Σύμφωνα με οικονομικό μοντέλο που καλύπτει την περίοδο έως το 2051, τα αποθέματα του οικοπέδου Stabroek δεν είναι ανεξάντλητα
Η έγκριση των σχεδίων της ExxonMobil για νέες έρευνες στο πετρελαϊκό οικόπεδο Stabroek πυροδότησε έντονη αντιπαράθεση στο κοινοβούλιο της Γουιάνας.
Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης K. Sharma Solomon εξέφρασε τις επιφυλάξεις του για τα σχέδια της αμερικανικής εταιρείας, ωστόσο ο Joel Bhagwandeen, ο οποίος έχει εκπονήσει σχετικό οικονομικό μοντέλο, απέρριψε την κριτική.Όπως υποστήριξε, η επιβράδυνση των ερευνητικών δραστηριοτήτων θα μπορούσε να οδηγήσει με βεβαιότητα σε ενεργειακό αδιέξοδο, καθώς η διατήρηση της μέγιστης παραγωγής από τα ήδη γνωστά κοιτάσματα δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμη.
Τα όρια της παραγωγής και ο κίνδυνος εξάντλησης των αποθεμάτων
Σύμφωνα με οικονομικό μοντέλο που καλύπτει την περίοδο έως το 2051, τα αποθέματα του οικοπέδου Stabroek δεν είναι ανεξάντλητα. Με βάση εκτιμώμενους πόρους 11 δισεκατομμυρίων βαρελιών ισοδυνάμου πετρελαίου και παραγωγή που θα έχει φτάσει συνολικά τα 1,2 δισεκατομμύρια βαρέλια έως το 2026, τα υφιστάμενα αποθέματα αναμένεται να εξαντληθούν έως το 2054, εφόσον δεν εντοπιστούν νέα κοιτάσματα.
Η παραγωγή εκτιμάται ότι θα κορυφωθεί στα 1,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2028 και θα διατηρηθεί σε αυτό το επίπεδο έως το 2040. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, προβλέπεται σταδιακή αλλά αναπόφευκτη υποχώρηση: στα 1,13 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2041, στις 783.000 το 2046 και μόλις στις 114.000 βαρέλια την ημέρα έως το 2051.
Τα οικονομικά οφέλη και τα έσοδα του Δημοσίου
Ο συντάκτης του οικονομικού μοντέλου απορρίπτει επίσης την άποψη ότι ο μηχανισμός ανάκτησης του κόστους γεωτρήσεων λειτουργεί εις βάρος των δημόσιων οικονομικών. Όπως επισημαίνει, βάσει της συμφωνίας του 2016, το σύνολο των κινδύνων που συνδέονται με τις έρευνες βαρύνει τον ανάδοχο και όχι το κράτος. Η Γουιάνα δεν χρειάζεται να διαθέσει ίδια κεφάλαια για τις επενδύσεις, ενώ εξασφαλίζει δικαιώματα και το 50% των κερδών από το πετρέλαιο.
Κατά την ίδια ανάλυση, οι φερόμενες δημοσιονομικές απώλειες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά οφείλονται αποκλειστικά στη χρονική απόκλιση μεταξύ των πληρωμών και της καταγραφής των εσόδων.
Οι εκτιμήσεις προβλέπουν ότι η κυβέρνηση της Γουιάνας θα εισπράξει περίπου 186,4 δισ. δολάρια την περίοδο 2027-2051. Από το ποσό αυτό, 105,6 δισ. δολάρια αναμένεται να κατευθυνθούν απευθείας στα δημόσια ταμεία, ενώ 109,6 δισ. δολάρια προβλέπεται να συγκεντρωθούν στο Ταμείο Φυσικών Πόρων. Το πραγματικό μερίδιο της κυβέρνησης στα έργα υπολογίζεται σε περίπου 35,7%.
«Η πραγματική απειλή για την οικονομία της Γουιάνας δεν είναι η συνέχιση των ερευνών, αλλά η είσοδος σε μια περίοδο υποχώρησης της παραγωγής χωρίς να υπάρχει η απαραίτητη προετοιμασία για τη μεταφορά της παραγωγικής δραστηριότητας σε νέους, ανεξερεύνητους πόρους», δήλωσε ο περιφερειακός οικονομολόγος Valery Kozlov σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru.
Την ίδια στιγμή, η Γουιάνα καλείται να κινηθεί σε ένα σύνθετο γεωπολιτικό και επενδυτικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τη δραστηριότητα γειτονικών χωρών, όπως το Σουρινάμ, το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και η Βενεζουέλα. Στο πλαίσιο αυτό, επιδιώκει να διατηρήσει ισορροπίες μεταξύ δυτικών και κινεζικών επενδύσεων, προσελκύοντας παράλληλα κεφάλαια από την CNOOC. Όπως υποστηρίζει η ανάλυση, η σύγχυση γύρω από τους όρους της πετρελαϊκής δραστηριότητας —και ειδικότερα η εσφαλμένη ταύτιση της εξερεύνησης με άμεση οικονομική ζημία— δυσχεραίνει τη χάραξη μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την ανάπτυξη του ενεργειακού τομέα.
www.bankingnews.gr
Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης K. Sharma Solomon εξέφρασε τις επιφυλάξεις του για τα σχέδια της αμερικανικής εταιρείας, ωστόσο ο Joel Bhagwandeen, ο οποίος έχει εκπονήσει σχετικό οικονομικό μοντέλο, απέρριψε την κριτική.Όπως υποστήριξε, η επιβράδυνση των ερευνητικών δραστηριοτήτων θα μπορούσε να οδηγήσει με βεβαιότητα σε ενεργειακό αδιέξοδο, καθώς η διατήρηση της μέγιστης παραγωγής από τα ήδη γνωστά κοιτάσματα δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμη.
Τα όρια της παραγωγής και ο κίνδυνος εξάντλησης των αποθεμάτων
Σύμφωνα με οικονομικό μοντέλο που καλύπτει την περίοδο έως το 2051, τα αποθέματα του οικοπέδου Stabroek δεν είναι ανεξάντλητα. Με βάση εκτιμώμενους πόρους 11 δισεκατομμυρίων βαρελιών ισοδυνάμου πετρελαίου και παραγωγή που θα έχει φτάσει συνολικά τα 1,2 δισεκατομμύρια βαρέλια έως το 2026, τα υφιστάμενα αποθέματα αναμένεται να εξαντληθούν έως το 2054, εφόσον δεν εντοπιστούν νέα κοιτάσματα.
Η παραγωγή εκτιμάται ότι θα κορυφωθεί στα 1,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2028 και θα διατηρηθεί σε αυτό το επίπεδο έως το 2040. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, προβλέπεται σταδιακή αλλά αναπόφευκτη υποχώρηση: στα 1,13 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2041, στις 783.000 το 2046 και μόλις στις 114.000 βαρέλια την ημέρα έως το 2051.
Τα οικονομικά οφέλη και τα έσοδα του Δημοσίου
Ο συντάκτης του οικονομικού μοντέλου απορρίπτει επίσης την άποψη ότι ο μηχανισμός ανάκτησης του κόστους γεωτρήσεων λειτουργεί εις βάρος των δημόσιων οικονομικών. Όπως επισημαίνει, βάσει της συμφωνίας του 2016, το σύνολο των κινδύνων που συνδέονται με τις έρευνες βαρύνει τον ανάδοχο και όχι το κράτος. Η Γουιάνα δεν χρειάζεται να διαθέσει ίδια κεφάλαια για τις επενδύσεις, ενώ εξασφαλίζει δικαιώματα και το 50% των κερδών από το πετρέλαιο.
Κατά την ίδια ανάλυση, οι φερόμενες δημοσιονομικές απώλειες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά οφείλονται αποκλειστικά στη χρονική απόκλιση μεταξύ των πληρωμών και της καταγραφής των εσόδων.
Οι εκτιμήσεις προβλέπουν ότι η κυβέρνηση της Γουιάνας θα εισπράξει περίπου 186,4 δισ. δολάρια την περίοδο 2027-2051. Από το ποσό αυτό, 105,6 δισ. δολάρια αναμένεται να κατευθυνθούν απευθείας στα δημόσια ταμεία, ενώ 109,6 δισ. δολάρια προβλέπεται να συγκεντρωθούν στο Ταμείο Φυσικών Πόρων. Το πραγματικό μερίδιο της κυβέρνησης στα έργα υπολογίζεται σε περίπου 35,7%.
«Η πραγματική απειλή για την οικονομία της Γουιάνας δεν είναι η συνέχιση των ερευνών, αλλά η είσοδος σε μια περίοδο υποχώρησης της παραγωγής χωρίς να υπάρχει η απαραίτητη προετοιμασία για τη μεταφορά της παραγωγικής δραστηριότητας σε νέους, ανεξερεύνητους πόρους», δήλωσε ο περιφερειακός οικονομολόγος Valery Kozlov σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru.
Την ίδια στιγμή, η Γουιάνα καλείται να κινηθεί σε ένα σύνθετο γεωπολιτικό και επενδυτικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τη δραστηριότητα γειτονικών χωρών, όπως το Σουρινάμ, το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και η Βενεζουέλα. Στο πλαίσιο αυτό, επιδιώκει να διατηρήσει ισορροπίες μεταξύ δυτικών και κινεζικών επενδύσεων, προσελκύοντας παράλληλα κεφάλαια από την CNOOC. Όπως υποστηρίζει η ανάλυση, η σύγχυση γύρω από τους όρους της πετρελαϊκής δραστηριότητας —και ειδικότερα η εσφαλμένη ταύτιση της εξερεύνησης με άμεση οικονομική ζημία— δυσχεραίνει τη χάραξη μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την ανάπτυξη του ενεργειακού τομέα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών