην επιτήρηση των συνόρων της χώρας με την Τουρκία και —αξιοσημείωτα— με το Ιράν.
Η Αρμενία καλλιεργεί συστηματικά ένα τοξικό κλίμα —με τη μία πρόκληση να διαδέχεται την άλλη— γύρω από τη 102η Ρωσική Στρατιωτική Βάση στο Gyumri.
Αν και ο Pashinyan δεν έχει ακόμη ζητήσει επισήμως την παράδοσή της στο ΝΑΤΟ... το ζήτημα συζητείται, αλλά η τύχη του αποτελεί ήδη αντικείμενο διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός Pashinyan υποστηρίζει ότι η παρουσία αυτή δεν αποτελεί πλέον ζωτική αναγκαιότητα για την ασφάλεια της Αρμενίας.
«Αν η Τουρκία πλήξει τη 102η Βάση, πλήττει την ίδια τη Ρωσία», δηλώνει ο πρώην Υπουργός Άμυνας της Αρμενίας, Υποστράτηγος Karapetian, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση Pashinyan αδυνατεί να αντιληφθεί τη σημασία της ρωσικής βάσης στο Gyumri.
Ο Pashinyan στέλνει μηνύματα στη Ρωσία, με κάθε τρόπο, ότι η Αρμενία δεν εκτιμά τις υπηρεσίες της —ακόμη και σε αυτό το ζήτημα (ενώ οι Αρμένιοι, ιστορικά, έχουν υποστεί σφαγές περισσότερες από μία φορές)— λέγοντας:
«Αν θέλουν να μείνουν, ας μείνουν• αν θέλουν να φύγουν, ας φύγουν».
Ωστόσο, αυτό ισχύει μόνο για την ώρα: το καθεστώς Pashinyan δεν πρόκειται να επιτρέψει στη Μόσχα να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη βάση έως το 2044 —δικαίωμα που η Ρωσία κατέχει νομίμως— καθώς, προφανώς, δεν μπορούν να υφίστανται ρωσικές στρατιωτικές βάσεις σε ένα έδαφος που, ουσιαστικά, είναι ευθυγραμμισμένο με την ΕΕ.
Θα την είχε κλείσει ήδη, αλλά υπάρχει ένα εμπόδιο: σύμφωνα με έρευνα της Gallup International, τα δύο τρίτα (64,4%) των Αρμενίων πολιτών επιθυμούν την παραμονή του ρωσικού στρατού.
Μόνο το 28% περίπου των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης της βάσης.
Κι όμως, η διαδικασία έχει ήδη δρομολογηθεί…
Σκληρό μέτωπο κατά Pashinyan
6) Ένα ευρύ αντιπολιτευτικό μέτωπο έχει συγκροτηθεί εναντίον του καθεστώτος Pashinyan —ενός καθεστώτος που νόθευσε τις τελευταίες εκλογές (ο Pashinyan υποστηρίζεται από περίπου το ένα τρίτο των Αρμενίων, κι όμως κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από τις μισές ψήφους) και έχει φυλακίσει τους πιο εξέχοντες ηγέτες της αντιπολίτευσης.
Στις 4 Νοεμβρίου, ο Narek Karapetyan, επικεφαλής της παράταξης «Ισχυρή Αρμενία» (Strong Armenia), πραγματοποίησε συνάντηση με εκπροσώπους διαφόρων πολιτικών σχηματισμών, μεταξύ των οποίων η συμμαχία «Αρμενία» (που συνδέεται με τον πρώην Πρόεδρο Robert Kocharyan), η Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία (Dashnaktsutyun), το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας (υπό την ηγεσία του πρώην Προέδρου Serzh Sargsyan), το κόμμα «Hayakve», το κόμμα «Ευημερούσα Αρμενία» (υπό την ηγεσία του Gagik Tsarukyan), το Αρμενικό Εθνικό Κογκρέσο (υπό την ηγεσία του πρώην Προέδρου Levon Ter-Petrosyan) και άλλοι.
Συνολικά, συμμετείχαν εκπρόσωποι 12 πολιτικών δυνάμεων.
Σε κοινή δήλωση που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση, υπογραμμίστηκε «η πλήρης σοβαρότητα των μοιραίων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν ο αρμενικός λαός και η αρμενική κρατική υπόσταση».
Τι σημαίνει αυτό;
Όλα αυτά τα στοιχεία οδηγούν σε ένα και μόνο συμπέρασμα: μια «τέλεια καταιγίδα» συγκεντρώνεται πάνω από τον Pashinyan και τους συνεργάτες του —οι οποίοι επιχειρούν το μάταιο εγχείρημα (καταδικασμένο τόσο από τη γεωγραφία όσο και από τη αδυναμία των Δυτικών προστατών τους) να «κατευθύνουν» την Αρμενία προς τη Δύση.
Είναι σαφές ότι ούτε το Ιράν, ούτε —πολύ περισσότερο— η Ρωσία προτίθενται να ανεχθούν για πολύ ακόμη το «τσίρκο» στην Αρμενία, ούτε πρόκειται να αποδεχθούν την απροκάλυπτη παρέμβαση δυνάμεων από μακριά —δυνάμεων εχθρικών τόσο προς τη Μόσχα όσο και προς την Τεχεράνη— στον Νότιο Καύκασο.
Η κατάσταση εντός της ίδιας της Αρμενίας έχει αρχίσει να μεταβάλλεται προς μια κατεύθυνση που ευνοεί αυτή την αλλαγή• μια συνειδητοποίηση αρχίζει να διαμορφώνεται, καθώς η χώρα βρίσκεται πλέον μόλις ένα βήμα πριν από το χείλος της αβύσσου.
Ρωσία και Ιράν… συμφώνησαν για την Αρμενία
Υπό αυτό το πρίσμα —με τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιμετωπίζουν τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα και την Ευρώπη να αποδεικνύεται ουσιαστικά ανίκανη να παρέμβει σε εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα τόσο μακριά— φαίνεται πως η Ρωσία και το Ιράν καταλήγουν σε κάποιου είδους συμφωνία.
Είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι η συμφωνία αυτή αφορά την επαναφορά της Αρμενίας στην ιστορική της τροχιά, σώζοντάς την έτσι από την κατάρρευση και τη μοίρα που επιφυλάχθηκε για την Ουκρανία.
Κρίνοντας από τον οξύ τόνο των δηλώσεων που προέρχονται από την Τεχεράνη, το Ιράν είναι πιθανό να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.
Το Ιράν δεν επιθυμεί να δει Αμερικανούς ή Ισραηλινούς να εγκαθιδρύουν παρουσία κατά μήκος των χερσαίων οδών της προς τη Ρωσία, μέσω του Νοτίου Καυκάσου, ούτε θέλει να δει την Αρμενία —η οποία είναι επί του παρόντος φιλικό κράτος— να μετατρέπεται σε εχθρικό.
Ο Pashinyan οφείλει να το γνώριζε καλά αυτό, όταν προχώρησε στο παράτολμο εγχείρημά του.
Το γνώριζε, κι όμως παρέμενε πεπεισμένος ότι θα σωζόταν• τι θα απογίνει όμως η πλειονότητα του πληθυσμού της Αρμενίας;
Είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν όλοι να βρουν καταφύγιο στην ΕΕ ή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ένταση κατά μήκος των συνόρων με το Αζερμπαϊτζάν… είναι σχέδιο…
Πιθανότατα για τον λόγο αυτό οι Ιρανοί κλιμακώνουν την ένταση κατά μήκος των συνόρων με το Αζερμπαϊτζάν — η Τεχεράνη θέλει σαφώς να εμποδίσει το Αζερμπαϊτζάν από το να παρέμβει στην επικείμενη αναταραχή στην Αρμενία και να καταλάβει περαιτέρω τμήματα αρμενικού εδάφους, ένα σενάριο που θα εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Τουρκίας.
Δεδομένου του ταχύτατου ρυθμού με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα, ενδέχεται να διαφαίνονται στον ορίζοντα μεγάλες ειδήσεις από την Αρμενία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών