Για άλλη μια φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στριμωγμένος σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που αποτελούν και το ισχυρό χαρτί της πατριωτικής πτέρυγας
Μια νέα εστία πολιτικής πίεσης διαμορφώνεται στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με επίκεντρο τους χειρισμούς της κυβέρνησης στα εθνικά θέματα και ειδικότερα τις εξελίξεις γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο αλλά και τη Μονή του Σινά.
Οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημήτρη Καιρίδη και του Άγγελου Συρίγου, δύο στελεχών με ακαδημαϊκή και επιστημονική ενασχόληση με τις διεθνείς σχέσεις, φέρνουν σε δύσκολη θέση το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς μεταφέρουν τη συζήτηση από την αντιπολιτευτική κριτική στο εσωτερικό της ίδιας της κυβερνητικής παράταξης και αυτό παρά τις πιέσεις που τους ασκήθηκαν από το Μέγαρο Μαξίμου για να πάρουν πίσω τις απόψεις τους.
Αν σε αυτές τις απόψεις προστεθούν και εκείνες του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά, για άλλη μια φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στριμωγμένος σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που αποτελούν και το ισχυρό χαρτί της πατριωτικής πτέρυγας.
Το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για μεμονωμένες παρεμβάσεις ή για την αρχή μιας ευρύτερης συσπείρωσης «γαλάζιων» βουλευτών που επιθυμούν να επαναφέρουν στο προσκήνιο μια πιο απαιτητική συζήτηση για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Το μήνυμα Καιρίδη και η παρέμβαση Συρίγου
Ο Δημήτρης Καιρίδης, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, χαρακτήρισε την εξέλιξη με την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από την ανατολική λιβυκή πλευρά «πολιτική ήττα» για την Ελλάδα, κάνοντας λόγο για μια δυσάρεστη εξέλιξη.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το μνημόνιο παραμένει παράνομο και ότι η Αθήνα χρειάζεται να αντιμετωπίσει την κατάσταση με σοβαρότητα, χωρίς κομματικές παρωπίδες.
Από την πλευρά του, ο Άγγελος Συρίγος είχε ήδη προκαλέσει συζητήσεις με την εκτίμησή του ότι η ελληνική πλευρά υποχώρησε το 2024 στην Κάσο, κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.
Η τοποθέτησή του άνοιξε μια δύσκολη συζήτηση για το πώς διαχειρίζεται η Αθήνα τις τουρκικές αντιδράσεις σε έργα που συνδέονται με κυριαρχικά δικαιώματα και θαλάσσιες ζώνες.
Οι δύο παρεμβάσεις δεν συνιστούν από μόνες τους οργανωμένη εσωκομματική ανταρσία.
Έχουν, ωστόσο, ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, επειδή προέρχονται από στελέχη της ΝΔ που γνωρίζουν σε βάθος τις διεθνείς ισορροπίες και δύσκολα μπορούν να κατηγορηθούν ότι αντιμετωπίζουν τα ζητήματα αυτά αποκλειστικά με όρους κομματικής αντιπαράθεσης.
Η δύσκολη ισορροπία του Μαξίμου
Η κυβέρνηση καλείται τώρα να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ανάγκες: αφενός να υπερασπιστεί τη στρατηγική της και αφετέρου να μην εμφανιστεί ότι απορρίπτει κάθε κριτική, ακόμη κι όταν αυτή προέρχεται από δικά της στελέχη.
Η γραμμή του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος αντέδρασε στις αναφορές περί εθνικής ήττας, επιχειρώντας να αντικρούσει την πολιτική αξιοποίησή τους, ανέδειξε ακριβώς αυτή τη δυσκολία.
Όταν, όμως, ανάλογοι προβληματισμοί διατυπώνονται και από βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η επικοινωνιακή απάντηση δεν αρκεί απαραίτητα για να κλείσει τη συζήτηση.
Στο ζήτημα παρενέβη και ο Δημήτρης Μάντζος από το ΠΑΣΟΚ, επικαλούμενος τις τοποθετήσεις των Καιρίδη, Συρίγου και Δημήτρη Καλογερόπουλου για να ασκήσει κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Έτσι, οι δηλώσεις των «γαλάζιων» βουλευτών απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερη πολιτική διάσταση, καθώς μετατράπηκαν σε σημείο αναφοράς της αντιπαράθεσης για την εξωτερική πολιτική.
Ζητούν τουλάχιστον ενημέρωση
Το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στο ενδεχόμενο να διαμορφωθεί ένας διακριτός κύκλος βουλευτών που θα ζητούν περισσότερη ενημέρωση, σαφέστερη στρατηγική και μεγαλύτερη λογοδοσία για τους χειρισμούς στα ελληνοτουρκικά και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Και αυτό γιατί τα περισσότερα τα μαθαίνουν είτε από διεθνή πρακτορεία είτε από άλλες χώρες που ανακοινώνουν συμφωνίες ή προθέσεις της ελληνικής κυβέρνησης σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι οι παρεμβάσεις αυτές συντονίζονται στο πλαίσιο οργανωμένου κινήματος κατά του πρωθυπουργού.
Η σύγκλιση, όμως, σε ορισμένες διαπιστώσεις δημιουργεί πολιτικό ενδιαφέρον και αυξάνει την πίεση για συγκεκριμένες απαντήσεις.
Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το κρίσιμο δεν είναι αν θα εμφανιστούν δύο ή τρεις ακόμη επικριτικές δηλώσεις.
Είναι αν θα αρχίσει να παγιώνεται στο εσωτερικό της ΝΔ η άποψη ότι η κυβερνητική στρατηγική στα εθνικά θέματα χρειάζεται επανεξέταση.
Και αυτό είναι πολύ πιο σύνθετο από μια συνηθισμένη εσωκομματική γκρίνια.
Γιατί, όταν οι αμφιβολίες εκφράζονται από ανθρώπους που γνωρίζουν καλά τη διπλωματία, το Μαξίμου δεν καλείται απλώς να διαχειριστεί μια πολιτική διαφωνία που για λόγους συγκυριακούς αξιοποιείται.
Τελεσίγραφα χωρίς αντίκρυσμα
Το χειρότερο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι πλέον είναι στριμωγμένος και από τοποθετήσεις βουλευτών του που του... καίνε την κεντρώα στροφή που επιχειρεί.
Μια σειρά από δηλώσεις (πιο πρόσφατη του Μακάριου Λαζαρίδη, Θ. Καράογλου κ.ά.) έχουν υποχρεώσει το πρωθυπουργικό γραφείο να απαιτεί συγγνώμες και να επαναφέρει την απειλή διαγραφών για όσους χαλάνε το κυβερνητικό αφήγημα.
Βέβαια, ο πρωθυπουργός παραμένει σε καθεστώς ομηρίας, καθώς δεν τολμά να κάνει διαγραφές και αρκείται για άλλη μια φορά σε... τελεσίγραφα προς διαφωνούντες.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημήτρη Καιρίδη και του Άγγελου Συρίγου, δύο στελεχών με ακαδημαϊκή και επιστημονική ενασχόληση με τις διεθνείς σχέσεις, φέρνουν σε δύσκολη θέση το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς μεταφέρουν τη συζήτηση από την αντιπολιτευτική κριτική στο εσωτερικό της ίδιας της κυβερνητικής παράταξης και αυτό παρά τις πιέσεις που τους ασκήθηκαν από το Μέγαρο Μαξίμου για να πάρουν πίσω τις απόψεις τους.
Αν σε αυτές τις απόψεις προστεθούν και εκείνες του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά, για άλλη μια φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στριμωγμένος σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που αποτελούν και το ισχυρό χαρτί της πατριωτικής πτέρυγας.
Το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για μεμονωμένες παρεμβάσεις ή για την αρχή μιας ευρύτερης συσπείρωσης «γαλάζιων» βουλευτών που επιθυμούν να επαναφέρουν στο προσκήνιο μια πιο απαιτητική συζήτηση για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Το μήνυμα Καιρίδη και η παρέμβαση Συρίγου
Ο Δημήτρης Καιρίδης, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, χαρακτήρισε την εξέλιξη με την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από την ανατολική λιβυκή πλευρά «πολιτική ήττα» για την Ελλάδα, κάνοντας λόγο για μια δυσάρεστη εξέλιξη.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το μνημόνιο παραμένει παράνομο και ότι η Αθήνα χρειάζεται να αντιμετωπίσει την κατάσταση με σοβαρότητα, χωρίς κομματικές παρωπίδες.
Από την πλευρά του, ο Άγγελος Συρίγος είχε ήδη προκαλέσει συζητήσεις με την εκτίμησή του ότι η ελληνική πλευρά υποχώρησε το 2024 στην Κάσο, κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.
Η τοποθέτησή του άνοιξε μια δύσκολη συζήτηση για το πώς διαχειρίζεται η Αθήνα τις τουρκικές αντιδράσεις σε έργα που συνδέονται με κυριαρχικά δικαιώματα και θαλάσσιες ζώνες.
Οι δύο παρεμβάσεις δεν συνιστούν από μόνες τους οργανωμένη εσωκομματική ανταρσία.
Έχουν, ωστόσο, ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, επειδή προέρχονται από στελέχη της ΝΔ που γνωρίζουν σε βάθος τις διεθνείς ισορροπίες και δύσκολα μπορούν να κατηγορηθούν ότι αντιμετωπίζουν τα ζητήματα αυτά αποκλειστικά με όρους κομματικής αντιπαράθεσης.
Η δύσκολη ισορροπία του Μαξίμου
Η κυβέρνηση καλείται τώρα να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ανάγκες: αφενός να υπερασπιστεί τη στρατηγική της και αφετέρου να μην εμφανιστεί ότι απορρίπτει κάθε κριτική, ακόμη κι όταν αυτή προέρχεται από δικά της στελέχη.
Η γραμμή του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος αντέδρασε στις αναφορές περί εθνικής ήττας, επιχειρώντας να αντικρούσει την πολιτική αξιοποίησή τους, ανέδειξε ακριβώς αυτή τη δυσκολία.
Όταν, όμως, ανάλογοι προβληματισμοί διατυπώνονται και από βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η επικοινωνιακή απάντηση δεν αρκεί απαραίτητα για να κλείσει τη συζήτηση.
Στο ζήτημα παρενέβη και ο Δημήτρης Μάντζος από το ΠΑΣΟΚ, επικαλούμενος τις τοποθετήσεις των Καιρίδη, Συρίγου και Δημήτρη Καλογερόπουλου για να ασκήσει κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Έτσι, οι δηλώσεις των «γαλάζιων» βουλευτών απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερη πολιτική διάσταση, καθώς μετατράπηκαν σε σημείο αναφοράς της αντιπαράθεσης για την εξωτερική πολιτική.
Ζητούν τουλάχιστον ενημέρωση
Το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στο ενδεχόμενο να διαμορφωθεί ένας διακριτός κύκλος βουλευτών που θα ζητούν περισσότερη ενημέρωση, σαφέστερη στρατηγική και μεγαλύτερη λογοδοσία για τους χειρισμούς στα ελληνοτουρκικά και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Και αυτό γιατί τα περισσότερα τα μαθαίνουν είτε από διεθνή πρακτορεία είτε από άλλες χώρες που ανακοινώνουν συμφωνίες ή προθέσεις της ελληνικής κυβέρνησης σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι οι παρεμβάσεις αυτές συντονίζονται στο πλαίσιο οργανωμένου κινήματος κατά του πρωθυπουργού.
Η σύγκλιση, όμως, σε ορισμένες διαπιστώσεις δημιουργεί πολιτικό ενδιαφέρον και αυξάνει την πίεση για συγκεκριμένες απαντήσεις.
Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το κρίσιμο δεν είναι αν θα εμφανιστούν δύο ή τρεις ακόμη επικριτικές δηλώσεις.
Είναι αν θα αρχίσει να παγιώνεται στο εσωτερικό της ΝΔ η άποψη ότι η κυβερνητική στρατηγική στα εθνικά θέματα χρειάζεται επανεξέταση.
Και αυτό είναι πολύ πιο σύνθετο από μια συνηθισμένη εσωκομματική γκρίνια.
Γιατί, όταν οι αμφιβολίες εκφράζονται από ανθρώπους που γνωρίζουν καλά τη διπλωματία, το Μαξίμου δεν καλείται απλώς να διαχειριστεί μια πολιτική διαφωνία που για λόγους συγκυριακούς αξιοποιείται.
Τελεσίγραφα χωρίς αντίκρυσμα
Το χειρότερο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι πλέον είναι στριμωγμένος και από τοποθετήσεις βουλευτών του που του... καίνε την κεντρώα στροφή που επιχειρεί.
Μια σειρά από δηλώσεις (πιο πρόσφατη του Μακάριου Λαζαρίδη, Θ. Καράογλου κ.ά.) έχουν υποχρεώσει το πρωθυπουργικό γραφείο να απαιτεί συγγνώμες και να επαναφέρει την απειλή διαγραφών για όσους χαλάνε το κυβερνητικό αφήγημα.
Βέβαια, ο πρωθυπουργός παραμένει σε καθεστώς ομηρίας, καθώς δεν τολμά να κάνει διαγραφές και αρκείται για άλλη μια φορά σε... τελεσίγραφα προς διαφωνούντες.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών