Σε πλήρες αδιέξοδο οδεύει η σύνοδος κορυφής της ΕΕ στο Δουβλίνο, καθώς Βερολίνο και Παρίσι αρνούνται να παραδώσουν τα κλειδιά των διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες, την ώρα που η υποψηφιότητα της Εσθονής επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας προκαλεί θυμηδία στους διπλωματικούς κύκλους
Εμφυλιακό είναι το κλίμα στο εσωτερικό των Βρυξελών με αφορμή την επιλογή διαπραγματευτή που θα συνομιλήσει με την Ρωσία στην Ουκρανία.
Σε τρία διαφορετικά, αλληλοσυγκρουόμενα στρατόπεδα έχει διασπαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση αναφορικά με το ποιος θα αναλάβει να εκπροσωπήσει την κοινότητα στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία
Παρότι το ζήτημα της επιλογής του προσώπου τίθεται επί τάπητος σήμερα, 13 Νοεμβρίου, στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στο Δουβλίνο, θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να ληφθεί οποιαδήποτε οριστική απόφαση, καθώς οι εσωτερικές αντιθέσεις αποδεικνύονται αγεφύρωτες και η Ευρώπη εμφανίζεται ανίκανη να αρθρώσει ενιαίο λόγο σε μια ιστορική καμπή.
Ο θεσμικός συμβιβασμός του Antonio Costa και η ανοιχτή ανταρσία του γαλλογερμανικού άξονα
Όπως αποκαλύπτει η ευρωπαϊκή έκδοση του Politico επικαλούμενη καλά πληροφορημένες διπλωματικές πηγές,
- το πρώτο στρατόπεδο τάσσεται υπέρ της ανάθεσης του ρόλου στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Antonio Costa.
Ανώνυμοι διπλωμάτες εκτιμούν ότι ο Costa αποτελεί την «πιο αποδεκτή υποψηφιότητα» εξαιτίας ακριβώς της θεσμικής του θέσης, η οποία θεωρητικά εγγυάται την ουδετερότητα και την εκπροσώπηση όλων των κρατών-μελών χωρίς εθνικές ατζέντες.
Ωστόσο, αυτή η προοπτική προσκρούει πάνω στον σκληρό πυρήνα της Ένωσης, αποκαλύπτοντας το βαθύ ρήγμα ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις μεγάλες εθνικές πρωτεύουσες.
- Η δεύτερη ομάδα κρατών-μελών, όπως αναφέρει συνομιλητής της εφημερίδας, προωθεί διαπραγματευτές προερχόμενους απευθείας από τη Γαλλία και τη Γερμανία, οι οποίες «δεν επιθυμούν να παραχωρήσουν τη θέση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, το Βερολίνο και το Παρίσι είναι απίθανο να εγκρίνουν μια συμφωνία που θα παραχωρούσε στις Βρυξέλλες «το μονοπώλιο της εκπροσώπησης των ευρωπαϊκών συμφερόντων στις συνομιλίες».
Οι δύο ισχυρότερες χώρες της ΕΕ αρνούνται πεισματικά να παραμεριστούν από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και να αφήσουν τη διαχείριση της κρίσης στα χέρια της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, διεκδικώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο που θεωρούν ότι τους αναλογεί ιστορικά και οικονομικά.
Χλευασμός για την Kaja Kallas και το διπλωματικό κάζο των Βρυξελλών
- Το τρίτο στρατόπεδο, το οποίο περιγράφεται ως «το πιο μοναχικό» εντός της Ένωσης, υποστηρίζει την επικεφαλής της διπλωματικής υπηρεσίας της ΕΕ, Kaja Kallas.
Η Εσθονή αξιωματούχος, η οποία εκφράζει τη σκληροπυρηνική γραμμή των χωρών της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης, επιχειρεί να διεκδικήσει τον ρόλο που τυπικά συνδέεται με το χαρτοφυλάκιό της.
Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με Ευρωπαίους διπλωμάτες, η ακραία και αδιάλλακτη αντιρωσική της στάση καθιστά εκ των προτέρων αδύνατο τον ορισμό της ως διαπραγματεύτριας, καθώς η παρουσία της θα τινάζε στον αέρα κάθε προσπάθεια συνεννόησης πριν καν ξεκινήσει.
Η απαξίωση προς το πρόσωπό της στις διπλωματικές ζυμώσεις είναι τέτοια, ώστε ορισμένοι διπλωμάτες χαρακτήρισαν την πρόταση για την Kallas ως «ανέκδοτο», υπογραμμίζοντας με νόημα ότι πρόκειται «πιθανότατα για τη χειρότερη υποψηφιότητα από όλες τις πιθανές».
Η ωμή αυτή παραδοχή καταδεικνύει πως η ηγεσία της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής στερείται της στοιχειώδους εμπιστοσύνης ακόμη και από τα ίδια τα κράτη-μέλη, τα οποία βλέπουν στο πρόσωπό της έναν παράγοντα όξυνσης και όχι εκτόνωσης της κρίσης.
Το τελεσίγραφο του Vladimir Putin και η πίεση των αμερικανικών κινήσεων
Η πλήρης αυτή ευρωπαϊκή ασυνεννοησία και η εικόνα παράλυσης στη σύνοδο του Δουβλίνου έρχονται σε μια στιγμή που οι διεθνείς εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αφήνοντας την Ευρώπη στο περιθώριο.
Μόλις μία ημέρα νωρίτερα, στις 12 Νοεμβρίου, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin, κατά τη διάρκεια της κρίσιμης συνάντησής του στο Κρεμλίνο με τους Αμερικανούς απεσταλμένους Steve Witkoff και Jared Kushner, έστειλε ένα σαφές και αιχμηρό μήνυμα προς την ευρωπαϊκή πλευρά.
Ο Ρώσος ηγέτης δήλωσε ευθέως πως θα ήθελε οι ΗΠΑ να συνεργαστούν με τις ευρωπαϊκές χώρες ώστε εκείνες να αποφασίσουν επιτέλους τι πραγματικά θέλουν: την ειρήνη ή τον πόλεμο.
Με την αμερικανική διπλωματία να έχει ήδη ανοίξει απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με τη Μόσχα και να επαναφέρει το τριμερές σχήμα διαπραγματεύσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση κινδυνεύει να βρεθεί προ τετελεσμένων γεγονότων.
Εγκλωβισμένη ανάμεσα στις φιλοδοξίες του Βερολίνου και του Παρισιού, την αδυναμία των θεσμικών της οργάνων και την απομόνωση της Kaja Kallas, η ΕΕ αδυνατεί να ορίσει έστω και έναν εκπρόσωπο για να καθίσει στο τραπέζι όπου θα κριθεί η αρχιτεκτονική ασφαλείας της ίδιας της ηπείρου.
www.bankingnews.gr
Σε τρία διαφορετικά, αλληλοσυγκρουόμενα στρατόπεδα έχει διασπαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση αναφορικά με το ποιος θα αναλάβει να εκπροσωπήσει την κοινότητα στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία
Παρότι το ζήτημα της επιλογής του προσώπου τίθεται επί τάπητος σήμερα, 13 Νοεμβρίου, στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στο Δουβλίνο, θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να ληφθεί οποιαδήποτε οριστική απόφαση, καθώς οι εσωτερικές αντιθέσεις αποδεικνύονται αγεφύρωτες και η Ευρώπη εμφανίζεται ανίκανη να αρθρώσει ενιαίο λόγο σε μια ιστορική καμπή.
Ο θεσμικός συμβιβασμός του Antonio Costa και η ανοιχτή ανταρσία του γαλλογερμανικού άξονα
Όπως αποκαλύπτει η ευρωπαϊκή έκδοση του Politico επικαλούμενη καλά πληροφορημένες διπλωματικές πηγές,
- το πρώτο στρατόπεδο τάσσεται υπέρ της ανάθεσης του ρόλου στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Antonio Costa.
Ανώνυμοι διπλωμάτες εκτιμούν ότι ο Costa αποτελεί την «πιο αποδεκτή υποψηφιότητα» εξαιτίας ακριβώς της θεσμικής του θέσης, η οποία θεωρητικά εγγυάται την ουδετερότητα και την εκπροσώπηση όλων των κρατών-μελών χωρίς εθνικές ατζέντες.
Ωστόσο, αυτή η προοπτική προσκρούει πάνω στον σκληρό πυρήνα της Ένωσης, αποκαλύπτοντας το βαθύ ρήγμα ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις μεγάλες εθνικές πρωτεύουσες.
- Η δεύτερη ομάδα κρατών-μελών, όπως αναφέρει συνομιλητής της εφημερίδας, προωθεί διαπραγματευτές προερχόμενους απευθείας από τη Γαλλία και τη Γερμανία, οι οποίες «δεν επιθυμούν να παραχωρήσουν τη θέση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, το Βερολίνο και το Παρίσι είναι απίθανο να εγκρίνουν μια συμφωνία που θα παραχωρούσε στις Βρυξέλλες «το μονοπώλιο της εκπροσώπησης των ευρωπαϊκών συμφερόντων στις συνομιλίες».
Οι δύο ισχυρότερες χώρες της ΕΕ αρνούνται πεισματικά να παραμεριστούν από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και να αφήσουν τη διαχείριση της κρίσης στα χέρια της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, διεκδικώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο που θεωρούν ότι τους αναλογεί ιστορικά και οικονομικά.
Χλευασμός για την Kaja Kallas και το διπλωματικό κάζο των Βρυξελλών
- Το τρίτο στρατόπεδο, το οποίο περιγράφεται ως «το πιο μοναχικό» εντός της Ένωσης, υποστηρίζει την επικεφαλής της διπλωματικής υπηρεσίας της ΕΕ, Kaja Kallas.
Η Εσθονή αξιωματούχος, η οποία εκφράζει τη σκληροπυρηνική γραμμή των χωρών της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης, επιχειρεί να διεκδικήσει τον ρόλο που τυπικά συνδέεται με το χαρτοφυλάκιό της.
Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με Ευρωπαίους διπλωμάτες, η ακραία και αδιάλλακτη αντιρωσική της στάση καθιστά εκ των προτέρων αδύνατο τον ορισμό της ως διαπραγματεύτριας, καθώς η παρουσία της θα τινάζε στον αέρα κάθε προσπάθεια συνεννόησης πριν καν ξεκινήσει.
Η απαξίωση προς το πρόσωπό της στις διπλωματικές ζυμώσεις είναι τέτοια, ώστε ορισμένοι διπλωμάτες χαρακτήρισαν την πρόταση για την Kallas ως «ανέκδοτο», υπογραμμίζοντας με νόημα ότι πρόκειται «πιθανότατα για τη χειρότερη υποψηφιότητα από όλες τις πιθανές».
Η ωμή αυτή παραδοχή καταδεικνύει πως η ηγεσία της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής στερείται της στοιχειώδους εμπιστοσύνης ακόμη και από τα ίδια τα κράτη-μέλη, τα οποία βλέπουν στο πρόσωπό της έναν παράγοντα όξυνσης και όχι εκτόνωσης της κρίσης.
Το τελεσίγραφο του Vladimir Putin και η πίεση των αμερικανικών κινήσεων
Η πλήρης αυτή ευρωπαϊκή ασυνεννοησία και η εικόνα παράλυσης στη σύνοδο του Δουβλίνου έρχονται σε μια στιγμή που οι διεθνείς εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αφήνοντας την Ευρώπη στο περιθώριο.
Μόλις μία ημέρα νωρίτερα, στις 12 Νοεμβρίου, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin, κατά τη διάρκεια της κρίσιμης συνάντησής του στο Κρεμλίνο με τους Αμερικανούς απεσταλμένους Steve Witkoff και Jared Kushner, έστειλε ένα σαφές και αιχμηρό μήνυμα προς την ευρωπαϊκή πλευρά.
Ο Ρώσος ηγέτης δήλωσε ευθέως πως θα ήθελε οι ΗΠΑ να συνεργαστούν με τις ευρωπαϊκές χώρες ώστε εκείνες να αποφασίσουν επιτέλους τι πραγματικά θέλουν: την ειρήνη ή τον πόλεμο.
Με την αμερικανική διπλωματία να έχει ήδη ανοίξει απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με τη Μόσχα και να επαναφέρει το τριμερές σχήμα διαπραγματεύσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση κινδυνεύει να βρεθεί προ τετελεσμένων γεγονότων.
Εγκλωβισμένη ανάμεσα στις φιλοδοξίες του Βερολίνου και του Παρισιού, την αδυναμία των θεσμικών της οργάνων και την απομόνωση της Kaja Kallas, η ΕΕ αδυνατεί να ορίσει έστω και έναν εκπρόσωπο για να καθίσει στο τραπέζι όπου θα κριθεί η αρχιτεκτονική ασφαλείας της ίδιας της ηπείρου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών