Η έκθεση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών της Ελλάδας προς δέκα μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους αντιστοιχεί στο 121,6% του κεφαλαίου Tier 1 πριν από τα μέτρα μείωσης πιστωτικού κινδύνου και στο 81% μετά την εφαρμογή τους
«Η συγκέντρωση τραπεζικών δανείων που παρατηρείται στην Ελλάδα προς τους δέκα μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους δεν παρατηρείται σε άλλη χώρα της Ευρώπης», επιβεβαίωσε ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Boris Vujčić, κατά την παρουσίαση της έκθεσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Μια παρατήρηση που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα υπό το φως της πρόσφατης αξιολόγησης του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος από το ΔΝΤ, αλλά και των αποκαλύψεων του ΒΝ για το που κατευθύνεται η χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας.
Άλλωστε και το ΔΝΤ είχε αναφέρει ότι η έκθεση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών της Ελλάδας προς δέκα μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους αντιστοιχεί στο 121,6% του κεφαλαίου Tier 1 πριν από τα μέτρα μείωσης πιστωτικού κινδύνου και στο 81% μετά την εφαρμογή τους.
Η ουσία είναι ότι οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν σημαντική έκθεση στους ίδιους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Συνεπώς, μια σοβαρή επιδείνωση της οικονομικής θέσης ενός μεγάλου δανειολήπτη δεν θα αποτελούσε απαραίτητα πρόβλημα μίας τράπεζας, αλλά θα μπορούσε να μεταδοθεί σε περισσότερους τραπεζικούς ισολογισμούς.
Το ΔΝΤ επισημαίνει, μάλιστα, ότι περίπου το 20% του εταιρικού χρέους βρίσκεται σε επιχειρήσεις με δείκτη κάλυψης τόκων κάτω από τη μονάδα, οι οποίες δεν παράγουν επαρκή λειτουργικά κέρδη για να καλύψουν τους τόκους των δανείων τους.
Οι μεγάλοι απορροφούν τη χρηματοδότηση, οι μικρομεσαίοι χάνουν έδαφος
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα όταν εξετάσει κανείς την κατανομή του τραπεζικού δανεισμού.
Το μερίδιο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον συνολικό επιχειρηματικό δανεισμό των συστημικών τραπεζών υποχώρησε από πάνω από 50% στις αρχές του 2019 σε περίπου 36% το τρίτο τρίμηνο του 2025, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
Έτσι, διαμορφώνεται μια σαφής ασυμμετρία: Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι διατηρούν ισχυρή πρόσβαση σε τραπεζική χρηματοδότηση, ενώ οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς.
Οι τράπεζες ασφαλώς έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να αξιολογούν τον πιστωτικό κίνδυνο.
Ωστόσο, η συγκέντρωση τόσο μεγάλου μέρους της χρηματοδότησης στους ίδιους δανειολήπτες δημιουργεί ένα ζήτημα που υπερβαίνει την πιστοληπτική αξιολόγηση κάθε μεμονωμένης επιχείρησης.
Το ΔΝΤ αναγνωρίζει τη βελτίωση της κεφαλαιακής επάρκειας και της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών, αλλά επισημαίνει την ανάγκη στενότερης παρακολούθησης των μεγάλων ανοιγμάτων.
www.bankingnews.gr
Μια παρατήρηση που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα υπό το φως της πρόσφατης αξιολόγησης του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος από το ΔΝΤ, αλλά και των αποκαλύψεων του ΒΝ για το που κατευθύνεται η χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας.
Άλλωστε και το ΔΝΤ είχε αναφέρει ότι η έκθεση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών της Ελλάδας προς δέκα μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους αντιστοιχεί στο 121,6% του κεφαλαίου Tier 1 πριν από τα μέτρα μείωσης πιστωτικού κινδύνου και στο 81% μετά την εφαρμογή τους.
Η ουσία είναι ότι οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν σημαντική έκθεση στους ίδιους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Συνεπώς, μια σοβαρή επιδείνωση της οικονομικής θέσης ενός μεγάλου δανειολήπτη δεν θα αποτελούσε απαραίτητα πρόβλημα μίας τράπεζας, αλλά θα μπορούσε να μεταδοθεί σε περισσότερους τραπεζικούς ισολογισμούς.
Το ΔΝΤ επισημαίνει, μάλιστα, ότι περίπου το 20% του εταιρικού χρέους βρίσκεται σε επιχειρήσεις με δείκτη κάλυψης τόκων κάτω από τη μονάδα, οι οποίες δεν παράγουν επαρκή λειτουργικά κέρδη για να καλύψουν τους τόκους των δανείων τους.
Οι μεγάλοι απορροφούν τη χρηματοδότηση, οι μικρομεσαίοι χάνουν έδαφος
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα όταν εξετάσει κανείς την κατανομή του τραπεζικού δανεισμού.
Το μερίδιο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον συνολικό επιχειρηματικό δανεισμό των συστημικών τραπεζών υποχώρησε από πάνω από 50% στις αρχές του 2019 σε περίπου 36% το τρίτο τρίμηνο του 2025, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
Έτσι, διαμορφώνεται μια σαφής ασυμμετρία: Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι διατηρούν ισχυρή πρόσβαση σε τραπεζική χρηματοδότηση, ενώ οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς.
Οι τράπεζες ασφαλώς έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να αξιολογούν τον πιστωτικό κίνδυνο.
Ωστόσο, η συγκέντρωση τόσο μεγάλου μέρους της χρηματοδότησης στους ίδιους δανειολήπτες δημιουργεί ένα ζήτημα που υπερβαίνει την πιστοληπτική αξιολόγηση κάθε μεμονωμένης επιχείρησης.
Το ΔΝΤ αναγνωρίζει τη βελτίωση της κεφαλαιακής επάρκειας και της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών, αλλά επισημαίνει την ανάγκη στενότερης παρακολούθησης των μεγάλων ανοιγμάτων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών