Ένας γιγαντιαίος σχηματισμός ηλιακών κηλίδων, που αναμενόταν να προκαλέσει ισχυρές εκλάμψεις και καταιγίδες ακτινοβολίας, εξαφανίστηκε αιφνιδιαστικά χωρίς καμία σοβαρή δραστηριότητα. Το σπάνιο αυτό φαινόμενο προκαλεί ανησυχία και προβληματισμό στην επιστημονική κοινότητα
Ο μεγαλύτερος σχηματισμός ηλιακών κηλίδων των τελευταίων ετών εξαφανίστηκε από την επιφάνεια του Ήλιου χωρίς να επιδείξει την έντονη δραστηριότητα που συνήθως συνοδεύει τόσο μεγάλης κλίμακας δομές.
Οι αστρονόμοι ανέμεναν ισχυρές εκλάμψεις και εκπομπές ενέργειας, όμως τα γεγονότα εξελίχθηκαν σύμφωνα με ένα διαφορετικό και σπάνιο σενάριο.
Πρόκειται για το σύμπλεγμα ηλιακών κηλίδων με δείκτες 4294–4298, το οποίο θεωρούνταν το μεγαλύτερο του 2025 και βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής των ειδικών.
Οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι ο κύκλος ζωής του ολοκληρώθηκε χωρίς ούτε μία ισχυρή έκρηξη!
Ασυνήθιστη συμπεριφορά του Ήλιου
Το Εργαστήριο Ηλιακής Αστρονομίας του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών επισημαίνει ότι τέτοιοι σχηματισμοί συνήθως συνοδεύονται από ισχυρές εκλάμψεις και εκτοξεύσεις πλάσματος.
Σε αυτή την περίπτωση, όμως, ο Ήλιος επέδειξε μια ανωμαλώς ήρεμη συμπεριφορά, εντελώς ασυνήθιστη για τόσο μαζικές μαγνητικές δομές.
Η ηλιακή δραστηριότητα δεν είναι πάντοτε προβλέψιμη. Η τεράστια ενέργεια που ήταν αποθηκευμένη στα μαγνητικά πεδία των κηλίδων διασκορπίστηκε χωρίς καμία μεγάλη έκρηξη.
Το περιστατικό αυτό καταδεικνύει πόσο απρόβλεπτα μπορεί να εξελίσσονται τα φαινόμενα στον Ήλιο.
Το μέγεθος του χαμένου σχηματισμού
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, στο αποκορύφωμά του το σύμπλεγμα κάλυπτε περίπου 2.300 συμβατικές μονάδες επιφάνειας, καθιστώντας το το μεγαλύτερο που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία δύο χρόνια.
Για σύγκριση, η ενεργή περιοχή 4341, η οποία προκάλεσε ισχυρή καταιγίδα ακτινοβολίας μία εβδομάδα νωρίτερα, είχε επιφάνεια σχεδόν πέντε φορές μικρότερη.
Αυτή η αναλογία υπογραμμίζει το παράδοξο της κατάστασης: πολύ μικρότερες περιοχές μπορούν να πυροδοτήσουν σοβαρά κοσμικά φαινόμενα, ενώ ένας γιγαντιαίος σχηματισμός εξαφανίστηκε σχεδόν απαρατήρητος.
Πλαίσιο παρατηρήσεων
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών τονίζουν ότι τέτοιες περιπτώσεις έχουν ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, καθώς συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών απελευθέρωσης μαγνητικής ενέργειας στον Ήλιο.
Η ήσυχη αποσύνθεση ενός τόσο μεγάλου συμπλέγματος συμπληρώνει τη συνολική εικόνα του ηλιακού κύκλου.
www.bankingnews.gr
Οι αστρονόμοι ανέμεναν ισχυρές εκλάμψεις και εκπομπές ενέργειας, όμως τα γεγονότα εξελίχθηκαν σύμφωνα με ένα διαφορετικό και σπάνιο σενάριο.
Πρόκειται για το σύμπλεγμα ηλιακών κηλίδων με δείκτες 4294–4298, το οποίο θεωρούνταν το μεγαλύτερο του 2025 και βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής των ειδικών.
Οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι ο κύκλος ζωής του ολοκληρώθηκε χωρίς ούτε μία ισχυρή έκρηξη!
Ασυνήθιστη συμπεριφορά του Ήλιου
Το Εργαστήριο Ηλιακής Αστρονομίας του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών επισημαίνει ότι τέτοιοι σχηματισμοί συνήθως συνοδεύονται από ισχυρές εκλάμψεις και εκτοξεύσεις πλάσματος.
Σε αυτή την περίπτωση, όμως, ο Ήλιος επέδειξε μια ανωμαλώς ήρεμη συμπεριφορά, εντελώς ασυνήθιστη για τόσο μαζικές μαγνητικές δομές.
Η ηλιακή δραστηριότητα δεν είναι πάντοτε προβλέψιμη. Η τεράστια ενέργεια που ήταν αποθηκευμένη στα μαγνητικά πεδία των κηλίδων διασκορπίστηκε χωρίς καμία μεγάλη έκρηξη.
Το περιστατικό αυτό καταδεικνύει πόσο απρόβλεπτα μπορεί να εξελίσσονται τα φαινόμενα στον Ήλιο.
Το μέγεθος του χαμένου σχηματισμού
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, στο αποκορύφωμά του το σύμπλεγμα κάλυπτε περίπου 2.300 συμβατικές μονάδες επιφάνειας, καθιστώντας το το μεγαλύτερο που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία δύο χρόνια.
Για σύγκριση, η ενεργή περιοχή 4341, η οποία προκάλεσε ισχυρή καταιγίδα ακτινοβολίας μία εβδομάδα νωρίτερα, είχε επιφάνεια σχεδόν πέντε φορές μικρότερη.
Αυτή η αναλογία υπογραμμίζει το παράδοξο της κατάστασης: πολύ μικρότερες περιοχές μπορούν να πυροδοτήσουν σοβαρά κοσμικά φαινόμενα, ενώ ένας γιγαντιαίος σχηματισμός εξαφανίστηκε σχεδόν απαρατήρητος.
Πλαίσιο παρατηρήσεων
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών τονίζουν ότι τέτοιες περιπτώσεις έχουν ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, καθώς συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών απελευθέρωσης μαγνητικής ενέργειας στον Ήλιο.
Η ήσυχη αποσύνθεση ενός τόσο μεγάλου συμπλέγματος συμπληρώνει τη συνολική εικόνα του ηλιακού κύκλου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών