Το Πακιστάν εξετάζει το ενδεχόμενο κατασκευής αγωγού πετρελαίου από την Κεντρική Ασία και τη Ρωσία, προκειμένου να αντισταθμίσει τον αντίκτυπο στις εισαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο. Ωστόσο, οι ειδικοί εκτιμούν ότι χωρίς πολυετείς εγγυήσεις προμήθειας, κανείς δεν θα προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου. Ο πιθανός αγωγός συνοδεύεται από πάρα πολλά «αλλά».
«Η κατάσταση στο Στενό του Hormuz έχει εξελιχθεί σε ανησυχητικό σημάδι για μια σειρά χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Πακιστάν. Φυσικά, η Ρωσία αποτελεί σημαντικό προμηθευτή τόσο πετρελαίου όσο και άλλων ενεργειακών πόρων. Για τον λόγο αυτό εξετάζουμε πλέον και το ενδεχόμενο κατασκευής ενός αγωγού από την Κεντρική Ασία και τη Ρωσία», δήλωσε ο Πακιστανός πρέσβης στη Ρωσία, Φαϊζάλ Νιάζ Τιρμίζι, σε συνέντευξή του στο TASS.
Η διακοπή του εφοδιασμού από τον Περσικό Κόλπο έχει πλήξει κυρίως τις ασιατικές χώρες, οι οποίες προμηθεύονται το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου τους από τη Μέση Ανατολή. Παρ’ όλα αυτά, οι ειδικοί θεωρούν ότι η πρόθεση κατασκευής αγωγού πετρελαίου από τη Ρωσία δεν αρκεί από μόνη της, ακόμη κι αν ένα τέτοιο έργο θα μπορούσε να αποδειχθεί επωφελές και για τη Μόσχα.
«Μπορούμε να εξετάσουμε ως παράδειγμα τον αγωγό ESPO που κατασκευάστηκε προς την Κίνα.
Πρώτα υπογράφηκε μια μακροπρόθεσμη συμφωνία προμήθειας πετρελαίου και στη συνέχεια ξεκίνησε η κατασκευή του αγωγού», αναφέρει ο Ιγκόρ Γιούσκοφ, κορυφαίος αναλυτής του Εθνικού Ταμείου Οικονομικής Ασφάλειας και ειδικός στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο υπό τη ρωσική κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας αγωγός δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς εγγυήσεις πωλήσεων πετρελαίου που θα διασφαλίζουν την απόσβεση των επενδύσεων. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του Πακιστάν.
«Αυτή τη στιγμή, ένα τέτοιο έργο θα ήταν επωφελές για τη Ρωσία, καθώς αντιμετωπίζουμε σημαντικούς περιορισμούς στις εξαγωγές πετρελαίου μέσω θαλάσσης. Ρωσικά δεξαμενόπλοια δέχονται επιθέσεις, οι Ευρωπαίοι επιχειρούν να τα κατασχέσουν και πολλά πλοία βρίσκονται υπό καθεστώς κυρώσεων.
Επιπλέον, απαιτείται μια αλυσίδα μεσαζόντων, καθώς και οι ίδιες οι ρωσικές εταιρείες υπόκεινται σε περιορισμούς.
Το κόστος αυτών των περιορισμών φτάνει περίπου τα 20 δολάρια ανά βαρέλι για τη μεταφορά.
Συνεπώς, η μεταφορά αυτών των ποσοτήτων μέσω αγωγών θα ήταν προς όφελός μας», εξηγεί ο Ιγκόρ Γιούσκοφ.
Ο ίδιος εκτιμά ότι ένα τέτοιο έργο θα μπορούσε να υλοποιηθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία, υπό την προϋπόθεση ότι θα παραμείνουν αμετάβλητες οι σημερινές γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες.
Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της φερεγγυότητας του Πακιστάν, αλλά και της ίδιας της διαδρομής του αγωγού, η οποία θα είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη και σύνθετη.
«Θα περνά μέσω του Ιράν και στη συνέχεια θα καταλήγει στο Πακιστάν;
Οι κυρώσεις κατά του Ιράν εξακολουθούν να ισχύουν. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να περάσει από το Αφγανιστάν, όμως κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των αγωγών εκεί», σημειώνει ο αναλυτής, φέρνοντας ως παράδειγμα τον αγωγό φυσικού αερίου TAPI, ο οποίος διέρχεται από το Αφγανιστάν προς το Πακιστάν και παραμένει ουσιαστικά παγωμένος εδώ και μία δεκαετία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών