Ανατριχιαστική ομοιότητα με το κραχ των dot-com: Η έξαρση της τεχνητής νοημοσύνης, ο επιμένων πληθωρισμός και οι ρωγμές στο χρέος απειλούν να συμπαρασύρουν τις αγορές σε μια καταστροφική ύφεση.
Αντιμέτωπη με το φάσμα μιας καταστροφικής κρίσης βρίσκεται ξανά η παγκόσμια οικονομία, καθώς οι ανησυχητικά πανομοιότυπες συνθήκες του 2000 επιστρέφουν για να στοιχειώσουν τις αγορές.
Η εικόνα μιας οικονομίας που τροφοδοτείται από την ανεξέλεγκτη έκρηξη της τεχνολογίας, την ιστορικά χαμηλή ανεργία, τον επιμένοντα υψηλό πληθωρισμό και τις απεγνωσμένες αυξήσεις επιτοκίων από τη Fed, δεν είναι εφιάλτης του παρελθόντος - είναι η σημερινή, εφιαλτική πραγματικότητα.
Τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια είναι ήδη εδώ.
Η τεχνολογική φρενίτιδα της τεχνητής νοημοσύνης (AI) εμφανίζει τις πρώτες επικίνδυνες ρωγμές, με τις αγορές χρέους που χρηματοδοτούν την ανάπτυξή της να κλονίζονται επικίνδυνα.
Αν η ιστορία επαναληφθεί, οι τριγμοί στον τεχνολογικό τομέα απειλούν να συμπαρασύρουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε μια βίαιη πτωτική αγορά και μια βαθιά οικονομική ύφεση.
Αναδρομή
Η αναδρομή στο 2000 προκαλεί τρόμο.
Τότε, η ανεργία στις ΗΠΑ είχε υποχωρήσει σε χαμηλό δεκαετιών στο 3,8%, ενώ το ΑΕΠ αυξανόταν με το εκρηκτικό 4,1%.
Ωστόσο, η οικονομική αυτή ευημερία συνοδευόταν από έναν εφιαλτικό πληθωρισμό, ο οποίος εκτινάχθηκε στο 3,4% λόγω της εκτόξευσης του ενεργειακού κόστους.
Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τη μόνιμη εγκαθίδρυση του πληθωρισμού, η Fed υπό τον Alan Greenspan προχώρησε σε επιθετικές αυξήσεις επιτοκίων, περιλαμβάνοντας μια σοκαριστική αύξηση μισής μονάδας τον Μάιο εκείνου του έτους.
Οι δικαιολογίες που χρησιμοποιούσε τότε ο Alan Greenspan αντηχούν με ανατριχιαστική ακρίβεια στη σημερινή ρητορική για την τεχνητή νοημοσύνη.
Ο Alan Greenspan προειδοποιούσε το Κογκρέσο ήδη από τον Φεβρουάριο του 2000 ότι οι ίδιες δυνάμεις που κινούν την οικονομία δημιουργούν επικίνδυνες ανισορροπίες.
Η αλματώδης αύξηση της παραγωγικότητας δημιουργεί υπερβολική ζήτηση, καθώς οι προσδοκίες για τα μελλοντικά εταιρικά κέρδη εκτοξεύουν τις τιμές των μετοχών και την αξία των περιουσιακών στοιχείων, δημιουργώντας τεχνητή αγοραστική δύναμη χωρίς την αντίστοιχη παραγωγή αγαθών.
Ακριβώς όπως συνέβη τότε με την έκρηξη του διαδικτύου, έτσι και σήμερα, η υπόσχεση της τεχνητής νοημοσύνης δημιουργεί μια τεχνητή ευφορία.
Ενώ η μελλοντική παραγωγικότητα παραμένει μια θεωρητική υπόσχεση, η σημερινή πραγματικότητα φέρνει εκτόξευση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, τεράστια ζήτηση για υποδομές και έναν πληθωρισμό που τροφοδοτείται ασταμάτητα.
Ισοπεδωτική συνέχεια
Η συνέχεια του 2000 ήταν ισοπεδωτική.
Η χρηματιστηριακή αγορά έφτασε στην κορυφή της τον Μάρτιο του 2000, για να ακολουθήσει μια ολική κατάρρευση του τεχνολογικού τομέα το 2001.
Οι κολοσσιαίες επενδύσεις σε υποδομές αποδείχθηκαν εκτός τόπου και χρόνου, καταστρέφοντας τον πλούτο εκατομμυρίων πολιτών.
Η Fed αναγκάστηκε σε μια πανικόβλητη τροπή, μειώνοντας εκτάκτως τα επιτόκια κατά μισή μονάδα στις 3 Ιανουαρίου 2001, προχωρώντας συνολικά σε 11 απεγνωσμένες μειώσεις επιτοκίων μέσα σε έναν μόλις χρόνο.
Το δίδαγμα της ιστορίας είναι σαφές και τρομακτικό.
Ακόμη κι αν η τεχνητή νοημοσύνη προσφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη, ο δρόμος προς το μέλλον είναι στρωμένος με οικονομικά συντρίμμια.
Αν οι υπεύθυνοι χαράξεων πολιτικής δεν αναγνωρίσουν τα μοιραία λάθη του παρελθόντος, η φούσκα του AI απειλεί να σκάσει με πάταγο, οδηγώντας τις αγορές και την παγκόσμια οικονομία σε μια ανεπιστρεπτί καταστροφή.
www.bankingnews.gr
Η εικόνα μιας οικονομίας που τροφοδοτείται από την ανεξέλεγκτη έκρηξη της τεχνολογίας, την ιστορικά χαμηλή ανεργία, τον επιμένοντα υψηλό πληθωρισμό και τις απεγνωσμένες αυξήσεις επιτοκίων από τη Fed, δεν είναι εφιάλτης του παρελθόντος - είναι η σημερινή, εφιαλτική πραγματικότητα.
Τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια είναι ήδη εδώ.
Η τεχνολογική φρενίτιδα της τεχνητής νοημοσύνης (AI) εμφανίζει τις πρώτες επικίνδυνες ρωγμές, με τις αγορές χρέους που χρηματοδοτούν την ανάπτυξή της να κλονίζονται επικίνδυνα.
Αν η ιστορία επαναληφθεί, οι τριγμοί στον τεχνολογικό τομέα απειλούν να συμπαρασύρουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε μια βίαιη πτωτική αγορά και μια βαθιά οικονομική ύφεση.
Αναδρομή
Η αναδρομή στο 2000 προκαλεί τρόμο.
Τότε, η ανεργία στις ΗΠΑ είχε υποχωρήσει σε χαμηλό δεκαετιών στο 3,8%, ενώ το ΑΕΠ αυξανόταν με το εκρηκτικό 4,1%.
Ωστόσο, η οικονομική αυτή ευημερία συνοδευόταν από έναν εφιαλτικό πληθωρισμό, ο οποίος εκτινάχθηκε στο 3,4% λόγω της εκτόξευσης του ενεργειακού κόστους.
Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τη μόνιμη εγκαθίδρυση του πληθωρισμού, η Fed υπό τον Alan Greenspan προχώρησε σε επιθετικές αυξήσεις επιτοκίων, περιλαμβάνοντας μια σοκαριστική αύξηση μισής μονάδας τον Μάιο εκείνου του έτους.
Οι δικαιολογίες που χρησιμοποιούσε τότε ο Alan Greenspan αντηχούν με ανατριχιαστική ακρίβεια στη σημερινή ρητορική για την τεχνητή νοημοσύνη.
Ο Alan Greenspan προειδοποιούσε το Κογκρέσο ήδη από τον Φεβρουάριο του 2000 ότι οι ίδιες δυνάμεις που κινούν την οικονομία δημιουργούν επικίνδυνες ανισορροπίες.
Η αλματώδης αύξηση της παραγωγικότητας δημιουργεί υπερβολική ζήτηση, καθώς οι προσδοκίες για τα μελλοντικά εταιρικά κέρδη εκτοξεύουν τις τιμές των μετοχών και την αξία των περιουσιακών στοιχείων, δημιουργώντας τεχνητή αγοραστική δύναμη χωρίς την αντίστοιχη παραγωγή αγαθών.
Ακριβώς όπως συνέβη τότε με την έκρηξη του διαδικτύου, έτσι και σήμερα, η υπόσχεση της τεχνητής νοημοσύνης δημιουργεί μια τεχνητή ευφορία.
Ενώ η μελλοντική παραγωγικότητα παραμένει μια θεωρητική υπόσχεση, η σημερινή πραγματικότητα φέρνει εκτόξευση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, τεράστια ζήτηση για υποδομές και έναν πληθωρισμό που τροφοδοτείται ασταμάτητα.
Ισοπεδωτική συνέχεια
Η συνέχεια του 2000 ήταν ισοπεδωτική.
Η χρηματιστηριακή αγορά έφτασε στην κορυφή της τον Μάρτιο του 2000, για να ακολουθήσει μια ολική κατάρρευση του τεχνολογικού τομέα το 2001.
Οι κολοσσιαίες επενδύσεις σε υποδομές αποδείχθηκαν εκτός τόπου και χρόνου, καταστρέφοντας τον πλούτο εκατομμυρίων πολιτών.
Η Fed αναγκάστηκε σε μια πανικόβλητη τροπή, μειώνοντας εκτάκτως τα επιτόκια κατά μισή μονάδα στις 3 Ιανουαρίου 2001, προχωρώντας συνολικά σε 11 απεγνωσμένες μειώσεις επιτοκίων μέσα σε έναν μόλις χρόνο.
Το δίδαγμα της ιστορίας είναι σαφές και τρομακτικό.
Ακόμη κι αν η τεχνητή νοημοσύνη προσφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη, ο δρόμος προς το μέλλον είναι στρωμένος με οικονομικά συντρίμμια.
Αν οι υπεύθυνοι χαράξεων πολιτικής δεν αναγνωρίσουν τα μοιραία λάθη του παρελθόντος, η φούσκα του AI απειλεί να σκάσει με πάταγο, οδηγώντας τις αγορές και την παγκόσμια οικονομία σε μια ανεπιστρεπτί καταστροφή.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών