Οι συνθήκες στο επάγγελμα του νοσηλευτή αποτρέπουν τους νέους να ακολουθήσουν αυτή την επαγγελματική διαδρομή
Ο νοσηλευτής είναι το πρόσωπο που μας φροντίζει όταν αδύναμοι και τρομαγμένοι βρισκόμαστε ξαφνικά σε κάποια πτέρυγα νοσοκομείου.
Αναμένουμε να μας αλλάξει τον ορό, να κάνει μετάγγιση αίματος στον πατέρα μας, να χορηγήσει φαρμακευτική αγωγή στο παιδί μας, να τρέξει κοντά μας γρήγορα όταν χρειαστεί.
Δυστυχώς όμως συχνά δεν είναι παρών.
Όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί καλείται να ξεπεράσει τον εαυτό του.
Φροντίζει ακόμα και 20 άρρωστους ταυτόχρονα.
Κάνει διπλοβάρδιες σε συνθήκες πίεσης χωρίς ρεπό, με μισθό που δεν καλύπτει τα έξοδα διαβίωσης.
Ο νοσηλευτής καλείται να κάνει τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν 2 ή 3 συνάδελφοί του για να καλύψει χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας.
Συχνά δεν αντέχει, «σπάει» και παραιτείται, παρότι αγαπά αυτό που κάνει.
Όπως η Μιλένα Κ.
«Οι συνθήκες με ανάγκασαν να επιλέξω ανάμεσα στη δουλειά και τον εαυτό μου».
Η 35χρονη Μιλένα Κ, μητέρα δύο παιδιών μπήκε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας το 2021, ως επικουρικό προσωπικό στο Γενικό Νοσοκομείο Θήβας και εργάστηκε εκεί για περισσότερα από τέσσερα χρόνια.
«Η νοσηλευτική για μένα δεν ήταν ποτέ απλώς μια δουλειά. Είναι ένα λειτούργημα που αγαπώ βαθιά. Η φροντίδα του ανθρώπου, η ανακούφιση του πόνου, η παρουσία δίπλα στον ασθενή στις πιο δύσκολες στιγμές του είναι κάτι που δεν μπορεί να αντικατασταθεί από καμία άλλη επαγγελματική ικανοποίηση», λέει στο ΒΝ.
Ωστόσο, υπήρχε και μια άλλη πραγματικότητα.
«Οι αλλεπάλληλες απογευματινές και νυχτερινές βάρδιες, η συνεχής εναλλαγή ωραρίων, η πίεση και η καθημερινή μετακίνηση, καθώς έμενα στη Λιβαδειά, με είχαν οδηγήσει σε σωματική και ψυχική εξάντληση. Έφτασα σε ένα σημείο όπου ένιωθα ότι, ενώ προσέφερα την ψυχή μου στη φροντίδα των άλλων, δεν μου έμενε αρκετή ενέργεια για τους ανθρώπους της δικής μου ζωής. Έχανα στιγμές από τη ζωή των παιδιών μου καθώς γύριζα σπίτι κατάκοπη όταν κοιμούνταν και έφευγα όταν επέστρεφαν από το σχολείο».
«Το σύστημα απαιτεί να θυσιάζεις τη ζωή σου»
Πριν από ένα χρόνο η Μιλένα Κ. παραιτήθηκε και προσλήφθηκε ως αναπληρώτρια σχολική νοσηλεύτρια.
Απέκτησε ξανά μια ανθρώπινη καθημερινότητα, όπως λέει ενώ λαμβάνει τις ίδιες μηνιαίες αποδοχές, χωρίς να χρειάζεται να κάνει νυχτερινές βάρδιες και να δουλεύει αργίες.
Παρά την αβεβαιότητα για το αν θα προσληφθεί ξανά την επόμενη σχολική χρονιά και την ανεργία στην οποία βρίσκεται κάθε καλοκαίρι η ζωή της είναι σαφώς καλύτερη.
«Το πιο οξύμωρο είναι ότι το ίδιο το σύστημα μπορεί να σε οδηγήσει να παραιτηθείς από κάτι που αγαπάς βαθιά. Κανένα σύστημα δεν θα έπρεπε να απαιτεί από έναν άνθρωπο να θυσιάσει τη δική του ζωή για να μπορεί να φροντίζει τις ζωές των άλλων. Αυτό που εύχομαι είναι να υπάρξει επιτέλους ένα σύστημα που να σέβεται και να στηρίζει τους νοσηλευτές του. Γιατί η υγεία δεν χρειάζεται μόνο ανθρώπους με γνώσεις και δεξιότητες. Χρειάζεται ανθρώπους που να έχουν τη δύναμη, την αξιοπρέπεια και τις κατάλληλες συνθήκες για να συνεχίσουν να προσφέρουν».
Γενικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Μεταξά»: 50% λιγότεροι νοσηλευτές στις ΜΕΘ
Οι τεράστιες ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό στα νοσοκομεία της χώρας είναι μια κανονικότητα.
Στο Νοσοκομείο «Μεταξά», σύμφωνα με τον σύλλογο εργαζομένων, το σύνολο των οργανικών θέσεων για τους νοσηλευτές ανέρχεται στις 411. Με βάση τα στοιχεία του Σεπτεμβρίου καλύπτονται μόλις οι 238. Ποσοστό μόλις 58%!
Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και η ΜΕΘ είναι υποστελεχωμένη.
Βάσει οδηγίας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας( ΚΕΣΥ) της 25/11/22, στις ελάχιστες προϋποθέσεις λειτουργίας προβλέπονται 3 νοσηλευτές ανά κλίνη.
«Ωστόσο στη ΜΕΘ του νοσοκομείου «Μεταξά», όπου τα κρεβάτια είναι 10 απασχολούνται συνολικά 15 νοσηλευτές, ενώ θα έπρεπε να είναι 30. Μιλάμε για υποστελέχωση της τάξεως του 50%», λέει η Ελπίδα Παπαδοπούλου, Γ.Γ.Συλλόγου εργαζομένων στο νοσοκομείο Μεταξά.
«Οι προκηρύξεις για μόνιμο προσωπικό είναι μεμονωμένες και μικρές σε αριθμό, αδύνατο να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες και οι περισσότερες αφορούν επικουρικό και όχι μόνιμο προσωπικό».
Τέσσερις νοσηλεύτριες έχουν αποχωρήσει το Σεπτέμβρη του 2026.
Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς: Προκηρύξεις με το σταγονόμετρο
Στο Γενικό νοσοκομείο της Λιβαδειάς οι οργανικές θέσεις νοσηλευτών είναι 208, αλλά σύμφωνα με την Πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων καλύπτονται μόνο οι 128.
Παράλληλα έχουν γίνει και 22 επικουρικές προσλήψεις.
Το νοσηλευτικό προσωπικό δηλαδή είναι 30% λιγότερο από όσα θα έπρεπε να είναι.
«Το βράδυ υπάρχουν τμήματα του νοσοκομείου που καλύπτονται από μια μόνο νοσηλεύτρια. Ο νοσηλευτής της χειρουργικής κλινικής για παράδειγμα, καλείται να φροντίζει από 20 με 30 ασθενείς τις νυχτερινές ώρες, ακόμα και άτομα που χρήζουν ιδιαίτερης νοσηλείας (πχ περιστατικά Covid), λέει η Ευαγγελία Κλάδου, Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Γ. Ν Λιβαδειάς.
Στο νοσοκομείο Λιβαδειάς το 2025 δεν προκηρύχθηκε καμία μόνιμη θέση νοσηλευτή, ενώ το 2026 με την 4Κ/2026 προκηρύχθηκαν μόλις 7.
Ερυθρός Σταυρός: Ένας για 40
Με σχεδόν μισό από το προβλεπόμενο νοσηλευτικό προσωπικό λειτουργεί και το νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», σύμφωνα με την εκπρόσωπο των εργαζομένων Βούλα Γεωργάκη.
Από τις 680 θέσεις νοσηλευτών καλύπτονται σχεδόν οι 350, αν λάβει υπόψη κάποιος τις αναρρωτικές άδειες και τις μετακινήσεις.
«Υπάρχουν πτέρυγες στις οποίες δύο νοσηλευτές αναλαμβάνουν 40 ασθενείς, ενώ τη νύχτα στη βάρδια μπορεί να είναι μόνο ένας».
Κανονικά η αναλογία είναι 1/6 και φτάνουμε να μιλάμε ακόμα και για 1/40», λέει η Βούλα Γεωργάκη.
«Νεοδιοριζόμενες νοσηλεύτριες παραιτούνται, γιατί δεν αντέχουν την πίεση, ενώ πλέον συνταξιοδοτούμαστε στα 62 παρότι έχουμε συμπληρώσει νωρίτερα 40 χρόνια εργασίας. Νοσηλευτές στα 62 τους κουράρουν ταυτόχρονα 30 βαριά άρρωστους, μπορείτε να το φανταστείτε;».
Χαρακτηριστικό είναι, ότι στη χώρα μας ο μέσος όρος ηλικίας των νοσηλευτών είναι τα 51 έτη, ενώ στις άλλες χώρες του ΟΟΣΑ τα 35 έτη.
ΚΑΤ: 65% λιγότερο μόνιμο προσωπικό
Στο νοσοκομείο ΚΑΤ η σύγκριση του μόνιμου προσωπικού σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες είναι αποκαλυπτική.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συλλόγου Εργαζομένων το 1988, το προσωπικό πλην γιατρών αριθμούσε 1.650 άτομα —όλοι μόνιμοι. Σήμερα, οι μόνιμοι εργαζόμενοι δεν φτάνουν ούτε καν τους 1.000, παρά το γεγονός ότι στο νοσοκομείο έχουν προστεθεί 42 νέες κλίνες ΜΕΘ (από το 1988), αυξάνοντας κατακόρυφα τις ανάγκες σε εργαζόμενους όλων των ειδικοτήτων.
«Μιλάμε για 65% λιγότερο μόνιμο προσωπικό μέσα σε 38 χρόνια», λέει η Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Παρασκευή Πάκου.
Όσον αφορά στους νοσηλευτές σήμερα από τις 772 οργανικές θέσεις, οι 241 είναι κενές, ενώ 82 καλύπτονται από επικουρικούς συναδέλφους τους.
Δηλαδή σε ποσοστό 20,6 % δεν καλύπτονται.
Αν κανείς προσθέσει και τα κενά μόνιμων υπαλλήλων στην ΥΕ κατηγορία τραυματιοφορέων - βοηθών θαλάμου, οι κενές θέσεις μόνιμων ξεπερνούν τις 300.
«Η διατήρηση αυτών των κενών δεν είναι απόρροια διοικητικής ανικανότητας, αλλά συνειδητή, πολιτική επιλογή. Δεκάδες νοσηλευτές εξαναγκάζονται σε παραίτηση, αδυνατώντας να αντέξουν τη βιολογική εξόντωση της διπλοβάρδιας των δεκάδων
οφειλόμενων δεδουλευμένων ρεπό και κανονικών αδειών, τις βάρδιες με 1 εργαζόμενο νοσηλευτή ή β. νοσηλευτή στο νοσηλευτικό τμήμα», λέει η Παρασκευή Πάκου.
«Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι έως και το 40% των επιτυχόντων στην Υγεία αρνούνται τον διορισμό τους. Άλλωστε και ο καθηλωμένος εισαγωγικός μισθός(ΑΔΕΔΥ Οκτώβριος 2026) δεν καλύπτει το κόστος διαβίωσης».
Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου: 13.100 ημέρες άδειας και ρεπό
Στη νοσηλευτική Υπηρεσία Αγίου Νικολάου τα νούμερα ζαλίζουν!
Από το 2020 υπάρχουν 13.100 ημέρες χρωστούμενων αδειών και ρεπό, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι.
«Την ίδια ώρα οι κενές θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού φτάνουν τις 70, αλλά εδώ και 4 χρόνια προκηρύχθηκε μόνο μια θέση!», λέει ο Γιώργος Μανουσάκης, νοσηλευτής και πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του νοσοκομείου.
Θριάσιο – SOS για τους ασθενείς
Το Σωματείο εργαζομένων του ΓΝΕ Θριάσιο κάνει λόγο για δραματικές συνέπειες της παρεχόμενης περίθαλψης των ασθενών.
Παρότι εφημερεύει κάθε 2 ημέρες και στην 24ωρη εφημερία του είναι το μοναδικό εφημερεύον σε ολόκληρη τη Δυτική Αττική, Δυτική Αθήνα και Πειραιά, παραμένουν κενές 143 θέσεις νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού και 63 θέσεις τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου.
Σύμφωνα με τον σύλλογο εργαζομένων οι ασθενείς αναγκάζονται να περιμένουν ατελείωτες ώρες στα ΤΕΠ, ενώ κατά τις νυχτερινές ώρες μόλις ένας τραυματιοφορέας καλύπτει την κίνηση ολόκληρου του νοσοκομείου!
Το πιο αποκαρδιωτικό : οι προκηρύξεις που έγιναν για προσλήψεις αφορούν μόνο 21 θέσεις ( από τις 206 κενές) κι αυτές θα ολοκληρωθούν το 2027, όταν οι αποχωρήσεις που θα έχουν γίνει πιθανότατα να είναι περισσότερες.
Ακόμα και οι ελάχιστες αυτές προκηρύξεις όμως δεν καλύπτουν κενά, αφού ουσιαστικά «ανακυκλώνουν» το προσωπικό.
«Όταν γίνεται μια προκήρυξη ανοίγουν κάποιες μόνιμες θέσεις που τις καταλαμβάνουν όσοι βρίσκονταν στις επικουρικές. Οι επικουρικές γίνονται μόνιμες και τα κενά παραμένουν», λέει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννάκος.
Γενικό Νοσοκομείο Θήβας: Οι 4 στις 10 θέσεις κενές
Στη Θήβα από τις 90 θέσεις εργασίας καλύπτονται μόνο οι 55 τόσο από μόνιμους, όσο και από επικουρικούς νοσηλευτές, σύμφωνα με το ΔΣ του σωματείου εργαζομένων του Νοσοκομείου Θήβας.
Επιπλέον 7 νοσηλευτές αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν τον Φεβρουάριο του 2027.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στα ΤΕΠ, όπου 2 με 3 νοσηλευτές ανά βάρδια αντιμετωπίζουν κατά μέσο όρο 80 ασθενείς την ημέρα, καθώς το νοσοκομείο εφημερεύει καθημερινά.
Νοσοκομείο Σύρου: Οι Βοηθοί αντικαθιστούν τους νοσηλευτές
Στο νοσοκομείο της Σύρου οι κενές οργανικές θέσεις των μόνιμων νοσηλευτών αγγίζει το 34%, ενώ έγιναν και 11 επικουρικές προσλήψεις.
Η εικόνα, δυστυχώς είναι χειρότερη κατά 4% σε σχέση με το 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία του συλλόγου εργαζομένων.
«Στο νοσοκομείο της Σύρου και σε πολλά νοσοκομεία της περιφέρειας υπεύθυνοι βάρδιας είναι βοηθοί νοσηλευτών», λέει η Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων νοσοκομείου Σύρου Κατερίνα Καλογεράκη.
«Το μεγαλύτερο ποσοστό του νοσηλευτικού προσωπικού μας είναι βοηθοί».
Στα αζήτητα το επάγγελμα
Οι συνθήκες στο επάγγελμα του νοσηλευτή αποτρέπουν τους νέους να ακολουθήσουν αυτή την επαγγελματική διαδρομή και όλα δείχνουν ότι η απουσία των νοσηλευτών είναι κανονικότητα.
«Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος οι πανεπιστημιακές νοσηλευτικές σχολές είχαν 1.554 εισακτέους φοιτητές, αλλά εισήχθησαν μόλις 1027. Το επάγγελμα φαίνεται να είναι στα …αζήτητα. 527 θέσεις έμειναν κενές. Δηλαδή το 34 %», επισημαίνει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος.
Ενδεικτικό είναι και το γεγονός ότι ο αριθμός των οργανικών θέσεων ορίστηκε το 2012, οι κλίνες όμως και οι ανάγκες σήμερα είναι πολλαπλάσιες.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) του 2023, στην Ελλάδα υπάρχουν 3,3 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 8,2 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους.
www.bankingnews.gr
Αναμένουμε να μας αλλάξει τον ορό, να κάνει μετάγγιση αίματος στον πατέρα μας, να χορηγήσει φαρμακευτική αγωγή στο παιδί μας, να τρέξει κοντά μας γρήγορα όταν χρειαστεί.
Δυστυχώς όμως συχνά δεν είναι παρών.
Όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί καλείται να ξεπεράσει τον εαυτό του.
Φροντίζει ακόμα και 20 άρρωστους ταυτόχρονα.
Κάνει διπλοβάρδιες σε συνθήκες πίεσης χωρίς ρεπό, με μισθό που δεν καλύπτει τα έξοδα διαβίωσης.
Ο νοσηλευτής καλείται να κάνει τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν 2 ή 3 συνάδελφοί του για να καλύψει χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας.
Συχνά δεν αντέχει, «σπάει» και παραιτείται, παρότι αγαπά αυτό που κάνει.
Όπως η Μιλένα Κ.
«Οι συνθήκες με ανάγκασαν να επιλέξω ανάμεσα στη δουλειά και τον εαυτό μου».
Η 35χρονη Μιλένα Κ, μητέρα δύο παιδιών μπήκε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας το 2021, ως επικουρικό προσωπικό στο Γενικό Νοσοκομείο Θήβας και εργάστηκε εκεί για περισσότερα από τέσσερα χρόνια.
«Η νοσηλευτική για μένα δεν ήταν ποτέ απλώς μια δουλειά. Είναι ένα λειτούργημα που αγαπώ βαθιά. Η φροντίδα του ανθρώπου, η ανακούφιση του πόνου, η παρουσία δίπλα στον ασθενή στις πιο δύσκολες στιγμές του είναι κάτι που δεν μπορεί να αντικατασταθεί από καμία άλλη επαγγελματική ικανοποίηση», λέει στο ΒΝ.
Ωστόσο, υπήρχε και μια άλλη πραγματικότητα.
«Οι αλλεπάλληλες απογευματινές και νυχτερινές βάρδιες, η συνεχής εναλλαγή ωραρίων, η πίεση και η καθημερινή μετακίνηση, καθώς έμενα στη Λιβαδειά, με είχαν οδηγήσει σε σωματική και ψυχική εξάντληση. Έφτασα σε ένα σημείο όπου ένιωθα ότι, ενώ προσέφερα την ψυχή μου στη φροντίδα των άλλων, δεν μου έμενε αρκετή ενέργεια για τους ανθρώπους της δικής μου ζωής. Έχανα στιγμές από τη ζωή των παιδιών μου καθώς γύριζα σπίτι κατάκοπη όταν κοιμούνταν και έφευγα όταν επέστρεφαν από το σχολείο».
«Το σύστημα απαιτεί να θυσιάζεις τη ζωή σου»
Πριν από ένα χρόνο η Μιλένα Κ. παραιτήθηκε και προσλήφθηκε ως αναπληρώτρια σχολική νοσηλεύτρια.
Απέκτησε ξανά μια ανθρώπινη καθημερινότητα, όπως λέει ενώ λαμβάνει τις ίδιες μηνιαίες αποδοχές, χωρίς να χρειάζεται να κάνει νυχτερινές βάρδιες και να δουλεύει αργίες.
Παρά την αβεβαιότητα για το αν θα προσληφθεί ξανά την επόμενη σχολική χρονιά και την ανεργία στην οποία βρίσκεται κάθε καλοκαίρι η ζωή της είναι σαφώς καλύτερη.
«Το πιο οξύμωρο είναι ότι το ίδιο το σύστημα μπορεί να σε οδηγήσει να παραιτηθείς από κάτι που αγαπάς βαθιά. Κανένα σύστημα δεν θα έπρεπε να απαιτεί από έναν άνθρωπο να θυσιάσει τη δική του ζωή για να μπορεί να φροντίζει τις ζωές των άλλων. Αυτό που εύχομαι είναι να υπάρξει επιτέλους ένα σύστημα που να σέβεται και να στηρίζει τους νοσηλευτές του. Γιατί η υγεία δεν χρειάζεται μόνο ανθρώπους με γνώσεις και δεξιότητες. Χρειάζεται ανθρώπους που να έχουν τη δύναμη, την αξιοπρέπεια και τις κατάλληλες συνθήκες για να συνεχίσουν να προσφέρουν».
Γενικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Μεταξά»: 50% λιγότεροι νοσηλευτές στις ΜΕΘ
Οι τεράστιες ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό στα νοσοκομεία της χώρας είναι μια κανονικότητα.
Στο Νοσοκομείο «Μεταξά», σύμφωνα με τον σύλλογο εργαζομένων, το σύνολο των οργανικών θέσεων για τους νοσηλευτές ανέρχεται στις 411. Με βάση τα στοιχεία του Σεπτεμβρίου καλύπτονται μόλις οι 238. Ποσοστό μόλις 58%!
Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και η ΜΕΘ είναι υποστελεχωμένη.
Βάσει οδηγίας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας( ΚΕΣΥ) της 25/11/22, στις ελάχιστες προϋποθέσεις λειτουργίας προβλέπονται 3 νοσηλευτές ανά κλίνη.
«Ωστόσο στη ΜΕΘ του νοσοκομείου «Μεταξά», όπου τα κρεβάτια είναι 10 απασχολούνται συνολικά 15 νοσηλευτές, ενώ θα έπρεπε να είναι 30. Μιλάμε για υποστελέχωση της τάξεως του 50%», λέει η Ελπίδα Παπαδοπούλου, Γ.Γ.Συλλόγου εργαζομένων στο νοσοκομείο Μεταξά.
«Οι προκηρύξεις για μόνιμο προσωπικό είναι μεμονωμένες και μικρές σε αριθμό, αδύνατο να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες και οι περισσότερες αφορούν επικουρικό και όχι μόνιμο προσωπικό».
Τέσσερις νοσηλεύτριες έχουν αποχωρήσει το Σεπτέμβρη του 2026.
Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς: Προκηρύξεις με το σταγονόμετρο
Στο Γενικό νοσοκομείο της Λιβαδειάς οι οργανικές θέσεις νοσηλευτών είναι 208, αλλά σύμφωνα με την Πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων καλύπτονται μόνο οι 128.
Παράλληλα έχουν γίνει και 22 επικουρικές προσλήψεις.
Το νοσηλευτικό προσωπικό δηλαδή είναι 30% λιγότερο από όσα θα έπρεπε να είναι.
«Το βράδυ υπάρχουν τμήματα του νοσοκομείου που καλύπτονται από μια μόνο νοσηλεύτρια. Ο νοσηλευτής της χειρουργικής κλινικής για παράδειγμα, καλείται να φροντίζει από 20 με 30 ασθενείς τις νυχτερινές ώρες, ακόμα και άτομα που χρήζουν ιδιαίτερης νοσηλείας (πχ περιστατικά Covid), λέει η Ευαγγελία Κλάδου, Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Γ. Ν Λιβαδειάς.
Στο νοσοκομείο Λιβαδειάς το 2025 δεν προκηρύχθηκε καμία μόνιμη θέση νοσηλευτή, ενώ το 2026 με την 4Κ/2026 προκηρύχθηκαν μόλις 7.
Ερυθρός Σταυρός: Ένας για 40
Με σχεδόν μισό από το προβλεπόμενο νοσηλευτικό προσωπικό λειτουργεί και το νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», σύμφωνα με την εκπρόσωπο των εργαζομένων Βούλα Γεωργάκη.
Από τις 680 θέσεις νοσηλευτών καλύπτονται σχεδόν οι 350, αν λάβει υπόψη κάποιος τις αναρρωτικές άδειες και τις μετακινήσεις.
«Υπάρχουν πτέρυγες στις οποίες δύο νοσηλευτές αναλαμβάνουν 40 ασθενείς, ενώ τη νύχτα στη βάρδια μπορεί να είναι μόνο ένας».
Κανονικά η αναλογία είναι 1/6 και φτάνουμε να μιλάμε ακόμα και για 1/40», λέει η Βούλα Γεωργάκη.
«Νεοδιοριζόμενες νοσηλεύτριες παραιτούνται, γιατί δεν αντέχουν την πίεση, ενώ πλέον συνταξιοδοτούμαστε στα 62 παρότι έχουμε συμπληρώσει νωρίτερα 40 χρόνια εργασίας. Νοσηλευτές στα 62 τους κουράρουν ταυτόχρονα 30 βαριά άρρωστους, μπορείτε να το φανταστείτε;».
Χαρακτηριστικό είναι, ότι στη χώρα μας ο μέσος όρος ηλικίας των νοσηλευτών είναι τα 51 έτη, ενώ στις άλλες χώρες του ΟΟΣΑ τα 35 έτη.
ΚΑΤ: 65% λιγότερο μόνιμο προσωπικό
Στο νοσοκομείο ΚΑΤ η σύγκριση του μόνιμου προσωπικού σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες είναι αποκαλυπτική.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συλλόγου Εργαζομένων το 1988, το προσωπικό πλην γιατρών αριθμούσε 1.650 άτομα —όλοι μόνιμοι. Σήμερα, οι μόνιμοι εργαζόμενοι δεν φτάνουν ούτε καν τους 1.000, παρά το γεγονός ότι στο νοσοκομείο έχουν προστεθεί 42 νέες κλίνες ΜΕΘ (από το 1988), αυξάνοντας κατακόρυφα τις ανάγκες σε εργαζόμενους όλων των ειδικοτήτων.
«Μιλάμε για 65% λιγότερο μόνιμο προσωπικό μέσα σε 38 χρόνια», λέει η Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Παρασκευή Πάκου.
Όσον αφορά στους νοσηλευτές σήμερα από τις 772 οργανικές θέσεις, οι 241 είναι κενές, ενώ 82 καλύπτονται από επικουρικούς συναδέλφους τους.
Δηλαδή σε ποσοστό 20,6 % δεν καλύπτονται.
Αν κανείς προσθέσει και τα κενά μόνιμων υπαλλήλων στην ΥΕ κατηγορία τραυματιοφορέων - βοηθών θαλάμου, οι κενές θέσεις μόνιμων ξεπερνούν τις 300.
«Η διατήρηση αυτών των κενών δεν είναι απόρροια διοικητικής ανικανότητας, αλλά συνειδητή, πολιτική επιλογή. Δεκάδες νοσηλευτές εξαναγκάζονται σε παραίτηση, αδυνατώντας να αντέξουν τη βιολογική εξόντωση της διπλοβάρδιας των δεκάδων
οφειλόμενων δεδουλευμένων ρεπό και κανονικών αδειών, τις βάρδιες με 1 εργαζόμενο νοσηλευτή ή β. νοσηλευτή στο νοσηλευτικό τμήμα», λέει η Παρασκευή Πάκου.
«Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι έως και το 40% των επιτυχόντων στην Υγεία αρνούνται τον διορισμό τους. Άλλωστε και ο καθηλωμένος εισαγωγικός μισθός(ΑΔΕΔΥ Οκτώβριος 2026) δεν καλύπτει το κόστος διαβίωσης».
Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου: 13.100 ημέρες άδειας και ρεπό
Στη νοσηλευτική Υπηρεσία Αγίου Νικολάου τα νούμερα ζαλίζουν!
Από το 2020 υπάρχουν 13.100 ημέρες χρωστούμενων αδειών και ρεπό, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι.
«Την ίδια ώρα οι κενές θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού φτάνουν τις 70, αλλά εδώ και 4 χρόνια προκηρύχθηκε μόνο μια θέση!», λέει ο Γιώργος Μανουσάκης, νοσηλευτής και πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του νοσοκομείου.
Θριάσιο – SOS για τους ασθενείς
Το Σωματείο εργαζομένων του ΓΝΕ Θριάσιο κάνει λόγο για δραματικές συνέπειες της παρεχόμενης περίθαλψης των ασθενών.
Παρότι εφημερεύει κάθε 2 ημέρες και στην 24ωρη εφημερία του είναι το μοναδικό εφημερεύον σε ολόκληρη τη Δυτική Αττική, Δυτική Αθήνα και Πειραιά, παραμένουν κενές 143 θέσεις νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού και 63 θέσεις τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου.
Σύμφωνα με τον σύλλογο εργαζομένων οι ασθενείς αναγκάζονται να περιμένουν ατελείωτες ώρες στα ΤΕΠ, ενώ κατά τις νυχτερινές ώρες μόλις ένας τραυματιοφορέας καλύπτει την κίνηση ολόκληρου του νοσοκομείου!
Το πιο αποκαρδιωτικό : οι προκηρύξεις που έγιναν για προσλήψεις αφορούν μόνο 21 θέσεις ( από τις 206 κενές) κι αυτές θα ολοκληρωθούν το 2027, όταν οι αποχωρήσεις που θα έχουν γίνει πιθανότατα να είναι περισσότερες.
Ακόμα και οι ελάχιστες αυτές προκηρύξεις όμως δεν καλύπτουν κενά, αφού ουσιαστικά «ανακυκλώνουν» το προσωπικό.
«Όταν γίνεται μια προκήρυξη ανοίγουν κάποιες μόνιμες θέσεις που τις καταλαμβάνουν όσοι βρίσκονταν στις επικουρικές. Οι επικουρικές γίνονται μόνιμες και τα κενά παραμένουν», λέει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννάκος.
Γενικό Νοσοκομείο Θήβας: Οι 4 στις 10 θέσεις κενές
Στη Θήβα από τις 90 θέσεις εργασίας καλύπτονται μόνο οι 55 τόσο από μόνιμους, όσο και από επικουρικούς νοσηλευτές, σύμφωνα με το ΔΣ του σωματείου εργαζομένων του Νοσοκομείου Θήβας.
Επιπλέον 7 νοσηλευτές αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν τον Φεβρουάριο του 2027.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στα ΤΕΠ, όπου 2 με 3 νοσηλευτές ανά βάρδια αντιμετωπίζουν κατά μέσο όρο 80 ασθενείς την ημέρα, καθώς το νοσοκομείο εφημερεύει καθημερινά.
Νοσοκομείο Σύρου: Οι Βοηθοί αντικαθιστούν τους νοσηλευτές
Στο νοσοκομείο της Σύρου οι κενές οργανικές θέσεις των μόνιμων νοσηλευτών αγγίζει το 34%, ενώ έγιναν και 11 επικουρικές προσλήψεις.
Η εικόνα, δυστυχώς είναι χειρότερη κατά 4% σε σχέση με το 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία του συλλόγου εργαζομένων.
«Στο νοσοκομείο της Σύρου και σε πολλά νοσοκομεία της περιφέρειας υπεύθυνοι βάρδιας είναι βοηθοί νοσηλευτών», λέει η Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων νοσοκομείου Σύρου Κατερίνα Καλογεράκη.
«Το μεγαλύτερο ποσοστό του νοσηλευτικού προσωπικού μας είναι βοηθοί».
Στα αζήτητα το επάγγελμα
Οι συνθήκες στο επάγγελμα του νοσηλευτή αποτρέπουν τους νέους να ακολουθήσουν αυτή την επαγγελματική διαδρομή και όλα δείχνουν ότι η απουσία των νοσηλευτών είναι κανονικότητα.
«Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος οι πανεπιστημιακές νοσηλευτικές σχολές είχαν 1.554 εισακτέους φοιτητές, αλλά εισήχθησαν μόλις 1027. Το επάγγελμα φαίνεται να είναι στα …αζήτητα. 527 θέσεις έμειναν κενές. Δηλαδή το 34 %», επισημαίνει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος.
Ενδεικτικό είναι και το γεγονός ότι ο αριθμός των οργανικών θέσεων ορίστηκε το 2012, οι κλίνες όμως και οι ανάγκες σήμερα είναι πολλαπλάσιες.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) του 2023, στην Ελλάδα υπάρχουν 3,3 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 8,2 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών