«Σειρήνες» Deutsche Bank για το δολάριο μετά την επιθετική παρέμβαση των ΗΠΑ στα κρατικά ομόλογα

Η αιφνιδιαστική απόφαση του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών να αυξήσει τουλάχιστον στα 4 δισ. δολάρια, από 2 δισ. δολάρια, το ανώτατο ποσό των επαναγορών μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων ανά πράξη αποτελεί, σύμφωνα με τη Deutsche Bank, μια μορφή «ήπιας χρηματοπιστωτικής καταστολής», που παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με το ιστορικό Operation Twist της Federal Reserve.
Παράλληλα, η γερμανική τράπεζα εκτιμά ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση ενδέχεται να ενισχύσει τις πιέσεις προς το αμερικανικό νόμισμα.
Ο Γιώργος Σαραβέλος, επικεφαλής έρευνας συναλλάγματος της Deutsche Bank, προχώρησε σε έκτακτη ανάλυση αμέσως μετά την ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία αυξάνεται το ανώτατο ποσό ανά πράξη των επαναγορών που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ρευστότητας για κρατικούς τίτλους διάρκειας 10-20 και 20-30 ετών. Το όριο αυξάνεται από τα 2 δισ. δολάρια σε τουλάχιστον 4 δισ. δολάρια.
Η ανακοίνωση προκάλεσε αιφνίδια υποχώρηση του δολαρίου, εξέλιξη που σχολίασε άμεσα ο Σαραβέλος. Όπως ανέφερε, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε απροσδόκητα σημαντική διεύρυνση των επαναγορών μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων, με το δολάριο να καταγράφει ασυνήθιστα έντονη πτώση.

Η «σκιά» του Operation Twist

Κατά την εκτίμηση του Σαραβέλου, η συγκεκριμένη παρέμβαση παρουσιάζει σημαντικές δομικές ομοιότητες με το Operation Twist της Fed, μέσω του οποίου η αμερικανική κεντρική τράπεζα επιδίωξε να επηρεάσει το μακροπρόθεσμο σκέλος της καμπύλης των αποδόσεων.
Το Operation Twist εφαρμόστηκε κυρίως το 2011 και είχε ως βασικό στόχο τη μείωση των μακροπρόθεσμων επιτοκίων χωρίς αντίστοιχη μεγάλη διεύρυνση του ισολογισμού της Fed. Η κεντρική τράπεζα αγόραζε μακροπρόθεσμα αμερικανικά κρατικά ομόλογα και ταυτόχρονα πωλούσε βραχυπρόθεσμους τίτλους. Με αυτόν τον τρόπο ενίσχυε τη ζήτηση για ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας και ασκούσε πιέσεις στις αποδόσεις τους.
Η ονομασία «Twist» προέκυψε ακριβώς από την προσπάθεια μεταβολής της καμπύλης αποδόσεων, μέσω της αλλαγής της σχέσης μεταξύ βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων επιτοκίων.
«Η επιχείρηση επαναγοράς είναι ουσιαστικά πολύ παρόμοια με το Operation Twist της Fed», σημείωσε ο αναλυτής της Deutsche Bank.
Όπως εξηγεί, προκειμένου να χρηματοδοτήσει την αφαίρεση μακροπρόθεσμων τίτλων από την αγορά, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να αυξήσει την έκδοση εντόκων γραμματίων.
Εάν η διαδικασία αυτή οδηγήσει σε χαλάρωση των χρηματοπιστωτικών συνθηκών, τότε θεωρητικά θα μπορούσε να απαιτηθεί αντισταθμιστική σύσφιγξη από τη Federal Reserve.
Με άλλα λόγια, το Υπουργείο Οικονομικών φαίνεται να αναλαμβάνει έναν ρόλο στη διαχείριση της καμπύλης αποδόσεων, ο οποίος παραδοσιακά ανήκε περισσότερο στη σφαίρα δράσης της κεντρικής τράπεζας.

Η Ουάσιγκτον ανησυχεί για την άνοδο των αποδόσεων

Η Deutsche Bank εντάσσει την απόφαση σε ένα ευρύτερο μοτίβο που, κατά την άποψή της, δείχνει αυξανόμενη ανησυχία της αμερικανικής κυβέρνησης για την άνοδο των αποδόσεων των μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων.
Ο Σαραβέλος συνδέει την ανακοίνωση για τις επαναγορές με την προηγούμενη προσπάθεια των ΗΠΑ να αποτρέψουν μια ιαπωνική παρέμβαση υπέρ του γεν. Και οι δύο κινήσεις, σύμφωνα με τον ίδιο, υποδηλώνουν μεγαλύτερη ευαισθησία της Ουάσιγκτον απέναντι στις αυξανόμενες αποδόσεις του αμερικανικού κρατικού χρέους.
Η Deutsche Bank θεωρεί ότι οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις παραπέμπουν σε μια πολιτική που είχε περιγράψει πέρυσι ως «Pennsylvania plan», δηλαδή ένα πλαίσιο που εξετάζει την πιθανότητα εφαρμογής μορφών χρηματοπιστωτικής καταστολής στην αγορά αμερικανικών κρατικών ομολόγων.

Γιατί η παρέμβαση μπορεί να πλήξει το δολάριο

Για τη Deutsche Bank, η επίδραση στο δολάριο είναι άμεση.
Εάν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής περιορίζουν την ελεύθερη προσαρμογή των τιμών των μακροπρόθεσμων αμερικανικών ομολόγων, οι ξένοι επενδυτές που διακρατούν αμερικανικό χρέος δεν μπορούν να απορροφήσουν πλήρως την προσαρμογή μέσω της αγοράς ομολόγων.
Έτσι, σύμφωνα με τον Σαραβέλο, ένα μέρος της απαιτούμενης προσαρμογής μεταφέρεται στην αγορά συναλλάγματος.
Η λογική είναι ότι, εφόσον οι τιμές των αμερικανικών κρατικών ομολόγων δεν μπορούν να προσαρμοστούν ελεύθερα προς τα κάτω, η συναλλαγματική αξία των συγκεκριμένων τίτλων για τους ξένους επενδυτές θα πρέπει να προσαρμοστεί μέσω ασθενέστερου δολαρίου.

Στο επίκεντρο ο Kevin Warsh

Κρίσιμο για την εξέλιξη της κατάστασης θεωρεί η Deutsche Bank τον πρόεδρο της Fed, Kevin Warsh.
Εάν οι αυξημένες επαναγορές οδηγήσουν σε χαλάρωση των χρηματοπιστωτικών συνθηκών, τότε, σύμφωνα με τη γερμανική τράπεζα, η Fed θα μπορούσε θεωρητικά να χρειαστεί να αντισταθμίσει αυτή την επίδραση μέσω αυστηρότερης νομισματικής πολιτικής.
Ωστόσο, εάν ο Warsh δεν θεωρήσει τις επαναγορές παράγοντα χαλάρωσης των χρηματοπιστωτικών συνθηκών, η Deutsche Bank εκτιμά ότι και αυτή η στάση θα μπορούσε να λειτουργήσει αρνητικά για το δολάριο.
«Εάν ο Πρόεδρος Warsh δεν αναγνωρίσει τις επαναγορές ως παράγοντα που οδηγεί σε χαλάρωση των χρηματοπιστωτικών συνθηκών, θα το θεωρούσαμε έναν πρόσθετο αρνητικό παράγοντα για το δολάριο», σημείωσε ο Σαραβέλος.
Η ανάλυση της Deutsche Bank, πάντως, δεν περιορίζεται στη συγκεκριμένη παρέμβαση. Όπως εκτιμά ο Σαραβέλος, οι αγορές είναι πιθανό να εξετάζουν πλέον με πολύ μεγαλύτερη προσοχή κάθε νέο μέτρο στήριξης της αμερικανικής αγοράς κρατικών ομολόγων.
Όσο περισσότερο οι παρεμβάσεις αυτές εκλαμβάνονται ως προσπάθεια αλλοίωσης του μηχανισμού διαμόρφωσης των τιμών στην αγορά, τόσο μεγαλύτερη θα μπορούσε να είναι η πίεση που θα δεχθεί το αμερικανικό νόμισμα.
Για τις αγορές συναλλάγματος, το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις επόμενες δηλώσεις του Γουόρς και της Fed σχετικά με τις επιπτώσεις του διευρυμένου προγράμματος επαναγορών στις χρηματοπιστωτικές συνθήκες. Η βασική εκτίμηση της Deutsche Bank είναι ότι όσο περισσότερο οι αποδόσεις των μακροπρόθεσμων αμερικανικών ομολόγων περιορίζονται μέσω κυβερνητικών παρεμβάσεων και όχι αποκλειστικά από τις δυνάμεις της αγοράς, τόσο μεγαλύτερο μέρος της αναγκαίας προσαρμογής θα μεταφέρεται στο δολάριο.

www.bankingnews.gr