Ο πρωθυπουργός φάνηκε να «εκβιάζει» τους πολίτες σε μια περίοδο που δημοσκοπικά η ΝΔ φαίνεται να πιάνει περίπου 28-30%!
Μια φράση ήταν αρκετή για να προκαλέσει πολιτικό πονοκέφαλο στο κυβερνητικό στρατόπεδο καθώς δέσμευσε τον Μητσοτάκη να αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ εάν το κυβερνών κόμμα πιάσει στις εκλογές 25%.
Η αναφορά του στην πρόσφατη συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ, άνοιξε μια συζήτηση που το Μέγαρο Μαξίμου θα προτιμούσε, ενδεχομένως, να μην έχει ξεκινήσει με αυτούς τους όρους και σε αυτή τη χρονική συγκυρία και πίσω από τις κλειστές πόρτες την χαρακτήρισαν γκάφα του Μητσοτάκη, και εκείνων που τον συμβούλεψαν.
Ομολογία… φουσκώματος
Καθώς από τη μια φάνηκε να «εκβιάζει» τους πολίτες σε μια περίοδο που δημοσκοπικά η ΝΔ φαίνεται να πιάνει περίπου 28-30%!
Εκτός βέβαια εάν ο Μητσοτάκης ξέρει ότι κάποιοι… φουσκώνουν τα ποσοστά και μίλησε για το 25%.
Στη Νέα Δημοκρατία, οι ερμηνείες διαδέχονται η μία την άλλη.
Ποιον ήθελε να προειδοποιήσει ο πρωθυπουργός;
Έστειλε μήνυμα προς το εσωτερικό του κόμματος ότι οι εκλογικές προσδοκίες πρέπει να προσαρμοστούν σε πιο ρεαλιστικά δεδομένα;
Ή επιχείρησε να βάλει από τώρα ένα όριο, ώστε να υπάρχει εκ των προτέρων ένα πλαίσιο δικαιολόγησης του αποτελέσματος;
Όποια κι αν ήταν η πρόθεση, το αποτέλεσμα είναι ότι η συζήτηση για τον εκλογικό πήχη μετατράπηκε σε πολιτικό πρόβλημα.
Γιατί όταν ένας πρωθυπουργός ανοίγει μόνος του κουβέντα για το ποσοστό που θα κρίνει την επιτυχία ή την αποτυχία του, δύσκολα μπορεί στη συνέχεια να ελέγξει τις ερμηνείες που θα ακολουθήσουν.
Διαχείριση ήττας
Στο ΠΑΣΟΚ και στην ΕΛ.Α.Σ. έσπευσαν να διαβάσουν την πρωθυπουργική αναφορά ως προσπάθεια προληπτικής διαχείρισης μιας πιθανής εκλογικής ήττας.
Η ερμηνεία είναι σαφής: ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να χαμηλώσει τον πήχη, πριν ακόμη φτάσει η ώρα της κάλπης, ώστε να περιορίσει το πολιτικό κόστος μιας επίδοσης κατώτερης των προσδοκιών.
Η αντιπολίτευση, βεβαίως, έχει κάθε λόγο να αξιοποιήσει μια τέτοια δήλωση.
Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται αλλού.
Στο κατά πόσο η συγκεκριμένη αναφορά θα εξελιχθεί σε μπούμερανγκ για όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, υποχρεώνοντάς τους να απαντήσουν σε ένα ερώτημα που μέχρι τώρα μπορούσαν να αποφεύγουν: ποιο αποτέλεσμα θα θεωρήσουν οι ίδιοι επιτυχία και ποιο αποτυχία;
Τουλάχιστον αυτό το αφήγημα ανακάλυψε το Μαξίμου, διαπιστώνοντας εκ των υστέρων και με καθυστέρηση ημερών ότι δεν μιλούσε για τον εαυτό του ο Μητσοτάκης αλλά για Ανδρουλάκη και Τσίπρα!
Ο… πρόθυμος Φλωρίδης
Μπροστά σε αυτήν την θεωρία βγήκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης.
Αναφερόμενος στη δήλωση του πρωθυπουργού ότι θα αποχωρήσει εάν η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώσει ποσοστό κάτω του 25%, ο Φλωρίδης τη χαρακτήρισε «πολιτικά καθαρή», υποστηρίζοντας ότι με αυτήν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε τέλος στη συζήτηση για ενδεχόμενες αλλαγές στην ηγεσία του κόμματος.
«Αυτή είναι μια πολιτικά καθαρή δήλωση και μακάρι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί να μιλούσαν έτσι.
Λέει ότι το 25% είναι το όριο πάνω από το οποίο παίρνεις το μπόνους, άρα λέει ότι το όριο του να συζητάμε το οτιδήποτε είναι το 25%. Από την ώρα που θα πιάσω αυτό το όριο, κάθε συζήτηση είναι περιττή.
Από εκεί και κάτω δεν χρειάζεται κανένας να μου πει οτιδήποτε, θα το κάνω μόνος μου», ανέφερε.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο πρωθυπουργός παραμένει προσηλωμένος στον στόχο της αυτοδυναμίας και επιχείρησε να σταματήσει τη σχετική συζήτηση που αναπτύσσεται κατά καιρούς γύρω από τη Νέα Δημοκρατία.
«Ο πρωθυπουργός είπε ότι "επιδιώκω την αυτοδυναμία", αλλά επειδή διεξάγεται μια συζήτηση για αλλαγή -ό,τι του κατέβει λέει ο καθένας- βγαίνει και λέει "παίδες στοπ, το όριο είναι αυτό. Θέλω την αυτοδυναμία, αυτή θα επιδιώξω, πιστεύω ότι θα την πάρω"», είπε χαρακτηριστικά.
Στο κάδρο Ανδρουλάκη - Τσίπρα
Η προσπάθεια να περιοριστεί η συζήτηση αποκλειστικά εντός των γαλάζιων τειχών μοιάζει, σύμφωνα με παράγοντες της Κεντροαριστεράς, υπερβολικά βολική.
Από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός βάζει στο τραπέζι ένα συγκεκριμένο ποσοστό ως πολιτικό σημείο αναφοράς, ανοίγει αναπόφευκτα τον δρόμο για αντίστοιχες συγκρίσεις.
Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα για τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα.
Με ποιο ποσοστό θα μπορεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να υποστηρίξει ότι πέτυχε τον στόχο του;
Ποια επίδοση θα επιτρέψει στον επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ. να εμφανίσει την εκλογική παρουσία του ως επιτυχημένη επιστροφή;
Και τι θα συμβεί εάν οι κάλπες διαψεύσουν τις προσδοκίες που θα έχουν καλλιεργηθεί;
Η μάχη της δεύτερης θέσης
Για ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ., η εξίσωση είναι ακόμη πιο σύνθετη.
Δεν αρκεί να πετύχουν ένα αξιοπρεπές ποσοστό.
Θα πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να βρεθούν μπροστά από τον αντίπαλό τους στον χώρο της αντιπολίτευσης και να διεκδικήσουν τον ρόλο του βασικού πολιτικού πόλου απέναντι στη ΝΔ.
Η δεύτερη θέση δεν είναι απλώς ζήτημα κατάταξης.
Συνδέεται με την πολιτική επιρροή, την επόμενη ημέρα των κομμάτων και την ικανότητα των ηγεσιών τους να διατηρήσουν τον έλεγχο στο εσωτερικό τους.
Ένα αποτέλεσμα που θα απέχει αισθητά από τις προσδοκίες μπορεί να πυροδοτήσει αμφισβητήσεις, εσωκομματικές πιέσεις και απαιτήσεις για αλλαγή στρατηγικής.
Ο πήχης έγινε παγίδα για όλους
Το παράδοξο είναι ότι μια δήλωση που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μήνυμα συσπείρωσης για τη ΝΔ κινδυνεύει να εξελιχθεί σε αφετηρία μιας ευρύτερης συζήτησης για τις αντοχές ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.
Ο Μητσοτάκης έβαλε στο τραπέζι το 25%.
Η αντιπολίτευση έσπευσε να το μεταφράσει ως ομολογία χαμηλότερων προσδοκιών.
Και τώρα όλοι καλούνται να απαντήσουν στο ίδιο ερώτημα: ποιος θα μπορεί να πανηγυρίζει το βράδυ των εκλογών και ποιος θα ψάχνει δικαιολογίες;
Γιατί στην πολιτική, ο πήχης δεν μετριέται μόνο με το ποσοστό που γράφει η κάλπη.
Μετριέται και με τις προσδοκίες που έχεις δημιουργήσει.
Και όταν οι προσδοκίες μετατρέπονται σε παγίδα, το κόστος μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερο από μια απλή εκλογική απώλεια.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Η αναφορά του στην πρόσφατη συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ, άνοιξε μια συζήτηση που το Μέγαρο Μαξίμου θα προτιμούσε, ενδεχομένως, να μην έχει ξεκινήσει με αυτούς τους όρους και σε αυτή τη χρονική συγκυρία και πίσω από τις κλειστές πόρτες την χαρακτήρισαν γκάφα του Μητσοτάκη, και εκείνων που τον συμβούλεψαν.
Ομολογία… φουσκώματος
Καθώς από τη μια φάνηκε να «εκβιάζει» τους πολίτες σε μια περίοδο που δημοσκοπικά η ΝΔ φαίνεται να πιάνει περίπου 28-30%!
Εκτός βέβαια εάν ο Μητσοτάκης ξέρει ότι κάποιοι… φουσκώνουν τα ποσοστά και μίλησε για το 25%.
Στη Νέα Δημοκρατία, οι ερμηνείες διαδέχονται η μία την άλλη.
Ποιον ήθελε να προειδοποιήσει ο πρωθυπουργός;
Έστειλε μήνυμα προς το εσωτερικό του κόμματος ότι οι εκλογικές προσδοκίες πρέπει να προσαρμοστούν σε πιο ρεαλιστικά δεδομένα;
Ή επιχείρησε να βάλει από τώρα ένα όριο, ώστε να υπάρχει εκ των προτέρων ένα πλαίσιο δικαιολόγησης του αποτελέσματος;
Όποια κι αν ήταν η πρόθεση, το αποτέλεσμα είναι ότι η συζήτηση για τον εκλογικό πήχη μετατράπηκε σε πολιτικό πρόβλημα.
Γιατί όταν ένας πρωθυπουργός ανοίγει μόνος του κουβέντα για το ποσοστό που θα κρίνει την επιτυχία ή την αποτυχία του, δύσκολα μπορεί στη συνέχεια να ελέγξει τις ερμηνείες που θα ακολουθήσουν.
Διαχείριση ήττας
Στο ΠΑΣΟΚ και στην ΕΛ.Α.Σ. έσπευσαν να διαβάσουν την πρωθυπουργική αναφορά ως προσπάθεια προληπτικής διαχείρισης μιας πιθανής εκλογικής ήττας.
Η ερμηνεία είναι σαφής: ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να χαμηλώσει τον πήχη, πριν ακόμη φτάσει η ώρα της κάλπης, ώστε να περιορίσει το πολιτικό κόστος μιας επίδοσης κατώτερης των προσδοκιών.
Η αντιπολίτευση, βεβαίως, έχει κάθε λόγο να αξιοποιήσει μια τέτοια δήλωση.
Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται αλλού.
Στο κατά πόσο η συγκεκριμένη αναφορά θα εξελιχθεί σε μπούμερανγκ για όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, υποχρεώνοντάς τους να απαντήσουν σε ένα ερώτημα που μέχρι τώρα μπορούσαν να αποφεύγουν: ποιο αποτέλεσμα θα θεωρήσουν οι ίδιοι επιτυχία και ποιο αποτυχία;
Τουλάχιστον αυτό το αφήγημα ανακάλυψε το Μαξίμου, διαπιστώνοντας εκ των υστέρων και με καθυστέρηση ημερών ότι δεν μιλούσε για τον εαυτό του ο Μητσοτάκης αλλά για Ανδρουλάκη και Τσίπρα!
Ο… πρόθυμος Φλωρίδης
Μπροστά σε αυτήν την θεωρία βγήκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης.
Αναφερόμενος στη δήλωση του πρωθυπουργού ότι θα αποχωρήσει εάν η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώσει ποσοστό κάτω του 25%, ο Φλωρίδης τη χαρακτήρισε «πολιτικά καθαρή», υποστηρίζοντας ότι με αυτήν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε τέλος στη συζήτηση για ενδεχόμενες αλλαγές στην ηγεσία του κόμματος.
«Αυτή είναι μια πολιτικά καθαρή δήλωση και μακάρι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί να μιλούσαν έτσι.
Λέει ότι το 25% είναι το όριο πάνω από το οποίο παίρνεις το μπόνους, άρα λέει ότι το όριο του να συζητάμε το οτιδήποτε είναι το 25%. Από την ώρα που θα πιάσω αυτό το όριο, κάθε συζήτηση είναι περιττή.
Από εκεί και κάτω δεν χρειάζεται κανένας να μου πει οτιδήποτε, θα το κάνω μόνος μου», ανέφερε.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο πρωθυπουργός παραμένει προσηλωμένος στον στόχο της αυτοδυναμίας και επιχείρησε να σταματήσει τη σχετική συζήτηση που αναπτύσσεται κατά καιρούς γύρω από τη Νέα Δημοκρατία.
«Ο πρωθυπουργός είπε ότι "επιδιώκω την αυτοδυναμία", αλλά επειδή διεξάγεται μια συζήτηση για αλλαγή -ό,τι του κατέβει λέει ο καθένας- βγαίνει και λέει "παίδες στοπ, το όριο είναι αυτό. Θέλω την αυτοδυναμία, αυτή θα επιδιώξω, πιστεύω ότι θα την πάρω"», είπε χαρακτηριστικά.
Στο κάδρο Ανδρουλάκη - Τσίπρα
Η προσπάθεια να περιοριστεί η συζήτηση αποκλειστικά εντός των γαλάζιων τειχών μοιάζει, σύμφωνα με παράγοντες της Κεντροαριστεράς, υπερβολικά βολική.
Από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός βάζει στο τραπέζι ένα συγκεκριμένο ποσοστό ως πολιτικό σημείο αναφοράς, ανοίγει αναπόφευκτα τον δρόμο για αντίστοιχες συγκρίσεις.
Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα για τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα.
Με ποιο ποσοστό θα μπορεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να υποστηρίξει ότι πέτυχε τον στόχο του;
Ποια επίδοση θα επιτρέψει στον επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ. να εμφανίσει την εκλογική παρουσία του ως επιτυχημένη επιστροφή;
Και τι θα συμβεί εάν οι κάλπες διαψεύσουν τις προσδοκίες που θα έχουν καλλιεργηθεί;
Η μάχη της δεύτερης θέσης
Για ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ., η εξίσωση είναι ακόμη πιο σύνθετη.
Δεν αρκεί να πετύχουν ένα αξιοπρεπές ποσοστό.
Θα πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να βρεθούν μπροστά από τον αντίπαλό τους στον χώρο της αντιπολίτευσης και να διεκδικήσουν τον ρόλο του βασικού πολιτικού πόλου απέναντι στη ΝΔ.
Η δεύτερη θέση δεν είναι απλώς ζήτημα κατάταξης.
Συνδέεται με την πολιτική επιρροή, την επόμενη ημέρα των κομμάτων και την ικανότητα των ηγεσιών τους να διατηρήσουν τον έλεγχο στο εσωτερικό τους.
Ένα αποτέλεσμα που θα απέχει αισθητά από τις προσδοκίες μπορεί να πυροδοτήσει αμφισβητήσεις, εσωκομματικές πιέσεις και απαιτήσεις για αλλαγή στρατηγικής.
Ο πήχης έγινε παγίδα για όλους
Το παράδοξο είναι ότι μια δήλωση που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μήνυμα συσπείρωσης για τη ΝΔ κινδυνεύει να εξελιχθεί σε αφετηρία μιας ευρύτερης συζήτησης για τις αντοχές ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.
Ο Μητσοτάκης έβαλε στο τραπέζι το 25%.
Η αντιπολίτευση έσπευσε να το μεταφράσει ως ομολογία χαμηλότερων προσδοκιών.
Και τώρα όλοι καλούνται να απαντήσουν στο ίδιο ερώτημα: ποιος θα μπορεί να πανηγυρίζει το βράδυ των εκλογών και ποιος θα ψάχνει δικαιολογίες;
Γιατί στην πολιτική, ο πήχης δεν μετριέται μόνο με το ποσοστό που γράφει η κάλπη.
Μετριέται και με τις προσδοκίες που έχεις δημιουργήσει.
Και όταν οι προσδοκίες μετατρέπονται σε παγίδα, το κόστος μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερο από μια απλή εκλογική απώλεια.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών